Path of god เส้นทางของพระเจ้า

    ตอนที่22 ดันเจี้ยน Grim Reaper

    สามวันต่อมา ณ เมืองเนริสตลอดสามวันที่ผ่านมานี้ลูชล่าและเก็บเลเวลกับนักรบโครงกระดูกที่ปากถ้ำตลอดสามวันที่ผ่านมาลูชนั้นแถบจะไม่ได้พักเลยจากการที่เขานั้นมีกำหนดการชีวิตอันแน่นเอี้ยดอยู่ตลอดเวลาสามวันมานี้ลูชเพิ่มเลเวลของตัวเองอย่างต่อเนื่องและปัจจุบันนั้เขามีเลเวลอยู่ที่109แล้ว และทักษะความชำนานดาบขั้นต้นของลูชเองก็มาถึงขั้นต้นเลเวล8แล้วด้วยหลังจากที่เลเวลอัพนั้นลูชนำค่าสถานะขอเขาไปลงที่ค่าพละกำลังทั้งหมดในความเป็นจริงแล้วนั้นเขาควรที่จะมีเลเวล110แล้วด้วยซ้ำไปแต่ด้วยความสะเพร่าทำให้เขาตายในรังของอันเดดเมื่อคืนนี้แล้วเขายังต้องเสียเวลา แล้วกลับมาเกิดที่เนริสอีกครั้ง‘ฮ่าๆๆ แล้วทำไหมที่นั้นมันถึงได้มีดันเจี้ยนได้ละเนี้ย ฉันนี้โชคดีจริงๆวันนี้เทพธิดาแห่งโชคกำลังอวยพรให้ฉันอยู่สินะ’ใช้แล้วเขากำลังดีใจแม้ว่าเขาจะพึ่งตายมาหมาดๆไปครั้งหนึ่งก็เถอะแต่เขาก็กำลังยืนดีใจอยู่จริงๆเพราะตั้งแต่ที่ลูชเล่นPath of God มานั้นเข้ายังไม่เคยเข้าดันเจี้ยนเลยสักครั้งเดียวแต่ดูเหมือนว่าดันเจี้ยนนี้จะมีระดับที่สูงเกินไปหน่อย***ย้อนกลับไปเมื่อ9ชั่วโมงก่อน‘ทำไมพวกนักรบโครงกระดูกข้างในมันถึงเก่งกันนักนะ’‘ทั้งที่เลเวลของพวกมันพลังชีวิตกระทั่งความเสียหายที่พวกมันทำก็ยังเหมือนเดิมทั้งหมดแต่ตอนนี้เรากลับสามารถรับมือพวกมันได้ทีละตัวเท่านั้นหรือเราควรกลับไปล่าที่ตรงปากถ้ำดีไหมนะ’‘ไม่ ไม่ได้เราเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเราพัมนาขึ้นรึป่าว’ใช้แล้วหลังจากที่ลูชเริ่มเดินลึกเข้ามาในถ้ำนั้นค่าประสบการณ์ที่ลูชได้รับนั้นก็เพิ่มขึ้นโดยเฉพาะทักษะความชำนานดาบของเขามันเพิ่มเร็วขึ้นอย่างมากแต่หลังจากที่ลูชเข้ามาข้างในเลื่อยๆนั้นเขาก็พบว่าเขาเริ่มรับมือกับนักรบโครงกระดูกพร้อมกันหลายตัวไม่ไหวแต่ลูชก็ยังไม่หยุดที่จะเข้าไปให้ลึกกว่าเดิมเนื่องจากว่านักรบโครงกระดูกพวกนี้มันเริ่มมีฝีมือที่ดีมากขึ้นเลื่อยๆและการเครื่องไหวของพวกมันก็ดีขึ้นไปเลื่อยๆเช่นกันยิ่งลูชเข้าไปลึกเท่าไรพวกมันก็ยิ่งเก่งขึ้นเท่านั้นตัวเข้าที่ต้องการจะพัฒนาทักษะการควบคุมร่างกายและทักษะดาบกับศิลปะการต่อสู้แล้วนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะเข้าไปให้ลึกเข้าไปอีก‘เราเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าในตอนนี้เราพัฒนาขึ้นหรือยัง แล้วเราได้เข้าใกล้เธอมากขึ้นแล้วหรือป่าว’ตลอด2วันมานี้เขาสู้กับนักรบโครงกระดูกมานับพันๆตัวแล้ว และหากเป็นที่ปากถ้ำละก็เขาสามารถรับมือกับพวกมันได้พร้อมกันถึง4ตัวเลยทีเดียวเขาอย่างจะสู้ให้มากกว่านี้เพื่อไปให้ถึงเป้าหมายของเขา เขาจะต้องแข็งแกร่งให้มากกว่านี้ลูชเดินเข้าไปเลื่อยๆเค้าเดินลึกเข้าไปและยิ่งลึกเข้าไปอีกเมื่อเขานั้นนึกถึงยูเฮเขาก็ยิ่งหยุดความทะเยอทะยานของเขาไม่ไหวเขาอยากที่จะพิสูจน์ตัวเองว่าเขาได้เข้าใกล้ขึ้นบางหรือป่าวแต่ความทะเยอทะยานของเขาก็ต้องดับลงทันทีเมื่อขอความของระบบดังขึ้น

    [ท่านได้เข้าสู่ดันเจี้ยน Grim Reaper][ท่านคือผู้เล่นคนแรกที่ค้นพบดันเจี้ยน Grim Reaper][ค่าประสบการณ์ และไอเทมดรอปเพิ่มขึ้นเป็น2เท่าในระยะเวลา7วัน]

    “นะ.นี้มันของขวัญจากพระเจ้า ทรงเห็นถึงความพยายามของเราแล้วสิน่ะโอ้พระเจ้า”[ท่านได้รับความเสียหาย 17,600 หน่วย]หืออออ!‘บัดซบเอ้ย นี้ไอเกมระยำนี้ไม่คิดจะให้เวลาฉันดีใจหน่อยหรือไงกันว…’แต่ก่อนที่เค้าจะได้สบถคำที่ไม่ค่อยจะน่าฟังออกมานั้น[ท่านได้รับความเสียหาย 21,400 หน่วย][ท่านเสียชีวิต]30นาทีต่อมา[จุดเกิดปัจจุบันของท่าน วิหารดิมิเทอร์ เมืองเนริส ]‘อ่า~ เราคงโดนสาปสินะ’“ไม่.ต้องไม่ใช้เราโชคดีต่างหากใช้แล้วชั้นกำลังโชคดีชั้นไม่ต้องเสียเวลาเดินกลับมาซ่อมอุปกรณ์ด้วยซ้ำฮ่าๆๆ”“ไอหมอนั้นมันบ้าสิน่ะ”ผู้เล่นที่อยู่ในจุดเกิดของวิหารดิมิเทอร์หลังจากที่พวกเขากลับมาเกิดได้ไม่นานพวกเขาก็ดัน ต้องมาได้ยินคำพูดโง่ๆของชายคนหนึ่งเข้า“ฉันว่าเราอย่าไปยุ่งกับหมอนั้นดีกว่า ต้องสติดีขนาดไหนกันถึงกล้าบอกว่าโชคดีหลังพึ่งฟื้นคืนชีพ แถมยังพูดว่าไม่ต้องเสียเวลาเดินกลับมาซ่อมอุปรณ์อีก"ผู้เล่นที่อยู่ในจุดเกิดของวิหารพากันหนี้ออกห่างจากลูชแต่เขามิได้สนใจเขายังคงยิ้มอย่างมีความสุขและเดินออกมาจากวิหารทันที“เรามีเวลาอยู่เจ็ดวันสินะจากที่เราโดนมาดูเหมือนว่าที่นั้นจะมีระดับที่สูงกว่าเรามากที่เดียวหรือเราควรจะหาปาตี้ดี เอาไว้นั่งรถไปคิดไปแล้วกัน”‘ก่อนอื่นเราคงต้องเคลียร์เป้าหหมายแรกของเราก่อนหากเราต้องการเข้าพิชิดดันเจี้ยนเป็นคนแรกเราจะต้องไปเลื่อนขั้นของเราก่อน  ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้เรื่องดันเจี้ยนเพราะงั้นคงไม่มีปัญหาอะไรถ้าเราจะไปเลื่อนขั้นของเราก่อน’ลูชตัดสินใจไปลานจอดรถมาทันทีรอบนี้เขามีเวลาจำกัดเขาเลยเก็บเรื่องต่างๆไว้ก่อนแล้วรีบเดินทางทันทีและในวันทัดมาเขาก็มาถึงนะเมืองหลวงแห่งโมเหล้สถานที่ ที่เขาต้องรับการทดสอบเพื่อเลื่อนระดับขั้นของเขา***“ฮ่าในที่สุดก็มาถึงได้สักที การเดินทางเนี้ยดีจริงๆเลยน๊า...”ทันทีที่ลูชเข้ามาในเมืองเขาก็มีดวงตาลุกวาวทันที‘แตกต่างกับเมืองเล็กโดนสิ้นเชิงแม้ว่าเราจะเคยเห็นในเน็ตมาก่อนแต่ในจอรึจะมาสู้ของจริงได้’ลูชนั้นตกใจในความใหญ่ของเมืองหลวงแห่งโมเหล้มากอย่างถึงที่สุดทั้งพระราชวัง ทั้งมหาวิหาร สถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่มากมาย อยู่ละลานตาไปหมดเขาอยากอยู่เดิมชมพระราชวังและมหาวิหารก็จริงแต่เขาเองก็ไม่มีเวลามากนักณ สุสานดาบของเมืองเมลเกียเมื่อลูชเดินเข้ามาในสุสานดาบเขาก็มีสีหน้าบิดเบี้ยวราวกับพึ่งคายของเสียออกจากปากเมื่อเขานึกถึงอดีตที่เขาเคยติดอยู่ในสถานที่แบบนี้มาถึงสามปีถ้าเป็นไปได้เขาไม่อยากกลับมาอีกเขาเริ่มเดินสำรวจรอบๆสุสานและไม่นานหลังจากที่เขาสำเร็จสุสานดาบเสร็จเขาไม่รอช้าและเดินตรงไปที่กลางสุสานดาบทันทีแตกต่างจากตอนเป็นนักดาบฝึกหัดที่มีข้อกำหนดในการเข้าไปในกลางสุสานดาบแต่ในตอนนี้นั้นเขาสามารถเข้ามากลางสุสานได้ทันทีณ ลานใจกลางสุสานดาบที่กลางสุสานดาบนั้นมีผู้เล่นสายนักดาบมากมายกำลังรับการทดสอบในขั้นตอนนี้พวกเขาจะต้องเข้าไปขอรับภารกิจจากครูฝึกดาบพื้นฐานขั้นสูงที่อยู่ ณ ใจกลางสุสานดาบลูชเองก็รู้ดีและเขาก็กำลังเดินไปหาครูฝึกดาบพื้นฐานขั้นสูงตามปกติแต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรข้อความจากระบบก็ดังขึ้นและในขณะเดียวกันนั้นเหล่าครูฝึกทุกคนในสุสานดาบก็ต้องตกตลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นแสงสีทองสาดส่องออกมาจากกลางสุสานดาบตรงกันข้ามกับสีหน้าตกตลึงของทุกคนลูชเริ่มหน้าซีดเผือกเหงื่อเย็นไหลไปทั่วตัวเขารู้สึกถึงรางไม่ดีอย่างแรงจนถึงขนาดที่ไม่กล้าจ้องข้อความของระบบด้วยซ้ำไป