บทที่2
ตอนที่3 รางร้าย
เอาล่ะค่า นักศึกษา ใกล้หมดเวลาเขียนแล้วน่ะคะ อาจารย์จะให้นำเสนออีก5นาทีน่ะคะ โดยเราจะมาสุ่มเลือกกันน่ะค่าาาา
เย้!!!!! เสียงดีใจดังยกห้องโดยเฉพาะเลขที่1 นี่เสียงกว่าใครเพื่อน อย่างว่าจะได้ไม่ต้องนำเสนอคนแรก เอาละค่ะหมดเวลาเขียนโดยอาจารย์เริ่มเลยน่ะครับ อืม........1 2 3 จิ้ม อาจารย์เลื่อนปากกาที่แผ่นรายชื่อขึ้นลงก่อนจิ้มตรงรายชื่อนักศึกษา สาธุขออย่างให้เป็กูเลยสาาาาาธุ ไอเนตรทำท่าพนมมือและพูดบ่นงึมงำคนเดี่ยว คนแรกน่ะคะ นางสาว เนตรนภา มนตรามณี ค่ะ เชิญหน้าชั้นเรียนค่าเอ้าตบมือให้เพื่อนหน่อย..... หลังจากได้ยินชื่อตัวเองไอเนตรถึงร้อง what!!!!! ทำไมต้องกู ก่อนเดินออกไปที่หน้าชั้นเรียน ระเรียนอาจารย์ที่เคารพ และสวัสดีเพื่อนๆน่ะคะ ดิฉันชื่อ นางสาว เนตรนภา มนตรามณี ชื่อเล่น เนตรค่ะ คะคือร้านในฝันของฉันน่ะคะ จะเป็แบบว่า คาเฟ่ สไตล์ญี่ปุ่นแบบดั่งเดิม มีวิถีแบบโบราณของญี่ปุ่นค่ะ โดยตัวร้านจะออกแบบอาคารศิลปะแบบดั่งเดิมของญี่ปุ่น ที่เป็เหมือนเกล็ดปลาอ่ะค่ะ เพื่อนคงเคยเห็นเนอะ ส่วนตัวร้านน่ะคะ จะแบ่งออกเป็3โซนค่ะโดยที่แรกจะเป็ที่สำหรับลูกที่ชอบชมวิว ธรรมชาติ โดยร้านเราจะจัดสถาที่ให้เข้ากับฤดูกาลและวัฒธรรมของที่ญี่ปุ่นค่ะ โซนที่2 น่ะค่ะดิฉันจะจัดเป็ในอาคารค่ะ เป็แบบเสื่อญี่ปุ่นและฉากกั้นจะเป็กระดาษโดยคงความแข็งแรงไว้อย่างดีค่ะ และโซนที่3ดิฉันจะจัดเป็โซนชมวิวแบบ360องศา โดยจะเป็ที่ด่านฟ้าของร้าค่ะ ส่วนอาหารเครื่องดื่มเหมือนร้านญี่ปุ่นทั่วไปค่ะเน้นขายวิว 555555เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้งหลังไอเนตรจักมุขไป1มุข ดิฉันขอจบการนำเสนอเพียงเท่านี้ค่ะขอบคุณค่า อ่าเนตรนภาความคิดเธอนี่ดีจริงๆน่ะ ครูชอบ ไว้เปิดครูจะไปน่ะ 5555555555 อาจารย์หัวเราะ หลังหยอกไอเนตรไป ยินดีค่ะอาจารย์ ยิ้มการค้าไป1แมตท์ เห้ยๆเพื่อนเนตรเราเนี้ยนำเสนอดีสาดดดดว่ะ เห็นเกร็งนึงว่าจะไปปล่อยโปะั้แ่คาบแรกซะแล้วววว แหม่ไอฟ้า คนต่อไปคือมึงค่ะ อ่าคนต่อไป 1 2 3 จิ้ม นาย นภา สวรรณรักษ์ ค่า ตบมือให้เพื่อนหน่อย / เชี้ย!!!
แม่นยังกะตาเห็น องค์อะไรมาประทับครับเนี้ยยยยย 555555 /เรียกกูว่าอาจารย์เนตร ไอเนตร ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ / อาสวัสดีครับอาจารย์ที่เคารพและสวัสดีเพื่อนๆทุกคนน่ะครับ ผมนภา สุวรรณรักษ์ หรือเรียกฟ้าก็ได้ครับ / ฮิ้วๆน่ารักค่า ชอบค่า เสียงแซวจากกลุ่มเพื่อนผมดั่งขึ้น ไอเนตรดั่งสุด / เอาล่ะเงียบๆน่ะคะนักศึกษา ค่อยไปแซวกันนอกรอบเนาะะ !! เอานำเสนอได้จ๊ะ / ครับ ร้านอาหรในฝันของผมน่ะครับ จะเป็ร้านอาหารไทย แบบโบราณ โดยมีสถานที่อาคารอาหาร บรรยากาศ กลิ่นอายต่างๆ ทำให้เหมือนย้อนไปในสมัยรัชกาลก่อนได้เลยครับ แต่ร้านผมจะเป็เชฟtable ครับ โดยตัวอาหารจะมีความปราณีพและสวยงามและต้องรสชาตอร่อยด้วยครับ ผมจบการนำเสนอเพียงทำนี้ครับ เสียงตบมือให้กับบฟ้าดั่งขึ้นพร้อมสีหน้าของอาจารย์ หือหน้าตาน่ารักแบบนี้ครูนึกว่าจะชอบความอินเตอร์อย่างซะอีก ชอบความเป็ไทยหรอจ่ะ ครับผมชอบความหลากหลายของอาหารไทยครับ หือกู้วๆๆเต็ม10ไม่หัก ตอบแบบนี้มงลงสิค่ะลูก ตบมือค่าสิค่าาาาาาา และเพื่อนก็นำเสนอจนหมดคาบ โดยไอภากับไอพีนั้นนำเสนอร้านอาหารแบบเกาหลี ร่วมสมัย อาจารย์คือเลิฟมากๆเพราะแกเป็ติ่งเกาหลี อ่ะครับเลยชอบเป็พิเศษ เอาล่ะและตอนนี้ก็ถึงเวลากินข้าวแล้ววว พวกผมจะเดินลงบบรไดกันเพราะลิฟคนเยอะมากๆรอนานมากซึ่งไอความหิวของกลุ่มเพื่อนที่มิอาจรอลิฟได้จึงตัดสินใจลงบรรไดแทน แทนขาเ้ากรรมของผมก้าวเลยขั้นบรรได ก็เลยลื่นสิครับรอไร ดีน่ะเป็ขึ้นท้ายๆแล้วไม่งั้น มีขาหักแน่นอนเลยครับ
เนตร หู้วไอฟ้าเป็ไงบ้างว่ะเจ็บไม เดินไงให้ลื่นตกบรรไดว่ะ อยู่บนห้องก็เดินสะดุดโต็ะไปทีล่ะ ดีน่ะแค่ขามึงถูก เลยไม่เป็ไร
พี อะไรว่ะขาถูก ????
เนตร ก็ขามันไม่แพงไง 555555
พี โอ้ย แพลง ไอสัด ห้าบาทสิบก็เล่นน่ะมึงเนี้ย ไอพีทำหน้าเอือมกับมุขของเพื่อน
ฟ้า มึงอย่าไปเล่นมุขนี้ที่ไหน่ะ ถือว่ากูขอล่ะ ผมไม่พูดเปล่าพร้อมยกมือไหว้ไอเนตรด้วย แต่วันนี้ กูเป็ไรว่ะ ทั้งมาสาย สะดุดโต็ะ เกือบตก
บรรได วันเป็ไร ว่ะ
ภา รางร้ายแน่ๆเลยมึง วันนี้อาจจะเป้นวัน BAD Day ของมึงแน่ๆเพื่อน เดี่ยวมันต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับมึงอีกแน่นอนเลยมึง กูเปล่าแซ่งน่ะ
เนตร พวกเหี้ย!!!! หยุดพูดแล้วไปแดรกข้าวกันดีกว่าเถอะหิวแล้วเนี้ยยยย ไอเนตรพูดไปก็เอามือลูบท้องไป
ณ โรงอาหาร คณะคหกรรมศาสตร์ หู้วคนเยอะว่ะ ไม่ต่างจากเมือเช้าเลยครับ มหาลัยก็หญ่ทำไมโรงอาหารมันเล็กจังว่ะ ไอคนก็ไม่ออกไปกินข้างนอกกันบ้างหรอว่ะ เฮ้ออออ ผมบ่นก่อนเดินหาโต็ะกับกลุ่มเพื่อน นี้ไงมึงโต๊ะ แต่ะไม่ทันจะเอากระเป๋าว่าง กระเป๋าของใครก็ไม่รู้ว่างพรึบ ลงต่อหน้าต่อตา เห้ย !!!!!อะไรว่ะ ผมมองไปที่เ้าของกระเป๋ากับกลุ่มเพื่อนของเขาอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะสบทออกไป เชี้ย!!!
ผมสบทใส่คนตรงหน้าไม่ดังหนัก คนตรงหน้าดูการแต่งตัวก็น่าจะเป็รุ่นพี่ หน้าดี หล่อ สูง เพื่อนมันก็เช่นกัน แต่ประเด็นไม่ใช่หน้าตา แต่มันคือมารยาท เหี้ยมากก.ไก่ ร้อยตัว
รุ่นพี่ เมื่อกี้น้องว่าอะไรน่ะ พี่ไม่ค่อยได้ยินอ่ะ
ฟ้า เชี้ยครับ ผมตอบไปแบบไม่พอใจ และดุเหมือนไอรุ่นพี่ก็น่าเริ่มไม่พอใจกับสิ่งที่ได้ยินแล้ว
รุ่นพี่ เห้ยน้องมึงมาด่าพี่ทำไมว่ะ
ฟ้า ก็พวกพี่มึงแม่งไม่มีมารยาท ผมมาถึงโต็ะก่อนน่ะพี่มาว่ากระเป๋าแบบนี้ไม่ได้ป่ะ ผมพูดพร้อมใส่อารมอารมณ์อย่างไม่พอใจขึ้นอีก
รุ่นพี่ เห้ยยก็มาถึงพร้อมกันป่าวว่ะ กูว่างก่อนกูผิดตรงไหน อย่างโต๊ะก็เยอะแยะไปโต็ะใหม่นั้งดิ บ้าป่ะ /รุ่นพี่เริ่มใช้กูมึงกับฟ้าพร้อมอารมที่เริ่มเดือดที่คนที่เป้นรุ่นน้องมาพูดจาแบบใส่นี้
พี ไอฟ้าไปเถอะ อย่าไปมีเื่เลยมึง วันนี้วันแรกน่ะเว้ยเดี่ยวเจอดีหรอก ไปเถอะน่ะๆกูขอล่ะ นั้นโต็ะนั้นว่างแล้ว ไปเถอะ พีพูดด้วยสีหน้าที่กลัวเพื่อนของตนจะมีเื่กับรุ่นพี่ แต่ไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะลำบากแต่กลัวตัวฟ้าเองต่างหากที่จะลำบากเพราะรุ่นพี่คนนี้ พีก้พอรู้มาบ้างว่ามีกลุ่มแฟนคลับที่ค่อยสนับสนุนอยู่ หากไปมีเื่ด้วยคงไม่ดีแน่
ฟ้า ไอพีมึงอ่ะกลัวไม่เข้าเื่ เออไปก็ได้มึงน่ะมึง ฟ้าพูดเสียงดังโดยเน้นคำท้ายเพื่อหมายถึงอีกฝ่าย
จากที่ได้โต็ะและกลุ่มเพื่อนก็แยกย้ายไปซื้อข้าวกินกัน โดยเนตรพีภาจะไปกินก๋วยเตียว แต่ฟ้านั้นแยกออกไปซื้อข้าวคนเดียว
ฟ้า ป้าครับ เอาาา ไข่เจี้ยวกับไส้กรอกครับ
ป้า ได้ลูกเอาข้าวเท่านี้พอไมลูก
ฟ้า พอครับป้า เท่าไหร่ครับ
ป้า 30บาทลูก ฟ้าจะหยิบเงินเพื่อจ่ายค่าข้าวแต่ดันว่างจานไม่ดี ข้าวเลยหกลงพื้นจนหมด โดยไข่เจียวนั้นได้ไปตกใส่ร้องเท้าของชายหนุ่มยืนข้างๆฟ้าซึ่งเป็ที่ฟ้าพึ่งทะเลาะไปเมื่อตะกี้
รุ่นพี่ เห้ยมึงทำเหี้ยอะไรเนี้ย รองเท้ากู แม่งเอ้ย!!!
ป้า เป็ไรหรือป่าลูกมาเดี่ยวป้าทำให้ใหม่น่ะ
รุ่นพี่ แม่งทำคนอื่นเลอะขนาดนี้ยังไม่ขอโทษอีก เป็คนยังไงว่ะ เห้ย!!!น้ำเสียงเริ่มเดือดขึ้น เมืออีกฝ่ายไม่ยอมขอโทษ
ฟ้า ขอโทษครับ พี่ผมไม่ได้ตั้งใจ
รุ่นพี่ เหอะไม่ได้ตั้งใจจริงหรอ หรือมึงตั้งใจกันแน่
ฟ้า ใครจะเอาของกินมาโยนเล่นว่ะ เนี้ยพี่บ้าหรือป่าวว่ะ น้ำเสียงฟ้าก็เริ่มเดือดไม่แพ้กัน โดยไม่พอใจเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว เลยแสดงออกมากจนรุ่นพี่เริ่มจะไม่พอใจจริงๆแล้ว
รุ่นพี่ อ้าวนี่มึง ทำผิดยังมาขึ้นเสียงใส่อีกหรอ แทนที่จะรับผิดชอบ
ฟ้า ให้ทำไงล่ะครับรุ่นพี่ ฟ้าพูดเสียงเรียบ ก็จะเงยหน้ามองตารุ่นพี่คนั้น
รุ่นพี่ ทำเลอะตรงไหนก็เช็ดตรงนั้น ให้สะอาด / ฟ้าได้ยินดังนั้นก็ฟืนใจหยิบผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะก้มลงไปเช็ดที่ร้องเท้าของคนตรงหน้า จนสะอาด ก่อนจะเงยหน้าด้วยดวงตาที่ขอบตาเริ่มแดง แต่ไม่ได้แสดงว่าเขากลัวแต่อย่างใด แต่เขารู้สึกอายและไม่คิดว่าเขาจะต้องมาทำอะไรแบบนั้นต่อหน้าคนทั้งโรงอาหาร
ฟ้า พอใจยังครับ ฟ้ากัดฟันนกรอน จนหน้าขึ้นกรามที่แสดงออกว่าโกรธสุดขีด ป้าครับ นี้ตังน่ะครับ 100 ไม่ต้องทอนน่ะครับ ฟ้าหยิบอาหารจานใหม่และจ่ายตังป้าร้านข้าว และรีบเดินออกมาอย่างโดยไม่สนในคนตรงหน้าเลยไม่รุ้ว่าคนตรงหน้าทำหน้าไรอยู่
ก็จบลงไปแล้วน่ะครับ สำหรับบที่2 ตอนที่3 นิยายเื่ แอบรักนายช่างตัดเสื้อ หากชอบผลงาน ช่วยกดไลค์ กดแชร์และกดติดตามไว้เพื่อที่จะไม่พลาดตอนต่อไปด้วยน่ะค้าบบบบ หากนักอ่านคนใดมีข้อเสนอแนะให้ผู้เขียนปรับปรุงตรงไม่คอมเม้นไว้ได้เลยน่ะครับ เพื่อผลที่ดีของผู้เขียนต่อไปน่ะครับ ขอบคุณค้าบบบ