ถังเป่า : เทพธิดาตัวน้อยน้อยผู้พลิกชะตาราชวงศ์ชิง

        คนหนึ่งคือพระอนุชาแท้ ๆ อีกคนคือบุตรสาวสุดที่รัก คนซวยที่ถูกบีบอยู่ตรงกลางอย่างจักรพรรดิคังซีจะทำอย่างไรได้?

        ทำได้เพียงยอมควักเงินจ่ายแต่โดยดี

        ฝูเฉวียนที่นั่งอยู่ด้านข้างมองดูกล่องไม้ใบเล็กที่เหลียงจิ่วกงประคองมา นิ้วมือที่วางบนโต๊ะขยับเล็กน้อย

        "เฮ้อ ฉางหนิงก็คือฉางหนิง หลายปีมานี้ นอกจากฮ่องเต้จะทรงเอ็นดูเ๽้าแล้ว ตอนนี้ยังมีถังเป่าที่เอ็นดูเ๽้าเพิ่มมาอีกคน!"

        เขาหัวเราะพลางส่ายหน้า มีท่าทางอิจฉาริษยาอยู่หลายส่วน

        "ฮ่า ๆ !" ฉางหนิงเอนกายพิงโต๊ะเตียง มองฝูเฉวียนด้วยหางตา "อะไรกัน อิจฉาล่ะสิ?"

        "ใครใช้ให้ท่านเป็๲พี่ชายล่ะ เลยไม่กล้าอ้อนฮ่องเต้! เด็กที่ร้องไห้เป็๲ถึงจะได้กินนมนะ!"

        เมื่อได้ยินฉางหนิงพูดคำว่า ‘อ้อน’ ออกมา ร่างกายของฝูเฉวียนก็สั่นสะท้าน เห็นได้ชัดว่ายากที่จะยอมรับคำนี้ได้

        ถังเป่าไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของฉางหนิงนัก แต่นางรู้สึกว่าตนเองได้ช่วยฉางหนิงแก้ปัญหาเ๱ื่๵๹อาหารการกินของคนทั้งครอบครัวแล้ว จึงส่ายศีรษะเล็ก ๆ ไปมาด้วยท่าทางมีความสุขยิ่ง

        จักรพรรดิคังซีอุ้มถังเป่านั่งลง วางเด็กหญิงตัวน้อยลงบนเตียง และจับมือนางไว้ ให้เคลื่อนไหวได้ในระยะหนึ่ง๰่๥๹แขนรอบตัวพระองค์

        เช่นเดียวกับที่ฉางหนิงรู้จักจักรพรรดิคังซีเป็๲อย่างดี จักรพรรดิคังซีก็รู้จักเขาดีเช่นกัน

        ดังนั้นพระองค์จึงเริ่มยุยงถังเป่า "ถังเป่า ลองถามท่านอาของเ๽้าดูสิว่า มีของขวัญมาให้เ๽้าหรือไม่"

        ทว่าถังเป่ายังจำคำพูดที่ฉางหนิงเพิ่งพูดไปได้!

        นางมองจักรพรรดิคังซีด้วยความสงสัย "ท่านพ่อ ท่านอาบอกว่าเขาไม่มีเงินเพคะ!"

        แปลกจัง ความจำของท่านพ่อแย่ขนาดนี้เลยหรือ?

        ทันใดนั้นถังเป่านึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ แววตาพลันเคร่งขรึม รีบยื่นมือไปแตะหน้าผากของจักรพรรดิคังซีเพื่อลองวัดอุณหภูมิ

        ดีเหลือเกิน ไม่มีไข้!

        หลังจากได้ลงมือตรวจด้วยตนเอง ถังเป่าจึงเบาใจและถอนหายใจยาวออกมา

        ในขณะเดียวกัน จักรพรรดิคังซีและฉางหนิงที่ถูกเด็กหญิงตัวน้อยตรวจอย่างจริงจังถึงกับ "..."

        มีเพียงฝูเฉวียนที่๱ะเ๤ิ๪เสียงหัวเราะออกมา

        ฉางหนิงผู้ขุดหลุมฝังตัวเองยังไม่รู้ตัวว่า นับจากนี้ไปในความทรงจำของถังเป่า เขาได้กลายเป็๲ ‘ท่านอาที่ไม่มีเงินซื้อข้าว!’ ไปเสียแล้ว ไม่รู้ว่าหากเขารู้ถึงป้ายกำกับที่แปลกประหลาดนี้ จะต้องเสียใจจนร้องไห้ไม่ออกกับสิ่งที่ทำในวันนี้หรือไม่

        อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉางหนิงยังไม่รู้

        เขาล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ จากนั้นภายใต้สายตาที่จ้องเขม็งของถังเป่า เขาก็หยิบกล่องไม้ใบเล็กออกมาใบหนึ่ง

        "มา ๆ มาดูนี่เร็ว!"

        หลังจากจักรพรรดิคังซีพยักหน้าอนุญาต ถังเป่าก็ก้าวเท้าเล็ก ๆ วิ่ง ตึก ตึก ตึก ไปหาฉางหนิง แล้วซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเขาอย่างเป็๲ธรรมชาติ มองดูกล่องไม้ในมือเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

        ฉางหนิงจ้องมองกระหม่อมเล็ก ๆ ในอ้อมกอด เส้นผมที่ทั้งเหลืองและหยาบทำให้เขาเริ่มสงสัยในตัวเอง จนชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะพูดอะไรดี

        เด็กคนนี้ สนิทกับคนง่ายขนาดนี้เลยหรือ?

        "ท่านอา~"

        เมื่อเห็นว่าฉางหนิงนิ่งไปนาน ถังเป่าจึงเงยหน้าขึ้นเร่งเขา ฉางหนิงจึงได้สติกลับมา

        "ถังเป่าต้องหลับตานะ! ไม่อย่างนั้นของข้างในจะบินหนีไปหมด~!"

        ต้องยอมรับว่า น้ำเสียงเช่นนี้ช่วยสร้างบรรยากาศได้ยอดเยี่ยมยิ่ง! ความคาดหวังของถังเป่าถูกดึงขึ้นไปจนถึงขีดสุด!

        แม้แต่จักรพรรดิคังซีและฝูเฉวียนก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ในกล่องไม้ใบนี้คือสิ่งใดกันแน่?

        มือเล็ก ๆ ทั้งสองข้างของถังเป่าปิดตาไว้อย่างว่าง่าย และพูดกับฉางหนิงด้วยน้ำเสียงใสซื่อว่า "ท่านอา ถังเป่าปิดตาแล้วเพคะ!"

        ฉางหนิงเปิดกล่องไม้ "มา ๆ ท่านอาช่วยจับพวกมันไว้ให้แล้ว! ถังเป่ารีบมาดูเร็ว!"

        ถังเป่าเลื่อนมือเล็ก ๆ ที่ปิดตาออก วินาทีต่อมา สายตาก็ถูกดึงดูดด้วยสิ่งของที่อยู่ในกล่องไม้ลับ

        "ว้าว!"

        ภายในกล่องไม้ลับเต็มไปด้วยเครื่องประดับชุดเล็ก ๆ ที่เป็๲รูปแมลงปอระยิบระยับ ๻ั้๹แ๻่ปิ่นปักผม โบว์ผูกผม รวมถึงปิ่นขนาดเล็ก สร้อยคอ และกำไลข้อมือ ฯลฯ ไม่ว่าจะเป็๲รูปแบบใดที่นึกออก ล้วนรวมอยู่ในนี้ทั้งหมด

        แต่เนื่องจากแต่ละชิ้นมีขนาดไม่ใหญ่ มีความประณีต และส่วนใหญ่ทำจากอัญมณีสีแดง น้ำเงิน เขียว ที่มีสีสันสดใส จึงดูน่ารักยิ่งนัก!

        ผู้หญิงไม่ว่าจะอายุเท่าใด ย่อมไม่มีทางต้านทานต่อเครื่องประดับอัญมณีที่ระยิบระยับเหล่านี้ได้เลย!

        ฉางหนิงโอบกอดถังเป่าที่กำลังตะลึงงัน และอวดจักรพรรดิคังซีกับฝูเฉวียนอย่างภาคภูมิใจ

        "สิ่งเหล่านี้ชายาของข้าเป็๲คนเตรียมให้ นางบอกว่าเด็กผู้หญิงชอบของพวกนี้ที่สุด!"

        ฝูเฉวียนยิ้มตาหยี ไม่เอ่ยถึงกล่องไม้ที่ตนส่งให้เหลียงจิ่วกงก่อนหน้านี้อีก

        ส่วนจักรพรรดิคังซีที่อยู่อีกด้านหนึ่ง ทรงมองถังเป่าที่ถูกเครื่องประดับผมรูปแมลงปอดึงดูดความสนใจไปจนหมดสิ้น แล้วมองไปยังผมสองจุกที่ผูกอยู่บนศีรษะของนาง

        นอกจากจะโล้นเลี่ยนไม่มีเครื่องประดับแล้ว ยังถูกพี่ชายรองของนางขยี้จนยุ่งเหยิงอีก!

        "จึ๊"

        จักรพรรดิคังซีทรงไม่พอใจอยู่ในพระทัย เหตุใดจึงปล่อยให้เ๽้าหมอฉางหนิงนั่นชิงตัดหน้าไปได้!

        พระองค์อาศัยถ้วยน้ำชาช่วยบัง แล้วส่งสายตาให้เหลียงจิ่วกง ฝ่ายหลังเข้าใจความหมายในทันที

        ทางด้านถังเป่าที่นั่งอยู่ในอ้อมกอดของฉางหนิงเริ่มมองหาคน "หงหง! หงหงรีบมาเร็ว!"

        นางถือปิ่นปักผมรูปแมลงปอชิ้นเล็ก แล้วบอกโกวหงด้วยความตื่นเต้นว่า "ใช้ชิ้นนี้เกล้าผมให้ถังเป่าหน่อยนะเพคะ!"

        แน่นอนว่าโกวหงไม่มีทางปฏิเสธ ภายใต้ฝีมืออันประณีตของนาง ทรงผมที่ยุ่งเหยิงของถังเป่าก็กลับมาเรียบร้อยน่ารักอย่างรวดเร็ว

        เมื่อเช้านางเกล้าผมให้ถังเป่าเป็๲สองจุกเล็ก ๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็๲ถักเปียเล็ก ๆ สองข้าง ปลายผมที่ระลงบนไหล่ผูกด้วยโบว์รูปแมลงปอ และที่ข้างหูก็ติดที่หนีบผมรูปแมลงปอที่ปีกจะสั่นไหวเล็กน้อยตามการเคลื่อนไหว ทำให้ถังเป่าดูเป็๲ลูกเจี๊ยบที่น่ารักไปทั้งตัว

        "ท่านพ่อ ดูนี่สิเพคะ!"

        หลังจากส่องกระจกทองเหลืองชื่นชมความงามจนพอใจ และรู้สึกว่าตนเองสวยที่สุดในใต้หล้าแบบไร้คู่ต่อสู้ ถังเป่าก็๠๱ะโ๪๪เข้าสู่อ้อมกอดของจักรพรรดิคังซีด้วยความดีใจ ดวงตาทั้งสองข้างเป็๲ประกายจ้องมองพระองค์

        "อืม ให้ท่านพ่อดูให้เต็มตาหน่อย!" จักรพรรดิคังซีใช้พระหัตถ์ใหญ่ทั้งสองข้างช้อนใต้รักแร้ของถังเป่า แล้วออกแรงยกตัวนางขึ้นมา

        "แน่นอนว่า ถังเป่าของท่านพ่อสวยที่สุด น่ารักที่สุด!"

        จักรพรรดิคังซีไม่สนใจคำเล่าลือภายนอกที่ว่าใครเป็๲ ‘โฉมงามอันดับหนึ่งในใต้หล้า’ อย่างเป็๲เ๱ื่๵๹เป็๲ราวหรอก ในสายตาของท่านพ่อ บุตรสาวของพระองค์ต่างหากที่สวยที่สุด!

        ไม่ยอมรับข้อโต้แย้งใด ๆ ทั้งสิ้น!

        ดังนั้น ท่านพ่อผู้ ‘ตาบอด’ กับบุตรสาวตัวน้อยผู้ ‘หลงตัวเอง’ จึงผลัดกันชื่นชมกันไปมา จนฉางหนิงฟังแล้วรู้สึกขนลุกซู่

        "ไอหยา แบบนี้ยังมีเค้าลางของพี่ชายจักรพรรดิผู้ปรีชาสามารถและองอาจอยู่หรือ?!"

        ฉางหนิงกระทุ้งศอกใส่ฝูเฉวียน แล้วถามว่า "พี่รอง ท่านเคยเห็นแบบนี้มาก่อนหรือไม่?"

        ฝูเฉวียนยิ้มอย่างซื่อ ๆ แต่ก็ส่ายหน้า "ไม่เคยเลย"

        ฉางหนิงเดาะลิ้น "น่ากลัวจริง ๆ !"

        "พี่ชายจักรพรรดิของข้า แม้จะไม่ถูกเหล่าพระชายาและผินในวังหลังล่อลวงจนเสียศูนย์ แต่ไม่นึกเลยว่าจะมาสยบแทบเท้าเล็ก ๆ ของบุตรสาวตนเอง นี่มันช่าง... นึกไม่ถึงจริง ๆ !"

        ฝูเฉวียนกระแอมเบา ๆ ใช้มือปิดปาก แล้วกระซิบกับฉางหนิงว่า "นี่ก็เป็๲แผนสาวงามเช่นกัน เ๽้าไม่เข้าใจหรือ!"