“คืนนี้ลมพายุรุนแรงและมีฝนตกหนักทั่วประเทศ ประชาชนควรอยู่แต่ในอาคาร ขอให้ทุกท่านหลีกเลี่ยงการขับขี่ยานพาหนะทางอากาศทุกชนิดด้วยนะครับ ข่าวต่อไป ฟุบ...”
“อยากใช้ชีวิตที่มีแต่ความบ้าบิ่นท้าทาย แต่กลัวการาเ็ใช่หรือไม่ ลองนี่สิเทคโนโลยี ฟุบ...”
“เปลี่ยนโลกที่คุณเคยรู้จัก ััประสบการณ์ครั้งใหม่ ถ่ายทอดความรู้สึกอย่าง ฟุบ...”
“ต่อไปพบกับเพลงสุดฮิต ที่นาทีนี้คงไม่มีใครไม่รู้จักพวกเธอ หากพร้อมแล้วขอเชิญพบกับวง Black Angel กับเพลง War or Love ฟุบ...”
หญิงสาวปิดเครื่องฉายภาพสามมิติลงในที่สุด ตัวเลข 21:00 บนข้อมือที่ขาวราวกับไข่มุกของเธอกำลังเปลี่ยนเป็ 21:01 เธอเดินไปที่ห้องนอนและเปิดใช้งานเครื่อง CR-8 ที่มีลักษณะคล้ายอ่างอาบน้ำสี่เหลี่ยมผืนผ้า เมื่อฝาเครื่องถูกเปิดออก หญิงสาวปลดเปลื้องเสื้อคลุมเผยให้เห็นผิวพรรณงดงามราวกับไข่มุก ขานวลเนียนก้าวเข้าไปในเครื่อง เธอทอดตัวลงนอนเสมือนแช่อ่างอาบน้ำ
เมื่อฝาเครื่องปิดลง ของเหลวสีฟ้าถูกลำเลียงเข้าไปจนเต็มพื้นที่ภายใน ร่างกายหญิงสาวถูกของเหลวสีฟ้าแทรกซึมเข้าไปทุกส่วนของร่างกายไม่เว้นแม้แต่อวัยวะภายใน หากสังเกตให้ดีจะพบว่าเส้นเืทั่วร่างกายของเธอเริ่มกลายเป็สีฟ้า เธอสามารถหายใจในเครื่อง CR-8 ที่อัดแน่นไปด้วยของเหลวสีฟ้าได้ เพราะว่าภายในของเหลวสีฟ้านั้นมีส่วนผสมของออกซิเจนและปัญญาประดิษฐ์ (AI) ขนาดเล็กจิ๋วที่ชื่อว่า Nano-Blue มันคอยทำหน้าที่หลาย ๆ อย่าง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือการช่วยให้ระบบหายใจยังคงสมบูรณ์แบบ สีหน้าของเธอยังคงเรียบเฉยแสดงให้เห็นว่าเธอผ่านการใช้งานเครื่อง CR-8 มาแล้วหลายครั้ง หากเป็ครั้งแรกที่เข้าใช้งาน CR-8 Nano-Blue จะกระจายไปทั่วเส้นเืของร่างกายโดยการนำทางของของเหลวสีฟ้า เพื่อสร้างร่างจำลองเสมือนจริงขึ้นมาในโลก CCR (Central Copy Reality)
หากเป็เมื่อศตวรรษที่ 21 ใครพบเหตุการณ์นี้ก็คงประหลาดใจ แต่ในยุคปัจจุบันนี้ถือเป็เื่ปกติที่เราคุ้นเคยกันเป็อย่างดี
เทคโนโลยี CR (Copy Reality) หรือ สำเนาเสมือนจริง ถูกพัฒนามาจากเทคโนโลยีสมัยโบราณอย่าง VR (Visual Reality) มันเข้าไปมีบทบาทในทุกแวดวง ไม่ว่าจะเป็การทหาร การท่องเที่ยว ความบันเทิง การกีฬา การศึกษา หรือแม้กระทั่งวงการเกม
การทำงานของเทคโนโลยี CR (Copy Reality) คือการส่ง Nano-Blue ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ขนาดเล็กจิ๋วที่อาศัยอยู่ในของเหลวสีฟ้า เข้าไปในร่างกายและสำเนาร่างกายที่มีความเหมือนกันกับผู้ใช้ร้อยเปอร์เซ็นต์เข้าไปในโลกเสมือน ผู้ใช้สามารถบังคับและควบคุมร่างสำเนาผ่านสิ่งที่เรียกว่า Linker อุปกรณ์เชื่อมต่อบริเวณท้ายทอย เสมือนกับการเล่นรถหรือหุ่นยนต์บังคับ หากแต่ผู้ใช้สามารถััอรรถรสของผู้กระทำจริง ๆ ไม่ใช่แค่อรรถรสของผู้บังคับวัตถุนั้น ๆ เช่น การที่เราบังคับหุ่นยนต์ให้วิ่งผ่านพื้นทรายร้อน ๆ เป็ระยะทางหนึ่งร้อยเมตร ระหว่างที่หุ่นยนต์ตัวนั้นวิ่งไป ผู้บังคับจะได้รับอรรถรสทุกอย่างของสิ่งที่ถูกบังคับ ไม่ว่าจะเป็ลมที่ผ่านร่างกาย ััของเม็ดทราย ความร้อนใต้ผิวเท้า การเสียดสีของชิ้นส่วนร่างกาย กลิ่นของทะเลที่อยู่ถัดออกไป รวมไปถึงความเหนื่อยล้าและความเ็ปในกรณีที่เป็สิ่งมีชีวิต ััเหล่านี้เกิดจากการทำงานร่วมกันของ Nano-Blue และ Linker
ข้อดีของเทคโนโลยี CR (Copy Reality) คือความรู้สึกเชิงอรรถรสที่ผู้ใช้จะได้รับนั้นสมบูรณ์แบบราวกับเป็ร่างกายของผู้ใช้จริง ๆ หากแต่ไม่มีอันตรายใด ๆ ที่จะส่งผลมาถึงตัวผู้ใช้ เช่น หากคุณ้าััการละเล่นเสี่ยงอันตรายของยุคโบราณอย่างการะโบันจี้จัมพ์ แต่คุณกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน คุณเพียงใช้เครื่องเล่น CR ก็ไม่ต้องกลัวกับอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น ความเสียหายรูปแบบใด ๆ ก็ตามที่เกิดขึ้นจะไม่ส่งผลไปถึงร่างจริงของคุณ
เทคโนโลยี CR (Copy Reality) ถูกบรรจุเข้าไปในแบบเรียนของนักเรียนไฮสคูลทุกแห่งทั่วโลก เนื่องจากมันเคยเป็อุปกรณ์สำคัญชนิดหนึ่งที่ใช้ในาโลกครั้งที่สี่ านี้มีชื่อเรียกว่า Clone War เป็าครั้งใหญ่และรุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์โลก แต่จำนวนผู้เสียชีวิตรวมกันคือศูนย์ เพราะทั้งสองฝ่ายบรรลุข้อตกลงร่วมกันในการใช้ CR (Copy Reality) เพื่อทำา
4 ปี หลังสิ้นสุดา ทั่วโลกเกิดความโกลาหลอีกครั้ง หนึ่งในทหารฝ่ายที่ชนะาออกมาเปิดเผยว่า ตัวเขาสามารถเชื่อมต่อกับ Linker ได้ในความเสถียรสมบูรณ์ที่ 85 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งมันหมายความว่า ชายคนนั้นสามารถใช้ร่างสำเนาของเขาได้ดีกว่าการควบคุมร่างกายตนเองถึง 5 เปอร์เซ็นต์
ผู้คนทั่วโลกและบริษัท CCR ผู้ผลิตและพัฒนาเทคโนโลยี CR ตกตะลึงกับข่าวของชายผู้นี้มาก เพราะหนึ่งในความสามารถที่แท้จริงของ Linker ไม่ใช่แค่การเชื่อมต่อกับร่างสำเนา แต่เป็การเพิ่มศักยภาพทางสมองให้กับผู้ใช้ผ่านร่างสำเนา แต่มีข้อแม้ว่าผู้ใช้จะต้องสามารถเชื่อมต่อกับ Linker ให้ได้ความเสถียรสมบูรณ์ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป
แต่ปัญหาที่บริษัท CCR พบคือ ไม่มีมนุษย์คนไหนที่สามารถเชื่อมต่อกับ Linker ได้เกินความเสถียรสมบูรณ์ที่ 70 เปอร์เซ็นต์สักคนเดียว มันทำให้พวกเขาถอดใจเื่ความเสถียรสมบูรณ์กับ Linker เกิน 70 เปอร์เซ็นต์ไปแล้ว แต่ข่าวนี้ได้สร้างความหวังครั้งใหญ่แก่พวกเขาอีกครั้ง มันเกินกว่าที่พวกเขาหวังไว้เยอะทีเดียว
ความเสถียรสมบูรณ์ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ คือการบังคับควบคุมร่างสำเนาได้ดั่งเช่นร่างกายของตนเอง มันเป็สิ่งที่ชายผู้สร้างหวังว่าจะได้เห็น แต่ข่าวความเสถียรสมบูรณ์ที่ 85 เปอร์เซ็นต์ หรือการควบคุมร่างสำเนาได้ดีกว่าร่างกายของตนเองถึง 5 เปอร์เซ็นต์ คือเหตุผลที่แท้จริงที่เขาสร้างเทคโนโลยี CR ขึ้นมา มันคือการเพิ่มขีดความสามารถของมนุษย์ แม้ว่าจะมันจะเป็เพียงแค่โลกเสมือนก็ตาม แต่มันก็ได้เติมเต็มความฝันของชายผู้นั่งอยู่บนรถเข็นผู้นั้นเรียบร้อยแล้ว
ปัจจุบันโลกเสมือนใบนี้ถูกยอมรับให้เป็โลกที่มีค่ามากกว่าโลกแห่งความจริงไปเสียแล้ว ผู้คนทั่วโลกใช้ชีวิตกว่า 70 เปอร์เซ็นต์ของพวกเขาในโลก CCR (Central Copy Reality) เพราะใน โลก CCR ไม่มีภัยพิบัติ ไม่มีสภาพอากาศที่เลวร้าย ไม่มีฝุ่นหมอกหรืออากาศเป็พิษที่เป็สาเหตุในการคร่าชีวิตมนุษย์ไปแล้วกว่าพันล้านคน
โลก CCR (Central Copy Reality) นั้นถือเป็ศูนย์กลางอย่างแท้จริง แม้แต่ความผันผวนของเศรษฐกิจโลกก็ขึ้นอยู่กับธุรกิจในโลก CCR (Central Copy Reality) แทบทั้งสิ้น
ภายในโลก CCR มีธุรกิจทุกอย่างที่โลกเคยมี เช่น โรงเรียน โรงแรม โรงงาน ธนาคาร ห้างร้าน แหล่งท่องเที่ยว ค่ายฝึกทหาร งานคอนเสิร์ต โดยวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสินค้าบริการทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของ AI-MOTHER ปัญญาประดิษฐ์ของบริษัท CCR หากคุณ้าขายเครื่องประดับ บริษัท CCR ไม่สามารถสร้างเครื่องประดับให้คุณได้ คุณต้องไปหาแหล่งที่อยู่ของแร่นั้น ๆ และทำการขุดและผลิตมันขึ้นมาเอง โดยแร่เหล่านี้จะหมดลงเมื่อไหร่ไม่มีใครทราบได้แม้แต่คนในบริษัท CCR เองก็ตาม คงจะมีก็เพียงแค่ AI-MOTHER เท่านั้นที่อาจจะรู้
“แจ้งเตือน... เริ่มทำการเปิดระบบรักษาความปลอดภัยขั้นต่ำ เตรียมตัวเข้าสู่ Central Copy Reality” เสียงสังเคราะห์ดังขึ้นพร้อมกับโลหะสีดำเคลื่อนตัวเข้ามาแทนที่บางส่วนของตัวบ้านอย่างช้า ๆ ไม่ว่าจะเป็ประตู หน้าต่าง หลังคา เป็ต้น
“แจ้งเตือน... เปิดระบบรักษาความปลอดภัยขั้นต่ำ เสร็จสิ้น ตรวจพบอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ถูกเปิดทิ้งไว้”
“แจ้งเตือน... เริ่มปิดระบบอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด”
“แจ้งเตือน... ปิดระบบอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด เสร็จสิ้น”
“แจ้งเตือน... ขั้นตอนการเตรียมพร้อม เสร็จสิ้น”
“ฟู่ววว” ฝาเครื่อง CR-8 ถูกปิดลง ของเหลวสีฟ้าถูกลำเลียงผ่านท่อทั้ง 8 เข้าสู่ภายใน มันเริ่มเติมพื้นที่ว่างทั้งหมดให้เต็มไปด้วยของเหลวสีฟ้า
“อึก...อึก...อึก...” ของเหลวสีฟ้าแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของชายหนุ่มอย่างช้า ๆ ร่างกายนั้นไม่ตอบสนองใด ๆ นอกจากเส้นเืที่เริ่มเปลี่ยนเป็สีฟ้าจาง ๆ ท่อโลหะขนาดเล็กรูปร่างคล้ายหัวจ่ายน้ำมันในสมัยโบราณที่มีอักษร L-i-n-k-e-r สลักไว้เคลื่อนไหวไปมาและมาจ่ออยู่ที่ท้ายทอยของชายหนุ่ม เป็เวลาเดียวกับที่ท่อลำเลียงทั้ง 8 ปล่อยของเหลวสีฟ้าหยดสุดท้าย ท่อโลหะก็แทงเข้าไปที่ท้ายทอยทันที
“เฮาะ” ชายหนุ่มไอออกมาเบา ๆ หนึ่งที เกิดเป็เส้นวงแหวนน้ำสีฟ้างดงามเคลื่อนที่ไปด้านหน้าพร้อมกับความรู้สึกที่ดับมืดลง
แสงสว่างสีขาวปรากฏขึ้นช้า ๆ ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเขาอยู่กลางห้องโถงสีดำขนาดใหญ่ ใบหน้าแสดงออกถึงความพอใจและคุ้นเคยกับร่างกายนั้นเป็อย่างดี เผลอ ๆ อาจจะดีกว่าด้วยซ้ำเพราะมันเป็ร่างกายที่บริสุทธิ์ราวกับทารกที่เพิ่งเกิดมา เป็ร่างกายที่ยังไม่ผ่านของเสียไร้ประโยชน์ใด ๆ ทั้งสิ้น
เพียงเขาก้าวเท้าไปด้านหน้า ก็เกิดเสียงก้องกังวานดังไปทั่วบริเวณโถงอาคาร
“กริ๊งๆ” เหมือนเป็สัญญาณตอบรับ ชายหนุ่มได้ยินเสียงกระดิ่งดังที่ปลายสุดของโถงอาคาร เขาใช้เวลาเดินตามเสียงอยู่ครู่หนึ่ง ก็เริ่มได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของผู้คน ภาพตรงหน้าคือโลกที่กว้างใหญ่ มีตึกรูปร่างไฮเทคสูงระฟ้าเต็มไปหมดไม่ต่างกับโลกแห่งความจริง ผู้คนเดินขวักไขว่ทั่วทางเดิน มีเส้นแสงวูบวาบเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วตามท้องถนน อากาศบริสุทธิ์ที่เขาไม่เคยใช้กับปอดมาก่อนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสดชื่นและพึงพอใจอย่างมาก เขาสูดอากาศเข้าไปอีกหลายครั้งก่อนจะเหลือบไปเห็นป้ายขนาดใหญ่ทางซ้าย มันมีข้อความระบุไว้ว่า ”ยินดีต้อนรับสู่ CCR เขต 7”
ชายหนุ่มละสายตาจากทุกสิ่ง เมื่อแบมือออกภาพสามมิติก็ปรากฏขึ้นมา หากสังเกตให้ดีมันคือแผนที่นำทางไปสู่สถานที่ที่มีชื่อว่า Game Center เขาเดินตามการนำทางของแผนที่สามมิติ เพียงครู่เดียวก็พบกับสถานีขนาดเล็ก (2x2 เมตร) ชายหนุ่มยืนรออยู่ด้านนอก เมื่อสังเกตเห็นว่าด้านในสถานีมีชายวัยกลางคนในชุดสูทยืนอยู่ พริบตาที่เขาเห็นว่าชายวัยกลางคนเอามือทั้งสองวางลงบนแท่นจับโลหะตรงหน้า ร่างกายของชายคนนั้นก็พุ่งออกไปในท่ายืนด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ
มันคือหนึ่งในระบบพื้นฐานขนส่งของของยุคปัจจุบัน ชื่อของมันคือ PR (Personal Roller) มันจะพุ่งไปตามรางบนถนนด้วยความเร็วคงที่ที่สูงมาก และจะไม่มีการชนกันของยานพาหนะ สังเกตได้จากที่โลกปัจจุบันอุบัติเหตุทางท้องถนนแทบจะเป็ศูนย์
ตอนนี้สถานีดังกล่าวไม่เหลือใครอีกแล้ว ชายหนุ่มเดินเข้าไปด้านในและยืนบนสัญลักษณ์ฝ่าเท้าสีดำ เมื่อรู้สึกเข้าที่เข้าทางเขาจึงวางมือลงบนแท่นจับทั้งสองข้างทำให้แผ่นเหล็กใต้ฝ่าเท้ายกตัวขึ้นเล็กน้อย เมื่อเขาออกแรงกำแท่นโลหะเสียงสายลมก็ดังขึ้น
“ฟุบ!!”
ร่างกายของชายหนุ่มก็พุ่งออกไปด้วยความเร็วคงที่ เขาใช้สายตามองจุดบนแผนที่ที่ตอนนี้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง มันกำลังเคลื่อนที่ผ่านสถานที่ต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว เหตุที่เขาต้องมองแต่แผนที่สามมิติก็เพราะมันเป็สิ่งเดียวที่ตอนนี้สายตาจะสามารถมองได้ทัน ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อนี้ ทั้งสองฝั่งซ้ายขวาปรากฏแต่เส้นแสงสีสันต่าง ๆ สลับไปมา ด้วยความเร็วขนาดนี้อย่าว่าแต่เสื้อผ้าเลย แม้แต่เส้นผมสักเส้นก็ยังไม่เคยขยับให้เห็น เนื่องจากรอบ ๆ ตัวเขามีบาเรียลักษณะบางใสปกคลุมอยู่ และสิ่งที่เขาต้องทำเพียงแค่ยืนกำแท่งโลหะจนกว่าจะถึงที่หมายเท่านั้น
“ตึง!” รู้ตัวอีกทีแผ่นโลหะใต้ฝ่าเท้าของเขาก็เลื่อนลงมานิดหน่อย พร้อมกับภาพรอบข้างกลับมาเป็ปกติ ชายหนุ่มรีบเดินออกมาจากสถานีอย่างร้อนใจ และก็เป็อย่างที่เขาคิด ฝูงชนเนืองแน่นบริเวณ Game Center ไปหมด
เนื่องจากวันนี้เป็วันแรกของการเปิดให้บริการเกมออนไลน์ฟอร์มั์ตัวใหม่ล่าสุดของบริษัท CCR พวกเขาทุ่มทุนมหาศาลเพื่อสร้างและโปรโมตเกมไปทุกช่องทางทั่วโลกไม่ขาดตกบกพร่องสักช่องทางเดียว แม้แต่ป้ายโฆษณาเล็ก ๆ ในโลกความเป็จริงตามแถบชนบทยังถูกซื้อไปโดยบริษัท CCR แน่นอนว่าบริษัท CCR ทำเกินไป พวกเขาไม่จำเป็ต้องลงทุนมหาศาลขนาดนั้นเพื่อโปรโมตเกมนี้ก็ได้ ขอเพียงใช้เวลาห้าวินาที เพียงแค่ 5 วินาที ในสถานีแพร่ภาพของ CCR-TV เพื่อบอกว่าพวกเขาสร้างเกมออนไลน์ขึ้นมาและจะเปิดให้ใช้งานพรุ่งนี้ คนทั่วโลกกว่าเจ็ดในสิบก็พร้อมที่จะรอเล่นทันที
ทางด้านซ้ายของชายหนุ่มมีป้ายโฆษณาขนาดเล็ก มันมีข้อความระบุไว้ว่า
“ยินดีต้อนรับสู่ Game Center เขต 7”
ไม่ทันไรข้อความดังกล่าวก็ถูกแทนที่ด้วย “The World Must Survive เปิดให้บริการแล้ววันนี้ ั้แ่เวลา 21:00 เป็ต้นไป”
ชายหนุ่มเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปในอาคารใหม่ที่มีป้ายข้อความ The World Must Survive ขนาดใหญ่ติดตั้งอยู่ การตกแต่งด้านในต่างจากภายนอกอย่างสิ้นเชิง มันให้ความรู้สึกถึงโลกในสมัยยุคกลาง มีอาวุธและเครื่องประดับตกแต่งตามผนังอาคารมากมาย แต่ละโซนจะมีสัตว์หน้าตาแปลกประหลาดรวมถึงสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ ที่มนุษย์เคยเห็นแค่ในสมุดบันทึกประวัติศาสตร์เท่านั้น ซึ่งภายหลังได้ถูกแปลงเป็ภาพสามมิติเพื่อบรรจุเข้าไปในหลักสูตรการเรียนการสอน อย่างเช่น สัตว์สี่ขาที่เคยมีชีวิตในเขต 7 มาก่อน ลำตัวสีเทาของมันมีขนาดใหญ่กว่าสามเมตร เป็สัตว์ที่น่ากลัวและมีพละกำลังมหาศาล แต่ที่น่าแปลกคือมันกลับใช้จมูกที่ยื่นยาวของมันหยิบจับสิ่งของแทนที่จะเป็มือหรือเท้า มนุษย์เคยค้นพบหลักฐานเื่เล่าในตำนานที่ว่ากันว่ามันสามารถวาดภาพได้ราวกับมนุษย์ ถึงเื่เล่าจะดูเหลือเชื่อเกินไป แต่ด้วยเหตุนี้เองสัญลักษณ์หกเหลี่ยมและมีขีดตรงกลางยาวลงไปคล้ายจมูกของมัน จึงกลายเป็สัญลักษณ์แห่งการสร้างสรรค์ไปโดยปริยาย (หากภาพนึกไม่ออก ให้ลองคว่ำมือและพับนิ้วทั้งสี่ลงครึ่งหนึ่ง โดยเหลือนิ้วชี้ไว้ ถ้าเป็นิ้วกลางหรือนิ้วโป้งจะเป็อีกความหมายนะ)
เมื่อเดินไปจนสุดทางเดินจะพบกับห้องแถวเรียงเป็แนวยาวสุดสายตา แต่ละห้องก็จะมีทางเชื่อมไปชั้นสอง ชั้นสาม จนถึงชั้นที่ห้าร้อยเลยทีเดียว
ห้องเหล่านี้คือจุดลงทะเบียนของผู้เล่นใหม่ทุกคนและจะเป็ทางเข้าสู่ The World Must Survive เช่นกัน สำหรับวันนี้ผู้เล่นทุกคนจะต้องต่อคิวเพื่อเข้าห้องลงทะเบียนจึงเกิดความวุ่นวายไปบ้าง แต่โดยรวมแล้วผู้เล่นแต่ละคนจะใช้เวลาในการรอคิวไม่เกินห้านาทีเท่านั้น
ชายหนุ่มยกแขนขึ้นมาสแกนโค้ดรูปภาพที่มีสัญลักษณ์ “Q” ขนาดใหญ่หน้าตึกลงทะเบียน พริบตาข้อความ “แถว 28 ชั้น 92” ก็ปรากฏที่ข้อมือ
ชายหนุ่มเดินไปรอที่หน้าห้องลงทะเบียน เวลาผ่านไปแค่สองนาที ข้อมือก็มีแสงพระพริบแจ้งเตือนถี่รัว เมื่อเห็นว่าเป็เวลาสามทุ่มห้าสิบนาทีแล้วเขาจึงรีบใช้ฝ่ามือทาบไปที่ประตูเพื่อเปิดห้องเข้าไปทันที
ภายในห้องลงทะเบียนนั้นมีขนาดเล็กเท่ากับที่เห็นด้านนอกไม่มีผิด ผนังและพื้นสีขาวไร้รอยต่อ มีแสงให้ความสว่างจากมุมทั้งแปดของห้อง ตรงกลางเป็แผ่นโลหะบางเฉียบขนาดหนึ่งเมตร ซึ่งมีสัญลักษณ์รูปเท้าสีดำเช่นเคย เมื่อชายหนุ่มก้าวเท้าไปยืนบนสัญลักษณ์ แท่นสี่เหลี่ยมขนาดเท่าฝ่ามือก็ปรากฏขึ้นจากพื้นห้อง เขาวางมือลงบนแท่นสี่เหลี่ยมทั้งสองอย่างรู้งาน
“อนุญาตให้เริ่มขั้นตอนการลงทะเบียนใช่หรือไม่” เสียงสังเคราะห์ดังขึ้น
“ใช่” สิ้นเสียงตอบรับ ผนังกำแพงทุกด้านค่อย ๆ เปลี่ยนเป็สีเขียวจนครบทั้งหกด้าน
“เริ่มการรับข้อมูล”
“สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง”
“รับข้อมูล เสร็จสิ้น”
“เริ่มการส่งข้อมูล”
“สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้า...”
“พรึบ!” จู่ ๆ แสงไฟในห้องก็ดับลง ทุกสิ่งถูกแทนที่ด้วยความมืดมิด
“……”
“…………”
“เอ๊ะ!” ชายหนุ่มทำหน้าเหลอหลา สีหน้าบ่งบอกถึงอาการสับสน
“เกิดอะไรขึ้น?” เขากำลังหาเหตุผลของความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ ณ ตอนนี้
“เฮ้ย! นะนะนี่ร่างกายขยับไปมาตามที่ฉันคิด” ชายหนุ่มขยับแขนไปมา ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เขาไม่เคยควบคุมร่างกายด้วยตัวเองมาก่อน ดูเหมือนว่าเขาจะนึกอะไรบางอย่างออก สีหน้าของเขาใสุดขีด อาการเสียขวัญทำให้เขาชะงักไปครู่หนึ่ง เหตุการณ์ต่าง ๆ แล่นเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็วจนเขาไม่สามารถประมวลผลได้ทัน สีหน้าของเขาเริ่มหวาดวิตกทันที
“อ๊ากกกกกกกกก”
จบตอน ขอแนะนำตัวนิดหนึ่ง...
สวัสดีนักอ่านทุกท่าน ผมเหยียบเมฆนะครับ ขอฝากนิยายเื่นี้ไว้ในมุมเล็ก ๆ ภายในโลกแห่งนิยายของทุกท่านด้วย ขอบคุณครับ