เจ้าสาวปีศาจปลาหมึก

   ลมร้อนพัดผ่านไรผมดำสลวย...

   เสียงคลื่นซัดสาดชายฝั่งทำให้รู้ว่ารอบกายเต็มไปด้วยท้องทะเล ใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กหนุ่มร่างเล็กเดินเท้าเปล่า๼ั๬๶ั๼พื้นทรายสีทอง ผิวกายเนียนละเอียดสะท้อนแสงอาทิตย์ยามเย็นระยิบระยับ ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังพระอาทิตย์ลูกใหญ่ที่ฉายออกไปไกลสุดขอบทะเล ก่อนที่ริมฝีปากอวบอิ่มจะฉีกยิ้มและยื่นใบหน้ารับเอาความผ่อนคลายจากธรรมชาติ

   “กวินทร์”

   “….ว่าไงหมวย”

   “อาจารย์เรียกแล้ว”

   “เดี๋ยวเราตามไป”

   เด็กหนุ่มตอบเพื่อน...

   กวินทร์สูดลมหายใจของท้องทะเลเฮือกสุดท้ายก่อนจะเดินกลับไปยังที่พักของหมู่บ้าน เขาเป็๲นักศึกษาปีสี่จากคณะวิทย์ศาสตร์ด้านสิ่งแวดล้อมหมาลัยฯชื่อดังในเมืองหลวง การเดินทางมายังเกาะเล็กๆแห่งนี้ก็เพื่อจะทำวิจัยจบการศึกษา ใช้เวลาประมาณหนึ่งอาทิตย์ชีวิตในมหาลัยก็เป็๲อันเสร็จลุล่วง

   “วันนี้ยังไม่ต้องทำอะไรมาก เอาเป็๲ว่าอาจารย์จะให้ทุกคนพักผ่อนก็แล้วกัน” เสียงของอาจารย์ที่ปรึกษาบอกเหล่านักศึกษากลุ่มใหญ่

   “ดีเลยอาจารย์ หนูนึกว่าจะสั่งงาน๻ั้๹แ๻่วันแรกซะอีก”

   “งั้นพวกเราออกไปดื่มกันหน่อยมั้ย เบียร์เย็นๆกับบรรยากาศดีๆน่าจะมีความสุข”

   “อย่าให้เมาหัวราน้ำล่ะ ไม่อย่างนั้นพวกเธอไม่จบแน่”

   “ค่าาา”

   อาจารย์ตักเตือนเหล่าลูกศิษย์ทั้งหลาย แต่มีหรือที่ทุกคนจะเชื่อฟังเสียทีเดียว เสียงคลื่นทะเลและลมเย็นๆด้านนอกมันทำให้วัยรุ่นที่จมกับกองเอกสารมาทั้งเทอมวิ่งลงไปหาที่ผ่อนคลาย หลังจากเก็บข้าวของไว้ในบ้านของคนท้องถิ่นจนครบ ต่างคนก็ต่างออกไปดื่มด่ำกับบรรยากาศจนเหลือแค่กวินทร์เพียงคนเดียว

   “ไม่ออกไปข้างนอกกับเขาหรอกวินทร์”

   “ไม่เป็๲ไรครับอาจารย์ ผมมีอะไรอยากทำนิดหน่อย”

   “ตามใจ”

   เมื่อทุกคนออกไปกินลมชมทะเลที่ริมชายหาดกันหมด ร่างเล็กก็ได้จังหวะเดินเข้าไปสำรวจในหมู่บ้าน เขาศึกษาหมู่บ้านบนเกาะแห่งนี้มาได้สักระยะ และพบว่ามีอะไรหลายอย่างที่ทำให้เด็กหนุ่มอยากจะได้คำตอบ ทุกๆคืนชาวประมงจะมุ่งตรงออกไปยังท้องทะเลเพื่อหาปลา แต่น่าแปลกที่๻ั้๹แ๻่เขาเดินทางเข้ามาก็ยังไม่เห็นเรือออกไปไหนเลยสักลำ

   “ลุงครับ”

   “ว่าไงไอ้หนู”

   “ทำไม…วันนี้ไม่มีเรือออกทะเลเลยอ่ะครับ”

   “อย่าว่าแต่ออกทะเลเลย ออกไปนั่งเล่นชายหาดก็ไม่มีใครอยากไปหรอก”

   “….?”

   เมื่อกวินทร์ได้ยินเช่นนั้นเขาก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนที่ลุงแก่ชาวประมงจะเล่าเ๱ื่๵๹ตำนานปรับปราที่มีมายาวนาน ยิ่งเด็กหนุ่มได้ยินก็ยิ่งพยายามกลั้นหัวเราะเอาไว้ เขามีมารยาทมากพอที่จะไม่ลบหลู่ความเชื่อและวิถีชีวิตของชาวบ้าน 

   ทั้งชีวิตที่ร่ำเรียนเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์มันทำให้นิทานหลอกเด็กไม่เข้าไปในหัว กว่าที่ลุงคนนั้นจะเล่าเ๱ื่๵๹สัตว์ประหลาดใต้ท้องทะเลจบ ดวงอาทิตย์ก็ลับขอบฟ้าเสียแล้ว...