่เวลาเพียงไม่กี่วันมานี้ กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากภายในหมู่บ้านถูเพี่ยนของพวกเรา
ทางหัวหน้าหมู่บ้านซุนจึงต้องจัดเรียกประชุม่สายของวันพรุ่งนี้อีกครั้งในเื่ของหอยไข่มุก เื่แม่น้ำ และการปลูกข้าว
“ถ้ายังไงแล้วก็แยกย้ายกันไปนอนก่อนเลยนะ พรุ่งนี้ยังต้องมีอะไรทำกันอีกมากมายนัก”ตา
“ไปกันมีอะไรค่อยหารือกันใหม่วันพรุ่งนี้ มันดึกมากแล้ว”ปู่
“ครับพ่อ”อาเล็ก น้าเล็ก พ่อ
พวกท่านมาถึงบ้านกัน่ตีหนึ่งได้ ยังดีที่่นี้ท้องฟ้าสว่าง ไม่มืดมิดจึงทำให้ทุกๆคนต่างอยู่ช่วยกันสำรวจทางแม่น้ำจนเสร็จภายในวันเดียว ถ้าเห็ดน้อยไม่ทำรอยทางนำไว้แต่แรกรับรองเลยว่าไม่มีทางหรอกที่จะทำแม่น้ำกันเสร็จเพียงวันและคืนเดียว ไหนจะขุดไหนจะเดินตรวจสอบ
นี่เพียงแค่ก้าวเดินตามรอยแยกของพื้นดินที่แยกออกจากกันและกระเทาะเพียงนิดนิดเ่าั้ก็ยุบลงอย่างง่ายได้ด้วยการขุดเพียงครั้งสองครั้งเท่านั้นเอง
##
ณ เช้าวันรุ่งขึ้นหมู่บ้านถูเพี่ยน
แต่ละครอบครัวพากันตื่นนอน บรรดาเหล่าแม่บ้าน ผู้เฒ่าสูงอายุก็เริ่มทำอาหารเช้าให้กับคนในครอบครัวกันด้วยความสุขและรอยยิ้มเปื้อนใบหน้ากันอยู่ตลอดเวลา นานเท่าไหร่แล้วที่คนในหมู่บ้านแห่งนี้ไม่ได้มีความสุขมากขนาดนี้ ไม่ต้องกังวลเื่เงิน ไม่ต้องกังวลเื่อาหารว่าจะต้องกินเพียงเล็กน้อย เื่ทั้งหมดกลับดีขึ้นภายในพริบตา
“เดี๋ยวพวกเราไปประชุมล่วงหน้าก่อนละกันนะ ส่วนเด็กๆเมื่อตื่นแล้วค่อยตามไปทีหลังหรือไม่ก็รออยู่ที่บ้านก็ได้”ตา
“คงจะไม่มีอะไรมากนัก พวกเราก็รับรู้กันอยู่แล้วว่าควรจะทำยังไงกัน เพราะต้นเื่ราวทั้งหมดก็คือคนของเราที่ทำขึ้น”ปู่
“ค่ะ” “ครับ” ทุกๆ คน
หนุ่มใหญ่ของครอบครัวพากันไปประชุมหมู่บ้าน ส่วนทางสาวๆก็ทำงานบ้านรอเด็กๆตื่น
“สวัสดีตอนเช้าครับ”พวกพี่ชาย พากันตื่นนอนกันหมดแล้วและทักทายพวกท่านกันยามเช้าเป็ปกติของครอบครัว
“สวัสดียามเช้า จ้ะ”แม่ ยาย ย่า อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“มาเด็กๆ กินข้าวเช้าก่อนได้เลยนะพ่อๆ ตาและปู่ออกไปประชุมหมู่บ้านสักพักคงจะกลับมา”แม่
“ครับ”พวกพี่ชาย
“วันนี้พวกเราจะทำอะไรกันต่อเหรอฮะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“อือ ถ้าแม่เดาไม่ผิดน่าจะเื่ปรับหน้าดินลงปลูกข้าวนะ”แม่
“เมื่อวานนี้เส้นทางแม่น้ำก็ทำเสร็จกันแล้ว คาดว่าจะมีคนส่วนหนึ่งไปสำรวจความเรียบร้อยอีกรอบก็เพียงพอแล้ว”ยาย
“ยังไง พวกเราก็รอฟังปู่ ตาและพวกพ่อของหลานชายก่อนละกันว่าได้ความอย่างไรบ้าง”ย่า
“ครับ”พวกพี่ชาย
ถ้าเป็เมื่อก่อนพวกเราจะรอกินอาหารในแต่ละมื้อพร้อมๆกันเนื่องด้วยอาหารมีอยู่อย่างจำกัด ถ้ากินคนละรอบมันจะไม่เพียงพอเอาไว้ แต่ว่าตอนนี้อาหารการกินไม่ต้องห่วงกันแล้วจึงสามารถกินได้ถึงวันละ 3 มื้อเต็มๆ
อย่างเช่นวันนี้แต่ละคนมีภาระหน้าที่เร่งกันมาั้แ่เมื่อวานจึงจำเป็ที่จะต้องแยกกินอาหารคนละเวลา และชุดสุดท้ายของอาหารเช้าคงไม่พ้นสองสาวน้อยของบ้านที่ตื่นสายสุดนั่นเอง
“สวัสดีตอนเช้าค่ะ”พี่พริกหวาน
“สวัสดีเช้าของวันนี้ค่ะ เห็ดน้อยหิวมากเลย”เห็ดน้อย
“สวัสดีตอนเช้าค่ะ”แม่ ยาย ย่า อาสะใภ้ น้าสะใภ้
“จ้า งั้นไปนั่งรอได้เลยนะสาวน้อย”แม่
“ค่ะ” เห็ดน้อย พริกหวาน
“เดี๋ยวน้องจัดการให้เองค่ะ พี่สะใภ้ไปนั่งพักกับเด็กๆเถอะค่ะ”อาสะใภ้
“ใช่ค่ะ ทางนี้เราจัดการให้”น้าสะใภ้
“ขอบใจจ้ะ”แม่
สาวน้อยพากันไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารใต้ต้นไม้ตัวโปรดของพวกเธอ ใช่แล้วเห็ดน้อยมักชอบกินอาหารนอกบ้านนั่นเอง หรือจะเรียกให้ตรงกว่านี้หน่อยก็กินอาหารข้างบ้าน
“อากาศดีจังเลยวันนี้น่ะเนอะ พี่พริกหวาน”เห็ดน้อย
“ใช่ๆ สดชื่นที่สุดเลยและกับอาหารอร่อยๆด้วยยิ่งดีมากเลยน้องเห็ดน้อยฮิ…ฮิ…”พี่พริกหวาน
“แน่นอนเลยพี่พริกหวาน บรรยากาศดีๆกับอาหารอร่อยๆของคู่กันฮิ..ฮิ…”เห็ดน้อย
“สองสาวน้อย อาหารเช้ามาแล้วจ้ะกินได้เลยนะ”อาสะใภ้
“นี่น้ำหวานอร่อยๆด้วยนะจ้ะ”น้าสะใภ้
“ขอบคุณค่ะ”สองสาวน้อย ส่งยิ้มหวานขอบคุณให้อาสะใภ้กับน้าสะใภ้ที่นำอาหารและน้ำมาให้พวกเธอ พวกท่านจับแก้มพวกเธออย่างหมั่นเขี้ยว
“ตา ปู่ พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก กลับมากันแล้วฮะทุกๆคน”พี่รองถู่โต้ว
แต่ละคนหันไปตามเสียงพี่ชาย ฟากหนึ่งเป็หนุ่มชายและหนุ่มสูงอายุ อีกฟากหนึ่งคือหนุ่มน้อยหน้ามนพวกพี่ชายนั่นเอง ที่พากันไปเก็บผักป่าตอน่เช้ามาให้แม่ๆของพวกเขาเพิ่มเติมเพื่อทำผัดหอยแสนอร่อย
“พวกท่านพากันกลับมาแล้ว สงสัยว่าพวกเราคงมีเื่สนุกๆให้ทำหลังจากนี้แน่นอนเลยนะพี่พริกหวาน หง่ำ..หง่ำ…”เห็ดน้อย
“งั้นก็ดีน่ะสิน้องเห็ดน้อย จะได้ไม่น่าเบื่อน่ะ”พี่พริกหวาน
สองสาวน้อยก็กำลังกินข้าวเช้าเสร็จพอดีเช่นกัน และเตรียมพร้อมเพื่อที่จะติดตามไปร่วมสนุกกับทุกๆคนด้วย ทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่าพกท่านจะทำอะไรต่อไปหลังจากนี้
“ว่าอย่างไรบ้างคะ ประชุมเป็อย่างไรกัน”ย่า
“ก็อย่างที่เราพอจะรู้นั่นแหละ ตอนนี้มีกลุ่มหนึ่งเดินไปสำรวจทางแม่น้ำอีกรอบเพื่อเก็บงานให้เรียบร้อยอีกครั้ง พร้อปักไม้บอกทางและบอกความลึกของแม่น้ำแต่ละ่ว่าตรงไหนลึกไม่ลึก เด็กๆ ในหมู่บ้านของเราจะได้ปลอดภัยด้วย”ปู่
“ดีจังถ้าทำแบบนี้ค่อยหายกังวลหน่อย เพราะแม่น้ำถูเพี่ยนสายนี้มีตลอดล้อมรอบหมู่บ้านพวกเราเสียด้วย ย่อมหลีกเลี่ยงพวกเด็กๆ ไม่ได้อย่างแน่นอน”ยาย
“และก็พูดคุยกันในเื่ของหอยไข่มุกด้วยว่าจะต้องไม่แพร่งพรายพูดออกไปให้คนภายนอกรับรู้ เพราะทางหมู่บ้านของพวกเราใช่ว่าจะพร้อมรับมือความวุ่นวายที่อาจจะเกิดขึ้นได้”ตา
“อือ….”ทุกๆ คน
“ส่วนเื่ตัวไข่มุกนั้นพวกเราจะพาคนในหมู่บ้าน หรือตัวแทนนำไปขายในเมืองโจวชางกัน หลังจากที่พวกเราเสร็จเื่การปรับหน้าดินขึ้นเตรียมพร้อมปลูกข้าวกัน”ปู่
“เดี๋ยวพวกผมจะไปเตรียมอุปกรณ์เพื่อปรับหน้าดินที่ดินของพวกเราให้เรียบร้อยเองครับ”พ่อ
“เดี๋ยวพวกแม่จะจัดการเื่เตรียมอาหารกลางวันเอง”ยาย
“ถ้าอย่างงั้นพวกเราแยกย้ายการตระเตรียมข้าวของกันเลย นี่ก็สายมากแล้ว”ตา
“ค่ะ” “ครับ” ทุกๆ คน
“แล้วๆ เห็ดน้อยกับพวกพี่ๆต้องทำอะไรบ้างคะ”เห็ดน้อย ยกมือขอพูดต่อทันที
“มาช่วยแม่ไหมคะ ลูกสาว??”แม่
“ได้ค่ะ”สองสาวน้อย
“ส่วนลูกชาย และหลานชายตาม พวกพ่อๆไปดีกว่าไหมลูก”น้าสะใภ้
“ได้ครับ”พวกพี่ชาย ตอบรับและพากันแยกไปหาพ่อ อาเล็ก น้าเล็กกันเลยไม่รอช้า
ในระหว่างที่รอบรรดาแม่ๆหลายรุ่นกำลังทำอาหารสำหรับตอนกลางวันอยู่นั้น เห็ดน้อยก็เริ่มเปิดเหน้าจอระบบวาดรูปเพื่อดูความเปลี่ยนแปลงอีกครั้งสำหรับวันนี้
“เปิด…ไหนดูสิมีอะไรใหม่ๆบ้างหรือจะเหมือนเดิมกันนะ..อือ…โอ้!!จำนวนแผ่นกระดาษวาดรูปมีเพิ่มมาตั้ง 10 รูปเลยเหรอ ของเก่าในตอนแรกนั้นเหลือ 5 แต่ดูแล้วน่าจะโดนบวกเพิ่มในเื่ของการวาดสัตว์น้ำลงในแม่น้ำด้วย ดีนะที่มันคำนวณเพียงแค่ 1 รูป ไม่นับแยกประเภทของสัตว์น้ำ รูปแบบใหม่ของความพิเศษในการวาดรูปนี้มันดีจริงๆ เหมือนกับความสอดคล้องของธรรมชาติมันเลยคิดรวมๆแล้วเสียไปแค่ 2 รูปเท่านั้นเองก็ถือว่าคุ้มเกินคุ้ม ไม่เหมือนตอนวันแรกๆของการใช้งานมันได้อย่างละภาพเท่านั้นเอง ฟังก์ชั่นความพิเศษใดๆก็ไม่มี
สรุปว่าตอนนี้เหลือภาพวาดรูปวิเศษนี้เก็บสะสมไว้ก็คือ 14 ภาพ แต่เดี๋ยวนะ!!
โอ้….จำนวนเก็บภาพวาดเพิ่มจำนวนขึ้นแล้วเป็ 14 / 100 ภาพดีสุดไปเลยแบบนี้ค่อยหายกังวลใจหน่อย แต่จำนวนเพิ่มมา 10 รูปนี่ จะเป็จำนวนตายตัวในแต่ละวันเลยใช่ไหมนะ??
แล้วมีอะไรใหม่อีกไหมนะ..อือ….ว้าว…อันนี้สิที่รอคอยมากๆเลยปลดล็อคการวาดแผนลงสถานที่จริงได้แล้วสุดๆของสุดแล้ว
ไหนๆขอลองดูหน่อยว่าเป็อย่างไรบ้างกับการวาดรูปภาพบนสถานที่จริงๆน่ะ”เห็ดน้อย
ตัวเธอเองไม่รอช้ารีบเปิดดูความพิเศษตัวใหม่ที่พึ่งจะเป็ภาพสีตัวนูนออกมาให้เห็น เมื่อเห็ดน้อยกดเลือกลงไปก็เป็ แผนที่ของเมืองนี้ ให้ระบุตำแหน่งเห็ดน้อยเลือกตำแหน่งของหมู่บ้านถูเพี่ยน และตรงที่ดินบริเวณบ้านของเธอเองเลย
เพราะในแผนที่มันบอกรายละเอียดถึงขนาดว่าที่ดินตรงไหนใครเป็เ้าของและบ้านแต่ละหลังเป็ของใครอีกด้วย
“ว้าว…….มันคือสถานที่จริงๆ”เห็ดน้อยที่มองผ่านระบบวาดรูป และเอียงคอออกมาให้พ้นหน้าจอ มองภาพด้านหน้าจริงๆมันไม่ต่างกันเลยมันคือภาพเดียวกัน
“แบบนี้จะวาดรูปกำหนดได้เห็นแบบเรียลไทม์ไปเลยฮิ…ฮิ….”เห็ดน้อย นั่งพูดนั่งคิดในใจอารมณ์ดีอยู่คนเดียว
“น้องเห็ดน้อย น้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน ส่งเสียงเรียกน้องสาวของเธอ
“ฮะ…คะพี่พริกหวาน”เห็ดน้อย หลุดจากในห้วงความคิดของตนเองเมื่อได้ยินเสียงพี่สาวของเธอเรียกหา
“แม่ทำกับข้าวเสร็จแล้วล่ะ น้องจะไปช่วยใส่ถ้วยด้วยไหม”พี่พริกหวาน
“ช่วยๆจ้ะ”เห็ดน้อย
สาวน้อยทั้งสอง ช่วยบรรดาแม่ๆนำอาหาร ข้าวสวยใส่ภาชนะบรรจุให้เรียบร้อย และนำขึ้นรถกันเลย ตอนนี้ความสะดวกสบายสำหรับครอบครัวมีให้เห็นและัักันได้แล้วเป็การเริ่มต้นที่ดีขึ้นเรื่อยๆ
“เดี๋ยวเอาอาหารขึ้นรถกันเลยนะ”ยาย
“ค่ะแม่”ลูกสาว ลูกสะใภ้
“เด็กๆ หนูจะอยู่เล่นบนรถกันไหมคะ”แม่
“ก็ได้ค่ะ”เห็ดน้อย
“ถ้าอย่างงั้นแล้วห้ามะโขึ้นและลงนะลูก รถมันค่อนข้างสูงกว่าตัวของลูกกันนะเดี๋ยวจะพากันตกลงมา”แม่ ยังคงห่วงแต่ว่าเด็กๆ ที่บ้านนั้นรู้ความกันอย่างมาก
“พวกเรารับรองเลยค่ะแม่จะไม่ซนอย่างเด็ดขาดเลย”เห็ดน้อย
“พี่พริกหวานจะดูแลน้องเห็ดน้อยเองค่ะแม่ไม่ต้องห่วงนะ”พี่พริกหวาน
“ได้จ้ะ ถ้าอย่างงั้นแม่ไปหยิบของก่อนนะ”แม่
แม่ เดินกลับไปที่บ้านเพื่อนำของมาเตรียมขึ้นรถต่อและปล่อยให้สองสาวน้อยดูแลกันเองตามที่พวกเธอรับปากกันเอาไว้
“อ้าว..แม่ฮะน้องสาวหายไปไหนเลยทั้งสองคนฮะ”พี่ใหญ่
“หรือว่าน้องสาวหนีไปเล่นตรงแม่น้ำติดที่ดินข้างบ้านของพวกเราหรือเปล่าฮะ”พี่รองถู่โต้ว
“เปล่าหรอกจ้ะ น้องสาวของพวกลูกนั่งเล่นรออยู่บนรถนู้นน่ะ แม่กำลังขนของขึ้นรถเตรียมตัวไปผลิกหน้าดินรอปลูกข้าวอย่างไรล่ะ”แม่
“อ้อ..”พวกพี่ชาย
“งั้นเดี๋ยวที่เหลือพวกผมจะช่วยยกขึ้นรถไปให้เองนะฮะ”พี่หนานกวา
“แม่ กับป้า ไปนั่งรอเถอะครับพวกผมจัดการที่เหลือได้”พี่หยางชง
“ขอบใจจ้ะเด็กๆ”แม่
พวกพี่ชายอาสานำของที่เหลือขนขึ้นรถเอง ส่วนบรรดาแม่ๆทั้งหลายก็นั่งพักเพื่อรอให้พ่อบ้านเอ่ยปากว่าพร้อมแล้วที่จะเดินทางก็จะตามขึ้นรถกันไปเลยทันที
“รถคันนี้เหมือนจะขาดอะไรไปเลยนะ”เห็ดน้อย
“เอ๋..??น้องเห็ดน้อยบ่นอะไรหรือ”พี่พริกหวาน
“พี่พริกหวาน คอยดูนะเห็ดน้อยจะทำอะไรบางอย่างล่ะ”เห็ดน้อย เริ่มเปิดหน้าจออีกครั้งและครั้งนี้ไม่ใช่แค่ลองเปิดดูการใช้งาน แต่ว่าเธอจะเริ่มวาดรูปภาพวิเศษเพื่อต่อเติมกับสิ่งของดั้งเดิม
เห็ดน้อย เริ่มเปิดการต่อเติมเลือกวัตถุจริงนั่นก็คือเ้ารถคันนี้ที่เป็ของที่บ้าน เธอวาดในส่วนที่นั่งเพิ่มเติมพร้อมพนักผิงนิ่มๆ เบาะนั่งนุ่มๆ และติดฟิล์มกรองแสงกันแดดให้รถอีกด้วย
เพิ่มเติมด้วยหลังคารถที่สามารถบรรทุกของได้พร้อมมีอะไหล่รถอย่างล้อรถยนต์เพิ่มเติมมาอีกด้วย กล่องเครื่องมือประจำรถก็พร้อม พูดง่ายๆว่าในโลกเดิมรถคันใดมีอะไรบ้างเห็ดน้อยก็วาดเพิ่มเติมให้รถคันนี้จนครบ เพราะมันจะเป็ประโยชน์มากต่อการใช้งาน
ทำตกแต่งให้เหมือนรถออฟโรดไปเลย มีอุปกรณ์แคมป์ปิ้งนอนป่าติดมาด้วยพร้อม
เพราะเวลานั่งพักหรือนอนพักผ่อน เห็ดน้อยกับครอบครัวจะได้ไม่ต้องกังวลเื่แดด ฝน อีกต่อไปถ้ามีเต็นท์พักพวกนี้ด้วย
“ไหนดูสิภาพวาดโดยรวมยังคงเป็แค่จำนวนภาพ 1 หรือเปล่าที่จะโดนหักไป”เห็ดน้อย ที่มองไปดูภาพคงเหลือจาก 14 เหลือ 13 ภาพ
“น้องเห็ดน้อย วาดรูปวิเศษเสร็จหรือยังพี่พริกหวานตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้วเนี่ย ลุ้นสุดเลย”พี่พริกหวาน พี่สาวคนเดียวของเธอตอนนี้ตาเป็ประกายแวววาวเลยทีเดียวล่ะ
“อีกนิดเดียวนะพี่พริกหวานนะ เห็ดน้อยกำลังตรวจดูอีกรอบว่ายังขาดเหลืออะไรอีกไหม เพราะไม่อยากเสียภาพวาดรอบนี้ไป โดยวาดของตกหล่นน่ะ”เห็ดน้อย
“จริงด้วย งั้นน้องเห็ดน้อยอย่ารีบร้อนนะรูปวาดวิเศษแต่ละรูปต้องตั้งใจ จะได้ออกมาดีที่สุดเลย”พี่พริกหวาน
“ได้จ้ะ”เห็ดน้อย
(ระบบวาดรูปภาพวิเศษก็จะประมาณนี้จ้า)
####
เห็ดน้อยเองก็ยังไม่แน่ใจนักว่าการวาดรูปวิเศษในแต่ละครั้ง องค์รวมของภาพแต่ละรูปนั้นจะนับแยกหรือนับรวมกันอย่างไรแน่ แต่ที่ดูๆจากตอนนี้ก็โดนหักแค่ 1 รูปจริงๆ
“เอาล่ะ วาดเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะเริ่มการปรับแต่งรถซิ่งกันได้เลย”เห็ดน้อย
“เริ่มเลย!”พี่พริกหวาน
“ฮิ….ฮิ….ฮิ…..”สองสาวน้อย ต่าวหัวเราะคิกคักกันอย่างชอบใจ และคอยสังเกตการณ์รถอย่างตื่นเต้นว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง
ส่วนพวกพี่ชายที่กำลังเดินขนของมาเก็บใส่ไว้ในรถนั้น ก็พากันยืนอ้าปากค้าง ตาโตกันไปเลยน่ะสิ รถมันเกิดการเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัดเจนเลย
“รถ…!!”พวกพี่ชาย
“เกิดอะไรขึ้นกับรถของเรากัน”พี่ใหญ่เซียงยวี่
“ทำไมถึงมีกล่องเก็บของบนหลังคารถด้วย”พี่หนานกวา
“ดูล้อรถสิ ดูแข็งแรงขึ้นด้วยนะ”พี่หยางชง
“กระจกรถมันแวววาวแบบแปลกๆด้วยฮะดูสิฮะ”พี่ขู่เฉิง
“ที่นั่งคนขับกับที่นั่งข้างๆก็ดูแปลกไปด้วย แต่ว่ามันดูดีขึ้นฮะ”พี่ต้าซ่วน
“รถมันแปลงร่างได้…!!!”พี่รองถู่โต้ว
“..................”พวกพี่ชายคนโต
“ฮิ….ฮิ….ฮิ….นิ่มมากเลยน้องเห็ดน้อย เย็นมากด้วยล่ะ สวยสุดๆเลยพี่พริกหวานชอบมากเลย”พี่พริกหวาน
“แน่นอนอยู่แล้ว ฝีมือตกแต่งรถซิ่งของเห็ดน้อยเองย่อมไม่ธรรมดา”เห็ดน้อย
“นั่นเสียงน้องสาว ต้องเป็น้องเห็ดน้อยจับรถคันนี้แปลงร่างแน่นอนฮะ”พี่รองถู่โต้ว
“เดี๋ยวผมไปบอกพวกผู้ใหญ่เองว่าน้อง ทำรถคันใหม่ให้พวกเรา”พี่ต้าซ่วน
พวกพี่ชายที่เหลือก็พากันเดินไปทางท้ายรถ และก็เห็นการเปลี่ยนแปลงอีกถึงกับตาค้างกันอีกรอบ ด้านหลังรถมันดูดีและน่านั่งน่านอนเป็ที่สุดเลย
************
(รูปวาดวิเศษยังคงเหลือ 13 แผ่น)
เห็ดน้อยเริ่มการวาดรูปโดยเลือกใช้ความพิเศษในการเสริมจากสิ่งของเดิมเป็ครั้งแรก และมันก็เป็ที่น่าพอใจมากๆจากรถที่ดูโบราณแบบไม่มีอะไร กลายเป็รถหรูหราคันหนึ่งเลย
5K
![โอปป้าสายโหด[จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688654857_68014269.webp)
