วันนี้ก็ผ่านมาสี่วันแล้วหลังจากไปเยี่ยมป้าอุ่นที่โรงพยาบาล และวันนี้ก็เป็วัที่ป้าอุ่นได้ออกจากโรงพยาบาลกลับมาพักฟื้นที่บ้าน ลมเลเลยต้องไปรับ รักเองก็อยากไปด้วยเช่นกันแต่กลัวจะไปวุ่นวายเลยเลือกรออยู่บ้านกับสองแฝด
"อารัก พี่อินทร์หิวววว"
"น้องจันทร์ก็หิวววว"
สองแสบร้องบอกขณะกำลังระบายสีภาพ รักเลยมองดูนาฬิกาที่ผนังก็พบว่าใกล้เที่ยงพอดี
"ถ้าหิวก็เก็บของให้เรียบร้อยนะคะ ไปล้างมือแล้วนั่งรออารักที่โต๊ะนะพี่อินทร์ น้องจันทร์" บอกสองแสบเรียบร้อบก็มุ่งหน้าเข้าครัวไปเตรียมอาหารทันที วันนี้รักทำหมูชุบแป้งทอดกับต้มจืดสาหร่าย และมีนำ้พริกกะปิของลมเลด้วย พอนึกถึงลมเลก็นึกขึ้นได้ว่าอีกคนไปรับป้าอุ่นและไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกลับมาตอนไหนเลยโทรถามลมเลทัน
"ฮัลโหล คุณลม" กรอกเสียงลงไปทันทีเมื่ออีกฝ่ายรับสาย
"ว่าไง"
"เอ่อ...ฉันจะโทรมาถามว่ากลับกี่โมงค่ะ" ปลายสายเงียบไปครู่นึกจนรักแปลกใจจนต้องเสียงอีกซำ้
"มีอะไรหรือเปล่า"ลมเลถามกลับเพราะอยากรอฟังก่อนว่าอีกคนมีธุระอะไรได้บอกถูก
"คือฉันเตรียมข้าวเที่ยงไว้ให้ เลยจะถามว่าจะกลับเข้ามากินข้าวบ้านไหมค่ะ" สิ้นคำถามคนปลายสายรีบตอบรับทันที ทั้งที่ลมเลเองยังจัดการเื่ที่โรงพยาบาลไม่เรียบร้อยแต่ก็จะเคลียร์ให้เร็วที่สุดเลยบอกให้รักรอกินพร้อมกันถึงจะรู้สึกไม่ดีที่ต้องให้รักหิ้วท้องรอแต่เพราะอยากกินข้าวพร้อมกันกับรักจะให้ทำไงได้ รักเมื่อคุยกับลมเลเสร็จก็จัดการเตรียมสำหรับให้สองที่คุยดังร่าเริ่งมาแต่ไกล
"วันนี้มีอะไรให้น้องจันทร์กินบ้างครับบบบ"ขุนจันทร์ทึ่เดินมาถึงโต๊ะอาหารก่อนร้องถาม แต่พอเห็นอาหารบนโต๊ะก็ตาโตทั้น
"ต้มจืดสาหร่ายยยย น้องจันทร์ชอบๆ"
"พี่ิอินทร์ก็ชอบบบบบ" เสียงดังร่าเริ่งมาเลยทั้งสองคนเจอของชอบไม่ได้เลย
"ถ้าชอบก็กินเยอะๆนะคะรู้ไหม" รักบอกอย่างเอ็นดู
"พี่อินทร์จะกินให้หมดเลยยยยยย"
"อิอิ ค่ะๆ"
รักนั่งมองสองแฝดที่ตั้งอกตั้งใจกินแล้วอดดีใจไม่ได้ที่สองแสบชอบอาหารที่เขาทำ ทั้งแต่ป้าอุ่นเข้าโรงพยาบาลรักก็เป็คนจัดการเื่อาหารในบ้าน ปกติกับข้าวป้าอุ่นจะเป็คนซื้อเมื่อแกปวดก็กลายเป็ว่ารักต้องไปซื้อเองโดยมีลมเลคนพาไปตลาดตอนเย็น ไปครั้งหนึ่งก็ซื้อกับข้าวมาตุ้นไว้ใช้สักสองสามวัน เพราะจะให้ไปทุกวันคงไม่ไหว เพราะรักและลมเลพาสองแสบไปด้วยถ้าไปบ่อยมีหวังตลาดแตกแน่ นึกแล้วก็อดหัวเราะในความซนของทั้งสองไม่ได้
"อารักหัวเราะอะไรครับ"ขุนอินทร์ละจากการกินข้าวถามขึ้นก็อยู่ๆ อารักก็หัวเราะขึ้นมา
"ไม่มีอะไรค่ะ กินข้าวต่อเถอะค่ั"
"แล้วอารักไม่กินด้วยกันหรืออออออ" ขุนจันทร์ถามทั้งยังเคี้ยวข้าวเต็มปากเลยถูกสายตาดุจากรักไปหนึ่งทีเด็กยิ้มเป็การกล่าวขอโทษ
"เดี๋ยวอารักรอกินพร้อมพ่อค่ะ" เพราะลมเลบอกให้รอรักก็จะรอแต่ถึงไม่บอกเธอก็ตั้งใจจะรออยู่ถ้ารู้ว่าจะมาตอนไหน
ตอนนี้สองแสบกินข้าวเสร็จแล้ว เรียนพิเศษเสร็จ จนตอนนี้ก็เข้านอนกลางวันกันแล้ว บ่ายสองแล้วลมเลยังไม่กลับมาเลย นึกเคืองอีกคนขึ้นมาทันทีไหนบอกอีกไม่นาน นี้ปาไปสองสามชั่วโมงแล้ว ปล่อยให้รอกินข้าวอยู่ได้ไม่ยอมมาเสียที แต่มาคิดดูรักมีสิทธิ์อะไรเคืองลมเลกันนะ เธออาจจะหงุดหงิดเพราะโมโหหิวก็ได้รักคิด ทั้งที่ตอนนี้รักไม่ได้รู้สึกหิวเลย
รักไม่อยากวุ่นวายใจไปมากกว่านี้เลยหัดไปจัดการเก็บกวาด ทำความสะอาดบ้านแทน ครู่หนึ่งก็มีเสียงรถที่คุ้นเคยดังขึ้นเธอยิ้มขึ้นมาทันทีรีบละมือจากงานบ้านมุ่งไปรับอีกคนที่หน้าบ้านทัน เห็นลมเลหิ้วข้าวของเต็มไม้เต็มมือก็รีบเข้าไปช่วย
“มาค่ะฉันช่วย ซื้ออะไรมาเยอะแยะค่ะ” ยื่นมือไปรับทั้งเอ่ยปากถาม
“ก็พวกกับข้าวเย็นที่จะได้ไม่ต้องออกไป” ลมเลตอบทั้งพากันเดินเอาข้าวของไปจัดเก็บในครัว
“ทานข้าวเลยไหมค่ะเลยเที่ยงมานานแล้ว” รักที่จัดของเข้าตู้เรียบร้อยหันมาถามลมเลที่ยืนอยู่ข้างๆ
“กินเลย หิวมาก” ว่าทั้งเดินไปเปิดดูกับข้าวที่อยู่บนโต๊ะในครัว “เธอกินข้าวหรือยัง”
“ยังเลยค่ะ” รักตอบทั้งยกหม้อต้มจืดสาหร่ายมาอุ่น
“รอฉันหรือ?” ลมเลถามอย่างสงสัยถึงจะรู้คำตอบอยู่แล้วก็ตาม
“ก็ใครบอกให้ฉันรอละค่ะ” รักบอกทั้งมองค้อนอีกคน เพราะตอนนี้เธอรู้สึกหิวขึ้นมาอย่างมากทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้หิวแท้
“ฮึฮึ ขอโทษที่มาช้าพอดีธุระมันช้ากว่าที่คิดนะ” ลมเลตอบทั้งรับจานข้าวจากรัก นึกชอบใจสีหน้าของอีกคนน้อยครั้งที่จะได้เห็นรักแสดงสีหน้าแบบนี้ ทั้งนี้รักทำหน้าดุใส่แต่ลมเลกลับยิ้มอย่างชอบใจ
"ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย” เอ่ยแก้ตัวอย่างเบาๆ รู้สึกอายขึ้นมาแปลกๆ ที่ทำกิริยาแบบในใส่ลมเล แต่ยิ่งเห็นลมเลยิ้มระรื่นเธอก็นึกเคืองอีกคนหน่อยๆ
“หืม หอมมาก” ลมเลว่าขึ้นเมื่อต้มจืดสาหร่ายร้อนๆ ถูกนำมาวางตรงหน้า มันหอมและน่ากินมากๆ เหมือนคนยกมาเลย ลมเลคิด เขานึกตลกกับความคิดของตัวเอง นับวันยิ่งจะถลำลึกไปเรื่อยเป็ถึงขนาดนี้แล้วเขาจะยังพิสูจน์หาคำตอบอีกทำไมกันก็รู้อยู่แล้วว่าใจมัน้าอะไร คงเพราะรักเป็ตนเองมีลูกอยู่แล้วทำให้ลมเลต้องคิดทบทวนหลายๆ อย่างว่าสิ่งที่ตนเองรู้สึกมันจริงแท้แค่ไหน แต่ตลอดหลายวันที่ผ่านมากนี้มันทำให้เขารู้คำตอบที่ชัดเจนแล้วว่า ลมเลชอบรักจริงๆ ต่อจากนี้คงต้องเดินหน้าให้สุดละนะ อันดับแรกคงต้องเอาสองแสบมาเป็พวกให้ได้ยิ่งอย่างได้อารักไปเป็แฟน เขาต้องสกัดลูกชายทั้งสองของเขาเสีย คิดแล้วก็นึกตลก
รักมองลมเลอย่างงงๆ กินข้าวอยู่ก็ยิ้มก็หัวเราะขึ้นมาเฉยๆ ลมเลเป็อะไรไปหรือเปล่าเธอทำได้แค่สงสัยแต่ไม่กล้าถามอะไรอีกคน
...........................................................................................
994
