“ไม่คิดว่าแผนการในละครน้ำเน่าจะใช้ได้ผลเอาซะพวกนั้นเละตุ้มเป๊ะไปเลย สมน้ำหน้า”
“จริง”
“เดี๋ยวนะ พวกเธอสองคนจงใจแกล้งพวกนั้นเหรอ？”
“แน่นอน เลิศปะละ”
“ร้ายไม่เบาแต่ก็เข้าท่านะดีฉันขอทำบ้างเอาให้ยัยพันด้ายอายจนไม่กล้ามาเรียนเลยค่อยดู เห็นหน้าละหมั่นไส้”
“หยุดความคิดนั้นเลยนะอะอาย จินนี่เอกี้ก็เหมือนกัน ไม่กลัวพวกนั้นเอาคืนหรือไง”
“ฉันไม่กลัวหรอกโมเมย์ใครที่กล้ารังแกฉัน โดนแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ”
“ใช่ พวกฉันไม่ใช่คนอ่อนแอนะย่ะจะยอมให้พวกเขาแกล้งอยู่ฝ่ายเดียวได้ยังไง”
“อย่ามั่วทะเลาะกันเองสิหมดเื่แล้วก็กลับไปกินข้าวกันเถอะหิวแล้ว”
เปรี้ยวจี๊ดควงแขนเอกี้และจินนี่ลากพวกเขาสองคนกลับมานั่งที่โต๊ะส่วนโมเมย์และอะอายเดินตามหลังมาติดติดพวกเธอไม่ทันสังเกตยังมีเพื่อนของเก่งกาจอีกคนที่นั่งกินข้าวอยู่โต๊ะข้างๆตรงที่พวกเธอคุยกัน
“ตั้งใจจริงๆ ด้วยเื่นี้ต้องถึงหูเก่งกาจ” เขาวางช้อนและส้อมในมือลุกเดินออกไป
“มาอยู่กันตรงนี้นี่เองตามหาแทบแย่ ฉันมีเื่จะบอกพวกนายด้วยแหละยัยผมหางหมากับเพื่อนของมันร่วมหัวแกล้งพวกนายจริงๆ ด้วย ฉันได้ยินเต็มสองหู”
“นายไม่บอกฉันก็รู้จะเล่นกันแบบนี้ใช่มั้ย ได้ เดี๋ยวจัดให้นักๆ เลย”
เวลา 16.00 น.
“นักเรียนค่ะ วันนี้ก็พอแค่นี้ก่อนพรุ่งนี้พวกเราค่อยมาต่อที่เหลือกัน เลิกเรียนได้จ้ะ”
“ค่า ครับ”
“นักเรียนทั้งหมดทำความเคารพ”
“ขอบคุณค่า ขอบคุณครับคุณครู”
ครูพึ่งเดินออกไปไม่ถึงนาทีเก่งกาจและเพื่อนลุกพรวดเดินไปหาจินนี่และเอกี้ที่โต๊ะ พวกเขาค่อยๆก้มหน้าลงไปมองพวกเธอที่นั่งอยู่ สองมือล้วงกระเป๋า ทำท่าหาเื่
“แสบนักนะวันนี้ ระวังตัวให้ดีเถอะเื่นี้ไม่จบง่ายๆ แน่”
“ขู่แค่นี้นึกว่าพวกฉันกลัวหรือไงจะเอาตอนนี้เลยปะละ คิดว่าผู้หญิงอย่างพวกฉันไม่กล้าต่อยผู้ชายหรือยัง”
“เปรี้ยวจี๊ดเอาไงดี พวกเขาจะตีกันแล้ว”โมเมย์จับแขนเธอเขย่าอย่างแรง
“กำลังคิดอยู่อย่าเร่งสิ”จังหวะที่เธอกำลังคิดหาวิธีสงบศึกของคนทั้งสองฝ่ายสายตาบังเอิญเหลือบเห็นครูนกเดินผ่านมา “ครูนกสวัสดีค่ะพึ่งเลิกสอนหรอกค่ะ” ครูแก่หยุดเดินและหันมาคุยตอบโต้กับเด็กสาว
“ใช่จ้ะหนู ครูพึ่งเลิกสอน อ้าวพอดีเลยเก่งกาจ เดชาก้องเกียรติมาช่วยครูถือของหน่อยสิ” เก่งกาจและเพื่อนได้ยินเสียงครูนกเรียกจึงรีบดึงตัวกลับมายืนตรงพลันหันหน้ายิ้มทักทายครู
“ได้ครับครู ไปช่วยครูถือของสิวะ ยืนบื้ออยู่ทำไม”
“ได้ ได้ ครูครับพวกผมช่วยถือ”
“เอานี่ถือกันดีๆ นะ แล้วก็เดินตามมา ครูไปก่อนนะหนูแล้วเจอกันในคาบเรียนพรุ่งนี้จ๋า”
“ค่ะครู”
“เปรี้ยวจี๊ดสุดยอด เธอนี้หูตาไว้จริงๆไม่งั้นมีเื่กันแน่”
“ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละเก็บของกันเสร็จหรือยัง อยากกินลูกชิ้นทอดแล้ว”
“รอยัยอะอายคนเดียวเลยเนี่ย ชักช้ายืดยาดอยู่ได้”
ความซวยยังไม่ทันหายความควายก็มาอีกแหละ คราวนี้เป็ทีของแก๊งพันด้ายบ้างเด็กสาวทั้งสามเดินมาตรงหยุดอยู่หน้าประตูห้องหางตาแลมองอะอายที่ก้มเก็บกระเป๋าอยู่ มุมปากเหยียบยิ้มอย่างรังเกียจ
“รีบไปเถอะติน่า เอวาเห็นใครบางคนแถวนี้แล้วอารมณ์เสีย”
“จริงด้วยเกลียดนักพวกที่ชอบคิดว่าตัวเองเก่งกว่าคนอื่น”
“แต่ก็ไม่ได้เก่งจริง ยังสะเออะมาเทียบชั้นอีก”พวกเธอพูดจากระแทกแดกดัน ก่อนที่จะเดินเชิดหน้าออกไป
“ค่อยดูนะพลาดมาเมื่อไร ฉันนี้แหละจะเหยียบให้จมดินเลย”อะอายมองตามหลังพวกเขาด้วยสายตาคับแค้นใจ
“มาเรียนวันแรกก็มีศัตรูซะละเพื่อนฉันต่อไปต้องเจออะไรอีกเนี่ย”
อาการชอบพูดคนเดียวของเปรี้ยวจี๊ดกำเริบอีกแล้วได้เพื่อนใหม่แถมศัตรูติดมาด้วย งานนี้เธอคงต้องปวดหัวน่าดู
“ฉันเก็บของเสร็จละ ไปโรงอาหารหากันพวกเรา”ผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีพวกเธอเดินออกมาจากโรงอาหารพร้อมถือถุงลูกชิ้นทอดปีกไก่ทอดคนละถุง ระหว่างที่เดินไปกินไป จู่ๆลูกฟุตบอลลอยโด่งมาจากไหนไม่รู้ตกลงมาตรงหน้าของพวกเธอ
“ว้าย ใครเตะมาย่ะ ไม่เห็นคนหรือไง”
ลูกแรกผ่านไปลูกที่สองก็ตามมาอีกแต่คราวนี้มันลอยมาเกือบโดนหัวเปรี้ยวจี๊ด พวกเธอได้แต่ร้องกรี๊ดทิ้งถุงลูกชิ้นทอดปีกไก่ทอดในมือเพื่อยกขึ้นบังศีรษะตัวเอง เปรี้ยวจี๊ดกำลังจะยกมือบังศีรษะแต่แล้วมีมือของผู้ชายที่ไหนไม่รู้โผล่มาทางด้านหลังเธอ สองมือเขารับลูกฟุตบอลลูกนั้นไว้เท่ากับว่าตอนนี้เด็กสาวเสมือนอยู่ในอ้อมของเขาพอดีเธอหันข้างไปมองเด็กชายดังกล่าว แม่เ้ามีมันคนจริงๆใช่มั้ยทำไมถึงได้หล่อโดนใจขนาดนี้ คิ้วก็หนาตาก็คมแถมดั่งยังโด่งอีกต่างหากมองแค่ด้านข้างยังหล่อบาดใจ ถ้ามองหน้าเต็มๆจะหล่อขนาดไหนวะไอ้เปรี้ยวจี๊ดเด็กสาวยืนอึ้งกับความหล่อไม่ห่างและนั้นก็เป็ครั้งแรกที่เธออยู่ในอ้อมแขนของเพศตรงข้ามกลิ่นกายของเขาตลบอบอวลอยู่รอบๆตัวเธอ เสียงในใจเอาแต่พร่ำเพ้อว่าอยาออยู่แบบนี้นานๆ จังแต่แล้วเธอก็สะดุ้งกับเสียงะโต่อว่าของเขา
“เก่งกาจทำไมเล่นแบบนี้เตะโดนเพื่อนได้ไง ถ้าเพื่อนเป็อะไรไป พี่จะฟ้องป้านะ”พูดจบก็โยนลูกบอลส่งคืนเขาไป
“ขอโทษครับพี่หมอนดอย ผมจะไม่ทำอีกแล้วพี่อย่าฟ้องแม่ผมนะ”
จินนี่ไม่พอใจที่เขาขอโทษแต่คนอื่น “คนที่นายสมควรขอโทษมันต้องเป็พวกฉันเว้ย”
” พี่ขอโทษแทนลูกพี่ลูกน้องด้วย อาจเกเรไปบ้างอย่าถือสาเ้าเก่งกาจมันเลย”
พวกเธอหันหลังกลับไปมองเด็กหนุ่ม ถ้าไม่ได้เขาช่วยไว้ลูกบอลลูกนั้นคงโดนหัวเปรี้ยวจี๊ดเต็มๆ แน่ “ขอบคุณนะคะที่ช่วยไว้”
ใบหน้าที่มีเสน่ห์หันไปมองเธอพร้อมกับรอยยิ้มที่กระฉากใจเด็กสาว “ไม่เป็ไรครับเื่เล็กน้อย ไม่มีอะไรแล้วพี่ไปก่อนนะ”
“ค่ะ”
คำพูดและรอยยิ้มนั้นทำเธอเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว โมเมย์หรี่ตาลงมองพฤติกรรมที่ผิดแปลกของเพื่อนสาวเธอมองเด็กผู้ชายคนนั้นตามเปรี้ยวจี๊ดไป และแอบคิดอะไรอยู่คนเดียวในใจตอนนั้นเองเสียงร้องะโของญาติรุ่นพี่ดังมาจากหน้าประตูทางเข้าโรงเรียนพลางมือโบกไม้โบกมือตรงมาที่พวกเธอยืนอยู่
“เปรี้ยวจี๊ด รถรับส่งมาแล้ว”
“ค่าพี่ตาลจะไปเดี๋ยวนี้แล้วค่ะ”เธอะโตอบกลับไปทันควัน
“พวกเธอฉันกลับก่อนนะแล้วเจอกันพรุ่งนี้”
“จ้า บายบาย”
28K
