"พ่อค้ารึ? ก็น่าสนใจดีนี่หากข้าเป็เถ้าแก่แล้วเ้ามาซื้อของข้าข้าจะลดให้เ้า 5 ใน 10 ส่วนเลย ฮ่าฮ่า" เฉินหงิเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะอย่างสนุกสนาน..ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเมื่อซุนฮุ่ยเฉินกล่าวขึ้นมาเฉินหงิเองก็ให้ความสนใจไม่น้อยเช่นกัน..
"โอ้? 5 ใน 10 ส่วนเลยงั้นรึ? หากเป็เช่นนั้นจริงข้าจะไปอุดหนุนเ้าทุกวันเลยล่ะ..นอกจากจะไม่ได้กำไรแล้วยังขาดทุนอีก" ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเบาบางเพราะคำกล่าวของเฉินหงิ..
ซุนฮุ่ยเฉินและเฉินหงิพูดคุยกันจนถึงพระอาทิตย์หายลับขอบฟ้าไป..หลังจากนั้นเพียงไม่นานเฉินหงิก็ต้องขอตัวกลับไปก่อน..ถึงแม้เ้าตัวจะไม่เต็มใจที่จะจากไปนักแต่ซุนฮุ่ยเฉินก็ไล่เฉินหงิไปทันทีที่สีหน้าลังเลเกิดขึ้น..ถึงจะเป็อย่างนั้นเฉินหงิก็ไม่ได้โกรธเคืองแม้แต่น้อยเพราะรู้ว่าซุนฮุ่ยเฉินทำไปเพราะห่วงตนเองจะมีปัญหา..เวลาล่วงเลยไปอีก 2-3 ชั่วยามซุนฮุ่ยเฉินที่นั่งอ่านหนังสือมาตลอดก็เริ่มเบื่อหน่ายแล้ว..ผ่านไปอีกแค่ไม่กี่เค่อซุนฮุ่ยเฉินก็ฟุบหลับไปโดยที่แม้แต่ตนเองก็ไม่รู้เลยว่าหลับไปเวลาไหน..
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"นี่มันทะเลปราณประเภทอะไรกัน?" ซุนเหว่ยที่พึ่งเปิดทะเลปราณให้ซุนฮุ่ยเฉินที่อายุ 10 ปีเสร็จกล่าวออกมาด้วยความสงสัยเมื่อพบว่าทะเลปราณของซุนฮุ่ยเฉินไม่เหมือนกับที่เขาเคยรู้จักแม้แต่น้อย..
"ความรู้สึกเช่นนี้มัน..ข้าเปิดทะเลปราณได้แล้วใช่หรือไม่ท่านพ่อ!? ข้าเป็ขั้นที่ 1 ของรวบรวมลมปราณแล้วใช่หรือไม่!?" ซุนฮุ่ยเฉินมีสีหน้าตื่นเต้นอย่างยิ่งก่อนจะะโถามจนดังลั่นบ้าน..
"ฮ่าฮ่าฮ่า!! เ้าจะรีบดีใจไปเพื่ออะไรกัน..อย่าลืมสิว่าเป้าหมายของเ้าคืออะไร?" ถึงแม้ซุนเหว่ยจะกล่าวเช่นนั้นแต่ก็สีหน้าตื่นเต้นอย่างมากที่แทบจะไม่ต่างกับซุนฮุ่ยเฉินเลย..
"ข้าจะต้องเป็ผู้แข็งแกร่งเช่นท่านพ่อ!! ลูกผู้ชายต้องแข็งแกร่ง! ปกป้องสตรี! ไม่ว่าเจออะไรก็ต้องห้ามยอมแพ้!" ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยขึ้นพร้อมกับพยายามแสดงท่าทีองอาจออกมา..ซุนฮุ่ยเฉินกล่าวจบก็มีเสียงสตรีดังขึ้นมาห้องห้องครัวในทันที..
"ฮุฮุฮุ..บุรุษนี่เป็เช่นนี้กันหมดเลยหรืออย่างไรนะ?" ซุนซูหลินหัวเราะขึ้นเพราะท่าทีของสามีและบุตรของตนเองในขณะที่กำลังเดินออกมาจากห้องครัว..
"ท่านแม่! หากข้าโตขึ้นข้าจะปกป้องท่านแม่เอง!! และข้าก็จะหาภรรยาผู้งดงามให้ได้อย่างท่านพ่อด้วย!" ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับชูกำปั้นเล็กๆขึ้นบนฟ้า..
"นี่ที่รัก..ท่านสอนอะไรให้ลูกฮุ่ยเฉินเนี่ย.." ซุนซูหลินสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะหันไปเอ่ยกับซุนเหว่ยที่กำลังตัวสั่นสะท้าน..
"ขะ..ข้าก็แค่สอนวิถีของลูกผู้ชายให้เท่านั้นเอง.." ซุนเหว่ยเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับมีสีหน้าสลดลงไปในทันที..
"ลูกฮุ่ยเฉินพึ่งอายุ 10 ปีเองนะ! ท่านจะกล่าวอะไรก็ให้ดูอายุของลูกฮุ่ยเฉินหน่อยสิว่าควรจะรับรู้หรือไม่" ซุนซูหลินกล่าวตักเตือนซุนเหว่ยโดยที่ซุนเหว่ยไม่มีท่าทีต่อต้านแม้แต่น้อย..
"..แต่นี่มันเป็วิถีของลูกผู้ชายนี่.." ซุนเหว่ยบ่นพึมพำเสียงเบาออกมา..
"หืม? ท่านกล่าวเช่นไรนะ?" ซุนซูหลินที่เห็นดังนั้นเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย..
"อ่าใช่แล้ว..ข้าลืมไปเลยว่าวิถีของลูกผู้ชายมีอีกอย่างหนึ่ง..นั่นคือต้องอยู่เหนือสตรีของตนเองให้ได้!" ซุนฮุ่ยเฉินครุ่นคิดเล็กน้อยเพราะเหมือนขาดตกอะไรไปก่อนจะเอ่ยขึ้นมาทำให้สีหน้าของซุนเหว่ยเปลี่ยนไปในทันที..
"เห..? อย่างนั้นเองรึลูกฮุ่ยเฉิน? ท่านพ่อบอกเ้าเช่นนั้นหรือ?" ซุนซูหลินยิ้มบางเบาออกมาขณะที่กล่าวถามซุนฮุ่ยเฉิน
"อื้ม!! ท่านพ่อบอกข้าด้วยว่าให้ดูท่านพ่อที่อยู่เหนือท่านแม่เป็ตัวอย่าง.." ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยตอบอย่างตรงไปตรงมา..ซุนซูหลินมีรอยยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีก่อนจะหันไปหาซุนเหว่ยโดยที่ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา..
"เอาล่ะลูกฮุ่ยเฉิน..เ้าไปเล่นข้างนอกสักพักนะพอดีว่าท่านพ่อและท่านแม่ของเ้ามีอะไรต้องคุยกันนิดหน่อย.." ซุนซูหลินมองไปทางซุนเหว่ยได้ชั่วครู่ก่อนจะหันมากล่าวกับซุนฮุ่ยเฉินด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน..
"อื้ม..ข้าจะรีบเอาเื่ที่ข้าเปิดทะเลปราณได้ไปบอกเฉินหงิและหลิวยุ่นฉาน!" ซุนฮุ่ยเฉินกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้นก่อนจะวิ่งจากบ้านของตนไปอย่างรวดเร็ว..ถึงแม้ซุนฮุ่ยเฉินจะไม่รู้แต่ในวันนั้นซุนเหว่ยโดนซุนซูหลินกล่าวตักเตือนอย่างหนักก่อนจะต้องอดข้าวไปถึงสองมื้อเป็การลงโทษ..ถึงแม้ซุนเหว่ยจะมีพื้นฐานการฝึกตนสูงส่งแต่ก็เป็คนที่กลัวภรรยาของตนเองเป็อย่างยิ่งเช่นกันทำให้ภาพที่เกิดขึ้นค่อนข้างแตกต่างไปจากครอบครัวหลายๆครอบครัวที่อยู่ในเมืองจันทร์สีคราม..
ซุนฮุ่ยเฉินวิ่งออกจากบ้านไปอย่างตื่นเต้นได้สักพักสายตาของเขาก็ไปตกกระทบกับเด็กสาวที่ดูเหมือนจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเด็กหนุ่ม..ผมยาวสีขาวเปร่งประกายราวหิมะของเด็กสาวบวกกับใบหน้าที่งดงามเป็อย่างยิ่งทำให้ซุนฮุ่ยเฉินรู้สึกว่าหัวใจของตนเองเต้นแรงโดยที่ตัวเด็กหนุ่มก็ไม่ทราบสาเหตุ..เด็กสาวที่ราวกับหลุดออกมาจากภาพวาดกำลังถือเบ็ดตกปลาที่ดูจะมีราคาอย่างยิ่งเพราะตัวคันเบ็ดเป็สีทองอร่าม..เด็กสาวมีท่าทีกำลังหลบๆซ่อนๆอยู่ก่อนจะเข้าไปในพุ่มไม้และวิ่งออกไปทางป่าไม้ด้านหลังของพุ่มไม้อย่างรวดเร็ว..
"นี่!! นั่นมันทางไปป่าอสูรปีศาจนะ!" ซุนฮุ่ยเฉินะโบอกเด็กสาวผมขาวคนนั้นสุดเสียงทำให้เด็กสาวที่กำลังวิ่งอยู่ตื่นใในทันทีก่อนจะหันกลับมามองเด็กหนุ่มด้วยความงุนงง..แต่เด็กสาวมองมาที่ซุนฮุ่ยเฉินได้ไม่นานก็หันหน้ากลับทันควันก่อนจะพุ่งเข้าไปในป่าอสูรปีศาจ..
"เ้าไม่ได้ยินข้าหรือ!? ป่าอสูรปีศาจท่านพ่อกล่าวไว้ว่ามันอันตรายมากเลยนะ!!" ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยขึ้นมาอย่างร้อนรนแต่เด็กสาวก็ไม่มีท่าทีจะหยุดลงเลยแม้แต่น้อย..ซุนฮุ่ยเฉินยืนแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกก่อนที่คำว่า'ปกป้องสตรี'ของวิถีแห่งลูกผู้ชายที่ซุนเหว่ยสอนไว้ให้จะลอยขึ้นมาในหัวของซุนฮุ่ยเฉิน..ซุนฮุ่ยเฉินสลัดความคิดอื่นๆทิ้งไปพร้อมกับวิ่งตามเด็กสาวผมขาวเข้าไปในทันที..
ซุนฮุ่ยเฉินวิ่งสุดกำลังติดตามไปเกือบถึง 1 เค่อเด็กสาวผมขาวก็หยุดลงในที่สุด..รอบๆข้างของซุนฮุ่ยเฉินตอนนี้มีเพียงต้นไม้จำนวนมากและทะเลสาบขนาดใหญ่เพียงเท่านั้น..หรือก็คือสถานที่หนีชั้นเรียนประจำของซุนฮุ่ยเฉินในปัจจุบันนั่นเอง..
"แฮ่ก..แฮ่ก นี่เ้าไม่ได้ยินที่ข้ากล่าวรึ? ป่าอสูรปีศาจนี่มันอันตรายมากเลยนะพวกเรากลับกันเถอะ" ซุนฮุ่ยเฉินหอบหายใจอย่างหนักก่อนจะเอ่ยออกมา..
"..เช่นนั้นท่านตามข้ามาทำไมในเมื่อท่านเป็คนกล่าวเองว่าป่าอสูรปีศาจนี่มันอันตรายเป็อย่างยิ่ง..?" เด็กสาวผมขาวนิ่งเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย..
"ก็เ้าเป็สตรีมิใช่รึ!? บุรุษก็ต้องปกป้องสตรีเป็ธรรมดาอยู่แล้ว!!" ซุนฮุ่ยเฉินได้ยินดังนั้นก็ยืดอกขึ้นมาทันทีก่อนจะเอ่ยขึ้นโดยที่พยายามระงับอาการหอบของตนเองสุดความสามารถ..
"ฮิฮิฮิ ท่านว่าเช่นไรนะ? ปกป้องสตรีรึ? ข้าเป็ถึงระดับสูงสุดของขั้น 1 รวบรวมลมปราณเลยนะ..ส่วนท่านดูแล้วก็พึ่งเปิดทะเลปราณเองมิใช่รึ? แล้วท่านจะปกป้องข้าได้อย่างไร?" เด็กสาวผมขาวหัวเราะออกมาทันทีที่ได้ยินคำกล่าวอันองอาจของซุนฮุ่ยเฉินก่อนจะเอ่ยถามขึ้นด้วยรอยยิ้มที่ยังไม่หายไปจากการหัวเราะ..
"อะ..เอ่อ..ระดับสูงของขั้น 1 รวบรวมลมปราณรึ? มันแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรอ?" ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยขึ้นอย่างตะกุกตะกักเมื่อเห็นรอยยิ้มที่แสนงดงามของเด็กสาว..ซุนฮุ่ยเฉินที่อายุเพียงแค่ 10 ปีมิใช่ใช่ผู้ที่ชอบอ่านหนังสือสักเท่าไหร่นักทำให้ไม่ทราบเื่ลำดับขั้นการฝึกตนแม้แต่น้อย..
"แม้แต่เื่นี้ท่านก็ไม่ทราบหรือ? เอาเป็ว่าท่านเชื่อใจข้าเถอะ..ข้ามักจะหนีการฝึกมาบริเวณนี้หลายครั้งยิ่ง..ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาข้าไม่เคยพบเห็นสัตว์อสูรมาแถวนี้เลยแม้แต่ตัวเดียว!" เด็กสาวผมขาวเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทีมั่นใจก่อนจะหยิบเอาเบ็ดตกปลาสีทองขึ้นมาและเริ่มเหวี่ยงปลายคันเบ็ดลงไปในทะเลสาบ..
"อืม..แล้วนั่นเ้ากำลังตกปลารึ? เพื่อนในชั้นเรียนของข้ามักเล่าให้ฟังบ่อยๆว่าหากมีเวลาว่างก็มักจะไปตกปลาเล่นเสมอ..แต่แถวบ้านข้าไม่มีแหล่งนํ้าเลยแม้แต่น้อย..ที่ใกล้สุดก็ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วยามกว่าจะเดินไปถึงแล้ว" ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยขึ้นมาอย่างตื่นเต้นขณะมองเด็กสาวกำลังยืนตกปลาอยู่อย่างสวยงาม..ทั้งวิวทิวทัศน์เื้ัและคันเบ็ดสีทองอร่ามช่วยส่งเสริมความงามของเด็กสาวผมขาวที่กำลังถูกแรงลมอ่อนๆพัดจนเสื้อผ้าของเด็กสาวปลิวไสวไปมาให้ดูเหมือนสตรีที่ออกมาจากภาพวาดยิ่งกว่าเดิม..
"..ท่านสนใจการตกปลาหรือ? ท่านพ่อของข้าเองก็ชื่นชอบการตกปลาเช่นกัน..ท่านพ่อเป็คนสอนข้าตกปลาด้วยตนเอง ถึงแม้ตอนนี้ท่านพ่อจะเสียไปแล้วทำให้ทางตระกูลของข้าไม่อยากให้ข้าเสียเวลากับการตกปลาไร้สาระเช่นนี้แต่ข้าก็มักจะหนีการฝึกมาตกปลาที่นี่ตลอดเลย..ใครจะทนฝึกไร้สาระเช่นนั้นได้ทั้งวันกัน.." เด็กสาวผมขาวเอ่ยเชิงบ่นความทุกข์ยากของตนเองออกมา..ซุนฮุ่ยเฉินก็ผงกหัวรับคำของเด็กสาวผมขาวเช่นกันก่อนที่เด็กสาวจะมีใบหน้าเขินอายขึ้นมาทันที..
"ข้าคง..ไม่ได้กล่าวน่ารำคาญอะไรมากไปใช่หรือไม่..? ข้าไม่ได้พูดคุยกับเด็กที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับข้ามานานแล้ว..พอได้เจอท่านข้าเลยเผลอกล่าวอะไรมากไปหน่อย.." เด็กสาวผมขาวที่กำลังละอายในตนเองกล่าวถามออกมาด้วยท่าทีที่ดูแล้วน่ารักน่ากอดเป็อย่างยิ่ง..
"อะ..อ่า..ไม่หรอก..ข้าเองก็เป็คนพูดเยอะจนเพื่อนหลายๆคนรำคาญเลยล่ะ..หากข้ากล่าวอะไรมากไปจนเ้ารำคาญข้าก็ต้องขอโทษด้วยเช่นกัน..สำหรับท่านพ่อของข้าเขาเป็คนที่แข็งแกร่งมาก! ส่วนสิ่งที่ท่านพ่อชอบทำข้าเองก็ไม่แน่ใจเช่นกันแต่ท่านพ่อมักจะกล่าวไว้เสมอเลยว่าวิถีของลูกผู้ชายเป็สิ่งที่สำคัญเป็อย่างยิ่ง!" ซุนฮุ่ยเฉินกลัวว่าเด็กสาวจะรู้สึกแย่จึงรีบเอ่ยขึ้นมาอย่างรวดเร็วรวมถึงเอ่ยเกี่ยวกับบิดาของตนเองเช่นเดียวกับเด็กสาว..
"ฮิฮิฮิ บิดาของท่านเป็คนที่ตลกดีจัง" เด็กสาวผมขาวหัวเราะขึ้นมาอย่างสนุกสนานก่อนจะเอ่ยขึ้นมาด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน..หลังจากที่เด็กสาวกล่าวจบได้เพียงไม่กี่อึดใจตัวคันเบ็ดก็ถูกดึงลงโดยบางสิ่งจากใต้ทะเลสาบในทันที..
"อะ..อ๋า!!" เด็กสาวผมขาวรวบรวมสติกลับมาก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างจับคันเบ็ดไว้มั่นและใช้แรงทั้งหมดดึงคันเบ็ดขึ้น..ผ่านไปสามอึดใจก็ไม่มีทีท่าว่าคันเบ็ดจะถูกดึงขึ้นเลยแม้แต่น้อย..
"ทะ..ท่านช่วยข้าหน่อยได้หรือไม่!?" เด็กสาวผมขาวรีบเอ่ยขึ้นมาอย่างร้อนรนทันทีที่นึกถึงซุนฮุ่ยเฉินได้..
"อะ..อ่า..ได้สิ" ซุนฮุ่ยกล่าวออกมาก่อนจะวิ่งมาหยุดอยู่ข้างเด็กสาวและจับคันเบ็ดสีทองอร่ามด้วยสองมือพร้อมกับออกแรงดึงจนสุดแรงของซุนฮุ่ยเฉิน..ด้วยการร่วมแรงของเด็กอายุราวๆ 10 ปีทั้งสองคนก็ทำให้ทุกๆอึดใจที่ผ่านไปคันเบ็ดก็ค่อยๆขยับขึ้นอย่างช้าๆ..ห้าอึดใจต่อมาก็ทำให้มัจฉาตัวใหญ่ประมาณครึ่งจ้างลอยออกมาจากทะเลสาบพร้อมกับเด็กทั้งสองคนที่กระเด็นหงายหลังไป..
"ฮะฮะฮะ นี่คือการตกปลาหรือ!? คราวหลังข้าควรจะบอกให้ท่านพ่อพาข้าไปตกปลาบ้าง" ซุนฮุ่ยเฉินหัวเราะขึ้นมาอย่างสนุกสนานก่อนจะยันพื้นลุกขึ้นมาพร้อมกับเดินไปดูมัจฉาครึ่งจ้างที่กำลังดิ้นอยู่บนพื้นดินไปมา..
"..ปลาตัวนี้มันใหญ่ที่สุดที่ข้าเคยพบในหนึ่งปีที่ผ่านมาเลยนะเนี่ย.." เด็กสาวค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆก่อนจะปัดฝุ่นที่ติดอยู่ตามเสื้อผ้าของตนพร้อมกับเดินมาดูมัจฉาตัวนั้นกับซุนฮุ่ยเฉิน
"นี่นี่..ข้าขอลองตกปลาดูมั่งได้หรือไม่? ที่เ้าทำมันดูน่าสนุกมากเลยล่ะ!" ซุนฮุ่ยเฉินเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นขณะมองไปที่คันเบ็ดสีทองอร่ามของเด็กสาวผมขาว..
"อื้ม..ได้สิ..ถือว่าเป็ค่าตอบแทนที่ท่านช่วยข้าตกปลาตัวนี้..ข้ามีนามว่าหยางหลิงเม่ยท่านมีนามว่าอะไรหรือ..?" หยางหลิงเม่ยกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มสนุกสนานก่อนจะเอ่ยถามนามของซุนฮุ่ยเฉินออกมา..
"ข้ามีนามว่าซุนฮุ่ยเฉิน!! ท่านพ่อมักบอกข้าตลอดว่านามนี้มีความหมายลึกซึ้งยิ่ง! ถึงแม้ตอนนี้ข้าจะยังไม่เข้าใจแต่ข้าก็ต้องคำใจมันในสักวันอย่างแน่นอน!" ซุนฮุ่ยเฉินะโนามของตนเองอย่างภาคภูมิก่อนจะยืดอกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ท่าทีของตนเองดูองอาจมากขึ้น..
"ฮิฮิฮิ มันอาจจะลึกซึ้งอย่างที่ท่านว่าก็เป็ได้" หยางหลินเม่ยหัวเราะออกมาเพราะท่าทีและคำพูดของซุนฮุ่ยเฉินก่อนจะส่งคันเบ็ดให้กับเด็กหนุ่ม..
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
681
![บันทึกลับองครักษ์เสื้อแพร [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1646970564_71280272.webp)
![[Light Novel] Betsu no Isekai de Umarekawaru เกิดใหม่ต่างโลกกลายเป็นจอมยุทธ์เทพกำไล](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1640177482_81297617.webp)
