เรื่องสั้นทรมานพันธนาการ BDSM (รวม)

การฝึกโอลิเวียให้เป็นทาสเริ่มขึ้น แต่ก่อนอื่นเลย หญิงสาวที่เพิ่งสูญเสียอิสรภาพไม่มีทางยอมรับสภาพความเป็นทาสของตัวเองได้ในทันที ดังนั้นจึงต้องทำให้เธอค่อยๆ ยอมรับความต่ำต้อยของตนเองทีละน้อย

ใช่ การฝึกทาสคือการเพิ่มระดับระหว่างเจ้านายกับทาส แต่เจ้านายไม่จำเป็นต้องสูงส่งขึ้น เจ้านายจะหยาบคาย หยาบช้า เลวทรามแค่ไหนก็ตาม แต่ทาสก็ต้องอยู่ในสถานะต่ำกว่าเสมอ และพร้อมรองรับทุกอย่างที่เจ้านายจะมอบให้

ตอนนี้โอลิเวียถูกพามายังห้องหนึ่งซึ่งมีเอาไว้ฝึกทาสโดยเฉพาะ ภายในห้องมีอุปกรณ์มากมายสำหรับการทรมานไม่ว่าจะด้วยความเจ็บปวดหรือทางเพศ ทาสสาวอีกสองคนเดินตามมาร์คัสเพื่อมาเป็นลูกมือในการช่วยออกแรง

โอลิเวียที่ถูกหิ้วปีกมายังห้องทรมานโดยทาสสาวสองคน ถูกโยนลงพื้นอย่างไม่ไยดีราวกับเป็นขยะชิ้นหนึ่ง ตอนนี้โอลิเวียรู้สึกสิ้นหวังแต่ที่ทรมานไปมากกว่านั้นคือคอที่แห้งผาก

“น้ำ… ฉันต้องการน้ำ”

อาจเป็นเพราะก่อนหน้านี้ส่งเสียงไปมาก หรือว่าเธอหลับไปนานก็ไม่อาจทราบแต่ตอนนี้โอลิเวียกระหายน้ำเหลือเกิน ทว่าคำพูดนั้นก็เป็นเหมือนกับการอ้อนวอนขอการทรมานจากชายหนุ่ม

“หิวน้ำงั้นเหรอ”

ชายหนุ่มถามย้ำ โอลิเวียพยักหน้าตอบ เขาจึงหันไปพยักหน้าให้กับทาสสาวสองคน พวกเธอเดินไปหยิบอุปกรณ์บางอย่างมาจากมุมห้องก่อนจะตรงมายังโอลิเวีย

“จะทำอะไร”

โอลิเวียถูกจับมือไปล็อกไว้ด้านหลัง แน่นอนว่าเธอพยายามขัดขืนแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของทั้งสองคนได้ ความจริงการที่เธอขัดขืนแบบนี้ทาสทั้งสองก็อยากจะตบหน้าเธอสักทีสองที แต่เพราะเห็นไปแล้วว่าก่อนหน้านี้ ทาสที่ทำร้ายโอลิเวียต้องเจอกับอะไรจึงสะกดกลั้นอารมณ์ไว้

แขนสองข้างไม่สามารถขยับได้เพราะทาสสาวคนหนึ่งจับมือเธอไว้ด้านหลัง ขณะเดียวกันทาสอีกคนก็จับคางเธอเชิดขึ้นก่อนจะใส่ปลอกคอให้กับเธอ

การเป็นทาสอย่างแรกก็ต้องทำให้ยอมรับในสถานภาพตัวเอง และปลอกคอก็เป็นอุปกรณ์ที่ดี เพราะลำคอเป็นส่วนที่ไวต่อความรู้สึก ไม่ว่าทาสจะขยับตัวยังไง หรือนอนท่าไหน เธอก็จะรู้สึกตัวเสมอว่ามีปลอกคอใส่เอาไว้ จิตใจจะพึงตระหนักถึงความต้อยต่ำของตัวเอง

แต่การที่ใส่ปลอกคอเป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ในเมื่อโอลิเวียหิวน้ำ มาร์คัสก็จะให้เธอกินน้ำ แต่เป็นความผิดของเธอเองนะที่ไม่ยอมบอกว่าน้ำอะไร

อุปกรณ์คล้ายกับที่กรอกน้ำแต่มขณะใหญ่กว่าถูกนำมาใส่ที่ปากของโอลิเวีย ท่อของมันเกือบจะถึงลำคอ แน่นอนว่าโอลิเวียปฏิเสธสิ่งของแปลกปลอมที่เข้ามาด้วยการพยายามก้มหน้าลง แต่ทาสสาวอีกคนที่เพิ่งใส่ปลอกคอให้เธอ ก็นำอุปกรณ์บางอย่างมาเชื่อมกับปลอกคอ

สิ่งนั้นเย็นคล้ายกับโลหะมันกดกระดูกบริเวณระหว่างไหปลาร้าทั้งสองของเธอ ส่วนอีกด้านหนึ่งก็ยาวขึ้นไปจนถึงคางทำให้มันดันคางเธอขึ้นตลอดเวลา โอลิเวียไม่สามารถก้มคอลงได้ ต้องเชิดหน้าขึ้นเพียงอย่างเดียว

แตจ่ถึงอยู่ในสภาพนั้น โอลิเวียก็ไม่ยอมแพ้ แม้จะตื่นตกใจกลัวจนน้ำตาไหลอยู่ข้างดวงตา แต่เธอก็พยายามสะบัดหน้าหนี จนทาสสาวต้องจับหน้าเธอไว้เพื่อไม่ให้ขยับ

“นี่ไง น้ำที่เธอต้องการ”

และน้ำที่โอลิเวียวอนขอก็มาเธอ แต่มันไม่ใช่น้ำดื่มแต่กลับเป็นของเสียที่ปล่อยออกมาจากแก่นกายของมาร์คัสราวกับเขามองเห็นเธอเป็นเพียงโถสำหรับปัสสาวะเท่านั้น โอลิเวียหลับตาปฏิเสธความจริง แต่ไม่สามารถปฏิเสธของเหลวที่ไหลเข้ามาในคออย่างไม่อาจห้ามได้

โอลิเวียสำลักออกมา ทำให้กลิ่นของปัสสาวะแทนที่จะกลบเข้าไปในคอของเธอย้อนกลับขึ้นไปเปื้อนถึงโพรงจมูก แต่การกระทำแบบนั้นก็ทำให้เจ้านายของเธอไม่พอใจ

“นี่แกปฏิเสธน้ำที่ฉันมอบให้เหรอ ต่อให้เป็นขี้ ถ้าฉันมอบให้ แกก็ต้องกลืนมันเข้าไป เข้าใจไหม”

“แกก็กินเองสิ! ”

โอลิเวียจ้องมองเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ มาร์คัสเลยยิ้มออกมาแล้วคิดออกว่า บทเรียนแรกสำหรับการฝึกทาสจะเป็นยังไง แต่ก่อนอื่นเหมือนเขาจะต้องปรับปรุงโครงสร้างบางอย่างภายในคฤหาสน์แห่งนี้เสียก่อน

ด้วยฝีมือของวิศวกรและกรรมการที่มีฝีมือพร้อมตอบสนองทุกอย่างที่มาร์คัสต้องการ

เช้าวันถัดมา ภายในห้องน้ำชายของคฤหาสน์มีสิ่งของราคาแพงมากมายสมกับฐานะเจ้าของ แต่วันนี้กลับแปลกไปจากทุกวันเพราะห้องน้ำทุกห้องรวมไปถึงโถฉี่ภายในห้องน้ำต่างมีป้ายเขียนไว้ว่าชำรุดนำมาติดไว้ เหลือเพียงห้องน้ำห้องเดียวที่น่าจะยังใช้ได้อยู่

มาร์คัสยิ้มแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำนั้น ภายในห้องน้ำถูกออกแบบใหม่เป็น ทุกอย่างยังคงเป็นห้องน้ำสำหรับปล่อยของเสียทั้งหนักและเบาเหมือนเดิม แต่วัตถุที่สร้างมันขึ้นมากับทำจากพลาสติกคงรูปโปร่งใส ทำให้มองเห็นว่างเบื้องล่างลงไปหลังจากกดชักโครก ปล่อยให้ของเสียลงไปสู่คอห่านนั้น มีอะไรอยู่

“อื้อ! อื้อ! ”

โอลิเวียถูกฝังลงไปใต้พื้นของน้ำและทำช่องเล็กๆ ให้เธอนั่งอยู่ในนั้น เธออยู่ในสภาพนั่งพับขาทั้งสองข้างไว้ด้านข้าง และมีโซ่ตรวนล่ามต้นขาและข้อเท้าเธอไว้ให้ติดกับพื้นด้านล่าง ส่วนมือทั้งสองข้างก็ถูกพันธนาการไว้ด้านหลัง ดวงตาใสไร้เดียงสามองผ่านพาสติกใสมาทางมาคัส

“ถ้าแกไม่อยากกินของเสียจากฉัน ก็กินของเสียจากคนอื่นไปแล้วกัน”

มาร์คัสพูดอย่างนั้นแล้วเดินออกจากห้องน้ำไป ส่วนโอลิเวียก็พยายามเรียกผู้เป็นนายของเธอแต่ก็ไม่สามารถเอ่ยอะไรออกมาได้ เพราะปากของเธอถูกบังคับให้คาบท่อที่เชื่อมกับคอห่าน หมายความว่า หากมีของเสียไว้ว่าจะหนักหรือเบาถูกปล่อยลงมามันจะเข้าปากเธอ และเธอก็ต้องกลืนมันไปหากไม่อยากขาดอากาศหายใจจากของเสียพวกนั้นที่ไหลมารวมกันจนเต็มปาก

และบทลงโทษแรกสำหรับการเป็นทาสแสนดื้อดึงคือกลายเป็นห้องน้ำหนึ่งวัน ระหว่างนั้นเธอได้แต่กรีดร้องอ้อนวอนขอให้ใครสักคนมาปล่อยเธอ เสียงเธอดังออกมาจากห้องน้ำและเรียกคนมาได้ แต่ไม่มีใครคนไหนมาช่วยเธอเลยแม้แต่น้อย ทุกคนที่มาล้วนเป็นบรรดาคนใช้ที่โอลิเวียต่างรู้จักและคุ้นหน้า แต่พวกเขากลับมองเธอเหมือนกับไม่เคยรู้จักกันมาก่อน และปล่อยของเสียลงมา ตามด้วยกดชักโครกปล่อยของเสยงไหลมาตามท่อเข้าปากให้เธอดื่มและกิน

“แหวะ ปากของแกเหม็นชะมัด”

เมื่อผ่านไปหน่งวันมาร์คัสก็สั่งให้ช่างพาตัวโอลิเวียออกมา แน่นอน หญิงสาวที่ทั้งวันรับประทานแต่ของเสียจากคนอื่น เป็นไปไม่ได้เลยที่ปากเธอจะหอมชวนดม อีกทั้งกลิ่นกายของเธอก็ไม่ต่างจากรถดูดส้วมเลยด้วยซ้ำ

เมื่อทนกลิ่นไม่ได้ มาร์คัสเลยโยนตัวโอลิเวียไปให้กับพวกทาสสาวแล้วสั่งให้พวกเธอความสะอาดโอลิเวียซะ

แต่แน่นอน ทางด้านทาสสาวก็ไม่อยากแตะต้องหญิงสาวที่เต็มไปด้วยของเสียทั้งในร่างกายและในปาก ทำให้โอลิเวียถูกล่ามไว้ในห้องอาบน้ำด้วยโซ่ในสภาพกางแขนขาอย่างไม่อาจขัดขืน แล้วฉีดน้ำแรงดันสูงใส่ร่างกายเธอ และบอกให้เธอบ้วนปาก จนปากเธอแทบจะเปื่อยไปหมด

หลังจากนั้น บรรดาทาสสาวก็นำไม้ขัดส้วมมาขัดร่างกาย และยัดเข้าไปในปากเธอเพื่อขจัดอุจจาระที่ติดตามซอกฟัน เมื่อเห็นว่าปากเธอสะอาดพอสมควรแล้วยื่นยอมใช้แปรงสฟันแบบธรรมดาในการทำความสะอาดให้กับเธอ แต่กว่าจะถึงตอนนั้น สติของโอลิเวียก็เลื่อนลอยไปแล้ว

เธออยู่ในสภาพที่เหมือนกับของใช้ที่จะถูกปฏิบัติอย่างไรก็ได้ ชีวิตนี้เธอไม่เคยตกต่ำขนาดนี้มาก่อน จิตใจเธอกำลังบอบช้ำ

“ยังจะดื้ออีกไหม โอลิเวีย”

มาร์คัสเดินเข้ามาในห้องอาบน้ำเมื่อทราบว่าการทำความสะอาดครั้งใหญ่สำหรับทาสสาวหน้าใหม่สิ้นสุดลงแล้ว แววตาเลื่อนลอยของโอลิเวียมองมาที่เขาแล้วอยากจะเอ่ยขอโทษ อยากจะยอมทุกอย่าง เธอไม่อยากกลายเป็นส้วมกินแต่ของเสียอีกแล้ว

แต่โอลิเวียก็หันไปมองบรรดาพวกทาสสาวพวกนั้น ถ้าเกิดโอลิเวียยอมรับชะตากรรม ยอมรับสิ่งที่ตัวเธอเผชิญ เธอก็จะไม่ต่างจากผู้หญิงพวกนั้นน่ะสิ…

เมื่อคิดได้แบบนั้นโอลิเวียก็กัดฟันแน่น ในจังหวะเดียวกันเธอก็รู้สึกได้ถึงเศษอุจจาระที่เหลืออยู่ในปาก จึงทำการถ่มน้ำลายพร้อมกับเศษอุจจาระใส่ใบหน้าของมาร์คัส

“ถุย ฉันไม่ยอมเป็นทาสแกหรอกมาร์คัส”

โอลิเวียพูดพร้อมกับเหยียดยิ้มอย่างน่าหวาดกลัว ราวกับคนเสียสติ แต่ไม่เลย สติของเธอยังดีครบถ้วน ดีขนาดที่ว่าย้อนนึกไปถึงเรื่องเก่าๆ ได้ ที่เขาบอกกับเธอว่า เธอเป็นของเล่น และจะพังเธอซะ

ถ้างั้น เธอก็จะเป็นของเล่นที่ไม่สามารถพังได้ จะไม่ยอมตกเป็นทาสของมาร์คัสอย่างเด็ดขาด!