ผมมี APP จากดาวโลก

ทำอาหารจากแตงกวาดอง

          เพียงแค่วันแรกแฟรนไชส์ของบริษัททริพเพิล พี ยัมมี่ ฟู้ดส์ ก็เป็นที่รู้จักมากขึ้นแล้วไม่ว่าจะร้านข้าวมันไก่ ของทอด หรือหมูปิ้งที่มีตัวมาสคอตหน้าบูดเรียกลูกค้าทั้งแบบภาพฉายโฮโลแกรมแล้วก็หุ่นหน้าร้านระหว่างยืนต่อแถวรอซื้ออาหารลูกค้าก็ถ่ายรูปหน้าร้านรอไปด้วยทำให้เป็นรู้จักมากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว และด้วยการบอกต่อๆกัน ไหนจะรีวิวที่ทำให้ชิมผ่านระบบได้ถ้าอร่อยก็ไม่ต้องกลัว คุณมีลูกค้าแน่นอน! และใช่ทุกร้านขายหมดก่อนหมดวันด้วยซ้ำ(แต่ก็ไม่ใช่ว่าเตรียมมาน้อยนะ)จะมีหลายร้านที่สั่งของมาไว้มากเพราะมั่นใจว่าต้องขายดีแน่ๆ และก็ใช่จริงๆอาหารปรุงประกอบจากร้านแฟรนไชส์เล็กๆแต่มีจำนวนอาหารที่มากกว่าร้านอาหารภัตตาคารจะทำไหวในแต่ละวันราคาถูกเกินครึ่ง รสชาติอร่อยหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว แล้วทำไมจะขายไม่ได้ล่ะแบบนี้เจ้าของร้านแฟรนไชส์ก็ยิ้มหน้าบ้านล่ะสิแบบนี้ คิดไม่ผิดจริงๆที่ลงทุนกับน้องเออร์มินส่วนร้านที่เป็นลูกจ้างอยู่ พวกเขามีความหวังว่าถ้าขายอีกสักเดือนสองเดือนก็น่าจะซื้อธุรกิจเป็นของตัวเองได้แล้วซึ่งก็ไม่ผิดจากนี้หรอก เผลอๆ บางร้านไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำสามารถลงทุนซื้อเป็นร้านของตัวเองได้แน่นอน โชคดีจริงๆที่ลงมือทำก่อนเพราะต่อไปร้านแฟรนไชส์นี้ต้องเพิ่มมากขึ้นจนมีอยู่ทุกเมืองก็ได้ และถึงตอนนั้นลูกค้าก็จะถูกแบ่งไปร้านอื่นที่อยู่ใกล้ลูกค้ากว่า

        ในโซเชียลที่มีหลากหลายช่องทางตอนนี้กำลังมีแฮชแท็กที่จับมือกันมาแทรกระหว่างข่าวอื่นๆอย่างไม่รู้ทิศทางหรือเค้ามูลเหตุมาก่อนไม่ใช่ข่าวการเมือง ไม่ใช่ข่าวของนักร้องดาราที่ไหน ไม่ใช่การค้นพบครั้งใหม่(เอ๊ะหรือว่าใช่) แต่เป็นของเหล่าคนที่ได้กินและยังไม่ได้กินอาหารของแฟรนไชส์นั่นเองอ้อ หลายๆร้านก็โพสต์เรียกลูกค้าในนี้เช่นกันทั้งๆที่หน้าร้านตอนนี้คนก็ยืนต่อแถวรอยู่ตั้งหลายคนแต่ก็ยังไม่วานโพสต์เรียกลูกค้าไม่หยุด ส่วนแท็กที่กำลังทำให้คนไม่รู้ต้องเข้าไปส่องมีว่าอย่างไรอย่างน่ะหรือก็มี  #แฟรนไชส์อาหารปรุงประกอบ  #อาหารปรุงประกอบมีให้กินง่ายขึ้นแล้วนะ  #มาสคอตแกะหน้าบูด  #แฟรนไชส์จากช่องTPYYY 

[ ใกล้บ้านมีร้านอาหารทอดของน้องเออร์มินอยู่ด้วยไม่คิดให้เสียเวลาวิ่งเข้าไปสั่งมาทุกเมนู ทั้งมันฝรั่ง ชีสบอล นักเก็ตมีกี่รสกี่แบบ ฉันสั่งมาลองทั้งหมด อยากจะบอกว่า ชอบทุกแบบเลย รสชาติก็ดีอาหารยังร้อนอยู่ ที่สำคัญถ้าเทียบกับอาหารปรุงประกอบถือว่าไม่แพงเลยแต่คนที่จะซื้อตอนนี้ระวังหน่อยนะ คนเยอะมาก นี่เหลืออีกสองร้านต้องไปลองให้ได้แต่พิกัดใกล้สุดห่างจากบ้านไปครึ่งดาว ]

[ร้านหน้ามหาวิทยาลัยมีทั้งสามร้านตั้งติดกันเลยค่ะ นี่ก็ยืนคิดอยู่นานว่าจะซื้อร้านไหนสุดท้ายเลยเลือกร้านที่แถวสั่นสุด(แต่คนน้อยกว่าอีกสองแถวแค่ 2 คนเองค่ะ) นั่นก็คือร้านหมูปิ้ง ถึงจะบอกว่าหมูปิ้งแต่จริงๆมีทั้งไก่แล้วก็เนื้อวัวด้วยนะ นี่ก็สั่งมาอย่างละ 3 ไม้พร้อมกับข้าวเหนียสปั๊มรูปมาสคอตอีกกล่อง อยากจะบอกว่าอร่อยมากรสชาติเนื้อแต่ละไม้คือเข้มข้น หอมมากๆ กินง่ายเคี้ยวง่าย ไม่รู้ว่าใส่เครื่องเทศอะไรบ้างยิ่งกินกับข้าวเหนียสก็ยิ่งเข้ากัน  สรุปคือตอนแรกว่าจะซื้อมาเผื่อเพื่อนด้วยแต่กินหมดก่อนแล้วค่ะ แต่เพื่อนไม่โกรธหรอก แค่อาหารทอดจากร้านข้างๆกันที่เพื่อนซื้อมาไม่แบ่งเรากินแค่นั้นเอ๊งงงง สุดท้ายคือขอบคุณเจ้าของร้านด้วยนะคะที่ซื้อแฟรนไชส์มาทั้งสามร้านเลยเราจะอุดหนุนทุกวันเลย เวียนๆเมนูกันไป ]

[ใกล้ที่ทำงานมีร้านข้าวมันไก่ด้วยค่ะ นี่ก็ไม่คิดว่าจะมีอยู่ใกล้ๆแบบนี้รีบสั่งมาลองทันทีก่อนเข้างาน ไม่ว่าจะข้าวที่หอมมัน ไก่เนื้อนุ่มๆน้ำซุปหอมๆรสชาติกลมกล่อม หรือว่าน้ำจิ้มรสเด็ดหอมกลิ่นขิงทุกอย่างล้วนดีไปหมดเลยค่ะ ได้ชิมผ่านระบบในไลฟ์ของเออร์มินว่าอร่อยแล้วเทียบของจริงไม่ได้เลย ราคาก็จับต้องได้ด้วยต่อไปฉันจะเป็นลูกค้าประจำร้านนี้เลยค่ะถึงจะเป็นแค่ซุ่มร้านไม่มีที่นั่งก็ไม่เป็นไรฉันหาที่กินเองได้ ]

[ ผมขายอาหารทอดในรถลอยฟ้าครับสามารถไปให้บริการลูกค้าได้หลายเมืองหลายเขตเลย ใครสนใจอยากกินอาหารอร่อยๆทักแชทร้านผมเข้ามาได้เลยครับ จะไปบริการให้ถึงหน้าบ้านเลยครับผมมมม]

[ ผมทำงานอยู่บริษัทโดรนส่งอาหารแถวที่ผมดูแลอยู่วันนี้มีลูกค้าสั่งอาหารจากแฟรนไชส์ร้านหนึ่งเยอะมากผมสงสัยเลยลงสั่งมากินบ้าง ไม่ว่าจะชีสบอล มันฝรั่งรูปและรสต่างๆ นักเก็ตล้วนอร่อยทั้งนั้นเลยครับ กินก็ง่าย เอามากินให้ห้องทำงานก็ได้ด้วยแบบนี้ต้องสั่งบ่อยๆแล้ว ]

[ในห้างใกล้บ้านฉันมีร้านอาหารปรุงประกอบเปิดใหม่ นี่ก็คือรีบเข้าไปลองเลยจ้ามองเห็นคนนั่งเกือบเต็มร้าน ดีที่ยังเหลือที่ให้บ้าง ตอนดูเมนูแล้วก็ราคาก็คือตกใจมากไม่ใช่ตกใจที่มีเมนูเดียวนะแต่ตกใจที่ราคานี่มันหนึ่งในสามของอาหารปรุงประกอบร้านอื่นเลยนะเนี่ย(ราคาตามเมนูที่เราเคยกินนะ)ฉันเริ่มกังวลเรื่องรสชาติแล้ว แต่ยังไงเข้ามาแล้วก็ลอง แล้วสุดท้ายเป็นยังไงน่ะเหรอหลังกินจนเกลี้ยงจานก็สั่งข้าวมันไก่กลับบ้านมาอีก 5 กล่องจ้าชอบมากๆ ซื้อมาฝากครอบครัว พวกเขาก็ชมไม่หยุดปาก แถมยังโอนเงินให้เราไปซื้อมาให้กินอีกวันหลังด้วยนะแต่เราไม่ต้องบอกราคาจริงหรอกนะ พวกเขาเข้าใจไปเองว่ากล่องหนึ่งควรจะราคาเท่าไหร่จากเรตที่เคยกินเราเลยได้ตัวเลขเพิ่มมาเยอะเลย ถือว่าเป็นค่าเดินทางไปซื้อก็แล้วกันนะคะสุดท้ายนี้อย่าไปบอกพวกเขานะ ]

          เช้าวันต่อมาเพเนียสดูการอัปเดตผลการขายอาหารจากร้านแฟรนไชส์ทุกร้านล้วนแล้วแต่ขายดีถึงแม้จะไม่ได้โปรโมตร้านก่อนขายก็ตามบางร้านก็คือสั่งของกันอีกรอบเพื่อขายต่อในวันเดียวกันด้วยซ้ำ ทำให้สต๊อกของที่อยู่กับบริษัทส่งของรัพเพลโล่ลดลงไปกว่า15%แล้ว และจากที่พนักงานของบริษัทคาดการไว้วันต่อๆไปก็ต้องมีความต้องการเพิ่มขึ้นอีกแน่ๆเช่นนั้นแล้วพวกเขาควรจะเพิ่มการผลิตขึ้นอีก ซึ่งเรื่องนี้ก็ได้รับอนุมัติแล้วและหุ่นยนต์ก็รับทราบแล้วเช่นกัน

“เพเนียสลูก กินข้าวได้แล้ว”เพเนียสนั่งอ่านโพสต์ต่างๆตามแท็กต่างๆ อยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่นพร้อมเปิดเพลงในยูทูบฟังไปด้วยทั้งเพลงใหม่ เพลงเก่า ถ้าเพลงไหนที่เขาชอบ เขาก็จำไว้แล้วค่อยจดเนื้อและทำนองเพลงให้พี่ชายอีกทีแต่ตั้งแต่ครั้งก่อนที่เขาให้ไป 10 เพลงก็ยังไม่ได้ส่งให้อีกเลยเดี๋ยวพี่ชายจะตกใจไปเสียก่อน จนแม่ต้องเรียกไปกินข้าวนี่แหละจึงได้เวลาลุกจากโซฟาบางวันเขาก็ไม่ได้เข้าครัวหรอกนะ เพเรน่าบอกว่าอยากโชว์ฝีมือเองให้หุ่นยนต์ช่วยก็พอ

“คร้าบบบ” เพเนียสเป็นต้องขานรับแล้วทิ้งเรื่องงานไว้ก่อนรีบไปร่วมโต๊ะกินข้าวเที่ยงทันที พี่ชายเขายังมีงานอยู่ เลยต้องกินข้าวไปสามคนก่อน

“กับข้าวน่ากินจังเลยครับแต่มีกันแค่สามคนเอง ทำไมมีตั้งหลายอย่างล่ะครับ”เพเนียสถามเมื่อนั่งลงตามตำแหน่งประจำ พร้อมกับมองหุ่นยนต์แครอท แจกันช่วยกันยกอาหารเข้ามาวางบริการ

“แม่ทำส่งให้พี่ชายเราน่ะเลยต้องทำหลายๆอย่างหน่อย” เพเรน่าตอบยิ้มๆพร้อมกับตักเนื้อปลากะพงทอดราดยำมะม่วงใส่จานให้ลูกชาย เพราะต้องทำอาหารส่งไปให้ลูกชายคนโตเธอเลยทำหลายๆเมนู นอกจากที่ตักให้ลูกชายไปหนึ่งแล้ว ยังมีบนโต๊ะอีก 9 อย่างด้วยกัน พร้อมของหวานอีก 3และตอนนี้อาหารอีกชุดในปริมาณมากกว่าก็ถูกสั่งไปให้ลูกชายคนโตแล้ว เผื่อมิคุผู้ช่วยเขาด้วยจะอยู่อย่างอดๆยากๆได้ยังไงกันล่ะ

“อา ครับ พี่เขาคงดีใจมากเลยนะเนี่ยได้กินฝีมือแม่ทั้งหมดเลย” เพเนียสว่าหยอกคนเป็นแม่กลับ พร้อมกับตักอาหารที่แม่ตักให้เข้าปากไปเต็มโต

“ก็พี่เขาอยู่ไกลบ้านแม่ก็กลัวว่าจะคิดถึงอาหารที่บ้านเลยต้องทำไปเยอะๆแบบนี้ไง”

“จริงๆแม่ให้ผมช่วยก็ได้นะครับอีกอย่างพี่เขาไม่ได้หิวโหยขนาดนั้นหรอกครับ อาหารที่ผมสตรีมสอนทุกวันผมก็ส่งไปให้พี่เขาอยู่นี่นา”พี่ชายเขาจะคิดถึงอาหารที่บ้านอะไรล่ะ ทุกวันนี่เขาก็ส่งไปให้อยู่ไม่ขาด มีแต่ทางนู้นแหละที่บ่นว่ากินจะไม่ทันแล้ว

“งั้นก็เถอะก็แม่กลัวว่าพี่เราจะผอมนี่นา กินๆเลยลูก เดี๋ยวจะเย็นเสียก่อน” เพเรน่าว่าอย่างไม่สบสายตาและตักอีกหลายอย่างใส่จานให้ลูกชายเธอจะให้เขารู้ได้ยังไงล่ะ ว่าอีกเหตุผลคือเธออยากจะฉลองมื้อเล็กๆ เพราะเห็นผลประกอบการของแฟรนไชส์แล้วน่ะ

“ก็ได้ครับ” เขารู้หรอกน่าไม่พูดมากก็ได้ จากนั้นพวกเขาก็หันเหไปพูดคุยกันเรื่องอื่นแทน อย่างงานฉลองร่วมกับพนักงานที่แฟรนไชส์เริ่มต้นไปได้ดีเรื่องความเป็นอยู่ของพนักงานที่มีคิดไว้ว่าต่อไปน่าจะสร้างหอพักสำหรับพนักงานขึ้น ถึงแม้การเดินทางจะรวดเร็วแต่สำหรับคนที่ไม่มีรถส่วนตัวก็ต้องนั่งรถแท็กซี่ลอยฟ้าเข้ามาทุกวันเนื่องจากบ้านพวกเขาอยู่นอกเขตเมืองรถไฟฟ้าความเร็วสูงที่ราคาถูกกว่าเข้าไม่ถึง และไม่ใช่อะไรหรอกเพราะต่อไปงานที่บริษัทต้องมีคนอยู่หน้างานตลอด 24 ชั่วโมงนั่นเอง มีที่พักไว้พร้อมน่าจะดีกว่าจะได้มีที่พักเผื่อกลับบ้านไม่ไหว สวัสดิการดี พวกเขาก็ต้องขยันทำงานกันมากขึ้นไม่ใช่หรือไง

“สวัสดีครับทุกคนวันนี้รอนานกันหรือเปล่าครับ”เพเนียสส่งเสียงทักทายเหล่าวิวเวอร์ทั้งหลายทันทีหลังจากเริ่มเข้าไลฟ์สตรีมในช่วงเวลาเดิม

“เมื่อวานกับวันนี้มีใครได้กินอาหารจากแฟรนไชส์บ้างแล้วครับมาบอกกันหน่อยนะครับ ติชมกันเข้ามาได้นะครับจะได้เอาไปปรับปรุงต่อไป”

[มัมหมีใจบาง: ดีจ้ายังไม่ได้กินเลย ที่ดาวมัมหมีไม่มีสักร้านเดียว]

[นาทีหนึ่งไปถึงดาวของเธอ: ว่าจะไปกินวันนี้แหละ เดี๋ยวมาบอกนะ]

[พรุ่งนี้ไม่มีจริง: ได้กินหมูไก่ปิ้งกับข้าวเหนียวแล้วครับ อร่อยมาก กินข้าวเหนียวแล้วอยู่ท้องมาก]

“ใครที่ได้กินแล้วก็ขอบคุณที่อุดหนุนนะครับ ส่วนใครที่ยังไม่เคยลอง หรือยังหาร้านไม่ได้รอก่อนนะครับ อีกไม่นานแถวบ้านทุกคนต้องมีแฟรนไชส์ไปเพิ่มแน่ๆหรือว่าใครรอไม่ไหวจะซื้อแฟรนไชส์ไปเปิดเองก็ได้นะครับ ทางบริษัทเปิดรับเพื่อนร่วมธุรกิจตลอดเลยนะครับ”อ่านคอมเมนต์ที่วิ่งเร็วๆผ่านตาไป ทำให้เขาตอบไปไม่กี่คนเท่านั้น

“แล้วหลังจากที่ไข่เค็มกับแตงกวาออกขายผมก็สัญญาว่าจะพาทำเมนูจากทั้งสองอย่างใช่ไหมล่ะครับซึ่งวันนั้นก็คือวันนี้นี่แหละครับ ใครจะทำตามก็เตรียมของไว้พร้อมเลยนะครับ”

[ชอบกินของอร่อย: เตรียมไว้แล้วเรียบร้อย ว่าแต่จำละทำเมนูอะไรนะ วัตถุดิบเยอะเลย]

“วันนี้ทุกคนจะได้ทำถึง 4เมนูเลยนะครับ เอาเป็นว่ามาเริ่มกันเลยดีกว่า” เพเนียสว่ายิ้มๆพร้อมผายมือไปยังจานวัตถุดิบบนโต๊ะ เด่นๆเลยก็คือสินค้าสปอนเซอร์หลักของวันนี้อย่างไข่เค็มแล้วก็แตงกวาทั้งสองรสถึงจะบอกว่าเป็นสปอนเซอร์ของวันนี้ แต่เขาไม่ได้ค่าจ้างหรอกนะ

[แฟนคลับตัวยงของฮงจู: 4 เมนู!!]

“มาเริ่มจากแตงกวาดองเลยดีกว่าครับเพราะมีแตงกวาดองสองรส ผมก็จะทำให้ชิมทั้งสองรสเลยนะครับ มาเริ่มจากเมนูแรกยำแตงกวาดอง” ยำแตงกวาดองสิ่งที่ต้องมีก็คือ แตงกวาดองหั่นชิ้น น้ำตาล น้ำปลา น้ำมะนาว  หอมแดงซอย พริกแดงซอย ขิงซอยเป็นเส้น มะเขือเทศขึ้นฉ่ายหั่นท่อน แล้วก็เพิ่มเนื้อสัตว์เข้าไปหน่อยก็คือหมูสับลวกสุก

“วันนี้จะเห็นว่าผมหั่นเตรียมของไว้แล้วนะครับซึ่งผมก็บอกให้ทุกคนเตรียมไว้แล้วนะ เพราะงั้นไม่รอแล้วนะครับ ไปเริ่มทำน้ำยำกันเลย”ชามผสมสองใบถูกเลื่อนมาตรงหน้า   

“เริ่มจากน้ำแตงกวาดอง....”น้ำแตงกวาดองถูกตักใส่ชามผสม หนึ่งใส่รสธรรมดาส่วนอีกหนึ่งใส่รสเผ็ดอย่างละสองช้อน ตามด้วยน้ำปลา น้ำตาลและน้ำมะนาวอีกนิดหน่อยพร้อมชิมรส เพราะแตงกวาดองมีรสชาติอยู่แล้วส่วนนี้เลยไม่ได้ต้องเน้นมากจากนั้นก็ใส่ส่วนผสมอื่นๆที่เหลือลงไปคลุกเคล้าให้เข้ากัน เสร็จแล้วไปหนึ่งเมนูเร็วจนใจหาย

“ง่ายใช่ไหมล่ะครับ เสร็จไปหนึ่งแล้ว”เพเนียสเลื่อนจานยำแตงกวาทั้งสองไปหน้าสุดของโต๊ะ กลิ่นจะได้อยู่ใกล้กับตัวรับสัมผัสทั้งห้าและวิวเวอร์จะได้ชิมได้สะดวก

[ผมเป็นคนใสใส: ง่ายจริงนี่ผ่านไปแค่สองนาทีเองมั้ง]

[มัมหมีน้องเออร์มิน: แต่ถ้ารวมกับตอนเตรียมวัตถุดิบก่อนหน้านี้ก็เกือบ 10 นาทีอยู่นะ แต่โดยรวมก็ง่ายจริง อร่อยด้วย]

“มาเมนูที่สองของแตงกวาดองเลยครับนั่นก็คือแตงกวาห่อแผ่นแป้งซึ่งเมนูนี้ทุกคนที่ทำตามต้องเตรียมแผ่นแป้งที่ผมเคยสอนไว้ก่อนหน้าไว้ด้วยนะครับไม่งั้นเมนูนี้ไม่สมบูรณ์นะ ถ้าพร้อมแล้วก็ มาเริ่มกันเลย”แผ่นแป้งวงกลมสีขาวออกน้ำตาลอ่อนเพราะย่างในกระทะจนสุกเรียงอยู่ในจานหลายแผ่นพร้อมใช้งานพร้อมกับแตงกวาดองหั่นชิ้น เนื้อไก่ต้มฉีกเส้น ผักกาดแก้ว กะหล่ำปลีขูดเส้นหอมใหญ่หั่น มะเขือเทศ ซอสมะเขือเทศ ซอสพริก แล้วก็ซอสมายองเนสถ้าใครไม่เคยซื้อสินค้าของบ้านเขาใช้ แต่อยากทำอาหารตามเขาในวันนี้ รับรองว่ายอดซื้อสินค้าทั้งสามเพิ่มแน่ๆ

“เมนูนี้ก็ง่ายครับแค่เอาทุกอย่างมารวมกับไว้ในแผ่นแป้งแล้วก็ม้วนๆเอง ลงมือ” เมนูนี้ก็ไม่ยากอย่างที่เขาว่าว่าแล้วเพเนียสก็ลงมือทำเป็นตัวอย่าง วางแผ่นแป้งไว้บนถาดตรงหน้าจากนั้นก็คีบส่วนประกอบต่างๆของเมนูนี้ลงไปอย่างละเล็กละน้อย ไม่ต้องเยอะ หลายอย่างรวมกันเดี๋ยวก็เยอะเองสุดท้ายก็ตามด้วยบีบซอสทั้งสามราดลงไป  ม้วนๆให้เป็นแท่งจากนั้นวางตั้งไว้ในแก้วเพื่อคงรูปร่างของมันไว้แล้วก็มีทำอีกอันแต่เปลี่ยนแตงกวาดองรสธรรมดาเป็นรสเผ็ดเพราะแค่รสชาติเปลี่ยนไปแค่นิดหน่อย ก็ทำให้ความชอบของคนต่างไปมากเช่นกัน

“หรือถ้าใครอยากทำเก็บไว้ไปทำที่ทำงานหรือโรงเรียนก็อีกชั้นด้วยกระดาษหรือฟอยล์ก็ได้นะครับมาเดี๋ยวผมทำให้ดูเป็นตัวอย่าง” เพเนียสเงยหน้ามามองกล้องนิดหน่อยเพื่อสื่อสารกับคนดูก่อนจะก้มไปทำอีกอันโดยอันนี้ห่อด้านนอกด้วยกระดาษห่ออาหารซึ่งเก็บมุมเรียบร้อยไม่มีหลุดหรือเสียรูปทรงอาหารแน่นอนจะทำไปกินที่ไหนก็สะดวก แถมหยิบกินง่ายมาก

 “เสร็จแล้วครับ เมนูนี้ก็ง่ายใช่ไหมล่ะครับ”

[อาหารอร่อยคือนิพพาน: จะว่าง่ายก็ง่าย แต่กว่าจะได้ต้องทำแผ่นแป้งไว้ก่อนตรงแผ่นแป้งนี่แหละที่ยาก]

[ว่าที่แม่สามี: ชอบนะ ไว้จะทำไปกินที่ทำงาน ทำไปแจกทั้งออฟฟิศเลย]

[ดาวน์วันนี้ ผ่อนฟรีปีหน้า: น่าทำไปขายที่ทำงานนะเนี่ยแบบนี้ ง่ายมาก ถึงแม้ตอนทำแผ่นแป้งต้องใช้เวลาหน่อยแต่ก็ทำได้ทีละเยอะอยู่เหมือนกัน]

“อา ใช่สิ ผมขอขั้นเวลาขายของอีกสักแป๊บก็แล้วกันนะครับแผ่นแป้งนี้ทางบริษัทผมกำลังอยู่ในช่วงเตรียมการผลิตครับ สินค้ามีชื่อว่าตอติญ่าต่อไปไม่ต้องทำแผ่นแป้งเองแล้วนะครับ แล้วรสชาติรสสัมผัสของแป้งรับรองว่าดีแน่นอนซึ่งจะมีขายวันไหนนั้น ติดตามได้ในเพจบริษัทหรือเพจร้านในรัพเพลโล่ได้เลยนะครับ”เพเนียสได้ทีก็ขายอีกสักหน่อย ตอนแรกก็ไม่ได้คิดที่จะทำหรอก แต่ถูกทางพนักงานเสนอขึ้นมาตอนที่ทำแผ่นแป้งห่อแบบเมนูนี้แจก พวกเขาเสนอว่าทำแผ่นแป้งแบบนี้ขายก็น่าจะขายได้ซึ่งตอนนี้ก็ได้สูตรที่เหมาะสมแล้ว ยื่นผ่านองค์การอาหารแล้วด้วยสินค้าก็จะเริ่มผลิตในอีกไม่กี่วันนี้แล้วด้วย ขายไว้ก่อนถึงแม้ว่าสินค้าจะยังไม่มีก็ตาม

[ก็ไม่เท่าไหร่: แบบนี้ก็ดีเลยน่ะสิ ทำอาหารแบบนี้เด็กๆน่าจะชอบ]

[Belinda_dao30:จะได้อาชีพเสริมแล้วจ้า รอซื้อตอติญ่าทำเมนูนี้ไปขายที่โรงเรียนดีกว่า]

“อา ดูเหมือนผลตอบรับจะดีมากเลยนะครับเนี่ยเรื่องแป้งพักไว้ก่อน เรามาที่เมนูถัดไปดีกว่าครับต่อไปตัวเด่นของเราก็คือไข่เค็มต้มครับ”เพเนียสเริ่มจากอธิบายก่อนว่าใช้วัตถุดิบอะไรบ้างเหมือนเช่นที่ทำอยู่ตลอดซึ่งเมนูต่อไปที่เขาจะทำก็คือยำไข่เค็มกุ้ง ที่ต้องใช้ก็มี ไข่เค็มต้มสุกปอกเปลือกไว้แล้วพร้อมกับหั่นสี่ซีกเรียงไว้ในจานกุ้งลวกพอสุก  ต้นหอม ผักชี หอมแดง พริกแดงซึ่งแน่นอนถูกหั่นไว้หมดแล้ว ปรุงรสด้วยน้ำตาล น้ำปลา แล้วก็น้ำมะนาว 

“เหมือนเมนูเมื่อกี้เลยใช่ไหมล่ะครับใช่ครับยำเหมือนกัน การปรุงก็คล้ายๆกัน มาเริ่มเลยดีกว่า” ชามผสมถูกวางตรงหน้า นำน้ำตาลน้ำมะนาว แล้วก็น้ำปลาลงไป คนให้เข้ากันแล้วก็ชิมโดยรสที่เขาต้องการก็คือเปรี้ยวหวาน ส่วนน้ำปลาเอาแค่มีกลิ่นก็พอเพราะจะไปอาศัยความเค็มจากไข่ จากนั้นก็นำส่วนที่เหลือนอกจากไข่เค็มเทลงไปคลุกเคล้าให้เข้ากันแล้วก็เทราดลงบนไข่เค็มที่เตรียมไว้ เป็นอันเสร็จ

“เสร็จไปอีกอย่างแล้วยังทันกันอยู่ไหมครับ” วางจานยำไว้ด้านหน้าข้างๆกับเมนูที่เสร็จก่อนหน้าจากนั้นจึงได้ถามไถ่เหล่าวิวเวอร์ที่ทำตามอยู่

[อาหารอร่อยต้อง ยัม ยัม ยัม: เมนูนี้ก็อาร่อยยย เป็นยำเหมือนกัน แต่เปลี่ยนของที่ใส่นิดหน่อยก็ได้อีกรสแล้ว]

[อะไรก็ไม่รู้: ยำไข่เค็มรสชาติจัดจ้านกว่ายำแตงกวาอีกนะเนี่ยแต่อร่อยดี]

[ภริยาหมายเลข1ของเพวิส:กำลังชิมน้ำยำจ้า เปรี้ยวหวานๆ แต่ยังไม่มั่นใจ ขอชิมอีกสักที]

“ถ้าทันอยู่งั้นเราเริ่มเมนูสุดท้ายกันเลยก็แล้วกันครับ” เพเนียสหยุดอ่านและพูดคุยแต่ครู่เดียวก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงฮึกเหิมลงมือทำเมนูสุดท้ายต่อทันที โดยไม่ได้สนใจเหล่าวิวเวอร์ที่ทำอาหารตามเลยว่าตอนนี้เหนื่อยแค่ไหน พวกเขาอยากพักอีกสักสองสามนาที วันนี้สมองเริ่มเบลอแล้วสตรีมเมอร์ก็ขยันเกิ๊น สอนทั้งสี่เมนูในวันเดียวกลัวว่าเมนูที่มีในหัวจะไม่ได้สอนพวกเขาหมดทุกอย่างหรือยังไงกัน ไม่ต้องรีบ

[ฉันก็รักของฉัน: ฉันที่กำลังหาน้ำมาดื่ม ว่าจะพักสักหน่อย ต้องวางไว้ก่อนน้องเองก็ยังไม่ดื่มน้ำพักสักแอะ ฉันก็ต้องทำได้]

[น้องเออร์มินน่ารักเท่าแผ่นฟ้า:จะหอบแล้วทางนี้ น้องจะคึกไหน]

[ชอบแจกอาหารหมา: เข้าใจแล้ว ว่าน้องทำอาหารแจกต้องเหนื่อยขนาดไหนทำแค่อย่างละจานยังขนาดนี้ ต่อไปจะไม่เรียกร้องให้น้องแจกเยอะอีกแล้ว]

[เครดิตทั้งหมดที่มีพี่ยกให้น้องเออร์มินคนเดียว: เมนต์บนน้องมีหุ่นยนต์ผู้ช่วยนี่นา อย่าให้น้องลดที่แจกลงเลย แค่นี้ก็อดยากพอแล้ว]

[คุณชายน้อยตระกูลปาร์เกอร์: สตรีมเมอร์ช้าก่อน ผมชิมไม่ทัน]

[ไม่เป็นไรจริงๆ: น้องก็ไม่ได้โฆษณาเครื่องดื่มชูกำลังนี่นา แต่ทำไมขยันจัง พักก่อนก็ได้เราไม่รีบ เอ๊ะ หรือน้องจะรีบ]

[คุณชายดาวA+: ถ้าน้องรีบค่อยมาต่อวันหลังก็ได้นะ ทางนี้ทำอาหารตามจนครัวเละไปแล้ว]

[ไม่ว่างทำอาหารอยู่: ถึงเราจะเห็นว่าแต่ละเมนูไม่ยาก ไม่ได้ใช้ไฟด้วยซ้ำนั่นคือคุณไม่ได้ทำจริง เพราะของจริงต้องใช้เวลาก่อนหน้านี้เตรียมนานอยู่พอสมควรแล้วตอนนี้ฉันก็เริ่มหมดแรงแล้ว ได้โปรด สามเมนูฉันกินไม่หมดหรอกน้องก็ไม่ต้องทำเยอะขนาดนั้น]

[Ali_Moore: น้องสตรีมวันเดียวจำนวนเมนูพอๆกับร้านอาหารปรุงประกอบหนึ่งงร้านเลยนะ]

[รูปหล่อของทุกคน: นั่นสิ แบบนี้ร้านอาหารคงไม่เอาไปเป็นของตัวเองอีกนะ อยากจะฝากบอกคนคนนั้นว่าเราจับตามองคุณอยู่นะจ๊ะ *สติกเกอร์มือถ่างตา*]