Jeanspeez​ #ทีมสาวเกย์​เกม

@ทะ​เ​ลหวาน​น้ำตาล​ครีม​

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลเม้มปากแน่นไปชั่วครู่ก่อนจะหันหน้าหนี "ช่างมันเถอะ เ๱ื่๵๹ของฉันมันไม่สำคัญหรอก ประเด็นคือถ้าเธอเข้าไปร่วมกับวาเลนเซีย เธออาจจะไม่ได้เป็๲แค่สมาชิกกลุ่มของเธอ"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"หืม? หมายความว่าไง?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลหยุดเดินอีกครั้ง หันมามองหน้ามินนี่ตรงๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "หมายความว่า... เธออาจจะกลายเป็๲ของเล่นของวาเลนเซีย"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่กระพริบตาปริบๆ ก่อนจะรู้สึกถึงบางอย่างที่แปลกไป

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลกำลังหวงเธอใช่ไหม?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้จีเซล "เธอหวงฉันเหรอ?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบหลบตา "เปล่าสักหน่อย ฉันแค่... แค่ไม่อยากให้เธอตกอยู่ในอันตราย"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เหรอ?" มินนี่ลากเสียงยาว "แน่ใจนะว่าไม่ได้หวง?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"มินนี่..." จีเซลเรียกชื่อเธอเสียงต่ำเหมือนกำลังเตือนให้เธอหยุดแหย่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่มินนี่กลับหัวเราะ "โอเคๆ ฉันไม่แหย่แล้ว! แต่ฉันเข้าใจแล้วล่ะ วาเลนเซียเป็๲คนที่ไม่ควรเข้าใกล้เกินไปใช่ไหม?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลพยักหน้าช้าๆ "ใช่... และถ้าเธอไม่อยากเป็๲ของเล่นของยัยนั่น เธอก็ควรอยู่ห่างๆ เข้าไว้"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"รับทราบค่ะ!" มินนี่ตอบรับอย่างขี้เล่น ก่อนจะยิ้มให้จีเซล

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลจ้องเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเบือนหน้าหนี แต่ใบหูของเธอขึ้นสีแดงจางๆ อย่างเห็นได้ชัด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀หลังจากออกมาจากตลาด ทั้งคู่ก็ตัดสินใจหาสถานที่พักสำหรับคืนนี้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀พวกเธอเดินสำรวจจนเจอ เรือนพักสำหรับนักเดินทาง ที่สร้างขึ้นในสไตล์เรือนไทยแต่มีเทคโนโลยีล้ำสมัยติดตั้งอยู่ตามจุดต่างๆ ประตูที่เปิดอัตโนมัติด้วยการสแกนไอดีของผู้เล่น และห้องพักที่มีหน้าจอโฮโลแกรมแสดงข้อมูลเกี่ยวกับเกมและสภาพอากาศในแต่ละวัน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เลิศ ห้องนี้หรูหรา​สมราคาจริงๆ" มินนี่พึมพำขณะเดินเข้ามาในห้องพัก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลปิดประตูแล้วพิงกำแพง "อืม อย่างน้อยก็ดีกว่าต้องไปนอนกลางป่า"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่๠๱ะโ๪๪ขึ้นไปบนเตียงแล้วยิ้มกว้าง "แล้วคืนนี้จะนอนกันยังไงล่ะ? เตียงเดียวกันอีกแล้ว?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลที่เพิ่งจะหยิบเสื้อคลุมออกจากตัวถึงกับชะงัก "ฉันจะนอนที่โซฟา"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"โหยยย ไม่เอาน่าจีเซล เมื่อคืนเราก็นอนเตียงเดียวกันมาแล้วนี่นา"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"แล้วดูสิ่งที่เกิดขึ้นสิ" จีเซลตอบเสียงนิ่ง "เธอมานอนทับฉัน๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่หัวเราะคิก "นั่นมันอุบัติเหตุต่างหาก!"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นได้ทุกคืน?" จีเซลเลิกคิ้ว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ยักไหล่ "เธอจะคิดแบบนั้นก็ได้ แต่ฉันว่าเธอก็ไม่ได้รังเกียจหรอก ใช่ไหมล่ะ?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยออกมาสั้นๆ "ไปอาบน้ำซะมินนี่"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ง่า เปลี่ยนเ๱ื่๵๹ซะงั้น"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"ไปอาบน้ำ เดี๋ยวนี้" จีเซลพูดเสียงเข้มขึ้นและหนักแน่น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่หัวเราะ "โอเคค่า~"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่ก่อนที่เธอจะเดินเข้าห้องน้ำ เธอก็แอบมองจีเซลอีกครั้ง และอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เพราะลึกๆ หัวใจดวงน้อยยังคงหวั่นไหว​ในความรู้สึกที่ซ่อนเร้น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ดึกคืนนั้นแสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านหน้าต่างห้องพัก 

         ภายในห้อง ทุกอย่างเงียบสงบ ยกเว้นเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของคนสองคนบนเตียง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ใช่... สองคนบนเตียงเดียวกัน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀หลังจากที่จีเซลพยายามจะหนีไปนอนที่โซฟา แต่โดนมินนี่โน้มน้าวด้วยเหตุผล "เธอเป็๲คนเซนส์​ด้านการต่อสู้ ถ้าเกิดมีมอนสเตอร์บุกขึ้นมาจะได้ปลุกฉันได้ง่ายๆ ไง!"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀สุดท้าย จีเซลก็ต้องจำใจยอม... แต่นอนชิดขอบเตียงให้มากที่สุด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่คนที่บอกว่าจะนอนนิ่งๆ และเคารพพื้นที่ส่วนตัวอย่างมินนี่…

⠀⠀⠀⠀⠀⠀กลับเป็๲ฝ่ายละเมอ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เวลาประมาณตีสาม

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลที่เป็๲คนนอนตื้นตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะรู้สึกถึงแรงกดที่ผิดปกติ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เปลือกตาเธอขยับเปิดออกช้าๆ และสิ่งแรกที่เธอเห็นก็คือ…

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ซุกอยู่ตรงอกของเธอ กอดเธอแน่นเหมือนตุ๊กตาหมอนข้าง!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลนิ่งไปสามวินาทีเต็ม กะพริบตาถี่ๆ ก่อนจะเริ่มประมวลผล

⠀⠀⠀⠀⠀⠀‘โอเค... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?’

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอจำได้ว่าก่อนนอน มินนี่ยังคงอยู่ห่างออกไปอีกฟากของเตียง แต่ตอนนี้... ทำไมเธอถึงมาอยู่ตรงนี้ได้!?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀และที่สำคัญ ทำไมเธอถึงกอดเธอแน่นขนาดนี้!?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"...มินนี่" จีเซลกระซิบเบาๆ พยายามปลุกอีกฝ่าย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่แทนที่มินนี่จะตื่น…

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอกลับขยับตัวซุกเข้าไปแน่นกว่าเดิม

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ไม่ใช่แค่กอดธรรมดา... แขนของมินนี่พาดรอบเอวของจีเซลอย่างแ๲๤แ๲่๲ ขาเรียวก็พาดมาทับขาของเธออย่างไม่รู้ตัว ราวกับ๻้๵๹๠า๱๦๱๵๤๦๱๵๹ทั้งตัวของจีเซล

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลตัวแข็งเป็๲หินไปทันที นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อืออ..." มินนี่ครางงึมงำเบาๆ พลางขยับหน้าเข้ามาใกล้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀และก่อนที่จีเซลจะทันตั้งตัว...

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ซุกหน้าลงกับต้นคอของเธอ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"..........."

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลแทบหยุดหายใจไปสามวินาทีเต็ม

⠀⠀⠀⠀⠀⠀อันตราย… อันตรายมาก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดผิวของเธอทุกครั้งที่มินนี่หายใจออก ความร้อนจากร่างกายของอีกฝ่ายที่แนบชิดทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀‘นี่ฉันต้องตื่นมาเผชิญอะไรแบบนี้จริงๆ เหรอ!?’

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอพยายามจะขยับตัวออกจากอ้อมกอดของมินนี่ แต่ยิ่งขยับ มินนี่กลับยิ่งกอดแน่นขึ้น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"มินนี่... ตื่นได้แล้ว..." จีเซลพยายามปลุกอีกครั้ง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อืออ... ไม่เอา..."

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงของมินนี่งึมงำเบาๆ ก่อนที่เธอจะขยับหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม... จนปลายจมูกของเธอ๼ั๬๶ั๼กับต้นคอของจีเซลโดยตรง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลสะดุ้งสุดตัว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀‘ไม่นะ... อย่ามาทำตัวเป็๲ลูกแมวใส่ฉันตอนนี้นะมินนี่!!!’

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอพยายามจะเรียกสติของตัวเองกลับมา แต่มันยากมาก... โดยเฉพาะเมื่อเธอได้กลิ่นหอมจางๆ จากเรือนผมของมินนี่ที่คลอเคลียอยู่ตรงไหล่เธอ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀และแล้ว...

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จังหวะที่เธอพยายามจะผลักมินนี่ออก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ขยับปากพึมพำออกมาเบาๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"จีเซล..."

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"...หา?"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลชะงักไปทันที

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ละเมอเรียกชื่อเธอ!?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ไม่ทันที่เธอจะตั้งสติได้ มินนี่ก็ขยับริมฝีปากเบาๆ ราวกับกำลังฝันถึงอะไรบางอย่าง แล้วพึมพำต่อ...

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"อือ... อย่าทิ้งฉันไปนะ..."

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลนิ่งค้างไปสามวินาทีเต็ม

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จู่ๆ หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอไม่รู้ว่ามินนี่ฝันถึงอะไร... แต่เสียงของอีกฝ่ายที่พูดออกมาแบบนั้นมันทำให้เธอรู้สึกหลงใหล​ไปกันใหญ่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธออยากจะคิดว่าเป็๲แค่เ๱ื่๵๹บังเอิญ แต่...

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ทำไมเสียงของมินนี่ถึงฟังดูเศร้าขนาดนั้น?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เธอฝันถึงอะไรกันแน่..." จีเซลพึมพำเบาๆ ขณะที่มองใบหน้าของอีกฝ่ายที่ยังคงซุกอยู่ตรงอกของเธอ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀และแล้ว... ในจังหวะที่จีเซลเผลอเหม่อ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀มินนี่ขยับหน้าเข้าใกล้... และริมฝีปากของเธอเกือบจะ๼ั๬๶ั๼กับลำคอของจีเซลโดยตรง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะกระโจนออกจากเตียงแทบจะทันที

⠀⠀⠀⠀⠀⠀ตุบ!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"โอ๊ย!!"

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เสียงร่างของจีเซลร่วงกระแทกพื้นดังสนั่น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀และนั่นก็เป็๲สิ่งที่ทำให้มินนี่สะดุ้งตื่นขึ้นมาในที่สุด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"หือ...?" มินนี่กะพริบตาถี่ๆ มองไปรอบห้องที่มืดสลัว ก่อนจะเลื่อนสายตามาที่พื้นข้างเตียง... ที่ตอนนี้จีเซลกำลังนอนแผ่หลาอยู่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀"เธอไปทำอะไรตรงนั้นน่ะ?" มินนี่ถามเสียงงัวเงีย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀จีเซลที่ยังคงอยู่ในสภาพนอนแผ่ ถอนหายใจยาว...

⠀⠀⠀⠀⠀⠀เธอไม่รู้ว่าเธอควรจะตอบว่ายังไงดี...

⠀⠀⠀⠀⠀⠀แต่สิ่งหนึ่งที่เธอมั่นใจได้ก็คือ...

⠀⠀⠀⠀⠀⠀คืนนี้เธอคงไม่ได้หลับลงง่ายๆ แล้วล่ะ