โลกใบใหม่

    สำรวจ1

    รินรดารู้สึกตัวเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สายตาชัดแจ้งมองเห็นได้ไกลมากขึ้น ผิวพรรณขาวขึ้น ผ่องใสขึ้น รู้สึกเหมือนมีประกายคล้ายกากเพชรยามโดนแสงแดด ธันวากระโดดขึ้นกระโดดลงไปมาอย่างสนุกสนาน ตอนนี้พวกเขาสามารถใช้วิชาตัวเบาเหยียบเมฆาได้แล้ว เวลาจะทำอะไรก็คล่องตัวอย่างมาก กระโดดสูงได้ถึง5เมตร ถ้าฝึกไปเรื่อยๆน่าจะได้มากขึ้นธันวาเดินไปมองดูที่ริมน้ำ น้ำใสมองเห็นปลาตัวใหญ่ยักษ์หลายร้อยตัว ธันวาก้มลงไปวักน้ำมาชิม "ไม่ผิดจากที่คิด นี่คือแม่น้ำทิพย์ธารา" พอธาวินพูดจบทุกคนก็ตาโต รู้ได้ทันทีว่านี่คือป่าทิพย์ในตำนาน เมื่อกี้ทุกคนสนใจแต่หินพลังปราณและการเลื่อนระดับจึงไม่ทันได้สังเกตรอบๆตัว"อย่างนี้ก็ผลิตยาขายได้เยอะเลย รวยแน่ๆ" ดารารายคิดจะผลิตยาน้ำทิพย์ขาย เพราะส่วนผสมไม่เยอะ ต้นทุนถูกเพราะใช้แค่น้ำทิพย์กับสมุนไพรบ้านๆอีก 2ชนิดเท่านั้น ที่สำคัญคือน้ำทิพย์จากแม่น้ำไม่มีวันหมด ข้อมูลในบันทึกของตระกูลยานี้ขายได้ราคาสูงเพราะวิธีการทำหากไม่มีน้ำทิพย์ก็ยุ่งยากมากทีเดียวใช้สมุนไพรหายากหลายตัวต้นทุนสูงมาก ยาจัดอยู่ในหมวดยาอเนกประสงค์ ไม่ว่าอาการอะไรก็สามารถรักษาได้ เอามาราดสมานแผลก็ได้ นับว่าเธอเจอของดีจริงๆ ดารารายยิ้มแป้นดีใจทุกคนสำรวจรอบบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว คิดไว้ว่าน่าจะมีแต่ของดีๆ"ข้าวหอมมะลิสีทอง""นี่หญ้าสวรรค์""ลูกท้อหมื่นปี""กล้วยหอมจันทรา""ต้นน้ำนมสวรรค์""ทับทิมพันปี""ชมพู่สีรุ้ง" เสียงตื่นเต้นที่ค้นพบของดีดังไม่หยุดหย่อน ในป่าทิพย์แห่งนี้ต้นไม้ ผลไม้อะไรที่เติบโตในนี้ล้วนเป็นต้นไม้ทิพย์ ผลของมันลูกโตกว่าปกติ พวกเขาพบสิ่งล้ำค่ามากจริงๆ หลังจากเก็บผลไม้ต่างๆมาเยอะพอสมควรแล้ว พวกเขาตัดสินใจว่าจะเพาะพันธ์ต้นไม้วิเศษไว้ตรงที่โล่งใกล้แม่น้ำจะได้รดน้ำสะดวกๆ และทำแปลงเผื่อไว้ จะลองนำผลไม้ต่างๆมาทดลองปลูกที่นี่เพิ่มด้วย การทำงานเป็นไปอย่างรวดเร็ว การมีลมปราณทำให้เคลื่อนไหวคล่องตัว ธันวาทำงานอย่างบ้าคลั่ง คึกคัก ชอบใจเป็นอย่างมาก การได้มาโลกนี้ก็ไม่เลวเลยนะ ทุกคนเดินออกจากป่าต้นไผ่ เดินไปดูทางทิศตะวันตก ก็เจอทุ่งหญ้าอาหารสัตว์ที่อุดมสมบูรณ์มากๆ ทุ่งนาเหลืองอร่ามพร้อมเก็บเกี่ยว สวนผัก สวนผลไม้ แถมผลผลิตยังใหญ่โตดูน่ากินมากทีเดียว ทุกอย่างปลูกไว้พร้อม พวกเขาเพียงดูแลต่อเท่านั้น แยกย้ายกันเก็บผักผลไม้ต่างๆ และเกี่ยวข้าวจนเสร็จ อยู่ดีๆฝนก็ตกปรอยลงมาไม่ขาดสายแค่บริเวณที่ทำการเกษตรเท่านั้น เพียงไม่นานผลผลิตต่างๆก็เริ่มงอกออกมาช้าๆ"นี่มัน ฝนชุบชีวา" รินรดาตาโต ดีใจด้วยตกใจด้วย"ประเสริฐเลิศเลอเกินไปแล้ว"ธันวาพูดอะไรต่อไม่ออกแล้ว มันเทพมากๆ โกงโคตรๆ แต่ดี เขาชอบ!!!"ตามบันทึกอีก3วันก็น่าจะเก็บได้แล้ว" ธาวินเอ่ยบอกทุกคน ทุกคนได้แต่พยักหน้ารับ รินรดายิ้มหวานให้สามี ธาวินเห็นแล้วอดใจไม่ไหวก้มลงมาหอมแก้มนิ่มทีนึง-ภารกิจใหม่ สำรวจภูเขาหลังนาข้าว รางวัลเงิน 100,000,000หน่วย- ตอนนี้เที่ยงแล้ว พวกเขาเอาผลไม้วิเศษออกมากิน ก่อนจะลองเดินเหยียบเมฆาไปทางภูเขา ธาวินกับรินรดาจับมือกันเดินไปอย่างสบายๆ ธันวาจับมือดารารายบ้าง พาน้องก้าวเดิน แค่ก้าวแรกก็วืดหน้าคะมำ พาเอาดารารายใจหายใจคว่ำ"เอาใหม่ๆ เมื่อกี้พี่ไม่ได้ตั้งตัว" ธันวารีบพูดแก้เขิน คราวนี้เขาลองพาน้องพุ่งตัวไปอีกรอบ"เหวออออ"ดารารายร้องเสียงหลง ธาวินที่ยืนรอดูอยู่รีบพุ่งไปรับน้องสาวที่หน้าคะมำพุ่งมาทางเขา"วาต้องใจเย็นๆ อย่าพึ่งออกตัวเร็วเกิน เรายังไม่ชิน"ธาวินสอนน้อง ธันวาได้แต่ยิ้มแหยรับคำ เอ่ยขอโทษดารารายที่เกือบทำให้น้องบาดเจ็บ"ไม่เป็นไรค่ะ เราลองใหม่อีกครั้งเถอะ แต่ถ้าคราวนี้พี่วาพาดาวหัวทิ่มอีก ดาวจะงอนไป3วันเลยนะ" ดารารายพูดปลอบพี่ชายพร้อมขู่สำทับอีกที คราวนี้ธันวาจูงมือดารารายค่อยๆเดินอย่างมั่นคงดารารายยิ้มกว้างพอใจ แต่พอเริ่มชินแล้วธันวาก็พาน้องวิ่งฉิวบนอากาศไปอย่างรวดเร็ว ได้ยินแต่เสียงร้องโวยวายของดารารายดั่งลอยลมมาให้ได้ยิน รินรดาหัวเราะขำความขี้แกล้งของธันวา ธาวินก้มมองรอยยิ้มสว่างไสวของภรรยาอย่างรักใคร่ ถ้าสามารถทำให้ภรรยาของเขาคงรอยยิ้มสดใสอย่างนี้ไว้ได้ ให้ไปอยู่โลกไหนเขาก็ยอมทั้งนั้น