พัตรากำลังง่วนอยู่กับการไลฟ์สดผ่านแอปพลิเคชันติ๊กต็อกเช้าวันนี้เธอมารีวิวแต่งหน้าสไตล์สาวฝรั่งให้แฟนคลับดู เห็นแฟนคลับคนหนึ่งเด้งขึ้นมาหน้าโปรไฟล์แบบนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน หากคือเซดริก ผู้ชายขี้ตื๊อคนนั้น
พัตราไม่ได้สนใจเซดริกคอยสอนคอนทัวร์หน้าในไลฟ์สดไปเรื่อยๆ จนกระทั่งแต่งหน้าได้ตามสไตล์ที่้า
“สำหรับน้องๆมือใหม่ก็ค่อยๆ หัดแต่งหน้าลุคใสๆ ไปก่อนนะคะ ถ้าลุคไหนแต่งยากก็ขยันฝึกซ้ำๆ เดี๋ยวก็จะชำนาญไปเองค่ะ”
พัตราแนะนำพร้อมกับเก็บเครื่องสำอางใส่ชั้นวางบนโต๊ะไปด้วยคอยส่องดูหน้าตัวเองผ่านไลฟ์สดบนหน้าจอแท็บเล็ต มีแสงสปอร์ตไลต์ตั้งรอบทิศวันนี้เธอแต่งหน้าได้สวยกว่าทุกวัน เพราะใช้หลายเทคนิคผสมเข้าด้วยกัน
“เพื่อนๆลองเอาเทคนิคของมิลค์ไปลองใช้ดูกันนะคะ”
พัตราจบไลฟ์สดข้อความก็เด้งขึ้นมาในไลน์ เธอกดเข้าไปอ่าน พอเห็นสิ่งที่พิมพ์ข้างในแชทเท่านั้นมือบางก็กำโทรศัพท์แน่นด้วยความโมโห
“อะไรของหมอนี่! ฉันจะแต่งหน้าแบบไหนมันก็หน้าฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณซะหน่อย”
ดูคนพิมพ์มาเถอะไม่คิดรักษาน้ำใจกันเลยหรือไง ช่างกล้ามาบอกว่า ‘ผมชอบหน้าสดคุณมากกว่า’หน้าสดกับผีน่ะสิ เวลาไม่แต่งหน้าพัตราดูได้เสียที่ไหนล่ะ
‘มาที่คอนโดผมหน่อย เื่สัญญาหุ้นส่วน’
“ไม่ไปโว้ย!”
พัตราเขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งลงบนโต๊ะด้วยความเดือดดาลเสียงข้อความยังคงดังไม่หยุด รู้สึกรำคาญจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะปิดเสียง
‘ช่วยล้างหน้าก่อนมาด้วยนะครับ’
“อ๊าย! ไอ้บ้าๆ คอยดูเถอะ ฉันจะแต่งหน้าเป็นางเอกงิ้วให้คุณดู”
เป็ครั้งแรกที่มีเพศตรงข้ามกล้าวิจารณ์การแต่งหน้าของพัตราอย่างเปิดเผยอีกทั้งเขาคนนั้นยังเป็เซดริกจอมตื๊อ ยิ่งเพิ่มอารมณ์โทสะให้เธอเป็เท่าทวีคูณ
ถึงแม้ว่าเซดริกจะยื่นข้อเสนอน่าสนใจมากให้แก่พัตราแต่ในโลกใบนี้มีอะไรได้มาง่ายๆ และฟรีด้วยเหรอ เธอยังไม่เคยเห็นการที่เขาแบ่งผลประโยชน์ให้เธอมากมายขนาดนี้ ต้องมีอะไรแอบแฝงอยู่เื้ัแน่นอน
พัตราไม่กล้ารับข้อเสนอของเซดริกจริงๆใครอาจไม่กลัวคนแบบนี้ แต่เธอกลัว ยิ่งเป็วาจาสวยหรู ชวนให้เพ้อฝัน ขายฝัน ยิ่งน่ากลัวอย่าลืมนะว่าบนโลกใบนี้ไม่ได้มีแต่คนดี
คนละโมบโลภมากสร้างโปรไฟล์ดูดีเพื่อหลอกลวงให้ร่วมลงทุนมีถมเถไปตอนแรกเขาเ่าั้อาจบอกว่าไม่จำเป็ต้องมีทุนก็สามารถร่วมหุ้นด้วยได้แต่ใครจะรู้ว่าถ้าหลงกลเข้าไปติดกับดักเมื่อไร ต้องสูญเสียเงินทองมากมายแค่ไหน
ตามสื่อทีวีก็มีออกข่าวโครมๆเป็ตัวอย่างให้เห็น ไม่จำเป็ต้องลงไปเจ็บตัวเองหรอก
‘สะดวกรึเปล่าครับ ผมจะพาไปทัวร์โรงงานด้วย’
หลุบตามองข้อความล่าสุดน่าสนใจจนเผลอกรอกช่องแชทตอบตกลง เอาน่า ถ้าแค่ไปดูโรงงานคงไม่เป็ไรหรอกมั้ง
ใช่ว่าพัตราตกลงร่วมหุ้นกับเซดริกเสียเมื่อไรไปศึกษาโรงงานเอาไว้ก่อน เผื่ออนาคตเธอมีทุนสร้างแบรนด์เครื่องสำอางเป็ของตัวเองพอคิดดังนั้นร่างบางก็ลุกขึ้นเดินไปคว้ากระเป๋าออกจากบ้านทันที
ไม่นานก็มาถึงคอนโดหรูที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวงแถวเอกมัยพัตราเดินเข้ามาในตึกอาคารสูงหลายสิบชั้น เธอมานั่งอยู่ที่โถงรับแขกด้านล่างรอเซดริกอันที่จริงเขาชวนให้เธอขึ้นไปบนคอนโด เพื่อร่างสัญญาหุ้นส่วนแบรนด์ โอ มิเนราล ออฟเลิฟ แต่เธอปฏิเสธขอรออยู่ข้างล่างดีกว่า
นั่งคอยสักพักก็เห็นคนร่างสูงลงมาหายังชั้นล่างพอมาถึงปุ๊บเขาก็บ่นใส่เธอเสียยกใหญ่
“ทำไมไม่ขึ้นไปข้างบนคอนโดผม้าคุยกับคุณในที่สงบๆ”
“ตรงนี้ก็สงบดีนี่คะ”
พัตรากวาดสายตามองโดยรอบวันนี้เป็วันธรรมดาคนส่วนใหญ่ไปทำงานหมด โถงรับแขกโล่งไม่มีใครสักคนยังไม่สงบอีกเหรอ
“นี่คือหนังสือสัญญาคุณลองอ่านดูก่อนค่อยเซ็น”
ก่อนหน้าเซดริกบอกให้เธอล้างหน้าก่อนค่อยมาพบเขาไม่ใช่เหรอเครื่องสำอางหนาเตอะบนใบหน้าบดบังความสวยใสๆ จนหมดสิ้น
เซดริกผ่อนลมหายใจแล้วมองคนดื้อตรงหน้าอย่างระอาก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ ยื่นเอกสารในมือให้
“รับไปสิคุณ”
“ฉันขอไปดูโรงงานก่อนได้ไหมเื่นี้เอาไว้ทีหลัง”
“เซ็นก่อนค่อยไปก็ได้”
ทำไมเล่นตัวนักนะเธอมีดีอะไรให้เขาต้องตามตื๊อ หน้าตาไม่ได้สวยโดดเด่นอะไร จะว่าใช่สเปคไหมก็ไม่ใช่
หลายๆครั้งอยากละความสนใจไปจากเธอ แต่สุดท้ายก็กลับมาตามเฝ้าเธอเหมือนเดิม
เซดริกมองพัตราที่มีทีท่าไม่ได้สนใจเอกสารในมือเขาทำราวกับว่ามันเป็เพียงเศษกระดาษใบหนึ่งเท่านั้น
“ถ้าคุณยืนยันจะให้ฉันเซ็นให้ได้งั้นฉันขอกลับบ้านเลยละกัน”
พัตรารู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมาเธอแค่ช่วยโปรโมทสินค้าให้เขา เธอได้ค่าจ้างส่วนเขาขายสินค้าได้ไม่ได้ติดหนี้บุญคุณต่อกันเสียหน่อย จู่ๆ ก็มายัดเยียดหุ้นให้กันแบบนี้เซดริกกำลังคิดอะไรอยู่
ด้วยฐานะทางการเงินของเขาไม่ได้ขัดสนอะไรหากเขาคิดมาหลอกเงินของเธอก็ไม่น่าจะใช่
หรือเขาพิศวาสเธออันนี้ยิ่งไม่ใช่คนหล่อแบบนี้ไม่มีทางหลงเสน่ห์เธอถึงขั้นยอมยกหุ้นให้มากกว่าครึ่งหรอก
“ก็ได้งั้นไปดูโรงงานก่อน คุณทิ้งรถไว้ที่นี่ ไปรถผมละกัน”
“ฉันสะดวกไปรถตัวเองมากกว่าค่ะ”
“โอเคๆงั้นเดี๋ยวผมให้ลูกน้องส่งโลเคชันโรงงานเข้าไลน์คุณ”
เมื่อได้ที่อยู่โรงงานพัตราก็ขับรถไปตามเส้นทางในกูเกิลแมพใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงครึ่งก็มาถึงโรงงาน
พัตราตามเซดริกเข้าไปในโรงงานพนักงานนำเสื้อกาวน์และหมวกมาให้ใส่เพื่อเข้าไปยังห้องผลิตสินค้า
พอได้เห็นการผลิตสินค้าแบรนด์โอ มิเนราล ออฟ เลิฟ พัตรารู้สึกตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิมเธอซึ่งชอบเครื่องสำอางเป็ชีวิตจิตใจอยู่แล้วได้มาเห็นแหล่งผลิตกับตามันช่างตื่นตาตื่นใจอะไรอย่างนี้
คอยมองโน่นดูนี่มีหัวหน้างานผู้เชี่ยวชาญคอยให้ความรู้เื่สารสกัดและขั้นตอนการผลิตของแบรนด์แก่พัตราลืมไปเลยว่ามีเซดริกคอยเดินตามเธอจากทางด้านหลัง
หลังจากได้ชมขั้นตอนการผลิตเสร็จพัตราก็ถูกพามายังห้องทำงานส่วนตัวของเซดริกซึ่งอยู่ชั้นล่างถัดจากออฟฟิศโรงงานเธอนั่งพักเหนื่อยกินน้ำกินท่า เห็นเขายกตู้กระจกขนาดเหมาะมือมีน้ำใสๆใส่ข้างในเดินเข้ามาในห้องทำงาน
“คุณยกอะไรมาคะ”
“น้ำแร่ธรรมชาติคุณมาดูสิ”
พัตราลุกจากเก้าอี้ไปยังโต๊ะที่ตั้งอยู่อีกมุมของห้องพลางชะโงกหน้ามองน้ำใสๆในตู้กระจก
“ไม่เห็นมีอะไรนี่คะ”
“คุณไม่อยากรู้เหรอว่าต้นกำเนิดน้ำแร่ธรรมชาติมาจากที่ไหน”