Secret ความลับระหว่างเรา

    ตอนที่3 ความลับ

       ๻ั้๹แ๻่วันที่เราสองคนคบกันเราก็ค่อยๆรู้จักอะไรหลายๆอย่างของกันและกัน เราสองคนชอบนัดกันหลังเลิกคลาสหรือไม่ก็๰่๥๹เย็นหลังจากที่ทุกคนกลับบ้านแต่ตอนนี้กลับดูเหมือนว่า๰่๥๹นี้เราจะไม่พอใจกับผู้ชายที่เข้ามาเกาะแกะกับฝ้ายสักเท่าไรแต่จะทำไงได้นะฝ้ายเป็๲ถึงหลีดคณะเราก็ได้แต่เฝ้ามองเขาอยู่ท่ามกลางผู้ชายน่ะสินะ


    นุ่น : เดี๋ยวนี่หนูดังใหญ่เลยนะ๻ั้๹แ๻่ได้เป็๲หลีดคณะ

    ฝ้าย : พี่หวงหรอ?

    นุ่น : พี่ก็ต้องหวงสิ ฝ้ายเป็๲แฟนพี่นะ มีแต่ผู้ชายมาเกาะแกะกับหนูพี่ไม่ชอบจริงๆเลย

    ฝ้าย : จะให้หนูทำไงล่ะ หนูพยายามอยู่ห่างจากพวกผู้ชายตลอดนะแต่พวกนั้นก็ชอบมาจีบแล้วก็ขอเบอร์เรื่อยเลย

    นุ่น : คงต้องปล่อยตามเลยสินะ ถ้าฝ้ายเบื่อพี่แล้วพี่คงต้องปล่อยสินะ

    ฝ้าย : โอ๋พี่ไม่ต้องกังวลหรอก พี่ก็ใช้สิทธิ์การเป็๞อาจารย์ของพี่จัดการสิแล้วหนูก็จะเป็๞ของพี่คนเดียว

    นุ่น : จะบ้าหรอ? พี่ไปก้าวก่ายงานสโมไม่ได้

    ฝ้าย : งั้นพี่ก็เป็๞ที่ปรึกษาสโมสิ พี่จะได้อยู่ใกล้ๆหนูไง

    นุ่น : จะทำได้ก็ทำได้แหละแต่ตอนนี้หนูควรรีบเคลียร์งานให้เสร็จก่อนเถอะระวังจะได้ F นะจ๊ะ

    ฝ้าย : ค่าอาจารย์นุ่น


    ในห้องเรียนเรากับฝ้ายก็พยายามที่จะทำตัวปกติที่สุด เราพยายามคุยกันให้เหมือนอาจารย์กับนักศึกษาทั้งๆที่เราสองคนขัดใจมากอยากจะเรียกกันเหมือนแฟนคู่อื่นบ้าง นักเจอหลังเลิกคลาส พยายามเลี่ยงเดินด้วยกัน แต่ก็มีหลายครั้งที่เกือบโดนจับได้


    นุ่น : เลิกคลาสค่ะ คุณกมลอยู่ก่อนค่ะ

    ฝ้าย : ค่า

    นุ่น : หืมคิดถึงสุดๆเลย เหนื่อยไหมอ่า

    ฝ้าย : เหนื่อยสิค่ะ ก็พี่นุ่นล่อสอนไปเกือบสี่ชั่วโมงเลยนะไม่เหนื่อยนั้นสิถึงจะแปลก

    นุ่น : โอ๋ๆไม่เหนื่อยนะ เดี๋ยวพาไปกินของโปรดเลยแต่ว่าขอจุ๊บหน่อย

    ฝ้าย : พี่นุ่นคนอื่นเขาจะมาเห็นนะ

    นุ่น : น่านิดเดียวเอง

    ฝ้าย : พี่นุ่นไม่เอาไม่......

    นศ. : อาจารย์ค่ะหนูเอางานมาส่งค่ะ

    นุ่น : ฉันบอกให้แก้ตรงนี้มันยากตรงไหนคุณกมล รีบแก้เลย

    ฝ้าย : ค่ะๆ

    นุ่น : ส่งงานใช่ไหม?

    นศ. : ใช่ค่ะ

    นุ่น : เออวางไว้ที่โต๊ะนั้นแหละแล้วออกไป

    นศ. : ค่ะ

    นุ่น : เกือบไปแล้วไหมล่ะ

    ฝ้าย : เพราะพี่คนเดียวนั้นแหละมาจุ๊บหนู เขาเลยเห็นเราอสงคนจุ๊บกันเลย

    นุ่น : เห็นก็ดีสิ เขาจะได้รู้ว่าฝ้ายอะเป็๲แฟนพี่ไง

    ฝ้าย : บ้า!! หนูก็เขินเป็๞นะ

    นุ่น : ป่ะรีบกลับกันเถอะจะได้มีเวลาจุ๊บหนูต่อ

    ฝ้าย : ค่า



    /////



    ภา : นี่ฝ้ายทำไมอาจารย์นุ่นดูจะดุแกเป็๞พิเศษเลยว่ะ

    อิง : เออใช่ ทีคนอื่นไม่เห็นดุเหมือนแกเลยนะแกไปทำอะไรให้อาจารย์ไม่พอใจรึเปล่า?

    ฝ้าย : ไม่รู้สิ ไม่ชอบหน้าเรามั้ง แต่ช่างเถอะก็แค่คนแก่บ่นอย่าไปสนใจเลย

    นุ่น : นักศึกษา อาจารย์ได้ยินนะ

    ภา/อิง : ขอโทษค่ะ

    นุ่น : คุณฝ้าย คุณได้เจอดีแน่

    ภา : แกตายแน่ไอ้ฝ้าย อาจารย์จอง F ให้แกแล้วแหละ

    ฝ้าย : ดีแล้วแหละก็อยากมาได้ยินเองหนิ ช่วยไม่ได้




    /////



    นุ่น : โห้นี่ด่าพี่ว่าแก่หรอ? ใจร้ายอ่ะ

    ฝ้าย : แล้วพี่จะให้หนูตอบพวกมันยังไงอ่ะ พี่หล่อ ใจดี ลีลาเด็ด กร้าวใจ อย่างนี้มันก็สงสัยหนูน่ะสิ

    นุ่น : ชิงอน!

    ฝ้าย : หนูขอโทษ หนูแค่ต้องตามน้ำพวกมันไปแบบนั้นเฉยๆแหละ 

    นุ่น : จริงนะ

    ฝ้าย : จริงสิเพราะถึงพี่จะแก่ยังไงแต่พี่ก็ยังเด็ดอยู่ไง แถมยังอร่อยอีกด้วย

    นุ่น : อยากกินหรอ?

    ฝ้าย : อยากสิหนูนั่งกัดฟันรอเวลานี้โดยเฉพาะเลยนะ

    นุ่น : แล้วจะเป็๞คนกินหรือคนถูกกินดีล่ะ?

    ฝ้าย : แล้วพี่ล่ะอยากกินหนูไหม?

    นุ่น : ยอมถูกกินไหมล่ะ?

    ฝ้าย : เพื่อพี่ หนูยอมทุกอย่างนั้นแหละ


    ฉันคงมีความสุขกับชีวิตที่เป็๲แบบนี้ ความสุขที่มีแค่ฝ้ายคนเดียว ความสุขที่คนอื่นไม่จำเป็๲ต้องรู้ ความสุขที่มีแค่เราสองคนและความสุขที่เป็๲ความลับตลอดไป