แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของห้องนอนส่องเข้ามาเป็ลำแสงอ่อน ๆ ตัดกับเงาของม่านที่ปลิวไปตามลมเบา ๆในขณะที่ผมนอนตะแคงอยู่บนเตียง รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาจากแสงบ่ายแต่กลับรู้สึกปวดหัวอย่างหนักราวกับถูกบีบด้วยคีมอันใหญ่ ผมลุกขึ้นมามองรอบ ๆ ห้องเห็นถุงยาคุมฉุกเฉินที่ออกไปซื้อมาวางอยู่บนหัวเตียงยิ่งทำให้ความคิดวกกลับมาสู่ความจริงที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้
"นี่มันไม่ใช่ความฝัน..."
ผมคิดย้อนกลับไปถึงทุกััทุกเสียง ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับแม่ความคิดของผมเต็มไปด้วยภาพของแม่ ร่างกายที่ผมเคยััอย่างลึกซึ้งแสงแดดที่ส่องผ่านเข้ามาจากหน้าต่างสะท้อนกับพื้นห้องเหมือนกับเป็การเตือนว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเป็เื่จริง
ผมลุกขึ้นจากเตียงด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจสายตาของเขากวาดมองไปรอบ ๆ ห้องอย่างรวดเร็ว ห้องนอนยังคงเหมือนเดิมทุกอย่างยกเว้นสิ่งเดียวที่หายไป— คือแม่ของผมนั่นเอง
แสงแดดอ่อน ๆที่ส่องผ่านม่านบาง ๆ ทำให้ห้องดูสว่างขึ้นแต่กลับสร้างความรู้สึกว่างเปล่าในใจ ผมมองไปที่เตียงฝั่งของแม่เห็นผ้าปูเตียงยับย่นราวกับว่าแม่เพิ่งจะลุกออกไปเมื่อไม่นานนี้แต่ไม่มีเสียงฝีเท้าหรือเสียงอะไรบ่งบอกว่าแม่อยู่ใกล้ ๆ นอกจากกลิ่นน้ำกามของพวกเราที่ฝากฝังไว้บนเตียงเป็รอยดวง ๆ
ความเงียบที่แผ่ซ่านไปทั่วห้องทำให้ผมเริ่มกระวนกระวายสายตาเขามองไปทางห้องน้ำซึ่งประตูเปิดอยู่แง้ม ๆ น้ำหยดสุดท้ายจากฝักบัวยังหล่นกระทบพื้นกระเบื้องแต่ภายในห้องน้ำก็ว่างเปล่า ไม่มีร่างของแม่อยู่ที่นั่น
ในห้องน้ำที่ยังคงชื้นแฉะมีกลิ่นสบู่และครีมนวดที่ยังคุกรุ่นทำให้ผมรู้ว่าแม่เพิ่งใช้ห้องน้ำก่อนจะออกไปข้างนอกไม่นานรอยน้ำที่ยังคงเปื้อนบนกระจกและผนังเป็หลักฐานของสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นราวกับว่าทุกอย่างยังติดอยู่ในความทรงจำของผม ไม่สามารถลบเลือนไปได้
แม้จะเป็่บ่ายที่แสงส่องสว่างเข้ามาในห้องแต่หัวใจของผมกลับเต็มไปด้วยความสับสน ร่างกายของผมยังคงจำได้ถึงทุกััของแม่เมื่อผมปล่อยใจไปกับอารมณ์อย่างไม่อาจยับยั้งได้ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อคืนยังคงตอกย้ำว่าความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแม่ได้ก้าวผ่านขอบเขตไปแล้ว
เมื่อคืนหลังออกจากห้องน้ำผมก็รีบลงไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้แม่ และหลังผมกลับมาพวกเราก็เผลอปล่อยตัวปล่อยใจให้อารมณ์พาไปอีกรอบนอนเย็ดกันบนเตียงอย่างดุเดือด ก่อนจะนอนกอดกันผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าโดยที่ควยของผมยังคาไว้ที่หีของแม่ไว้อย่างนั้น
ผมรีบจัดการตัวเองด้วยการอาบน้ำแต่งตัวและเดินออกจากห้องพัก ด้วยความกระวนกระวายและรีบตามหาแม่ไปตามส่วนต่างๆ ของโรงแรม เพราะดูเหมือนแม่จะทิ้งมือถือไว้บนห้องพัก
ระหว่างที่เดินผ่านล็อบบี้ผมพบกับเด็กฝึกงานสามคน ซึ่งเป็ลูกจ้างร้านดอกไม้ของแม่ ขณะกำลังยืนอยู่หน้าล็อบบี้สองคนเป็ผู้หญิง อีกคนเป็ผู้ชาย ทั้งสามคนกำลังเตรียมตัวจะออกไปเที่ยวข้างนอก ผมเห็นพวกเขาแต่งชุดที่เหมาะสมสำหรับกิจกรรมทางน้ำเพื่อออกไปสนุกกันแต่สิ่งที่ดึงดูดความคิดเขากลับเป็คำถามที่ค้างคาในใจ
ทั้งสามคน พูดคุยกันเบา ๆเกี่ยวกับการมาเที่ยวในครั้งนี้ ซึ่งเป็โบนัสที่แม่ตุ๊กออกค่าใช้จ่ายให้ทุกคนทั้งค่ากินและที่พัก ทำให้พวกเขาต่างรู้สึกขอบคุณเ้านายอย่างมากทั้งสามแต่งตัวพร้อมจะออกไปข้างนอกในบรรยากาศที่ดูผ่อนคลาย
"พี่ๆ เห็นแม่ผมบ้างไหมครับ?"
ผมถามออกไปทันทีด้วยน้ำเสียงที่เร่งรีบ
หนึ่งในเด็กฝึกงานหญิงที่อายุมากกว่าผมห้าปีเธอหันมายิ้มและตอบอย่างสุภาพ "เห็นแม่ของน้องเนอยู่ที่ชั้นดาดฟ้าบริเวณสระว่ายน้ำเมื่อกี้นี้เองนะ"
เด็กฝึกงานชายเสริม
"อืมพี่เห็นคุณตุ๊กกำลังออกกำลังกายอยู่บนนั้น ตอนนี้กฌน่าจะยังอยู่ที่เดิมนะ"
ผมพยักหน้าพร้อมกับกล่าวขอบคุณพวกเขาอย่างรวดเร็ว
"ขอบคุณมากครับ"
ผมกล่าวก่อนจะรีบเดินไปทางลิฟท์ทันที จากนั้นไม่นานก็หาพบเมื่อเดินขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าของโรงแรมที่มีสระว่ายน้ำอยู่ใกล้ๆ กับสวนหย่อมที่นั่นเขาเห็นแม่ในชุดสปอร์ตบราแนบเนื้อสีเหลืองและกางเกงเลกกิ้งสีเทารัดรูปกำลังปูแผ่นโยคะลงบนพื้นเพื่อทำท่าสควอช ทุกครั้งที่เธอย่อตัวลงกล้ามเนื้อหน้าท้องและสะโพกของแม่กระชับแน่นชัดเจนเหงื่อที่ไหลรินลงมาบนิัของเธอสะท้อนแสงแดดช่วยขับเน้นให้เห็นรูปร่างที่ดูดึงดูดใจยิ่งขึ้น
เหงื่อที่ไหลหยดลงบนพื้นทำให้บรรยากาศในตอนนั้นยิ่งเร่าร้อนพนักงานชายที่กำลังทำความสะอาดอยู่ใกล้ ๆ จ้องมองแม่ผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกระหายเขามองเห็นทุกการเคลื่อนไหวของสะโพกและต้นขาของเธอขณะที่เธอย่อตัวลงและลุกขึ้นเสียงซุบซิบของพนักงานชายสองคนดังขึ้น
"ดูดิหุ่นผู้หญิงคนนั้นแม่งโคตรเด็ด ขาวเนียนไปทั้งตัว น่า...เย็ดฉิบหายเลยว่ะ"
ผมได้ยินเสียงพูดคุยที่ไม่เหมาะสมเกี่ยวกับแม่ของตัวเองความหึงหวงพุ่งขึ้นทันที เมื่อคืนผมภูมิใจมากที่ปกป้องรูหีของแม่ไว้ รูหีของแม่ต้องเป็ของผมคนเดียวเท่านั้น
ผมรีบเดินเข้าไปแสดงตัวกับแม่
ใจเต้นรัวเมื่อเขามองเห็นแม่กำลังทำท่าสควอชบนแผ่นโยคะในระยะใกล้หุ่นของเธอกระชับทุกสัดส่วนแสงแดดอ่อนที่ลอดผ่านมาส่องลงบนิัที่เปียกชุ่มเหงื่อทำให้เกิดแรงดึงดูดทางเพศในแบบที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน
แต่แม่เป็แม่ที่เข้มงวดกับผมมาโดยตลอดไม่เคยปล่อยให้ผมมีช่องว่างที่จะทำอะไรนอกลู่นอกทางได้ แต่ในครั้งนี้มันต่างออกไป... ร่างกายของแม่และสายตาของผมที่ไม่อาจปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้นได้กลายเป็สิ่งที่ทำให้เขาหวั่นไหวในแบบที่ยากจะยอมรับ
แม่ชะงักไปเล็กน้อยทันทีที่เห็นเขา
"เนลูกสั่งอาหารเช้าได้เลยนะ เดี๋ยวแม่ว่าจะเช็คเอ้าท์ออกจากที่นี่ก่อนค่ำแม่ว่าจะไม่แวะเที่ยวไหนแล้ว ตรงยาวกลับบ้านเรากันเลยนะ"
แม่พูดขึ้นมาโดยไม่ได้แสดงออกว่าเื่ระหว่างพวกเขาเมื่อคืนนั้นมีอะไรเกิดขึ้นน้ำเสียงของเธอยังคงเด็ดขาดเหมือนเดิมเหงื่อยังคงไหลรินลงมาตามแผ่นหลังที่เปลือยเปล่า
ผมยังคงรู้สึกแปลกๆ กับตัวเอง ผมพยายามหลบสายตาจากเป้าอูม ๆ ของแม่ที่ควยผมเคยได้เข้าไป
พอคิดดังนั้นควยของผมก็โด่ขึ้นตุงกางเกงอย่างห้ามไม่ได้
แม่มองมาที่เขาด้วยสายตาที่แข็งกร้าวสังเกตเห็นความผิดปกติของเขา แต่เธอยังคงทำเหมือนทุกอย่างเป็เื่ปกติ
"อ้าวแล้วพนักงานของแม่ล่ะครับ?"
ผมถามขึ้นเพื่อเบี่ยงเบนความคิดของตัวเอง
"แม่ให้พวกเขาอยู่เที่ยวกันต่อเองได้เลยแม่ทิ้งเงินไว้ให้แล้ว"
แม่ตอบเสียงเรียบติดจะเ็าน้อย ๆ
รู้สึกได้ว่าแม่้าลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้หลังจากฤทธิ์ของยาหมดไป แม่กลับมาทำตัวเข้มงวดเหมือนเดิมไม่แสดงอารมณ์อะไรให้เห็นเลยแม้แต่น้อย สิ่งนี้ทำให้ผมรู้สึกไม่กล้าที่จะพูดถึงเื่เมื่อคืนอีกต่อไปผมตัดสินใจที่จะทำตามแม่อย่างเก็บกลั้นอารมณ์เพราะไม่รู้จะทำอะไรได้มากกว่านี้
เวลาเริ่มเข้าสู่่เย็นเมื่อ ผมกับแม่เช็คเอาท์ออกจากโรงแรมบนเกาะพะงัน ขณะที่พวกเขากำลังเก็บของลงกระเป๋า ผมมองเห็นสายตาของแม่ที่ยังคงสงบนิ่งเหมือนเดิมทั้งที่เหตุการณ์เมื่อคืนนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด
"ลูกเอาของมาครบหมดแล้วใช่ไหม?"
แม่ถามพลางก้มลงดูของในกระเป๋าเดินทาง
"ครับแม่"
ผมตอบเสียงแ่ก่อนจะเดินตามแม่ออกไปยังล็อบบี้ของโรงแรม
ระหว่างที่พวกเขาเดินผ่านรีสอร์ตเขาสังเกตเห็นความเงียบสงบของบรรยากาศรอบตัว แสงแดดอ่อน ๆที่ใกล้ตกดินทำให้ท้องฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนสีเป็สีส้มอมแดงมองเห็นทะเลไกลออกไปสวยงามสะท้อนกับแสงตะวัน ผมรู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวดูเงียบเหงาแม้แต่ลมทะเลที่เคยพัดเบา ๆ ก็ฟังดูเหมือนเงียบลงเขาสังเกตเห็นแม่ที่เดินนำหน้าโดยไม่หันกลับมามองเลยสักครั้ง
ระหว่างที่นั่งอยู่บนเรือผมมองไปรอบ ๆ เห็นนักท่องเที่ยวหลายคนกำลังเพลิดเพลินกับทิวทัศน์หลายคนยืนอยู่ริมขอบเรือ มองดูท้องทะเลที่กว้างใหญ่เหมือนกำลังปล่อยใจไปกับธรรมชาติ แต่ผมกลับรู้สึกหนักอึ้งในใจความคิดของเขายังคงวนเวียนอยู่กับภาพที่ผมกำลังแม่กำลังนอนเย็ดกันอยู่บนเตียง
"แม่นึกไม่ออกเลยว่าเราควรซื้ออะไรให้พ่อดี?"
แม่ถามขึ้นขณะที่พวกเขานั่งรอเวลาบนเรือเฟอร์รี่
คำถามนี้ดึงเนออกจากความคิดลึกๆ ของตัวเอง เขาพยายามรวบรวมสติ
"ผมว่า...น่าจะเป็ของกินพวกอาหารทะเลแห้ง หรือไม่ก็พวกของแฮนเมดดีไหมครับ?"
แม่พยักหน้าหงึกหงัก
"ดีเหมือนกันแต่แม่ว่า พ่อคงชอบพวกเสื้อผ้าหรือของที่ระลึกจากสมุยด้วยเดี๋ยวเราไปเดินดูที่นั่นกันสักพักก่อนขึ้นเครื่องก็แล้วกัน"
ผมพยักหน้ารับคำตอบของแม่ขณะที่พวกเขายังคงนั่งมองทะเลที่ขยับขึ้นลงเบา ๆ ตามจังหวะคลื่นน้ำทะเลสีฟ้าใสของเกาะสมุยเริ่มปรากฏให้เห็นไกล ๆ ขณะที่เรือใกล้จะถึงท่าแล้ว
เมื่อเรือเฟอร์รี่เทียบท่าที่เกาะสมุยแม่และผมตัดสินใจแวะเดินเล่นที่ตลาดนัดท้องถิ่นที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากท่าเรือพวกเขาเดินผ่านร้านขายของฝากที่มีทั้งเสื้อยืดลายเกาะสมุยและอาหารทะเลแห้งที่ถูกบรรจุหีบห่ออย่างดีแม่เดินเลือกซื้อของฝากให้พ่อด้วยสีหน้าสงบ ขณะที่เธอชี้ให้เนช่วยเลือกเสื้อสวย ๆที่คิดว่าพ่อจะชอบ
"เสื้อลายนี้สวยดีนะแม่ว่าไง?"
ผมถามขึ้นขณะถือเสื้อยืดเสื้อเพ้นท์เป็รูปลายปลาทะเล
"ดีเลยลูกพ่อน่าจะชอบใส่เวลาออกไปเที่ยวแคมป์"
แม่ตอบพร้อมกับหยิบของชิ้นอื่นๆ ใส่ตะกร้า เธอทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขณะที่ผมยังคงรู้สึกแปลก ๆกับความสงบนี้
หลังจากซื้อของฝากเสร็จพวกเขารีบเดินทางไปยังสนามบินสมุยและขึ้นเครื่องบินตรงกลับไปยังกรุงเทพฯเมื่อมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิ ผมและแม่ต่างรู้สึกเหนื่อยล้าจากการเดินทางตลอดทั้งวันแต่แม่ยังคงต้องขับรถกลับบ้านที่เอกมัย
การจราจรในกรุงเทพฯยามค่ำคืนนั้นไม่ค่อยติดขัดมากนักพวกเขาขับรถผ่านถนนหลายสายที่มีแสงไฟจากตึกสูงและแสงไฟถนนที่สว่างไสวเมื่อใกล้ถึงบ้านหมู่บ้านที่พวกเขาอยู่ดูสงบมากขึ้นเมื่อผ่านเข้ามาในโครงการหรูย่านใจกลางเมืองบ้านหลังสองชั้นที่ออกแบบในสไตล์โมเดิร์นตั้งอยู่ท่ามกลางสวนหญ้าเขียวขจีสระว่ายน้ำบนชั้นสองดูสบายตาและเงียบสงบ ทันทีที่รถจอดสนิทที่หน้าบ้านพวกเขาถึงบ้านตรงเวลาเกือบห้าทุ่มพอดี
"ถึงบ้านแล้วลูก"
แม่ปลุกผมเสียงเรียบพลางเปิดประตูลงจากรถ
"ไปพักผ่อนก่อนได้เลยนะเดี๋ยวแม่จัดการพวกของฝากให้คนอื่น ๆ ก่อนแล้วจะไปพัก"
แม่ยิ้มเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าบ้านไป
ผมมองตามแม่ที่เดินเข้าบ้านเขารู้สึกโหวงเหวงที่การเดินทางสิ้นสุดลง ความรู้สึกในใจเขายังคงไม่จางหาย...