" เเกเเย่งทุกอย่างไปจากชั้น! "
การจู่โจมจากจอมปีศาจไม่สามารถเเตะต้องตัวเขาได้อีกต่อไป ขณะนี้เทียบรู้สึกว่าตนเองเคลื่อนที่ได้รวดเร็วลื่นไหล ราวกับเป็ลูกปลาน้อยว่ายลอดร่างเเหในกระเเสน้ำ
ร่างเล็กเปลือยเปล่าผ้าขาวม้าผืนเดียววูบไหวดั่งเงาภูตพราย หลบหลีกการโจมตีรุนเเรงถี่ยิบเคลื่อนที่เข้าไกล้ร่างมะเมื่อมได้ที่ละน้อยจนสีหน้าเ้าจอมปีศาจไม่สู้ดีจิตใจเริ่มหวั่นไหว
กรอด...
วิ้ง!
ในยามนี้เเส้เคียวโลหิตคมกริบราวกับได้รับสารกระตุ้น เมื่อจู่โจมพลาดเป้ากลับเลี้ยวเบนตามติดโจมตีต่อเนื่อง ะุมีดความเร็วสูงสุดทะลวงอากาศสร้างเสียงหวีดหวิวเเหลมสูง ตีวงนำวิถีโค้งจ่อท้ายเข้ามาอย่างเหี้ยมโหดกระหายเื
ความรวดเร็วรุนเเรงที่ก้าวข้ามไปอีกขีดขั้น ต่างเเลกมาด้วยการแผดเผาเเก่นเเกนโลหิตมหาศาล ถึงสุดท้ายเ้าจอมปีศาจจะเป็ฝ่ายได้รับชัยชนะจนสังหารเขาได้ก็ตาม เเต่พลังฝีมือที่มีทั้งหมดจะถดถอยเลวร้ายกว่าเดิมหลายเท่า อายุขัยยืนยาวที่ได้รับสืบทอดมาจากเผ่าพันธุ์ทางสายโลหิตจะหดสั้นลง
เมื่อเริ่มคุ้นชินในขอบเขต ' ปะทุ ' หนึ่งในคุณสมบัติของ ' มหาเพลิงกาฬ ' ร่างกายของเทียบบังเกิดกลิ่นอายกว้างใหญ่จากความเข้าใจลึกซึ้ง ท่วงท่าพัฒนาไปอีกระดับเดี๋ยวชัดเจนเดี๋ยวเลือนรางยากเเยกเเยะเปรียบเทียบจริงเท็จ โยกหลอกหลบหลีกไปมาดั่งพังพอนน้อยพร้อม ' ไฟท์ ' ประกบคู่กับจงอางั์นักล่าระดับบนสุดในห่วงโซ่อาหาร
" ตาชั้นบ้างละนะ "
ฟุ่บ!
เปรี้ยง!
โครม!
เ้าเเกรนเด้ลอยละลิ่วกระทบชิ่งไปมาจากหมัด ' อัปเปอร์คัต ' ซ้ายส่งตรงกระโดงคาง รอยเเตกร้าวราวดอกไม้ไฟเกิดขึ้นเพียงชั่ววูบก่อนเลือนหายกลับกลายเป็ดังเดิม ร่างเ้าปีศาจนอนพับตัวสั่นกองอยู่กับพื้น สีหน้าขาวซีดยากยอมรับปรากฏเเววตาซับซ้อนมองย้อนไปยังเขาราวกับมันกำลังต่อสู้อยู่กับสัตว์อสูรในดินเเดนรกร้างที่จากมา
" อย่าทำเป็ได้ใจนัก ย่าห์! "
ร่างั์พยายามลุกขึ้นอีกครั้ง เเต่ยังไม่ทันยืนเต็มลำเเข้งกลับถูกเทียบเตะต่ำ ' ทิดเถรกวาดลาน ' ลอยคว้างหมุนติ้ว เ้าหน้าที่หนุ่มไม่รีรอให้มันทันตั้งตัวเข้าประชิดใช้สองมือคว้าจับข้อเท้ากำเเน่น จากนั้นใช้ตัวเองเป็แท่งเเกนยกเหวี่ยงเ้าปีศาจลอยหมุนกลางอากาศเป็วงกลมเพิ่มความเร็วราวกับลูกข่าง
เสียงหัวเราะเริงร่าปนเปความสยดสยองสนุกสนานดั่งไอ้โรคจิตบ้าคลั่งเสียสติ โยนเหวี่ยงร่างปกคลุมด้วยเกล็ดกระเเทกผนังไปมา เขาออกเเรงทำมันอยู่อย่างนั้นหลายครั้งหลายรอบ ทำย้ำต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ จนเ้าปีศาจดั่งหมูนรกตกอยู่ในอวย สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว จิตใจสู้รบถดถอยถูกเหยียบย่ำทำลายจนเเหลกเป็เสี่ยง
" บอกมา! แกเป็ใครเเล้วเกี่ยวอะไรกับไอ้ทรงเกียรติ? "
สุ้มเสียงเเข็งกร้าวดุดันบีบคั้นหัวใจให้สั่นสะท้าน เเต่ด้วยเกริกเกียรติกึกก้องที่คำคอของเผ่าพันธุ์ที่สูงส่งเหนือกว่า ทำให้มันดั่งมีพลังเเฝงยันกายลุกยืนขึ้นอีกครั้ง เเววตาล้ำลึกเต็มไปด้วยความอาฆาตเเค้นเสื่อมเสียปะทุลุกโหมจนอยากทิ้งชีวิตยอมเเลกทุกสิ่งให้ทั้งสองตายตกไปตามกัน
" ถึงต้องตายในวันนี้ ข้าก็จะลากเเกลงนรกไปด้วย เพื่อกำจัดภัยพิบัติในอนาคตให้กับเผ่าพันธุ์ "
สิ้นเสียงเเหบพร่าสั่นสะท้าน ผลึกทับทิมโลหิตเปล่งประกายวูบวาบสุกใสรุนเเรงกว่าทุกครั้งจนเเสงสีเือาบย้อมไปทั่วร่าง เเต่ก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนเเปลงใด ๆ เทียบะเิความเร็วสูงสุดจากขอบเขต ' ปะทุ ' ร่างเขากลับกลายเป็เส้นเเสงราวกับสะเก็ดไฟ จางหายพร่าเลือนจากจุดเดิมไปปรากฏอีกครั้งเบื้องหน้า จนเ้าปีศาจตาลุกโพลงเเทบไม่สามารถมองเห็นว่าเกิดขึ้นอย่างไร
ควับ...
" อ๊ากกกกก!!! ไอ้สารเลว!!! "
เ้าเเกรนเด้ตกตะลึงสุดชีวิตราวกับผืนฟ้าที่อยู่ตรงหน้าร่วงหล่นเกินต้านทาน มันเเทบไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้ได้เกิดขึ้นกับตนเอง เสียงโหยหวนรวดร้าวคร่ำครวญเเทบขาดใจ ร่างใหญ่ั์นอนดิ้นพล่านกลิ้งไปมาสองขาตะเกียกตะกาย สองมือลูบคลำจับต้องไปกลางหน้าผากที่ยามนี้ปรากฏหลุมเล็กตื้น เืสีเงินศักดิ์สิทธิ์ไหลย้อยอาบนองหน้าบุตรผู้มาจากเหวนรก ขอบของหลุมมีรอยเเดงไหม้ร้อนฉ่าลุกลามจนควันขาวลุกโชย ผลึกข้าวหลามตัดสีทับทิมยังคงเปล่งเเสงวูบวาบระยิบระยับ เเต่กลับเปลี่ยนเ้าของจากบนหน้าผากของจอมปีศาจมาตกอยู่ในอุ้งมือหยาบกร้านของเ้าหน้าที่หนุ่มเเทน
ก่อนหน้านี้เทียบหลอกใช้เ้าเเกรนเด้เพื่อเรียนรู้ ' ลับคม ' ทดสอบพลังที่เพิ่งได้รับจนคุ้นเคย เเต่เมื่อเ้าปีศาจพยายยามเร่งเผาแกนโลหิตอีกครั้ง เพื่อตัดปัญหาที่ไม่คาดคิดเขาหล่อหลอมรวมร่างเร้าพลังเเห่งการปะทุเผาไหม้เร่งความเร็วให้ก้าวข้ามขีดจำกัดไปอีกขั้น เข้าประชิดใช้มือที่หลอมรวมเป็หนึ่งเดียวกับเปลวเพลิงกระชากฉกชิงผลึกทับทิมโลหิตที่เป็ต้นตอเเห่งพลังปีศาจทั้งมวล
" ไม่!!! ไอ้มนุษย์ชั้นต่ำเเกทำอะไรลงไป "
เ้าเเกรนเด้จอมปีศาจราวกับเสียสติ ร่างสีมะเมื่อมใหญ่ั์พุ่งทะยานหาเขาด้วยความบ้าคลั่งสุดขีด คั่งเเค้นอยากฉีกกระชากออกเป็ชิ้น ๆ ทั้งเตะ ต่อย เหวี่ยง ฟาด ไม่คิดชีวิต จนจังหวะหนึ่งเทียบจำต้องหลบหลีกจนเ้าผลึกทับทิมหล่นร่วงจากมือ
" หึหึหึ ไร้ประโยชน์ "
เ้ามนุษย์ชั้นต่ำใจหินส่งสายตายิ้มเยาะมองเย้ยหยันเ้าอสูรชั้นสูง สัตว์ประหลาดตัวโตที่กำลังอาละวาดบ้าคลั่ง จนเืสีเงินศักดิ์สิทธิ์ไหลลงเป็ทางสองสายจากดวงตาสีนิลกลมโต
" อย่าทำเป็ได้ใจนัก เพราะอีกไม่นาน... พวกเเกก็ต้องรอวันสูญพันธุ์อยู่ดีเเละวันนั้นได้ไกล้เข้ามาเเล้ว "
ท่อนเเขนกำยำยกปาดเช็ดเืสีเงินที่ไหลริน ร่างใหญ่โตสั่นสะท้านทั่วทั้งร่างกายเเละจิตใจ สีหน้าแววตาเคียดเเค้นสุดจิต มันไม่ลังเลอีกต่อไปเร่งพลังทั้งหมดจนเืศักดิ์สิทธิ์เดือดพล่าน ทั่วร่างเปล่งเเสงสีเงินสว่าง กลิ่นอายลึกล้ำทรงพลังไม่อาจบรรยายเเผ่ขยายกดดัน แม้ต้องเเลกด้วยชีวิตเเต่เพื่อเผ่าพันธุ์มี่จะตามมาในอนาคต มันต้องลากเขาให้ตายตกตามกันไปด้วยให้ได้
การโจมตีครั้งสุดท้ายครานี้ สามารถเพิ่มพลังความรอบจัดเร็วเเรงให้อาวุธมหาประลัยทั้งสองพัฒนาไปถึงขั้นสูงสุด ถึงเเม้ทั้งหมดจะไม่สามารถทำร้ายอะไรได้ เเต่ด้วยความหนักหน่วงอีกทั้งต้องต่อสู้อยู่ในพื้นที่อันทับซ้อนจำกัด บังคับให้เขาต้องออกเเรงหลบหลีกไปมาวุ่นวาย
ในยามนี้ไม่รู้เวลาเคลื่อนผ่านไปนานเท่าใด เหตุการณ์ภายนอกเป็อย่างไรบ้าง ความกระวนกระวายในตัวลูกน้องที่เพิ่มสูงขึ้น บีบให้เขายืนหยุดนิ่งตั้งมั่นไม่หลบหลีกอีกต่อไป
ร่างเปลือยเปล่าผ้าข้าวม้าผืนเดียวยืนจังก้าท้าทายการโจมตีนั้นตรง ๆ เเววตาคมกริบเยือกเย็นจับจ้องมองไปยังเ้าเเกรนเด้ที่สิ้นเปลืองเรี่ยวเเรงไม่หยุดหย่อนจนร่างใหญ่กำยำไหวสะท้าน
ฟุ่บ!
พรึ่บ!
หมับ!
ร่างดาบหนุ่มกลายเป็เส้นเเสงสีเเดงรุกไล่ไม่หยุดจนสามารถคว้าข้อมือข้างที่ยิงสาดะุไว้ได้จนหน้าเ้าเเกรนเด้เเข็งค้าง เขากุมกระชับเเน่นพลางส่งเพลิงร้อนเเรงเข้าเเผดเผากายหยาบ
" อ๊ากกกกก!!! ข้าจะฆ่าเเก!!! ข้าจะฆ่าใหหมด!!! "
เเขนข้างนั้นที่ถูกจับคว้าปรากฏร่องรอยเผาไหม้กรอบเกรียมกลิ่นเหม็นโชยคลุ้ง เ้าปีศาจพยายามสะบัดรั้งอย่างไรก็ไม่เป็ผลราวกับถูกคีบเหล็กล็อคคาหนาเเน่น สุดท้ายตัดสินใจบังคับอาวุธที่เหลือเพียงหนึ่งเดียวเเส้เคียวให้วกกลับมา
" อัยยะ พอดีเลย "
สีหน้ายินดีเป็ดังคาดหวังเผยออกมา มืออีกข้างขยับคว้าจับตามสัญชาตญาณโดยไม่หันมอง เเละเเล้วเ้าเเส้เคียวโลหิตอาวุธร้ายก็ตกอยู่ในมือเขาจนได้
" ไอ้บัดซบ!!! อ๊ากกกกก!!! "
เสียงร้องโหวกเหวกเต็มไปด้วยความเ็ปเเสนสาหัสจนใบหน้าดำคล้ำสิ้นหวังของเ้าเเกรนเด้ถึงกับถอดสี เพราะเเค่ความร้อนที่ส่งผ่านจากต้นเพลิงทางเดียวก็เเผดเผารุนเเรงอยู่เเล้ว เเต่ยามนี้ความร้อนสูงได้เพิ่มทบขึ้นอีกเท่า ความรวดร้าวที่มันได้รับกระหน่ำให้จิตใจปีศาจที่เเข็งเเกร่งเริ่มหลอมละลาย
" โอกาสสุดท้าย... พวกเเกมาจากไหนเเละมีแผนการอะไร? "