“ทำอย่างกับไม่เคยเห็นนะ ขวัญใจ”
“หนูบอกแล้วไงคะ ว่าหนูเลิกทำแบบนั้นแล้ว!”
“ถ้างั้นก็ได้...แต่เสี่ยจะสั่งลูกน้องให้ไล่สามีของหนูออกจากงาน และจะให้คนบอกมันด้วย ว่าหนูเคยเป็เมียเสี่ยมาก่อน”
“สะ เสี่ยคะ อย่านะคะ อย่าไล่เขาออกเลย เราสองคนพึ่งจะสร้างครอบครัวด้วยกัน”
“ถ้าอย่างนั้น...หนูก็ต้องเลือกแล้วล่ะ”
ขวัญใจกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เธอไม่สามารถปฏิเสธข้อต่อรองของเสี่ยบัญชาได้เลย หญิงสาวได้แต่พยักหน้าตกลงรับข้อเสนอ ที่เธอกำลังจะทำไปทั้งหมดนี้ ก็เพื่อตัวเธอ เพื่อสามี และเพื่อครอบครัว...ขวัญใจปลอบตัวเอง
“ค่ะเสี่ย...หนูจะกลับมาเป็พยาบาลดูแลเสี่ยเช่นเดิมค่ะ”
“และดูแลไอ้นี่ด้วย” เสี่ยบัญชาเขย่าลำแท่งที่แข็งขืนของตัวเองไปมา
“ค่ะ...แต่เสี่ยต้องสัญญานะคะ ว่าถ้าเสี่ยออกจากโรงพยาบาลแล้ว เื่ของเราจะจบลงด้วยดี”
“หนูก็รู้ว่าเสี่ยเป็คนรักษาคำพูด”
“ค่ะ...แต่ตอนนี้หนูต้องกลับไปเปลี่ยนเวรกับเพื่อนก่อน แล้วตอนสามทุ่ม...หนูจะกลับมาดูแลเสี่ยนะคะ”
“สำหรับหนู...เสี่ยรอได้เสมอ”
เมื่อขวัญใจได้ยินเช่นนั้น เธอก็เดินออกจากห้องด้วยความทุกข์ใจ ก่อนจะรีบเดินไปเปลี่ยนเวรกับเพื่อน หญิงสาวคิดหนักว่าสิ่งที่เธอกำลังจะทำถูกต้องหรือไม่ แต่ถ้าหากเธอไม่ทำ ชีวิตที่วาดฝันต้องพังทลายลงแน่ๆ เพราะเธอรู้ดีว่าเสี่ยบัญชาเป็คนพูดจริงทำจริง...