คำพูดของมันทำเอาผมใเล็กน้อยแต่ก็อดที่จะขำไม่ได้ เลยตัดสินใจถามมันกลับไป
“อ้าวไอ้สัส กูนึกว่ามึงเคยเอากับผู้ชายซะอีกเห็นทำแต่ละอย่างเหมือนว่าเคยผ่านมาโชกโชน”
ผมพูดพลางหัวเราะเบาๆที่พูดไปคือความคิดผมจริงๆ เพราะแต่ละท่าที่มันทำกับผมราวกับคนมีประสบการณ์
“มึงจะบ้าเหรอ กูกับมึงแข่งกันจีบหญิงมาตลอดไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นมาก่อน”
ไอ้ภัทรตอบกลับ พร้อมกับสารภาพตรงๆ ว่า
“กูก็แค่เผลอไปกดโดนคลิปผู้ชายกับผู้ชายด้วยกัน”
“กูก็เลยเกิดความอยากลองขึ้นมา”
“อ๋อ… ที่แท้ก็ดูหนังโป๊มานี่เอง”
“มึงนี่หมกมุ่นดีเนาะ เห็นเรียนเก่งใครจะไปคิดว่า…”
ผมพูดแซวมันเล่น
“เออ… ก็แค่อยากรู้ว่ามันเป็ยังไง ก็แค่นั้น”
ไอ้ภัทรตอบเสียงอ่อย
ผมพยักหน้าเข้าใจ ผมเองก็เคยดูคลิปแบบนั้นแต่ไม่เคยคิดว่าจะได้มาทำจริงๆ อีกอย่างมันก็ไม่รู้จะไปลองกับใคร เลยมาลองกับผมดังนั้น ผมกับมันจึงถือว่าเป็ครั้งแรกของกันและกันเลยก็ว่าได้ผมรู้สึกแปลกใจที่เื่บังเอิญแบบนี้เกิดขึ้นกับผม
“แล้ว…รู้สึกไง?”
ผมถาม
“ก็…ดีนะ แปลกใหม่ดี”
ไอ้ภัทรตอบ
“กูก็ว่างั้น”
ผมตอบกลับ
“แต่กูก็ยังงงๆ อยู่ดีว่าทำไมต้องเป็กู”
“แล้วทำไมต้องไม่เป็มึงล่ะ?”
ไอ้ภัทรย้อนถาม
ผมเงียบไปครู่หนึ่ง
“ก็…เพราะเราเป็เพื่อนกัน? มึงก็เลยอยากลองกับกู?”
“แล้วไง? เป็เพื่อนกันแล้วมีอะไรกันไม่ได้เหรอ?”
ไอ้ภัทรถาม
ผมไม่รู้จะตอบอย่างไรผมเองก็ไม่เคยคิดถึงเื่นี้มาก่อน
“กูว่า…มันก็ไม่ได้แย่นะ”
ไอ้ภัทรพูดขึ้นอีกครั้ง
“อย่างน้อยเราก็รู้แล้วว่า…มันรู้สึกยังไง”
ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่ไอ้ภัทรพูด
“เออ…ก็จริง”
“…”
ความเงียบกลับมาอีกครั้งแต่ครั้งนี้มันไม่ได้อึดอัดเหมือนเมื่อครู่มันเป็ความเงียบที่ทำให้เราได้คิดทบทวนสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
ผมนอนกอดไอ้ภัทรต่อไป ในความมืดสลัวของห้องจนกระทั่งตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
คุณรู้มั้ยครับว่ามันทำอะไรเซอร์ไพรส์ผม
มันตื่นขึ้นมาแต่เช้า เพื่อ ต้มโจ๊ก ให้ผมกินซึ่งตลอดหนึ่งปีกว่าๆ ที่ผ่านมามันไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย
มันนั่งยิ้มดูผมกินโจ๊กอย่างภาคภูมิใจ ก่อนที่เราสองคนจะไปเรียนคาบแรกด้วยกันในเช้าวันจันทร์
…
จากวันนั้นเป็ต้นมา ผมกับไอ้ภัทรก็มีอะไรกันมาเรื่อยๆและทุกๆ ครั้งที่เราทำแบบนั้นด้วยกัน เส้นกั้นของคำว่า เพื่อน ก็ค่อยๆถูกทำให้บางลง
่เวลานั้นเป็่เวลาที่ผมมีความสุขมากที่สุด่หนึ่งในชีวิตผมและไอ้ภัทรใช้ชีวิตร่วมกัน ทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกัน และแน่นอนว่ารวมถึงเื่บนเตียงด้วย
ส่วนเื่ผมกับมันที่แอบมีอะไรกันแน่นอนว่าไม่มีใครรู้
จนกระทั่งผมกับไอ้ภัทรเรียนจบมหาวิทยาลัย ผมกับมันต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงาน… ตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาสามปีกว่าแล้ว โลกหมุนไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วผมเองก็เติบโตและเปลี่ยนแปลงไปมาก
ผมคิดว่าผมดูแลตัวเองมากขึ้นจากที่เคยปล่อยตัวเองตามสไตล์ผู้ชายเถื่อนๆแบบเมื่อก่อน แต่ไอ้ภัทรนี่สิครับ นับวันมันยิ่งหล่อขึ้นจนผิดหูผิดตาผมเห็นรูปมันในสื่อโซเชียลเป็ประจำ
บางครั้งที่ดูรูปมันผมก็รู้สึกวูบวาบร้อนไปทั้งตัวใครมันจะไม่คิดได้ล่ะครับ เกือบสองปีกว่าเชียวนะที่พวกเราเสพสุขมีความสุขร่วมกัน ของมันเคยๆจะให้เลิกขาดไปเลยก็คงเป็ไปไม่ได้
แต่บางครั้งผมก็แอบคิดนะครับว่าการที่ผมกับมันทำด้วยกันแบบนั้นเป็ประจำ มันอาจเปลี่ยนแปลงความชอบที่เคยมีไปเลยก็ได้…
ผมนั่งถอนหายใจคนเดียวทุกครั้งเมื่อนึกถึง่เวลาที่อยู่กับมัน
ความรู้สึกนั้นมันฝังลึกอยู่ในความทรงจำของผมราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ถึงตอนนี้ผมจะยังโสดและยังใช้ชีวิตเป็เสือผู้หญิงตามเดิมแต่มีบางครั้งที่ผมมีอะไรกับพวกเธอ ผมกลับนึกถึงภาพไอ้ภัทรอยู่เสมอภาพเ่าั้มันชัดเจนและสดใส ราวกับภาพถ่ายที่ถูกเก็บไว้อย่างดีในสมองของผม
และเมื่อผมมีเวลาว่างเมื่อไหร่ผมก็จะแอบส่องช่องทางออนไลน์ของมันผมอยากรู้ว่าชีวิตของมันเป็อย่างไรบ้าง ตอนนี้มันหล่อกว่าเดิมแถมยังมีฐานะทางสังคม ผมรู้สึกยินดีกับมันจากใจจริงแต่ในขณะเดียวกันก็มีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกแทรกซ้อนเข้ามา
บางครั้งผมก็อดคิดถึงมันไม่ได้ผมคิดถึง่เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน คิดถึงััของมัน คิดถึงเสียงครางของมัน กูคิดถึงมึงนะเพื่อน...มึงรู้เปล่าว่ากูอยากกอดมึงมากแค่ไหน ผมรู้ว่ามันอาจจะไม่ถูกต้องแต่ผมก็ห้ามตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกนั้นมันรุนแรงเกินกว่าที่ผมจะควบคุม
ผมนั่งพิมพ์ประสบการณ์ของตัวเองอย่างเ็ปหัวใจที่ไม่สามารถย้อนกลับไปยังวันวานได้อีกแล้วคนเราต้องมีความก้าวหน้า ผมรู้ว่าผมต้องไปต่อ แต่อดีตอันแสนงดงามมันกลับรั้งผมอยู่เสมอไม่ยอมปล่อย
สุดท้ายนี้ผมอยากจะฝากบอกข้อความนี้เผื่อมันผ่านมาเจอเื่ที่ผมเล่า กูคิดถึงมึงนะไอ้เชี้ยภัทรถ้ามึงอ่านเื่นี้ที่กูเขียนมึงคงรู้ว่าเป็กู
จบบริ…?
.
.
.
ติ้ง!
“ใครส่งข้อความมา?”
“…”
“ไอ้… ไอ้ภัทร?”
.
.
.
.
.
คุณเชื่อมั้ยว่าโลกนี้ไม่มีเื่บังเอิญ ในขณะที่ผมกำลังจะปิดจบเื่เล่าเื่นี้แชตของไอ้ภัทรที่ห่างหายไปเป็ปีก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง
ติ้ง!
“โย่วๆ”
“ไอ้นนท์… มึงทำไรอยู่วะ?”
ผมนั่งอ่าน แชตของมันที่เด้งขึ้นมาแล้วเงียบไปสักพักก่อนจะตอบกลับ
“ก็… หาไรทำไปเรื่อยมีไรเปล่า?”
“เออ… กูมาทำธุระแถวเมืองทองสามวัน…”
“คือแบบว่า…กูขอค้างที่แฟลตมึงได้มั้ย… แค่สามวันเอง”
มันรีบพิมพ์ตามมาแบบรัวๆ
“อ่อ… ได้ดิ…”
ผมนั่งอ่านข้อความของมันช้าๆแต่หัวใจผมกลับเต้นรัวเมื่อรู้ว่ามันจะขอมานอนค้างด้วย
“มึงจะมาตอนไหนล่ะ กูจะได้เตรียมห้องให้”
ผมตอบกลับไปเพราะไม่รู้ว่าสามปีกว่าแล้วมันจะยังเหมือนเดิมกับผมอยู่หรือเปล่า
“ไอ้สัส เตรียมห้องอะไรล่ะ”
“กูนอนไหนก็ได้… โซฟาก็ได้… เตียงมึงก็ได้”
พอเห็นมันตอบแบบนั้นผมก็โล่งใจทันทีครับ
“เออๆ จะมาตอนไหนก็ทักมาอีกรอบเดี๋ยวกูออกไปรับ”
แม้จะตอบออกไปแบบนั้นตามปกติแต่ร่างกายของผมตอนนี้มันร้อนผ่าวไปทั้งตัว เมื่อถึงวันนั้น…ผมก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราอีกหรือไม่แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะทำมากที่สุดก็คือ
การทำตามหัวใจ
โดยการ…
“ขอมันคบเป็แฟนครับ!”
จบ
1K
