เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงพูดคุยกันอย่างกระหึ่มดังออกมาจากหมู่บ้านเราท์ฟอร์ด ชาวบ้านต่างชุมนุมอยู่กลางหมู่บ้าน มีความกังวลและความตึงเครียดในอากาศ เพราะพวกเขากลัวว่าการที่เจนนี่เข้ามาที่หมู่บ้านจะนำไปสู่อาเพศหรือภัยพิบัติ
“เราต้องทำอะไรบางอย่าง!” ชาวบ้านคนหนึ่งะโ “เราไม่เคยมีคนจากภายนอกเข้ามาแบบนี้มาก่อน นี่อาจเป็สัญญาณของภัยพิบัติ!”
“ใช่! ต้องหาทางป้องกัน!” อีกคนหนึ่งเสริม
เสียงพูดคุยดังขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็เสียงโวยวาย ธีโอเดินออกมาจากบ้านของเขา และพยายามสงบสติอารมณ์ของชาวบ้าน
“เงียบก่อน!” ธีโอเรียกร้อง “ฟังฉันก่อน! เราต้องไม่ตื่นตระหนก”
“เราไม่สามารถปล่อยให้คนภายนอกมาทำลายความสงบของหมู่บ้านได้” ชาวบ้านคนหนึ่งะโ “เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!”
“ทุกคนฟังฉัน!” ธีโอพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง “ข้าคือผู้นำหมู่บ้านนี้ และข้าจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง พวกเ้าต้องเชื่อใจในตัวข้า ข้าไม่เคยทำให้คนในหมู่บ้านผิดหวัง”
ความเงียบเริ่มกลับคืนมาในหมู่บ้าน และชาวบ้านค่อยๆ แยกย้ายกันไปอย่างช้าๆ ด้วยความลังเลและยังคงมีความกังวล
เมื่อเหตุการณ์สงบลง ท่านผู้เฒ่าเดินเข้ามาหาธีโอที่ยืนอยู่กลางหมู่บ้าน ดูเหมือนจะมีการพูดคุยที่สำคัญเกิดขึ้น
“ธีโอ” ท่านผู้เฒ่าพูด “เรามีวิธีแก้ไขเื่นี้”
“ท่านมีวิธีแก้ไขยังไงครับ?” ธีโอถาม
“มีพิธีกรรมโบราณที่ต้องทำที่น้ำตก” ท่านผู้เฒ่าตอบ “น้ำตกที่เชื่อว่าเป็สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของหมู่บ้าน”
“แล้วเราจะทำอย่างไร?” ธีโอถาม
“ท่านต้องไปที่นั่นเพื่อทำพิธี” ท่านผู้เฒ่าตอบ “และให้ลูกชายของข้าไปด้วย เขาคือแอรอน เขาจะช่วยนำทาง”
“แอรอน?” ธีโอทวน
“ใช่ เขาเป็เพื่อนของเ้าและรู้จักพื้นที่ดี” ท่านผู้เฒ่าตอบ “พวกเ้าต้องไปโดยเร็ว”
“ขอบคุณท่าน” ธีโอพูด “ข้าจะเตรียมตัวทันที”
ธีโอเดินกลับไปที่บ้านของเขาและเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง ขณะเดียวกัน เจนนี่กำลังนั่งอยู่ในห้องและรู้สึกถึงความไม่แน่ใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
เมื่อธีโอเข้ามาในห้อง เขาได้แนะนำเจนนี่ให้รู้จักกับแอรอนที่เดินเข้ามา
“เจนนี่ นี่คือแอรอน ลูกชายของท่านผู้เฒ่า” ธีโอแนะนำ “แอรอนจะไปกับเราเพื่อช่วยนำทาง”
แอรอนเป็ชายหนุ่มที่มีท่าทางเข้มแข็งและดูล้ำสมัย เขามองเจนนี่ด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย “ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
“ยินดีค่ะ” เจนนี่ตอบ “คุณรู้จักทางไปที่น้ำตกดีไหมคะ?”
“ใช่ครับ” แอรอนตอบ “ผมรู้จักเส้นทางและจะช่วยนำทางให้”
หลังจากเตรียมตัวเสร็จ ธีโอ, เจนนี่ และแอรอนได้เดินไปที่ท่าเรือและขึ้นเรือที่เตรียมไว้เพื่อเดินทางไปยังน้ำตก เรือเริ่มออกจากท่าและมุ่งหน้าไปทางเหนือ
ขณะอยู่บนเรือ ธีโอ, เจนนี่ และแอรอนเริ่มพูดคุยเพื่อทำความรู้จักกัน
“เจนนี่ คุณมาจากที่ไหนครับ?” แอรอนถาม
“ฉันมาจากเมืองใหญ่ ไม่ไกลจากที่นี่” เจนนี่ตอบ “แล้วคุณล่ะ?”
“ผมเกิดและโตที่นี่ครับ” แอรอนตอบ “ธีโอและผมเป็เพื่อนกันั้แ่เด็ก”
“แล้วคุณได้ไปที่น้ำตกบ่อยไหม?” เจนนี่ถาม
“ใช่ครับ น้ำตกนั้นเป็ที่ที่พิเศษมาก” แอรอนตอบ “มันมีความสำคัญต่อหมู่บ้านของเรา”
ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่ บางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น กล่องของในเรือเริ่มส่งเสียงดังขึ้น
“อะไรน่ะ?” ธีโอถามด้วยความใ
“เดี๋ยวผมเปิดดู” แอรอนพูด และเดินไปที่กล่องแล้วเปิดออก
ทันใดนั้น ภายในกล่องมีหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ เธอชื่อซอนย่า และเธอคือคู่หมั้นของธีโอ
“ซอนย่า!” ธีโอะโด้วยความใและโกรธ “คุณทำอะไรที่นี่?”
“ธีโอ ฉัน...” ซอนย่าพูดด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย “ฉันต้องมาที่นี่เพื่อหาคุณ”
“ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?” ธีโอถามเสียงเข้ม “มันอันตรายเกินไป คุณรู้หรือไม่ว่าคุณทำอะไรอยู่?”
“ฉันเป็ห่วงคุณ” ซอนย่าตอบ “และฉัน้าให้คุณปลอดภัย”
“คุณควรจะอยู่ที่บ้าน!” ธีโอโกรธ “ตอนนี้คุณทำให้ทุกอย่างยิ่งซับซ้อน!”
“ฉันรู้ว่าเป็ความผิดของฉัน” ซอนย่าพูดด้วยน้ำตาคลอ “แต่ตอนนี้เราอยู่ที่นี่แล้ว เราต้องเดินทางต่อ”
“เราต้องไปกันต่อ” ธีโอพูด “เราได้ออกเดินทางมาไกลมากแล้ว เราต้องไปให้ถึงน้ำตก”
“ใช่ครับ เราจะทำให้ดีที่สุด” แอรอนพูด
“ขอบคุณที่ช่วยเหลือค่ะ” เจนนี่พูด “ฉันรู้สึกขอบคุณมาก”
เรือยังคงแล่นไปข้างหน้าในความมืดของคืน โดยมีเสียงคลื่นและลมที่พัดพาไปข้างหน้า ทุกคนในเรือล้วนมีความคิดและความรู้สึกที่แตกต่างกัน แต่พวกเขาต่างมีเป้าหมายเดียวกันในการเดินทางครั้งนี้
จบบทที่ 3
716
