ตอนที่ 17 ฉิวหนิว
หร่วนหยวนหยวนตระหนักได้ถึงความผิดปกติเธอรับของเล่นสุนัขจากในปากเ้าลาบราดอร์ แล้วยื่นมือไปลูบหัวมันจากนั้นเงยหน้ามองสัตว์ประหลาดสองตัวที่ยังคงตะลุมบอนกันอยู่
เยี่ยหรงเจินที่เป็สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะกำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดร่างัตัวนั้นอย่างดุเดือดการต่อสู้ของสัตว์ประหลาดตัวใหญ่หน้าตาดุร้ายทั้งสองตัวห่างไกลจากภาพการต่อสู้ของคนทั่วไปอยู่มากสัตว์ประหลาดร่างัโดนสัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะชนอย่างรุนแรงจนกระเด็นออกไปตอนร่วงลงพื้นก็ะเืเลือนลั่นส่งเสียงดังสนั่นราวกับแผ่นดินไหว จนหร่วนหยวนหยวนััได้ว่าพื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นะเื
หลังจากสัตว์ประหลาดร่างัโดนโจมตีฟุบไปบนพื้น มันก็ตะกายขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็วแล้วแหงนหน้าแผดเสียงคำรามราวกับเตรียมจะเปิดฉากโจมตีใส่สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะในตอนนี้เอง สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะก็พลันสบถภาษามนุษย์ออกมา “พอ พอแค่นี้เถอะ”
ดูเหมือนว่าสัตว์ประหลาดร่างัจะไม่เข้าใจ จึงทะยานเข้าหาสัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะต่อไปจากนั้นก็โดนชนกระเด็นออกไปและร่วงลงพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่นอีกครั้ง
เสียงตอนมันหล่นลงพื้นครั้งนี้ดังกว่าครั้งก่อน หร่วนหยวนหยวนเหมือนจะััได้ว่าแผ่นดินใต้เท้าโยกคลอนอย่างรุนแรงจังหวะต่อมาสัตว์ประหลาดร่างันั่นก็หลุดร้องโอ๊ยมาจากลำคอ “เ้าห้า นี่นายไม่เกรงใจเกินไปแล้วรึเปล่า! รู้จักคำว่าเคารพพี่ชายบ้างไหมมีใครเขาทำกับพี่ชายแท้ๆ ของตัวเองแบบนี้ด้วยเหรอ”
สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะส่งเสียงฮึดฮัดเยียบเย็น“พี่เองก็ไม่เคารพผู้าุโ ดังนั้นก็อย่าได้โทษที่คนอื่นเขาไม่เคารพพี่เหมือนกัน”
“ฉันไม่เคารพผู้าุโที่ไหน ถ้าไม่ใช่ได้ยินว่าในที่สุดนายก็หาพบแล้ว…”หลังจากสัตว์ประหลาดร่างัชำเลืองมองหร่วนหยวนหยวนไปที ก็พูดต่อ “นี่ถ้าไม่ใช่ได้ยินว่าในที่สุดนายก็หาเชฟที่ทำให้นายเปิดปากกินอาหารได้พบแล้วฉันคงไม่ตื่นเต้น แล้วบึ่งมาดูสถานการณ์หรอก! ฉันเป็ห่วงนายขนาดนี้นายยังไม่สำนึกบุญคุณฉันอีกเหรอ!”
“อยากมาดูคนก็ดูไป จะกลับร่างเดิมทำไม พี่ไม่กลัวทำให้คนอื่นเขาใหรือยังไง”สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะพูดเสียงเยียบเย็น
“ฉันดีใจเกินไปน่ะ เลยลืมกลายร่างเป็มนุษย์!” สัตว์ประหลาดร่างัหัวเราะแหะๆพลางพูด “แต่เชฟสาวที่นายหามาได้นี่ก็กล้าหาญใช้ได้ นึกไม่ถึงว่าจะไม่ใฉันจนเป็ลมไปก่อน!”
หร่วนหยวนหยวน “…”
เมื่อครู่เธอเกือบจะใจนหมดสติไปจริงๆ แล้ว แต่ดูเหมือนเธอจะเดาไม่ผิดสัตว์ประหลาดร่างันั่นรู้จักเยี่ยหรงเจินอย่างที่คิด เ้าลาบราดอร์ถึงได้ไม่กลัวมันแม้แต่น้อย
“เ้าห้านะเ้าห้า พี่ใหญ่ถ่อมาหานายเป็พันลี้ ทั้งยังห่วงนายขนาดนี้ ปรากฏว่านายไม่ต้อนรับพี่ใหญ่ให้ดีไม่พอยังจะชกและเตะใส่มาเป็ชุด” สัตว์ประหลาดร่างัถอนหายใจยาว“ใจของพี่ใหญ่ทั้งเ็ปและรวดร้าวเหลือเกิน…”
“พี่เริ่มก่อน” สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะกล่าวเตือนเสียงเรียบ
สัตว์ประหลาดร่างัเบิกตาโต “ฉันแค่อยากจะทำเป็ขู่เพื่อเซอร์ไพรส์เธอเท่านั้นนายคิดว่าฉันจะลงมือกับเธอจริงๆ เหรอ”
หร่วนหยวนหยวน “…”
เธอไม่ได้รู้สึกเซอร์ไพรส์ ตื่นตระหนกสิไม่ว่า!
“เซอร์ไพรส์อะไร ตื่นตระหนกสิไม่ว่า”
สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะหัวเราะเยาะและเอ่ยขึ้น
สัตว์ประหลาดร่างัใช้กรงเล็บเกาหน้าอย่างขุ่นเคือง จากนั้นมันก็หันหน้ามองหร่วนหยวนหยวน“เธอคือคนที่ทำให้เ้าห้าของเรายอมกินอาหารใช่ไหม”
หร่วนหยวนหยวนพยายามยับยั้งความหวาดกลัวที่มีต่อสัตว์ประหลาดไว้ในใจสงบสติอารมณ์แล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ฉันเป็เชฟส่วนตัวของคุณเยี่ยค่ะ”
“เชฟส่วนตัว…”สัตว์ประหลาดร่างัใช้กรงเล็บลูบเครา หัวเราะแหะๆ ทันที “อย่างนั้นเธอรู้หรือเปล่าว่าเ้าห้าของพวกเราไม่ใช่คน”
หร่วนหยวนหยวนฝืนยิ้ม “ไม่ทราบค่ะ”
ถ้าเธอรู้จะยังกล้าอยู่ต่อเหรอ ให้ความกล้าเธอเต็มร้อยก็คงไม่อยู่
“ตอนนี้เธอก็รู้แล้ว ไม่กลัวเหรอว่าเ้าห้ากินอยู่ดีๆ แล้วไม่ถูกใจเธอขึ้นมาก็จะกินเธอเข้าไปหรือไง”สัตว์ประหลาดร่างัหัวเราะเบาๆ
หร่วนหยวนหยวนกลัวมากจริงๆ
“ฉิวหนิว[1]เงียบปากไป!”สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะที่อยู่ข้างๆ ปรามเสียงเย็น
“ฉันเป็พี่ใหญ่นายนะ! ทำไมนายถึงไม่ใจดีกับฉันบ้างล่ะ”สัตว์ประหลาดร่างัถลึงตาใส่สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะจากนั้นก็หันมองหร่วนหยวนหยวน “แหะๆ ฉันล้อเล่นน่ะ เ้าห้าของเรากินเธอไม่ลงหรอกถ้ากินเธอไป เขาจะไปหาเชฟที่ทำให้เขากินอาหารได้จากที่ไหนอีก”
หร่วนหยวนหยวนฝืนแค่นยิ้มออกมา แต่สีหน้าซีดขาวมาก
ตอนนี้เธอรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก เธอแค่ทำอาหารตามปกติ ทำสตรีมไปเรื่อยๆของเธอ ไม่เคยทำเื่ละเมิด์หรือประพฤติผิดกฎอะไร เธอไปทำอะไรไว้ ทำไมถึงชักศึกพาสัตว์ประหลาดแบบนี้มาได้!
จังหวะต่อมา สัตว์ประหลาดร่างัก็แนะนำตัวอย่างเคร่งขรึม
“ลืมแนะนำตัวเองอยู่เรื่อย ฉันชื่อฉิวหนิว เป็พี่ใหญ่ของเ้าห้า โอ๊ะ จริงสิเ้าห้าก็น่าจะยังไม่เคยแนะนำตัวกับเธอมาก่อนรึเปล่า”สัตว์ประหลาดร่างัหัวเราะแหะๆ “เ้าห้าของเราชื่อว่าเทาเที่ยบางทีเธออาจจะไม่เคยได้ยินชื่อของฉันสักเท่าไรแต่ต้องเคยได้ยินชื่อเ้าห้าของเรามาแน่ๆ”
สีหน้าของหร่วนหยวนหยวนยิ่งซีดลงกว่าเดิมทันที เธอเคยได้ยินชื่อเทาเที่ยมาก่อนแน่นอนชื่อไอดีรองของเยี่ยหรงเจินคือคุณเทาเที่ย เทาเที่ยเป็ชื่อมงคลของคนที่รักการกินและรู้จักวิธีกินในวงการอาหารทว่าเทาเที่ยในเทพนิยาย ไม่เพียงเป็สัตว์ประหลาดกินคนที่นิสัยดั้งเดิมดุร้ายตะกละตะกลาม แต่ยังเป็หนึ่งในสี่สัตว์ดุร้ายสมัยโบราณ…
ตกลงเธอพลาดหาเื่บ้าบออะไรเข้าตัวกันเนี่ย!
“ถึงแม้เธอจะเป็เพียงคนธรรมดาทั่วไป แต่ในเมื่อเ้าห้าของเราชอบอาหารที่เธอทำต่อไปเธอก็ตั้งใจทำอาหารให้เขาและห้ามมีความคิดอื่น ไม่อย่างนั้นพี่น้องของพวกเราอีกหลายตัวไม่ปล่อยเธอไว้แน่”สัตว์ประหลาดร่างัหรี่ตามองสำรวจหร่วนหยวนหยวน “โอ๊ะ ใช่แล้ว นอกจากฉันแล้วพวกเรายังมีพี่น้องสิบกว่าตัว…หรือไม่ก็หลายสิบ…หรือไม่ก็เยอะกว่านั้นระวังตัวเอาไว้ล่ะ”
หร่วนหยวนหยวนยิ้มอย่างขมขื่นและคิดเธอคนเดียวก็จัดการเยี่ยหรงเจินไม่ได้แล้ว หากยังมีฝูงคนแบบเขามาอีกหลายสิบหรือเยอะกว่านั้นเธอก็เต็มใจที่จะขัดเนื้อตัวให้สะอาดและเป็อาหารให้ทันทีเลย
“พอแล้ว ไม่ต้องขู่เธอแล้ว” สัตว์ประหลาดหน้ามนุษย์ในร่างแพะไม่รู้ว่ากลับมาอยู่ในร่างมนุษย์ตอนไหนการต่อสู้อันดุเดือดเมื่อครู่ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพวกเขาเลยแม้แต่น้อยแม้กระทั่งเสื้อผ้าบนตัวก็ไม่มีรอยยับเพิ่มขึ้นมาสักเส้น
เยี่ยหรงเจินปรายตามองสัตว์ประหลาดร่างั พลางกล่าวเสียงเย็น
สัตว์ประหลาดร่างัหัวเราะแหะๆ แล้วม้วนตัวลงพื้น เมื่อตะกายขึ้นมาก็กลายร่างเป็คน
ถึงแม้ร่างเดิมของเยี่ยหรงเจินจะดูดุร้ายน่ากลัว แต่ร่างคนกลับหล่อเหลาส่วนสัตว์ประหลาดร่างัเมื่อแปลงร่างเป็มนุษย์แล้ว หน้าตาก็พอๆ กับเยี่ยหรงเจินแถมยังแอบดูดีกว่าอยู่นิดหน่อย
ถ้าจะกล่าวว่าเยี่ยหรงเจินที่สวมเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็คคือเส้นทางการละเว้นความปรารถนาร่างมนุษย์ของสัตว์ประหลาดร่างัก็คือเส้นทางผู้ชายติดแฟชั่น เขาย้อมผมสีทองเจิดจ้าใส่ต่างหูสีเงิน สวมเสื้อโค้ตยาวกับกางเกงรัดรูปและรองเท้าบูต มีออร่าะเิทั่วร่างเหมือนนายแบบบนปกนิตยสาร
หร่วนหยวนหยวนจ้องร่างมนุษย์ของสัตว์ประหลาดร่างัอย่างงุนงงยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกคุ้นตา ทันใดนั้น เธอก็นึกออกว่าคนตรงหน้าคือใคร
นี่มันนักร้องที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในวงการบันเทิงตอนนี้ กู้ซิวหัน!
ถึงเธอจะไม่ได้สนใจดาราส่วนใหญ่ในวงการบันเทิง แต่ฟางอิงอิงชอบกู้ซิวหันมากเอาแต่พูดกรอกหูเธอตลอดเวลา ทั้งยังลากเธอไปฟังอัลบั้มเขา ดูคลิปเขา ถึงขนาดให้เธอไปดูคอนเสิร์ตเขาเป็เพื่อน…
นี่กู้ซิวหันไม่ใช่มนุษย์อย่างนั้นเหรอ!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/Z212c5-ท่านประธานเทาเที่ยที่รัก-?r=search_article
[1] ฉิวหนิวตามความเชื่อของคนจีน ัจะมีลูกเก้าตัว โดยฉิวหนิวเป็ลูกคนโต รักในเสียงดนตรีมักจะปรากฏในลักษณะเงยหน้าอ้าปากประดับบนเครื่องดนตรี