พิชิตฟ้า สยบปฐพี

    ตอนที่2 จุดกำเนิด2

    ตอนที่ 2



    หลังจากที่เขาได้กลับมาแล้วพบว่าแม่ของเขานั้นยังทำกับข้าวไม่เสร็จ เขาจึงไปอาบน้ำก่อนเพราะเหงื่อทวมตัวเลยตอนนี้






    ณ เมืองเวหา

    เมืองขนาดเล็กของอาณาจักร เมฆา

    ภายในเมืองมีการเตรียมจัดงานเทศกาลประจำปี ทุกหนึ่งปีจะจัดหนึ่งครั้ง






    เมืองเวหา มีตระกูลต่างๆ กระจายตัว

    อยู่รอบเมืองมากมายหลายสิบตระกูล

    ตระกูลเลี่ยงหรง เป็๞หนึ่งในสิบตระกูล

    ขนาดใหญ่





    ลำดับที่ 9 ของเมืองนี้





    กลับมาที่บ้านของช่างลี่...





    หลังจากกินข้าวเสร็จ พ่อของเขาได้พูดเ๹ื่๪๫เกี่ยวกับงานประจำปีของเมือง

    เพราะเหล่าตระกูลต่างๆ จะส่งรุ่นเยาว์

    ของตนไปประลองเพื่อจัดอันดับของตระกูลที่อยู่ภายในเมืองนี้ อีกสามเดือนข้างหน้า





    ห้องหนึ่งมีโต๊ะกินข้าววงกลมขนาดไม่ใหญ่ "ช่างลี่ลูกไปแอบฝึกกำลังกายใช่ไหมลูก"หลี่เฉียงถามช่างลี่




    ช่างลี่๻๠ใ๽เล็กน้อยพูดว่า 

    "อืม... ท่านพ่อข้า...


    ฝึกกำลังกายนั้นเป็๞เ๹ื่๪๫จริง"


    ซึ่งหลี่เฉียงรู้อยู่ก่อนแล้วมันก็แอบดีใจอยู่ไม่น้อยที่ลูกของตนนั้นอยากเป็๞ผู้ฝึกยุทธ นอกจากอ่านตำราทั่วไปมาตลอดสองปี


    "รับตำราพื้นฐานกำลังกายระดับต่ำไปฝึกนะลูกเพราะร่างกายเ๯้าอ่อนแอจึงฝึกยุทธได้ยากกว่าคนอื่นๆและอีกสามเดือนตระกูลเราจะส่งรุ่นเยาว์ ไปร่วมงานประลองประจำปี มีกฎของตระกูลอยู่ว่าจะต้องส่งรุ่นเยาว์อายุ แปดถึงสิบสองปี ไปร่วมในทุกปีไม่ว่ากรณีใดๆ"




    สีหน้าพ่อของเขาดูเป็๞กังวลมากเพราะว่าคนอื่นนั้นเริ่มทำการดูดซับพลัง๻ั้๫แ๻่อายุสี่และห้าปีแล้วขึ้นอยู่กับความอัจริยะของตัวบุคคลแต่ไม่ได้ฝึกกำลังกายถ้ามีพลังโลกาไหลดวียนอยู่จะมีแรงและความแข็งแกร่งขึ้นไปด้วยตามระดับพลังแต่ด้วยช่างลี่นั่นไม่สามารถดูดซับพลังโลกาได้เนื่องจากโรคประหลาด เส้นลมปราณแปลกไปจากของคนอื่นและอุดตันนั้นเอง



    ดังนั้นแล้วคนส่วนใหญ่จึงมุ่งเน้นเกี่ยวกับการดูดซับพลังมากกว่ามุ่งเน้นด้นกำลังกายและฝึกทักษะต่างๆมากกว่า



    คนใดไม่สามารถทำการดูดซับได้จะไร้ค่าไปในทันที




    เช้าวันต่อมา




    ช่างลี่ตื่นแต่เช้าหลังจากกินข้าวเสร็จ

    ออกจากบ้านในทันที ด้วยความตื่นเต้นกับตำราเล่มใหม่ เขารีบไปที่สวนหลังบ้านในทันทีเพื่อจะได้ฝึกกำลังกาย



    ผ่านไปสองสัปดาร์


    หึด..


    หัด.


    .อ้า...


    หู้


    "รู้สึกดีจังเลยร่างกายเราเหมือนจะมีแรงมากขึ้นนะเนี่ยไม่เหนื่อยเหมือนตอนแรกที่ฝึก ทั้งการเคลื่อนที่ออกหมัดดูเร็วขึ้นด้วย"


    ช่างลี่พูดกับตัวเองด้วยความดีใจเพราะตลอดเวลาผ่านมาเขานั้นโดนคนในตระกูลดูถูกเหยีดหยามมาตลอด


    ความคิดหนึ่งก็เข้ามาในสมองของเขา

    นั้นคือการดูดซับนั้นน่าจะทำได้แล้วเพราะคิดว่าตัวเขาในตอนนี้ร่างกายไม่ได้อ่อนแอเหมือนแต่ก่อนแล้ว


    "หมับ/"


    เขานั่งลงดูดซับในทันที