บทที่ 20: สอบสวนเสน่หา NC++
"อื้อ... ผู้กองคะ... อย่าทำแบบนี้ค่ะ..." เสียงหวานประท้วงเบาๆ ของหมวดพลอยที่ดังพึมพำลอดปากที่ถูกบดจูบในห้องทำงานสืบสวนอันมืดสลัว
เสียงฝนตกกระหน่ำปะทะกระจกหน้าต่างห้องสืบสวนอย่างบ้าคลั่งช่วยกลบเสียงหัวใจและเสียงหอบหายใจรัญจวนรักของเราสองคนในเวลานี้ พลอยพยายามยกสองมือดันแผ่นอกแกร่งของผมเป็พัลวัน ทว่าร่างกายหนุ่มของผมกลับก้าวเบียดทับร่างระหงของเธอจนแผ่นหลังนุ่มแนบสนิทไปกับขอบโต๊ะทำงานสืบสวนตัวหนา
ััอุ่นร้อนและกลิ่นน้ำหอมรสสตรอว์เบอร์รี่อ่อนจากเรือนกายของหมวดสาวรุ่นน้องละลายความถูกต้องชั่วดีในจิตใจของผมจนเกลี้ยงเกลา ผมรู้ดีว่าการร่วมรักกับผู้ใต้บังคับบัญชาคาเครื่องแบบตำรวจในสถานที่ราชการยามวิกาลเช่นนี้คือความผิดวินัยร้ายแรงและทำลายจรรยาบรรณวิชาชีพ ทว่ามันคือทางออกเดียวที่ผมต้องสยบเธอไว้ด้วยแรงราคะ
ปลายลิ้นร้อนของผมสอดลึกกวาดต้อนดูดดึงน้ำหวานชื้นในปากอิ่มของเธออย่างดุดัน รสจูบที่เปี่ยมด้วยความกระหายกิเลสตัณหาทำเอาพลอยขัดขืนอ่อนแรงลง สองมือเรียวที่เคยผลักดันแผ่นอกเปลี่ยนเป็โอบกระชับเหนี่ยวรั้งบ่ากว้างของผมไว้มั่น ลมหายใจอุ่นร้อนเริ่มสั่นหอบถี่กระชั้นตอบรับความซาบซ่านรัก
ผมละริมฝีปากออกมาไซ้ซอกคอขาวเนียน กลิ่นสบู่แป้งเด็กจางๆ ปะสมกลิ่นเหงื่อบางเบากระตุ้นราคะดิบ ผมใช้สองมือประคองสะโพกกลมกลึงเต่งตึงแน่นของพลอยในฐานะตำรวจสาวสายออกกำลังกายดึงรั้งเข้ามาชิดตัวตนแก่นกายยาวใหญ่ปูดปนเส้นเืที่แข็งเปรี๊ยะชี้หน้าพุ่งตรงประชิดหน้าขาของเธอ ผมแอบกังวลว่าเสียงครางของเธออาจจะดังเล็ดรอดออกไปถึงป้อมยามด้านนอกที่ห่างออกไปไม่กี่เมตร จึงก้มลงบดจูบเธออีกครั้งอย่างรุนแรงดูดดื่มเพื่อปิดกั้นเสียงร้อง
ผมจัดการปลดกระดุมเสื้อสีกากีของหมวดพลอยออกทีละเม็ดอย่างเร่งรีบ เผยให้เห็นชุดชั้นในผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตาโอบอุ้มทรวงอกกลมโตอวบแน่นเต่งตึงที่กำลังกระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะหายใจหอบ ผมปลดตะขอสลัดเสื้อผ้ากระโปรงสีกากีและกางเกงชั้นในของเธอออกช้าๆ สลัดเสื้อยืดตำรวจของผมออกจากตัวจนหลุดพ้นจากเรือนร่าง เผยผิวพรรณขาวเนียนสล้างแน่นตึงของเธอ หน้าอกโตเต่งตึงอวบแน่น ปทุมถันสีชมพูระเรื่อตั้งชูชันชี้หน้ายั่วยวนเปี่ยมเสน่หา
ผมบีบเค้นเนื้อนมแน่นตึงของพลอยอย่างแรงบดบี้หัวนมปทุมถันสีชมพูระเรื่อจนเธอบิดกายเสียวซ่าน ปลายลิ้นร้อนของผมก้มลงยอดอกเลียละเลียดดูดดึงจนเกิดเสียง *จ๊วบ จ๊วบ* พลอยแอ่นหน้าอกรับััครางครวญเสียงใสลั่นห้องทำงานสลัว สองมือขยุ้มผมของผมแน่นระบายความเสียวสะท้านทรวง
สองนิ้วแกร่งของผมลากผ่านหน้าท้องแบนราบเลื่อนต่ำลงไปยังปากทางรูรักที่อุ่นร้อนเปียกแฉะ ร่องสวาทของพลอยเปียกชื้นลื่นไหลชโลมไปด้วยน้ำหวานใสหล่อลื่นตามแรงราคะ ผมใช้ปลายนิ้วเขี่ยเกลี่ยบดบี้ปุ่มกระสันของเธอเบาๆ จนร่างระหงบิดส่ายสะโพกกระตุกเกร็งน้ำรักใสพุ่งหลั่งชโลมง่ามขาขาวผ่อง
"ผู้กองนนท์ขา... พลอยเสียวเหลือเกินค่ะ... ท่อนลำของคุณใหญ่และร้อนเหลือเกิน... ยัดใส่เข้ามาในตัวพลอยทีค่ะ... พลอยทนไม่ไหวแล้ว..." พลอยครางกระเส่าหลับตาพริ้มวิงวอนความสุขสม
ผมอุ้มร่างอวบแน่นของพลอยขึ้นวางบนโต๊ะทำงานสืบสวน แยกเรียวขาขาวกว้างแหวกทางออก สองขาของเธอปัดกวาดเอาแฟ้มเอกสารรายงานคดี ปากกาลูกลื่น สมุดจดบันทึก และถ้วยกาแฟกระเบื้องสีกากีร่วงหล่นกระจายเกลื่อนพื้นปูนดังระเนระนาดทว่าเราไม่ใส่ใจ
ผมจับแก่นกายร้อนฉ่าปูดปนเส้นเืจ่อเข้าปากทางรูสวาทคับแน่นอุ่นร้อนของเธอ ค่อยๆ กดสะโพกแกร่งสวนยัดสอดลำเอ็นหนาั์เข้าไปรวดเดียวจนสุดโคน ความคับแ่าแน่นของร่องรักสาวในรักครั้งแรกบีบรัดตัวตนของผมตึงเปรี๊ยะปานจะะเิ พลอยกรีดร้องครางเสียงหลงบิดเกร็งสะโพกแน่น สองขาหนีบกอดเอวหนาของผมไว้แน่นราวคีมเหล็ก ผมต้องรีบใช้ฝ่ามือหนาตะโบมปิดปากอิ่มของเธอเพื่อไม่ให้เสียงร้องของเธอเล็ดรอดออกไปด้านนอกห้องทำงาน
"อื้อออ!... เจ็บและเสียวจังเลยค่ะผู้กอง... ท่อนเนื้อใหญ่ ๆ ของผู้กองกระแทกรูรักของพลอยลึกมากเลยค่ะ... เสียวเหลือเกิน..." พลอยส่งเสียงครางอู้อี้ลอดง่ามนิ้วมือของผมสั่นสะท้านหอบถี่กระชั้น
ผมเริ่มขยับสะโพกซอยจังหวะอย่างเนิบนาบก่อนจะเร่งจังหวะกระหน่ำซอยสะโพกบดกระแทกรูรักของพลอยอย่างดุดัน รุนแรงและเร่าร้อน เสียงโต๊ะทำงานไม้หนาสั่นคราญครวญดังกระทบผนังปูนประสานเสียงครางกระเส่าลั่นห้องทำงานสลัวลาง *ตับ ตับ ตับ* ผมอัดกระแทกแก่นกายยัดเข้าไปทางร่องสวาทที่เปียกแฉะตอดรัดของพลอยอย่างจงใจกระตุ้นจุดเสียว พลอยส่ายสะโพกบดเบียดเนื้อนุ่มตอบรับััป่าเถื่อนอย่างลืมจรรยาบรรณตำรวจคู่หู
เพื่อเปลี่ยนท่าทางและหลบมุมกล้องหน้าต่าง ผมอุ้มร่างอวบอัดของพลอยขยับย้ายมาที่โซฟาหนังสังเคราะห์สีดำตัวเก่าประจำห้องสืบสวน จัดแจงนอนราบลงไปแล้วจับขาสวยข้างหนึ่งพาดบ่าแกร่ง กระแทกแก่นกายสอดแทรกลึกเข้าไปในรูรักอุ่นร้อนของพลอยอีกครั้งจาก้า ท่าร่วมรักนี้ทำให้ลำเอ็นของผมแทรกซอนลึกสุดมดลูกของเธอจนเธอบิดสะโพกแอ่นโค้งสั่นหงึกรอยพับ ร่องรักขมิบตอดรัดแก่นกายผมถี่รัวรุนแรงปานพายุหนุน
"อ๊า!... แรงๆ เลยค่ะพี่นนท์... พลอยรักพี่นนท์... เอาให้พลอยตายคาอกพี่เลยค่ะ... อ๊างงง!" พลอยร้องครางเสียงใสบิดกายบดขยี้สะโพกแน่นเข้าหากายหนุ่มอย่างบ้าคลั่งพายุรักพัดโหมสะท้านเตียงนอนปูน
ผมจับเอวคอดแกร่งของเธอไว้มั่น ซอยสะโพกอัดกระแทกลำเอ็นร้อนเน้นสี่ห้าจังหวะสุดท้ายอย่างรุนแรงปานพายุพัด ก่อนจะเกร็งตัวปล่อยหยาดน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นพุ่งล้นฉีดเข้าสู่ร่องสวาทของเธอจนล้นทะลักเอ่อไหลนองเปียกโชกโซฟาหนังสีดำ
เราสองคนนอนกอดก่ายหอบหายใจรุนแรงซบพิงอกกันบนโซฟา ท่ามกลางความเงียบงันสลับเสียงฝนตกเบาบางภายนอกโรงพัก
ผมขยับตัวลุกขึ้นจัดแจงแต่งตัวสวมเสื้อผ้าตำรวจสีกากีและกางเกงเรียบร้อย พลอยค่อย ๆ จัดแจงแต่งตัวชุดกางเกงตำรวจเรียบร้อยเช่นกัน เธอกวาดสายตามองซองแอลกอฮอล์ถุงมือยางที่พื้นห้องแล้วเก็บมันยัดใส่กระเป๋าเพื่อช่วยผมทำลายพยานหลักฐานนี้ทิ้งอย่างถาวร
ทว่าเมื่อแต่งตัวเสร็จ พลอยกลับหันมาจับมือของผมไว้แน่น แววตาจิ้มลิ้มจ้องมองผมด้วยความคาดหวังแฝงความเด็ดขาดที่เกาะกุมกิเลสบาปนี้
"พลอยจะทำลายถุงมือนี้และช่วยสับเปลี่ยนแฟ้มลายนิ้วมือของคุณหญิงดารินทิ้งอย่างถาวรค่ะพี่นนท์... แต่มีเงื่อนไขเดียวที่พี่นนท์ต้องทำให้พลอย..." พลอยเอ่ยเสียงสั่นเครือแต่จริงจังดวงตามีประกายความรักกึ่งขู่เข็ญดุดัน "พี่นนท์ต้องทิ้งคุณหนูรดา... และหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับพลอยค่ะ!
พลอยยอมเสี่ยงคุกตารางทำลายหลักฐานคดีฆาตกรรมขนาดนี้เพื่อพี่นนท์แล้ว... ถ้าพี่นนท์ไม่ยอมทำตามสัญญาและยังกลับไปนอนร่วมรักร่วมสวาทกับพวกสองแม่ลูกฆาตกรนั่น... พลอยจะส่งหลักฐานสำเนาลายนิ้วมือจริงฉบับนี้รายงานผู้บังคับบัญชาทันทีค่ะ!"
ผมดึงร่างอวบอัดของพลอยเข้ามากอดแนบอกลูบหัวปลอบโยนโกหกเพื่อคลายสถานการณ์บีบคั้น "พี่ทำลายหลักฐานลายนิ้วมือนี้ก็เพราะพี่รักและห่วงพลอยเหมือนกันนะ พี่ไม่อยากให้ชีวิตราชการและชีวิตรักของเราพัง... ส่วนรดา
พี่จำเป็ต้องจดทะเบียนแต่งงานกับเธอเพื่อความแเีสืบเื่ฆาตกรรมเสี่ยวิชัยและเข้าถึงสินทรัพย์กองมรดกที่จะนำมาใช้สร้างอนาคตให้พวกเราสองคน... ขอเวลาพี่หน่อยนะพลอย พี่จะหาทางจัดการเื่นี้ให้เรียบร้อยเพื่อที่เราสองคนจะได้อยู่ด้วยกัน"
พลอยเงยหน้ามองจ้องดวงตาของผม พยายามค้นหาความจริงใจและน้ำเสียงโลภมากโกหกของผมในความสลัว "อย่าโกหกพลอยอีกเลยค่ะพี่นนท์... พลอยรู้ดีว่าผู้กองเ้าชู้และละโมบแค่ไหน... แต่พลอยไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนอกจากต้องขังบ่วงรักผู้กองไว้กับพลอยแบบนี้ตลอดไปชั่วนิรันดร์...!"
คำขาดและข้อต่อรองที่เด็ดขาดปนความช้ำรักของพลอยทำเอาหัวใจของผมเย็นวาบและตึงเครียดทันที บ่วงราคะและบ่วงกรรมในคืนสวาทห้องสืบสวนไม่ได้ช่วยคลี่คลายสถานการณ์เอาตัวรอดเลยแม้แต่น้อย แต่กลับสร้างโซ่ตรวนเส้นใหม่และอำนาจมลทินกิเลสแบล็คเมล์ที่มัดคอผมแน่นจนแทบหายใจไม่ออกในตอนต่อไปอย่างน่ากลัวและหลีกเลี่ยงไม่ได้ชั่วนิรันดร์...!
ความหวาดกลัวภัยร้ายเริ่มเกาะกุมก้นบึ้งจิตใจของผมจนตึงเครียด ผมจะสับรางและหาทางเอาตัวรอดจากการบีบคั้นของทั้งรดาและพลอยได้อย่างไรในหมากกระดานวิปลาสนี้นับจากนี้? ยิ่งคิดหัวสมองก็ยิ่งเบลอหมุนคว้าง ผมลูบแก้มเนียนของหมวดสาวคู่หูช้า ๆ พยายามกลบฝังความลับสีเืทั้งหมดไว้ในความมืด
ขณะที่เสียงสายฝนด้านนอกเริ่มซาลงเป็สัญญาณเตือนว่าแสงสว่างแห่งวันใหม่ใกล้จะส่องประกายสลัวผ่านบานม่านหน้าต่างโรงพักเข้ามากระทบเงาบาปของพวกเราทั้งคู่ และเป็จุดเริ่มต้นของบ่วงนรกแห่งความจริงที่กำลังรอเชือดเฉือนชีวิตของผมในตอนต่อไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ...!
หมวดพลอยก้มลงเก็บบรรดากล่องหลักฐานและจัดเรียงเอกสารที่ตกเกลื่อนพื้นกลับขึ้นมาบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย เพื่อจัดฉากลบล้างร่องรอยการต่อสู้กระเส่าราคะบนโต๊ะไม้หนาให้แเีที่สุดไม่ให้ใครสังเกตเห็นพิรุธ เธอกระซิบลาผมเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยแววตาห่วงใยปนเงื่อนปมรักร้าย ผมยืนนิ่งมองตามหลังเธอไปพร้อมกับถอนใจกึกลุกขึ้นสูดลมหายใจเพื่อเผชิญหน้ากับความบ้าบาปทั้งหมดในความเงียบงัน...!