ตอนที่ 2
หลังจากที่เขาได้กลับมาแล้วพบว่าแม่ของเขานั้นยังทำกับข้าวไม่เสร็จ เขาจึงไปอาบน้ำก่อนเพราะเหงื่อทวมตัวเลยตอนนี้
ณ เมืองเวหา
เมืองขนาดเล็กของอาณาจักร เมฆา
ภายในเมืองมีการเตรียมจัดงานเทศกาลประจำปี ทุกหนึ่งปีจะจัดหนึ่งครั้ง
เมืองเวหา มีตระกูลต่างๆ กระจายตัว
อยู่รอบเมืองมากมายหลายสิบตระกูล
ตระกูลเลี่ยงหรง เป็หนึ่งในสิบตระกูล
ขนาดใหญ่
ลำดับที่ 9 ของเมืองนี้
กลับมาที่บ้านของช่างลี่...
หลังจากกินข้าวเสร็จ พ่อของเขาได้พูดเื่เกี่ยวกับงานประจำปีของเมือง
เพราะเหล่าตระกูลต่างๆ จะส่งรุ่นเยาว์
ของตนไปประลองเพื่อจัดอันดับของตระกูลที่อยู่ภายในเมืองนี้ อีกสามเดือนข้างหน้า
ห้องหนึ่งมีโต๊ะกินข้าววงกลมขนาดไม่ใหญ่ "ช่างลี่ลูกไปแอบฝึกกำลังกายใช่ไหมลูก"หลี่เฉียงถามช่างลี่
ช่างลี่ใเล็กน้อยพูดว่า
"อืม... ท่านพ่อข้า...
ฝึกกำลังกายนั้นเป็เื่จริง"
ซึ่งหลี่เฉียงรู้อยู่ก่อนแล้วมันก็แอบดีใจอยู่ไม่น้อยที่ลูกของตนนั้นอยากเป็ผู้ฝึกยุทธ นอกจากอ่านตำราทั่วไปมาตลอดสองปี
"รับตำราพื้นฐานกำลังกายระดับต่ำไปฝึกนะลูกเพราะร่างกายเ้าอ่อนแอจึงฝึกยุทธได้ยากกว่าคนอื่นๆและอีกสามเดือนตระกูลเราจะส่งรุ่นเยาว์ ไปร่วมงานประลองประจำปี มีกฎของตระกูลอยู่ว่าจะต้องส่งรุ่นเยาว์อายุ แปดถึงสิบสองปี ไปร่วมในทุกปีไม่ว่ากรณีใดๆ"
สีหน้าพ่อของเขาดูเป็กังวลมากเพราะว่าคนอื่นนั้นเริ่มทำการดูดซับพลังั้แ่อายุสี่และห้าปีแล้วขึ้นอยู่กับความอัจริยะของตัวบุคคลแต่ไม่ได้ฝึกกำลังกายถ้ามีพลังโลกาไหลดวียนอยู่จะมีแรงและความแข็งแกร่งขึ้นไปด้วยตามระดับพลังแต่ด้วยช่างลี่นั่นไม่สามารถดูดซับพลังโลกาได้เนื่องจากโรคประหลาด เส้นลมปราณแปลกไปจากของคนอื่นและอุดตันนั้นเอง
ดังนั้นแล้วคนส่วนใหญ่จึงมุ่งเน้นเกี่ยวกับการดูดซับพลังมากกว่ามุ่งเน้นด้นกำลังกายและฝึกทักษะต่างๆมากกว่า
คนใดไม่สามารถทำการดูดซับได้จะไร้ค่าไปในทันที
เช้าวันต่อมา
ช่างลี่ตื่นแต่เช้าหลังจากกินข้าวเสร็จ
ออกจากบ้านในทันที ด้วยความตื่นเต้นกับตำราเล่มใหม่ เขารีบไปที่สวนหลังบ้านในทันทีเพื่อจะได้ฝึกกำลังกาย
ผ่านไปสองสัปดาร์
หึด..
หัด.
.อ้า...
หู้
"รู้สึกดีจังเลยร่างกายเราเหมือนจะมีแรงมากขึ้นนะเนี่ยไม่เหนื่อยเหมือนตอนแรกที่ฝึก ทั้งการเคลื่อนที่ออกหมัดดูเร็วขึ้นด้วย"
ช่างลี่พูดกับตัวเองด้วยความดีใจเพราะตลอดเวลาผ่านมาเขานั้นโดนคนในตระกูลดูถูกเหยีดหยามมาตลอด
ความคิดหนึ่งก็เข้ามาในสมองของเขา
นั้นคือการดูดซับนั้นน่าจะทำได้แล้วเพราะคิดว่าตัวเขาในตอนนี้ร่างกายไม่ได้อ่อนแอเหมือนแต่ก่อนแล้ว
"หมับ/"
เขานั่งลงดูดซับในทันที