ในที่สุดนิยายที่ผมอ่านก้มาถึงตอนจบหลังจากที่ผมอ่านมาตลอดปีมานี้ก้ถึงตอนจบแล้วนี่คงเป็ตอนสุดท้ายของเื่ WONDERLAND แล้วสินะเอาจริงๆผมก้แอบเสียดายนะนี่เป็นิยายที่ผมชอบที่สุดั้แ่สมัยมัธยมจนมาถึงเป็มนุษย์เงินเดือน สวัสดีครับผม คิม ไดกิ มนุษย์เงินเดือนที่ชื่อมีความหมายว่า "ชัยชนะผู้ยิ่งใหญ่" แต่ก้นั่นแหละครับชื่อขอผมตรงข้ามกับผม ผมไม่เคยชนะใครเลย.... ในขณะที่ผมกำลังกดเข้าไปอ่านนิยายตอนสุดท้ายของเื่ WONDERLAND
"ทำอะไรอยู่หรอคะ คุณไดกิ?"
หญิงสาวน่ารักและเป็ที่ชื่นชอบของคนในบริษัทได้เข้ามาทักทายผม ด้วยท่าทีที่เป็มิตรเหมือนทุกที
"สวัสดีครับ คุณซารัง เอ่อออ ผมแค่กำลังอ่านนิยายอยู่ครับ"
ให้ตายเหอะทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมีออร่าเปล่งประกายขนาดนี้ได้กัน! แต่ผมก้พอเข้าใจได้แหละเพราะเธอคนนี้เป็คนที่ตรงข้ามกับผมในทุกด้านเลย เธอเป็คนที่มีแต่คนรัก มีเพื่อนเยอะ แล้วก้กำลังจะได้เลื่อนขั้นเป็หัวหน้าในขณะที่อายุเท่ากัน ต่างกับผมที่ไม่มีอะไรเลย
"อ่านนิยายหรอคะ? ฉันพึ่งรู้นะคะเนี่ยว่าคุณไดกิอ่านนิยายด้วย"
แน่นอนสิครับใครจะไปรู้ว่ามนุษย์เงินเดือนแค่นี้ยังอ่านนิยายอยู่ละครับแถมยังเป็นิยายที่เสียเงินด้วย ถึงผมจะไม่ได้มีเงินมากนักแต่นอชิยายเื่นี้เป็เื่เดียวที่ผมซื้อ ที่จริงั้แ่ตอนแรกจนถึงตอนที่ 450 มันยังเปิดให้อ่านฟรีอยู่นะ แต่พอมาถึงตอนที่ 470 ขึ้นไปกลับมีคนอ่านน้อยลง ผมคิดว่ามันน่าจะเป็เพราะคนต้องเสียตังให้กับนิยายเื่นี้และนิยายเื่นิยายเื่นี้ก้มีคนอ่านน้อยอยู่แล้วด้วยทำให้พอถึงตอนที่ 485 เหลือผมอ่านอยู่แค่คนเดียว...
"มันเป็นิยายแนวอะไรหรอคะ ฉันขอดูหน่อยได้มั้ยคะ ฉันก้ชอบอ่านนิยายเหมือนกันค่ะ"
คุณซารังยื่นหน้ามองที่โทรศัพท์ของผมเพื่อดูนิยายของผม
"อ่อ แค่นิยายแฟนตาซีทั่วไปหน่ะครับ"
ที่จริงผมไม่อยากให้คนรู้เท่าไหร่ เพราะใครกันหล่ะจะคิดว่ามนุษย์เงินเดือนที่อายุใกล้เลข 3 จะมานั่งอ่านนิยายแฟนตาซีที่พระเอกพิชิตหอคอย500ชั้นเพื่อกันหล่ะแถมผมยังเป็นิยายที่ไม่มีคนรู้จักด้วย แต่ที่ผมชอบนิยายเื่นี้เพราะผมอ่านมันมานานมากอีกอย่างคือผมอิจฉาพระเอกในเื่มาก พระเอกในเื่ WONDERLAND มีชื่อว่า "โฮชิ" ตัวเอกของเื่นี้เป็คนเก่งมากถึงแม้จะต้องเจอหอคอยชั้นที่มีมอนส์เตอร์โหดหรือต้องสูญเสียคนรักแต่ก้ยังเดินไปข้างหน้าได้แต่ก้ไม่ใช่ว่าโฮชิจะไม่เคยเดินผิดทางเลยอย่างเช่นตอนที่เสียคนรักไปในชั้นที่170โฮชิก้ถูกด้านมืดเข้าครอบงำแล้วก้เกือบกลายเป็ปีศาจไปเลยถ้าไม่มีจีเซลที่เป็อาวุธและเพื่อนสนิทของโฮชิคอยช่วยให้ออกจากด้านมืดลหละก้ตัวเอกของนิยายของเื่นี้คงกลายเป็มอรส์เตอร์ระดับสูงสุดแน่
คุณซารังได้กลับไปนั่งที่ของตัวเองแล้ว ขณะที่ผมกำลังอ่านตอนจบของเื่ผมเลื่อนไปที่หน้าสุดท้ายของนิยายมันเป็หน้ากระดาษเปล่าจู่ๆก้มีความขึ้นว่า
คุณชอบนิยายเื่นี้หรือไม่? หลังจากนั้นก้มีหน้าต่างเด้งขึ้นมาระหว่างคำว่า ใช่ กับ ไม่ แน่นอว่าผมต้องกดคำว่าใช่ หลังจากที่ผมกดคำว่าใช่ในหน้าจอโทรศัพท์ของผมจู่ๆก้มีเสียงะเิดังมาก
"คุณไดกินี่มันเสียงอะไรกันคะ?!"
คุณซารังหันมาถามผมด้วยสีหน้าใและหวาดกลัว ผมลุกออกไปแล้วมองไปที่หน้าต่างทำให้เห็นว่าโลกข้างนอกได้เปลี่ยนไปแล้ว.....