ครอบครัวของหมอกเดินทางเข้ามาถึงหมู่บ้านในต่างจังหวัด พื้นที่โดยรอบเต็มไปด้วยธรรมชาติและร่มรื่น บรรยายกาศทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม โดยเฉพาะบ้านของลุงั์ที่แทบจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไร มีเพียงต้นไม้หน้าบ้านเท่านั้นที่สูงใหญ่ผิดหูผิดตา ปกติแล้วลุงั์จะไม่ปล่อยให้กิ่งไม้ยื่นออกมานอกรั้ว แต่ตอนนี้ชายวัยกลางคนคงไม่มีอารมณ์ทำอะไรทั้งนั้น
“อ้าวหมอก จะไปไหนลูก” ผู้เป็พ่อถาม
“ผม…จะไปสวัสดีลุงั์น่ะครับ”
“พ่อว่าตอนนี้ไม่น่าเหมาะนะ”
“แค่ทักทายน่ะครับ ไม่ได้ไปถามเื่ที่แม่อยากรู้หรอก พ่อไม่ต้องห่วง”
เมื่อผู้เป็พ่อได้ยินอย่างนั้นก็อนุญาต แต่ดูเหมือนผู้เป็แม่จะขยิบตาให้ลองถามเื่ที่เธอคาใจมาให้ได้ หมอกเดินไปยังรั้วบ้านหลังใหญ่ ด้านในดูอึมครึมแปลกๆ รั้วทางเข้าเล็กๆไม่ได้ล็อค แต่ถึงล็อคหมอกก็รู้ทางเข้าทุกซอกทุกมุมของบ้านอยู่แล้ว เด็กหนุ่มถือวิสาสะเดินเข้าไปด้านใน เขาบิดกลอนประตูและเข้าไปทักทายชายร่างใหญ่ที่พึ่งจะอาบน้ำเสร็จพอดี
“ลุงั์ สวัสดีครับ”
“เฮ้ย ไอ้หมอกเองหรอ!”
เสียงทักทายนั้นตะคอกเสียงดังด้วยความดีใจ ลุงั์เป็ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ผิวคล้ำวัย 45 ปี ใบหน้าดูอบอุ่นใจดียกเว้นตอนอารมณ์เสีย มัดกล้ามเนื้อแต่ละสัดส่วนกำยำเหมือนไม่ใช่มนุษย์ เนื่องจากเคยเป็นักกีฬาเพาะกายมืออาชีพดีกรีชนะระดับภาคห้าปีซ้อน ชายร่างใหญ่เ้าของบ้านเดินเข้ามากอดผู้มาเยือน เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเปรียบเสมือนหลานแท้ๆคนหนึ่งของเขาเอง
“ไม่ได้เจอตั้งนาน หล่อขึ้นเยอะเลยนะ” ลุงั์ทักทาย
“ลุงั์ก็ดูแข็งแรงนะครับ กล้ามใหญ่จนผม…จำแทบไม่ได้”
“พอดีกลับมาฟิตหุ่นน่ะ ตอนนี้อยากลองกลับเข้าวงการเพาะกายอีก”
“มีเวลาว่างแล้วหรอครับ”
“เฮ้อ” ร่างบึกบึนถอนหายใจ “คงรู้เื่ของลุงแล้วสินะ”
เด็กหนุ่มพยักหน้า จากนั้นลุงั์ก็บอกทุกอย่างให้ฟังคร่าวๆ แต่เื่ส่วนตัวของคนอื่นไม่ได้ทำให้หมอกสนใจอยู่แล้ว สายตาเฉี่ยวคมจ้องมองร่างล่ำสันบึกบึนห่อผ้าขนหนูผืนเดียวรอบเอวแกร่ง ผิวแทนเข้มเปียกหยดน้ำมันวาวสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ มัดนมเต่งตึงน่าัั จุกเนื้อสีเข้มแหลมๆนั้นผุดขึ้นมาเหมือนช็อกโกแลตชิพแสนอร่อย
“แล้วหมอกจะอยู่บ้านนานมั้ย”
“….”
“หมอก”
“….”
“หมอก!”
“ค…ครับ”
“เหม่ออะไร ลุงถามว่าจะอยู่บ้านนานมั้ย”
“อ๋อ อยู่ตลอดปิดเทอมหน้าร้อนเลยครับ”
เมื่อลุงั์รู้ว่าเด็กหนุ่มจะอยู่ตลอดหน้าร้อน ใบหน้าคมเข้มก็ยิ้มกว้างเพราะจะมีเพื่อนดื่มเหล้าแก้เหงาแล้ว ชายฉกรรจ์ชักชวนเด็กหนุ่มให้มาดื่มที่บ้านใน่ค่ำ ซึ่งหมอกก็ตอบปากรับคำอย่างว่าง่าย ลุงั์ขอตัวขึ้นไปแต่งเนื้อแต่งตัว เพราะเขาต้องเข้าไปดูฟิตเนสที่ตัวเองเป็เ้าของในย่านตัวเมือง
“ผมจะรอนะครับ ลุงั์”
“ขอบใจนะ ปิดฟิตเนสเมื่อไหร่ลุงจะรีบกลับเลย”
“ครับ”
12K
![[มี E-book] ลิขิตรักข้ามภพมาเป็นมารดาของเจ้าก้อนแป้ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748529335_41613011.webp)