กณิกนันท์รู้สึกถึงรัศมีข่มขวัญ ปนความชังที่เปล่งออกมาจากคนเบื้องหน้า ภัทรกรเตือนเธอแล้วว่าทำใจให้สบาย เล่นไปตามเกมก็พอ แต่จะทำอย่างนั้นได้อย่างไร ดูซิเป็ใครก็คงหน้าชาด้วยกันทั้งนั้นแม้กระทั่งสีหน้า น้ำเสียง หรือท่าทางไม่มีความเป็มิตรต่อกันเลยสักนิด
ภัทรกรทำใจเย็น เขารู้ว่าแม่กำลังจะพูดเื่ส่วนตัวต่อหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ เขาจะอธิบายเื่นี้ให้กณิกนันท์ฟังทีหลัง เขาไม่กลัวว่าเธอจะโกรธ แต่ไม่มั่นใจว่าหญิงสาวจะรังเกียจเขาหรือไม่
คุณปริตตราขยับกาย ยืดหลังตรง
“ผมว่าเราคุยเื่แต่งงานให้จบดีกว่านะครับ ผมอยากให้พ่อกับแม่ช่วยไปสู่ขอบัวกับที่บ้านของเธอ” เขาเดินทางไปที่บ้านของหญิงสาว พูดเกริ่นขอเปิดทางกับพวกท่านไว้แล้ว มั่นใจว่าทางครอบครัวของกณิกนันท์ชอบพลอเขาดี ดีใจด้วยซ้ำที่รู้ว่าลูกสาวจะได้ลงเอยกับเ้าซึ่งเป็เ้าของกิจการที่ทำงานมานาน
มันไม่ใช่เพราะว่าพ่อแม่ของเธอเห็นแก่เงินทอง แต่ชอบใจที่รู้ว่าจะได้ลูกเขยที่มีความสามารถ มีคุณธรรมเื่การดูแลพนักงาน อย่างที่ลูกสาวชอบเอามาเล่าให้ฟังบ่อยๆ ตอนกลับไปเยี่ยมบ้าน
“ลูกจะแต่งงานได้ยังไงตาภรีมกับหนูมุกยังคาราคาซังกันอยู่เลย”
เขาคิดอยู่แล้วว่าแม่ต้องไล่ต้อนเขาด้วยเื่นี้ หวังสร้างความสั่นคลอนให้กับเขาและกณิกนันท์
ชายหนุ่มเหลือบมองว่าที่ภรรยาหลอกๆ แว็บหนึ่ง แววตาของเขาคล้ายจะบอกให้เธอเชื่อมั่นในตัวเขา ไม่ต้องหวั่นไหวต่อสิ่งที่มารดากำลังจะพูด
จะรับได้หรือเปล่า…
มารดาของเขากำลังจะขยับปากหากแต่ผู้เป็สามีเอ่ยขัดเพื่อจบเื่จบราวก่อนมีปัญหาน่าปวดหัวเกิดขึ้น
ตาภรีมอายุย่าง 33 ปีเต็ม เคยแต่งงาน เป็พ่อหม้าย มีประสบการณ์การใช้ชีวิตมาก่อน เขาเป็พ่อไม่อยากให้ลูกล้มเหลวในชีวิตคู่ก็จริงอยู่ แต่จะรู้ได้อย่างไรว่าเขาเลือกผิดหรือถูกตราบใดก็ตามที่ยังไม่ได้ลองเปิดใจให้ลูกชายได้ลองทำ
นายภัทรฉัตรไม่รู้ดีไปกว่าภรรยาหรอกว่าเด็กสาวคนนี้จะดีพอสำหรับลูกชายคนเดียวของเขาหรือไม่ เขาไม่รู้นิสัยใจคอของกณิกนันท์ หากแต่สิ่งที่ประจักษ์กับสายตาคงเป็ความเรียบร้อย ดูมีกาลเทศะ และความสวยที่ประจักษ์สายตาอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าความดีหลายข้อนี้หรือเปล่าที่ทำให้ตาภรีมตัดสินใจจะเลือกเป็คู่ชีวิต
ในเมื่อลูกเลือกแล้วพ่ออย่างเขาก็ทำได้เพียงสนับสนุน คอยเฝ้าดูอยู่ห่างๆ หากพลาดล้ม ค่อยยื่นมือเข้าไปช่วยเหลืออย่างพอเหมาะพอควรไม่เลี้ยงลูกให้ถูกใครครหาได้ว่าเป็ลูกแหง่
ภรรยาของนายภัทรฉัตรเป็ขั้วตรงข้ามกับสามีเสมอในเื่การเลี้ยงดูลูก
ภัทรกรต้องตามใจมารดาหลายเื่ในชีวิตของเขา นับั้แ่เื่การเรียน แต่โชคดีที่เขาบังเอิญชอบทางที่แม่ขีดไว้และประสบความสำเร็จ ส่วนชีวิตคู่… มันก็ล้มเหลวอย่างที่เห็น
“พ่อกับแม่ของหนูอยู่ที่ไหนล่ะ ฉันจะไปสู่ขอให้อย่างถูกต้อง”
ภรรยาหันขวับ ความโกรธเคืองแล่นเป็ริ้ว
“ไม่ได้นะคะ! คุณจะสนับสนุนให้ลูกแต่งงานใหม่ได้ยังไงในเมื่อตาภรีมกับหนูมุกยังเจอกันเนืองๆ พวกเขายังมีความสัมพันธ์กันแบบสามีภรรยาอยู่เลย”
กณิกนันท์ไม่ปฏิเสธว่าเธอช็อกต่อความจริงข้อนั้น เผลอเหลือบมองภัทรกรแว็บหนึ่งอย่างแทบไม่เชื่อหู
เขาดูอึดอัด มือหนากำเข้าหากันแน่น
...เป็จริงอย่างที่แม่ของเขาพูดใช่มั้ย…?
หญิงสาวเริ่มสับสน เขาอยากให้เธอมาเป็โล่กำบัง แต่ว่าตัวเองยังคงหลับนอนกับเมียเก่า เบื้องลึกเื้ัมันคืออะไรกันแน่
“คุณ!!” นายภัทรฉัตรปรามภรรยาเสียงเข้ม หากแต่หล่อนตีใบหน้าไม่ยี่หระสักนิด รอยยิ้มจางๆ เผยตรงมุมปากเพราะดูออกว่ากวนน้ำให้ขุ่นสำเร็จ
“ผมกับมุกไม่ได้เจอกันมาสักพักแล้วนะครับแม่”
“แต่ว่าก่อนหน้านี้สักสามสี่เดือนแม่ยังรู้จากปากหนูมุกอยู่เลยนี่ว่าเธอบินตามภรีมไปเกาหลี ไปเที่ยว ไปใช้เวลาส่วนตัวปรับความเข้าใจกัน”
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก เป็อย่างที่เคยคาดไว้จริงๆ อดีตภรรยาของเขาบอกเล่าเื่ราวส่วนตัวของพวกเขาให้แม่รับรู้เสมอมา เช่นนี้เองคุณปริตตราถึงไม่รามืออยากให้คนทั้งสองกลับมาอยู่ด้วยกันคงเพราะเข้าใจว่าพวกเขาพึงพอใจกันทางร่างกาย คงเริ่มต้นชีวิตคู่ใหม่ได้ไม่ยาก
หากยังอายุน้อยกว่านี้เขาคงเลือกผู้หญิงสวย สามารถสนองความ้าทางร่างกายได้ดี แต่ตอนนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
มันไม่มีอะไรเลยสำหรับภัทรกร นอกจากความพึงพอใจของผู้ใหญ่ 2 คน ที่มีเซ็กซ์กัน เพราะเข้ากันได้ดี เติมเต็มกันและกัน เมื่อถามถึงความรักแล้วมันปราศจากความรู้สึกนั้นอย่างสิ้นเชิง
16K
