1
ยินดีต้อนรับสู่ระบบสวมบทในนิยาย
สายฝนเริ่มโปรยปรายเปาะแปะในยามเช้าตรู่ระหว่างหุบเขาที่มีแนวต้นไม้เรียงรายถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกหม่นมัวสลัวรางราวแดน์
รถส่วนตัวสีดำคันหนึ่งแล่นไปตามถนนอันเลี้ยวลดบนเขา
คนขับตรงเบาะหน้าบังคับพวงมาลัยอย่างระมัดระวังส่วนชายหนุ่มผู้นั่งอยู่เบาะหลังสวมสูทสีเทาทั้งตัวเสื้อเชิ้ตขาวสะอาดหมดจดถูกรีดจนปราศจากรอยยับย่นนิ้วเรียวยาวขยับพลิกเอกสารฉบับหนึ่งอ่าน
ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา สีหน้าเ็าเพียงนั่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่พูดอะไรก็ให้ความรู้สึกกดดันอย่างน่าประหลาดบรรยากาศภายในรถเงียบสงบกว่าปกติเพราะการคงอยู่ของเขาคนขับถึงกับไม่กล้าหายใจแรงด้วยกลัวว่าจะไปรบกวนเข้า
คนที่นั่งอยู่ข้างกันคือหญิงสาวอายุประมาณยี่สิบปีใบหน้าเปี่ยมกลิ่นอายอ่อนเยาว์มีชีวิตชีวา เธอสวมค็อกเทลเดรสสีชมพู รวบผมเป็มวยบนศีรษะกำลังถือโทรศัพท์อ่านนิยายอย่างจริงจังตั้งใจ
อ่านไปสักพักจู่ ๆ เธอก็หันหน้าไปกวาดตาพิจารณาชายหนุ่มข้างตัวขึ้น ๆ ลง ๆ
ชายหนุ่มััได้ถึงสายตาของเธอจึงเอ่ยถามเรียบ ๆ “เป็อะไรไป”
หญิงสาวยิ้มตาหยีด้วยความสดใส“พี่คะ ตัวเอกของนิยายเื่นี้ชื่อเผยเซ่าเจ๋อเหมือนพี่เลย”
เผยเซ่าเจ๋อตอบอย่างไม่ใส่ใจ“นิยายอะไรเหรอ”
“Accidental Mark เป็นิยายABO ค่ะ”
“นิยาย ABO?”เผยเซ่าเจ๋อไม่สนใจนิยายออนไลน์เขาเคยอ่านแต่บทซีรีส์ออนไลน์สองสามเื่ที่ฝ่ายภาพยนตร์และโทรทัศน์ของบริษัทคัดกรองแล้วก่อนนำมาเสนอจึงไม่รู้ว่านิยาย ABO คืออะไรเขานึกว่าเป็หมู่เืด้วยซ้ำ
“แค่กๆ” เผยเสวี่ยฉิงเขินเกินกว่าจะสาธยายรายละเอียดกับพี่ชาย เลยอธิบายคร่าว ๆ แทน“เป็เซตติงที่รับมาจากต่างประเทศน่ะ ในโลกของนิยายABO ผู้คนถูกแบ่งออกเป็สามกลุ่มคือ อัลฟ่า เบต้า และโอเมก้าในหมู่พวกเขา ร่างกายของอัลฟ่าและโอเมก้าจะมีฟีโรโมนที่ตอบสนองซึ่งกันและกันจะตีความว่าฮอร์โมนเป็ตัวควบคุมสัญชาตญาณมนุษย์ก็ได้ค่ะเผยเซ่าเจ๋อที่ชื่อเดียวกับพี่เป็อัลฟ่าขนาดฐานะยังเป็ประธานบริษัทบันเทิงเหมือนพี่ด้วยนะ”
เผยเซ่าเจ๋อฟังแล้วตามไม่ค่อยทัน
เผยเสวี่ยฉิงชะงักก่อนจะบ่นงึมงำ “เสียแต่เผยเซ่าเจ๋อในหนังสือสารเลวเกินหลังจากตัวเอกเฉิงซย่าคุมฟีโรโมนของตัวเองไม่อยู่เ้าชั่วนี่ก็ทรมานเขาไปทั้งตัวจนาเ็เกือบตายแน่ะ พี่ชื่อแซ่เดียวกับเขาก็จริงแต่นิสัยไม่เหมือนกันเลยสักนิด”
“อืมจะชื่อเดียวกันก็ไม่แปลกหรอก ชื่อพี่ไม่นับว่าพิเศษอะไร”
เผยเซ่าเจ๋อไม่สนใจเื่นี้แม้แต่น้อยก้มหน้าอ่านเอกสารต่อ
ปกติเขางานยุ่งมากที่กลับบ้านคราวนี้ก็เพราะวันนี้เป็วันเกิดอายุครบสามสิบปีของเขาคุณแม่จึงจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้
เอกสารในมือเป็สัญญาลงนามโพรเจกต์ภาพยนตร์เื่ต่อไปฝ่ายกฎหมายตรวจสอบความถูกต้องหลายครั้งแล้วจึงส่งให้เขาพิจารณาขั้นสุดท้ายยังมีเวลาเดินทางอีกหนึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงโรงแรม เขาเลยหยิบสัญญาติดมือมาด้วยกะจะอ่านสัญญาให้จบบนรถ
ผ่านไปสิบนาทีเผยเซ่าเจ๋อก็อ่านสัญญาจบเขาเก็บสัญญานั้นใส่ลงในกระเป๋าเอกสารซึ่งนำติดตัวมาด้วย
เผยเสวี่ยฉิงเห็นพี่ชายว่างแล้วจึงอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ “พี่คะ ในวงการบันเทิง กฎลับ[1]เป็เื่ปกติมากเลยเหรอถ้าวันหนึ่งมีดาราหน้าตาดีจัด ๆ มาโผล่บนเตียงพี่ พี่จะถือโอกาสใช้กฎกับเขาเลยไหม”
เผยเซ่าเจ๋อกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์“ไม่มีทาง”
“...”เผยเสวี่ยฉิงยักไหล่อย่างอ่อนใจ
พี่น่ะจริงจังเถรตรงเกินไปต่อให้มีคนมาประเคนตัวถึงที่ก็ไม่รู้สึกรู้สาหรอกเขาไม่มีทางเป็เหมือนฝ่ายรุกขยะอย่างในนิยายAccidental Mark เด็ดขาด
ฝ่ายรุกขยะเผยเซ่าเจ๋อในนิยายเื่นี้คืนแรกที่เฉิงซย่าถูกส่งมาเสิร์ฟก็ฟาดเรียบไม่มีเหลือเป็เหตุให้เนื้อเื่แสนดราม่าโคตรน้ำเน่ายุงชุมตามมาอีกเป็พรวน
เดิมทีพล็อตก็โหดร้ายมากอยู่แล้วแถมชื่อฝ่ายรุกขยะนี่ดันมาเหมือน พี่ชายเธออีกเผยเสวี่ยฉิงเลยพลอยไม่อินอย่างช่วยไม่ได้...
เ้าเมะขยะในนิยายน่ะสมองไม่ทำงานอยู่บ่อย ๆเอามาเทียบคุณพี่ชายผู้ชาญฉลาดแสนเยือกเย็นของเธอไม่ได้เลยสักเสี้ยว
เผยเซ่าเจ๋อเป็ชายผู้ทุ่มสุดตัวเพื่อหน้าที่การงาน
ในความทรงจำของเผยเสวี่ยฉิงเผยเซ่าเจ๋อไม่เคยมีความรัก ถึงแม้เ้าตัวจะหน้าตาโดดเด่น ร่ำรวยเงินทองมีผู้หญิงนับไม่ถ้วนอยากเข้าหา แต่เขาทะนงตน ไม่แยแสด้านชีวิตส่วนตัวก็มีวินัยจนน่าสะพรึง ตื่นนอนและรับประทานอาหารเป็เวลาทุกวันโลกของเขาเหมือนจะมีแค่งาน เื่อื่นใดล้วนกระเถิบไปอยู่ข้าง ๆ
คุณพ่อด่วนจากโลกนี้ไปเร็วนักส่วนคุณแม่ก็ร่างกายไม่แข็งแรง ตอนเผยเซ่าเจ๋อรับ่ต่อบริษัทเขาอายุเพียงยี่สิบสองปี เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยมาหมาด ๆบริษัทในยามนั้นมีหนี้สินก้อนโต หวิดจะล้มละลายเต็มทีแค่คิดดูก็รู้ว่าเผยเซ่าเจ๋อต้องกดดันขนาดไหน
เขาลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองไม่ว่าจะสำรวจตลาด คัดกรองโพรเจกต์ หรือเฟ้นหาศิลปิน
เพื่อหาเงินลงทุนแล้วเขาถึงขั้นดื่มเหล้ากับนักลงทุนในงานเลี้ยงจนเืออกในกระเพาะอาหารถึงกับต้องนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนผลคือป่วยเป็โรคกระเพาะรุนแรงด้วยประการฉะนี้...
ระยะนั้นเขาพักผ่อนไม่เพียงพอทุกวันนอนไม่ถึงห้าชั่วโมง ทำงานหามรุ่งหามค่ำตลอด
ประสบการณ์มากมายหล่อหลอมให้เขามีนิสัยเด็ดขาดเยือกเย็นในทุกสถานการณ์
ด้วยความพากเพียรบากบั่นหลายปีของเขาตระกูลเผยจึงยึดครองวงการบันเทิงไปครึ่งหนึ่งศิลปินที่เฟ้นหามาต่างโด่งดังเปรี้ยงปร้างภาพยนตร์หลายเื่ที่ลงทุนไปก็ทำรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศ[2]ถล่มทลาย เผยเซ่าเจ๋อกลายเป็ผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์ในการลงทุนกว้างไกลที่สุดในแวดวงธุรกิจ
ประสบการณ์ตลอดหลายปีดังกล่าวทำให้เผยเซ่าเจ๋อดูเป็ผู้ใหญ่มีวุฒิภาวะกว่าเดิมบรรดาสาว ๆ และดาราวัยรุ่นตรงหน้าเขาคิดอะไรเ้าตัวแค่เหลือบตาหน่อยก็มองทะลุปรุโปร่งจึงไม่นึกอยากมีความรักแม้อายุอานามจะย่างสามสิบแล้วก็ตาม
คิดๆ ดูมันก็ถูกแหละ พวกคนที่เล็งจะเอาอกเอาใจคอยเข้าใกล้หวังไต่เต้าจำเป็ต้องเสียเวลาไปรักใคร่คบหาด้วยหรือไง
เผยเซ่าเจ๋อในวันนี้โด่งดังและประสบความสำเร็จขนาดดาราในวงการบันเทิงซึ่งมีฐานแฟนคลับมากมาย พอเจอกันยังต้องเรียกเขาว่า‘ประธานเผย’ อย่างเกรงอกเกรงใจทว่าเผยเสวี่ยฉิงมักรู้สึกอยู่เรื่อยว่าพี่ของเธอขาดความรู้สึกอย่างมนุษย์มนาไปหน่อยพี่ชายทำตัวเ็าเกินไปแบบนี้ อย่างกับเครื่องจักรเดินได้แน่ะเธอหวังเหลือเกินว่าจะมีใครสักคนที่รักเขาหมดหัวใจโดยแท้จริงมาอยู่เคียงข้าง
แต่ไม่รู้นะว่าคนแบบนั้นจะปรากฏตัวเมื่อไร
งานเลี้ยงวันเกิดของเผยเซ่าเจ๋อจัดขึ้นที่โรงแรมห้าดาวชื่อดังในย่านนี้
เครือญาติของตระกูลเผยมากันพร้อมพรั่งศิลปินในสังกัดบริษัทก็มากันครบบรรดาบุตรสาวตระกูลใหญ่ต่างแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มที่หมายสร้างความประทับใจแก่เผยเซ่าเจ๋อโถงจัดเลี้ยงสว่างไสวระยิบระยับ ของขวัญ สำหรับเผยเซ่าเจ๋อกองพะเนินเป็ูเาแล้ว
ครั้นเห็นเผยเซ่าเจ๋อปรากฏตัวทุกคนก็เปิดทางให้ทันที
เผยเซ่าเจ๋อสีหน้าเรียบเฉยนำน้องสาวมาถึงใจกลางโถงจัดเลี้ยงเดินไปตรงหน้ามารดาแล้วสวมกอดท่านอย่างอ่อนโยนทีหนึ่ง
คุณแม่เผยตบบ่าลูกชายอย่างนุ่มนวลยิ้มเอ่ยว่า “เซ่าเจ๋อ สุขสันต์วันเกิดนะลูก วันเกิดอายุสามสิบปีของลูกแม่อยากให้คึกคักสักหน่อย ก็เลยเชิญเพื่อนฝูงมาเสียเยอะ ลูกคงจะไม่ถือสานะ”
มุมปากของเผยเซ่าเจ๋อยกยิ้มอย่างหาชมได้ยาก“ไม่อยู่แล้วครับ”
ปกติเขามักทำท่าทางเคร่งขรึมจะเผยรอยยิ้มผ่อนคลายเช่นนี้ออกมาเมื่ออยู่ต่อหน้าครอบครัวเท่านั้น
คุณหนูสองสามคนที่มองอยู่ไกลๆ หัวใจเต้นแรง ออกความเห็นเสียงเบาอย่างทนไม่ไหว “ประธานเผยหน้าตาดีเบอร์นี้เดบิวต์ได้เลยเนอะเธอ”
“เขาเป็เ้าของทรัพย์สินตั้งหลายพันล้านจำเป็ต้องเดบิวต์ไปแสดงเองด้วยหรือไงยะ”
“นั่นสิ...เขาโสดมาตลอดเลยไม่รู้จะชอบผู้หญิงแบบไหนกันน้า”
“ยังไงก็ไม่มีทางชอบคนขี้นินทาแบบเธอหรอกย่ะ!”
งานเลี้ยงวันเกิดเริ่มตอนสองทุ่มตามกำหนดการเผยเซ่าเจ๋อถูกแม่ส่งซิกให้ จึงหยิบไมค์ขึ้นมากล่าวอะไรสองสามประโยคพอเป็พิธีแล้วตัดเค้กวันเกิดด้วยตัวเอง
รอบด้านมีเสียงปรบมือกระหึ่มจากนั้นก็เป็่เวลาอาหารบุฟเฟต์ มีคนเข้ามาขอชนแก้วไม่ขาดสาย
“สุขสันต์วันเกิดครับประธานเผยคิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนานะครับ!”
“สุขสันต์วันเกิดค่ะประธานเผย...”
หลังจากดื่มไวน์แดงแก้วแล้วแก้วเล่าศีรษะของเผยเซ่าเจ๋อวิงเวียนขึ้นเรื่อย ๆ เขาไม่ชอบสถานที่โหวกเหวกแบบนี้เลยแต่ก็ไม่อาจหักหน้าผู้เป็แม่ถึงอย่างไรความครื้นเครงในวันนี้ก็มีเพื่อฉลองวันเกิดให้ตน
เผยเซ่าเจ๋อฝืนทนจนงานเลี้ยงวันเกิดใกล้จบแล้วจึงค่อยโทรศัพท์หาผู้ช่วย บอกเสียงทุ้มว่า “อีกเดี๋ยวให้คนขับรถไปส่งแม่ฉันกับเสี่ยวฉิงกลับบ้านส่วนคุณไปส่งผมที่วิลล่าชานเมืองตะวันตก ผมจะพักที่นั่นสองวัน”
ผู้ช่วยตอบรับทันที“ครับประธานเผย ผมจะเข้าไปเดี๋ยวนี้”
ไม่นานนักผู้ช่วยก็ขับรถมารับเขาที่โรงแรม เผยเซ่าเจ๋อขึ้นนั่งเบาะหลัง มือข้างหนึ่งกุมขมับ
เขาคอแข็งพอประมาณแต่วันนี้ดื่มเหล้าเยอะเกินไป ปวดขมับตุบ ๆ มาสักพักแล้ว ในหัวมีเสียงวิ้ง ๆราวกับจะะเิ
ผู้ช่วยมองเขาจากกระจกมองหลังพบว่าสีหน้าของประธานเผยย่ำแย่มาก จึงอดถามอย่างกังวลไม่ได้ “ท่านประธานครับอาการปวดหัวของคุณกำเริบอีกแล้วเหรอ กินยาแก้ปวดสักหน่อยไหมครับ”
เผยเซ่าเจ๋อเสียงแหบพร่า“ไม่ต้อง คุณตั้งใจขับรถเถอะ ผมขอนอนสักเดี๋ยว”
พูดจบเขาก็ดึงม่านเบาะหลังปิดไฟในตัวรถ พิงพนักหลับตาพักผ่อน
ผู้ช่วยได้แต่ขับรถไปเงียบๆ
วันนี้ฝนตกทั้งวันท่ามกลางไอหมอกหนาซึ่งปกคลุมทั่วเมือง ทัศนวิสัยหลังจากฟ้ามืดมองเห็นได้ไม่เกินสามสิบเมตรด้วยเหตุนี้ตอนขับรถผู้ช่วยจึงระมัดระวังเป็พิเศษและลดความเร็วให้ช้าที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้
ใช้เวลาขับรถสองชั่วโมงกว่าจะมาถึงวิลล่าตรงชานเมืองตะวันตก
ผู้ช่วยประคองเผยเซ่าเจ๋อผู้มีสีหน้าย่ำแย่ไปถึงห้องนอนทั้งยังรินน้ำอุ่นแก้วหนึ่งวางตรงหัวเตียงให้เ้านายอย่างเอาใจใส่
เผยเซ่าเจ๋อปวดหัวหนักมากจริงๆ เขาควานเอายานอนหลับสองสามเม็ดในลิ้นชักหัวเตียงมาใส่ปาก จึงค่อยหลับลึกลงได้
********
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไรในสมองเผยเซ่าเจ๋อมีเสียงจักรกลประหลาด ๆ ดังขึ้น
[ยินดีต้อนรับสู่ระบบทะลุมิติเข้าไปในหนังสือระบบหมายเลข 1022 ยินดีให้บริการด้วยหัวใจ]
[บัญชีผู้เล่น <เผยเซ่าเจ๋อ>ได้เปิดใช้งานแล้ว]
[นิยายที่อ่านครั้งล่าสุดคือ...ขออภัยตรวจสอบไม่พบนิยายใด ๆ ที่ผู้เล่นเคยอ่านในระยะเวลาสามเดือนนี้]
[ตรวจค้นความทรงจำ...]
[นิยายเื่ล่าสุดในความทรงจำคือ Accidental Mark แต่งโดยผีเสื้อโบยบิน]
[กำลังดาวน์โหลดโลกนิยาย]
[เชื่อมต่อผูกมัดกับตัวละคร <เผยเซ่าเจ๋อ>สำเร็จ]
[เริ่มต้นไกด์ไลน์ภารกิจ]
เผยเซ่าเจ๋อลุกพรวดขึ้นนั่งบนเตียง
เขาจำได้แค่ว่าตนดื่มเหล้าในงานเลี้ยงวันเกิดไปเยอะมากจนปวดหัวอย่างรุนแรงหลังกลับถึงวิลล่าก็กินยานอนหลับไปสองสามเม็ดเพราะหัวระบมถึงขั้นหลับไม่ลงการกินยานอนหลับเมื่อนอนไม่หลับนั้นเป็นิสัยที่สั่งสมมาหลายปีของเขา
ตอนนี้อย่าว่าแต่เื่สะดุ้งตื่นอย่างไร้สาเหตุเลยเสียงในสมองนั่นมันคืออะไรกัน?
ขณะเผยเซ่าเจ๋อกำลังงุนงงจู่ ๆ ข้างตัวก็มีร่างอุ่น ๆ แนบเข้ามาชิดมือเรียวยาวของอีกฝ่ายลูบคลำเอวเขากอดก่ายเอาไว้ ผิวกายของทั้งสองแนบสนิทชิดใกล้ชัดเจนว่าอีกฝ่ายไม่ได้สวมเสื้อผ้า...เขาเองก็ด้วย
“??”
เผยเซ่าเจ๋อเปิดไฟทันทีสายตาเฉียบคมพุ่งปราดไปข้างตัว
...เด็กหนุ่มคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียงมีผ้าห่มคลุมร่าง เผยใบหน้าและกระดูกไหปลาร้าวับ ๆ แวม ๆ
หนุ่มน้อยผิวพรรณขาวผ่องหน้าตางดงาม แสงไฟอุ่นนวลส่องกระทบใบหน้าของเ้าตัวแฝงความอ่อนเยาว์แบบเด็กนักเรียน แต่องคาพยพทั้งห้าดูดีสุดขีดแม้จะอยู่ในวงการบันเทิงซึ่งอุดมไปด้วยหนุ่มรูปงามจนนับไม่หวาดไม่ไหวรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายก็ยังจัดอยู่ในแถวหน้าได้
เพียงแต่เวลานี้เด็กหนุ่มใบหน้าแดงก่ำ ขยับตัวใต้ผืนผ้าห่มอย่างอยู่ไม่สุข
เผยเซ่าเจ๋อหวนนึกถึงเื่กฎลับของวงการบันเทิงที่น้องสาวถามขึ้นวันนี้
หรือว่าจะมีคนอยากปีนขึ้นเตียงเขาหวังพึ่งเขาเพื่อผลประโยชน์จริง ๆ?
เผยเซ่าเจ๋อกดมือที่ปัดป่ายมั่วซั่วของเด็กหนุ่มอย่างว่องไวเอ่ยถามอย่างนิ่งสงบ “ใครส่งเธอมา”
เสียงของชายหนุ่มทุ้มต่ำเรียบเย็น อุณหภูมิห้องนอนทั้งห้องคล้ายจะลดฮวบลงหลายองศาจากเสียงของเขา
หนุ่มน้อยเงยหน้าหลังมองเห็นว่าอีกฝ่ายเป็ใครก็พลันขดตัวใต้ผ้าห่ม กล่าวด้วยริมฝีปากสั่น ๆลมหายใจสับสน “ประ ประธานเผย...ผม ผมชื่อเฉิงซย่าดูเหมือนฟีโรโมนโอเมก้าของผมจะหลุดการควบคุม...”
เฉิงซย่า? ฟีโรโมนโอเมก้า?
ทำไมฟังดูคุ้น ๆ กันนะ
[1]เื่ดำมืดที่เปิดเผยไม่ได้ในวงการบันเทิง
[2]บ็อกซ์ออฟฟิศ(BoxOffice) หรือห้องจำหน่ายตั๋วยอดขายจะใช้เป็ตัววัดกระแสความนิยมของภาพยนตร์แต่ละเื่
3K
![รับจ้างตั้งครรภ์ [Mpreg]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1610667144_93187369.webp)
