ทางใครทางมัน! เราหย่ากันแล้ว! [สามบุพเพสกุลซือ]

แบบฟอร์มสั่งจองเล่ม 1 45 ตอน 279฿ (ตั้งแต่วันนี้ - 30 สิงหาคม 2563) https://forms.gle/BPVPfNdrtyrdj7UZ6 ได้หนังสือ 335 หน้า+ที่คั่น+โปสการ์ดค่ะ....9ฝันซ้อนฝัน ฝ่ายเซียวหลินหลิงที่อยู่ในห้วงนิทราก็พบว่าตอนนี้ตัวเองกำลังยืนอยู่ในสถานที่แปลกตาแห่งหนึ่ง มองไปรอบตัวก็เจอแต่ขุนเขาและม่านหมอกสีขาว ก่อนที่หางตาจะเหลือบไปเห็นแผ่นหลังของบุรุษกับสตรีคู่หนึ่งกำลังย่างกรายไปตามทางข้างหน้าอย่างเชื่องช้าโดยร่างสูงในอาภรณ์สีเทาเข้มนั้นเว้นระยะห่างจากร่างบางในอาภรณ์สีชมพูอ่อน ผู้มีเรือนผมยาวสลวยสีน้ำตาลอบเชยประมาณสามก้าว และคนทั้งสองนั้นเดินอยู่ไกลจากนางพอสมควรพลันก็มีอะไรบางอย่างมาดลใจให้นางรีบตามคนทั้งคู่ไป เซียวหลินหลิงจึงเร่งฝีเท้าตามไปจนตอนนี้อยู่ห่างจากสองคนนั้นเพียงไม่กี่ก้าว...ทว่าน่าแปลกที่ทั้งบุรุษและสตรีข้างหน้ากลับไม่รับรู้เลยว่ามีคนกำลังเดินตามพวกเขา...หลังจากเดินตามไปได้สักพัก…อยู่ๆ คนทั้งคู่ก็หยุดเดิน เซียวหลินหลิงจึงหยุดด้วย ก่อนที่สตรีผู้นั้นจะหันหลังกลับมาสนทนากับบุรุษร่างสูง ซึ่งยังคงเว้นระยะห่างจากนางเท่าเดิมทันทีที่เซียวหลินหลิงเห็นใบหน้าของสตรีผู้นั้น นางก็ตกใจแทบสิ้นสติทั้งโครงหน้าเรียวรูปไข่... ดวงตากลมโตสีนิล... คิ้วบาง... สันจมูกเล็ก...ทุกอย่างช่างเหมือนนางราวกับถอดแบบมาจากพิมพ์เดียวกัน!จนเซียวหลินหลิงต้องยกมือตบแก้มตัวเองเบาๆ เพื่อพิสูจน์ว่านางไม่ได้ตาฝาดหากมินับบุคลิกของสตรีผู้นั้น ที่ดูอ้อนแอ้นบอบบางประดุจกิ่งหลิวพร้อมจะปลิวเมื่อถูกสายลมพัดผ่าน... ผิวพรรณสีขาวอมชมพู... และเรือนผมยาวสลวยสีน้ำตาลอบเชยส่วนผิวของนางออกไปทางขาวอมเหลืองรับกับเรือนผมสีดำขลับดั่งไม้มะเกลือเซียวหลินหลิงคงคิดว่านั่นคือตัวของนางเป็นแน่แท้!สายตาอ่อนหวานที่แฝงไปด้วยความเศร้าทอดมองบุรุษตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง... ก่อนที่เสียงใสกังวานจะค่อยๆ กล่าวออกมา โดยที่ไม่สนใจเซียวหลินหลิงที่ยืนทำหน้าเลิ่กลั่กอยู่ตรงนั้นเลยแม้แต่น้อยราวกับนางไม่มีตัวตน“ข้า… นั้นซาบซึ้ง… ทว่า… ไร้วาสนา…เคียงข้างท่าน”น่าแปลกที่เซียวหลินหลิงยืนอยู่ใกล้แค่นี้ แต่กลับได้ยินสิ่งที่สตรีผู้นี้เปล่งวาจาออกมาไม่หมด ซึ่งนางก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้อยคำที่ขาดหายไปคืออะไรทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ความในใจของสตรีในอาภรณ์สีชมพูอ่อนก็ได้ถูกถ่ายทอดมาให้นางได้รับรู้ความในใจที่เต็มไปด้วยความเศร้าและความรู้สึกผิด...ทั้งที่ท่าน... ดีกับข้า ทำทุกอย่างให้ข้ามาตลอดทั้งที่ท่าน... เป็นถึงจอมยุทธ์ยอดฝีมือที่สตรีทั้งยุทธภพต่างก็หมายปองทั้งที่ข้า... เป็นเพียงสตรีอ่อนแอทำประโยชน์อันใดมิได้ ท่านก็ยัง...ทั้งที่ท่าน... เป็นคนที่คอยให้กำลังใจข้ามาตลอดแต่ข้ากลับ...แม้เซียวหลินหลิงจะไม่เข้าใจความเป็นมาของคนทั้งคู่ แต่ก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดมากมายมหาศาลที่ถาโถมเข้ามาใส่หัวใจจนทำให้นางน้ำตาไหลออกมา...ความเจ็บปวดที่มิอาจจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้...“ข้าเข้าใจ...” บุรุษร่างสูงในอาภรณ์สีเทาเข้มเอ่ยขึ้นมาเสียงเบา“สำหรับ... ข้าเต็มใจ… เจ้ามีความสุข… ก็พอใจ...” แล้วเหตุการณ์ก็เป็นเช่นเดิมคือคำพูดที่ได้ยินนั้น มีบางส่วนที่ขาดหายไปพลันเซียวหลินหลิงก็นึกอยากเห็นหน้าของผู้เป็นบุรุษขึ้นมา จึงตัดสินใจจะเดินอ้อมไปยืนฝั่งเดียวกับสตรีคู่สนทนาของอีกฝ่าย แต่เพียงนางเริ่มก้าวขา ภาพทุกอย่างตรงหน้าก็เลือนหายไป…--------------------------------------------------------------------รู้ตัวอีกที เซียวหลินหลิงก็โผล่มาอยู่ในเรือนของตนเอง ในมือถือมีดเปื้อนเลือดอยู่เล่มหนึ่ง มองไปที่พื้นก็เห็นร่างไร้วิญญาณของเกาเชียนจือนอนจมกองเลือดอยู่ในอ้อมกอดของซือหยวนซาที่กำลังจ้องหน้านางด้วยสายตาอาฆาต“นางมารชั่วช้า!” ร่างสูงเอ่ยด้วยความคั่งแค้น ดวงตาเรียวทั้งสองข้างในยามนี้แดงก่ำดั่งโลหิต“ข้ามิได้ทำนะเจ้าคะ!” เซียวหลินหลิงกล่าวด้วยท่าทางละล่ำละลัก“มีดก็อยู่ในมือ เจ้ายังจะกล้าปฏิเสธอีกหรือ ช่างหน้าด้านหน้าทนนัก!”“นี่มิใช่ฝีมือข้านะเจ้าคะ!” ร่างบางเอ่ยพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มซือหยวนซาค่อยๆ วางร่างไร้ลมหายใจของนางอันเป็นที่รักลงช้าๆ จากนั้นก็ตรงเข้ามายื้อแย่งมีดในมือของเซียวหลินหลิง“ข้าจะฆ่าเจ้า! ชดใช้ให้เชียนจือ!!” บุรุษตรงหน้าเอ่ยด้วยความบ้าคลั่ง“ที่ผ่านมาเจ้ายังเลวไม่พออีกหรือ!? ทั้งวางยาข้า... ตบตีบ่าวไพร่... เสแสร้งแกล้งทำตนเป็นคนดี... นี่ถึงขั้นฆ่าคน!”“ข้ามิได้ทำเจ้าค่ะ! ที่ท่านกล่าวมาทั้งหมด... หลังแต่งเข้าจวนท่านข้าก็มิได้ทำอะไรเลย!! ท่านเชื่อข้าเถิด!! ข้ามิได้ทำจริงๆ” ร่างบางพูดพลางคว้าข้อมือของซือหยวนซาที่พุ่งเข้ามา แล้วคนทั้งสองก็ยื้อยุดฉุดกระชากกันสักพัก ไม่นาน ซือหยวนซาก็แย่งมีดจากมือของเซียวหลินหลิงมาได้อย่างง่ายดาย“ตายเสียเถิด นางมารน่ารังเกียจ!” ร่างสูงไม่รอช้าเอ่ยพร้อมกับเงื้อมีดขึ้นแล้วแทงลงมายังอกซ้ายของร่างบางอย่างสุดแรง...วินาทีที่ปลายมีดจะพุ่งเข้ามาตัดขั้วหัวใจนั้น!บรรยากาศรอบตัวของนางก็แปรเปลี่ยนไป!!--------------------------------------------------------------------“ฝันร้ายหรือ!? หลิงเอ๋อร์” น้ำเสียงที่คุ้นเคยทำให้ร่างบางลืมตาตื่นจากนิทรา ก็พบใบหน้าหล่อเหลาของซือหยวนซาที่นั่งอยู่บนพื้นข้างเตียง แล้วยื่นหน้าลงมาใกล้กับนาง จนตอนนี้อยู่ห่างกันไม่ถึง 2 ชุ่น![1] ทำให้หัวใจของนางถึงกับเต้นไม่เป็นจังหวะ!เมื่อเห็นร่างบางไม่ตอบ อีกฝ่ายก็รวบตัวนางไปกอดไว้แน่นพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ข้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าฝันถึงอะไร แต่ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว มิมีอะไรให้ต้องหวาดกลัวอีกต่อไป”จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือหนาลูบหัวของนางเบาๆ หวังจะช่วยให้นางสบายใจขึ้น...อา~ แต่นางว่าตอนนี้นางยิ่งกว่าสบายใจแล้วล่ะทว่า... จากท่าทีที่ซือหยวนซามีต่อนางก็ทำให้เซียวหลินหลิงรู้ได้ทันที ว่า...ปัจจุบันนางก็กำลังฝันอยู่!!เมื่อครู่ฝันว่าเขาคุ้มคลั่งแย่งมีดจะแทงนาง...ตอนนี้กลับฝันว่าทุกอย่างเป็นแค่ฝันร้าย และซือหยวนซาก็กำลังปลอบขวัญนางอยู่...น่าขันดีแท้! นี่สินะที่เขาเรียกฝันซ้อนฝัน!สงสัยนางจะหลงรักเขามากเกินไปกระมัง กระทั่งในฝัน ยังจดจำรายละเอียดมัดกล้ามทุกส่วนของเขาได้อย่างแม่นยำความอบอุ่นที่ได้รับหรือ... ช่างอบอุ่นยิ่งเพียงในฝันยังอบอุ่นขนาดนี้... ถ้าเกิดขึ้นในชีวิตจริงจะขนาดไหน...หากนางได้มีโอกาสสัมผัสมันสักครั้ง... คงจะดีไม่น้อยเพ้อให้เต็มที่เถิดเซียวหลินหลิง แต่พึงระลึกไว้ว่ากลับจวนสกุลเซียวเมื่อใด เจ้าจะต้องลืมให้หมด!เซียวหลินหลิงคิดพลางซบหน้าลงกับอกแกร่งของซือหยวนซาในห้วงนิทรา แล้วหลับตาลงก่อนที่ทุกอย่างจะแปรเปลี่ยนไปเป็นความมืดมิดของรัตติกาล หลังจากนั้นร่างบางก็นอนหลับต่อไปโดยไม่ฝันอะไรอีกเลย...
[1] ชุ่น = หน่วยวัดจีนโบราณ โดย 1 ชุ่นมีค่าประมาณ 1 นิ้วหรือ 2.54 เซนติเมตร
Writer:พีคสุดคือดันไปฝันว่าคุณชายสามกอดนี่แหละ ฝันซ้อนฝันเจ็บแทน T_Tฮืออหลิงเอ๋อร์ ถ้ามันเกิดขึ้นในชีวิตจริงสักครั้งก็คงจะดีเนอะ//ว่าแต่ฝันตอนแรกนี่มันอะไรกัน?!ขอบคุณสำหรับ 2 หมื่นวิวค่ะ ;w; ถ้า 4 หมื่นแล้วจะเบิ้ลเพิ่มให้อีกตอนนอกเหนือจากที่ลงปกติน้า [สามพี่น้องตระกูลหาน] แต่งกับเจ้าแล้วไง! ข้าก็ไม่ได้รักเจ้าเสียหน่อย!คู่นี้สปาร์คกันไวมาก 6 ตอนแต่งเลย ตอนนี้เปิดให้อ่านตอนไฮไลท์ฟรีด้วยน้า ถึงวันที่ 15//ขายตรง55555555

ร่วมพูดคุยกันได้ที่ Han Yu หานยวี่ น้า ระหว่างนี้ขอฝากนิยายแนวกำลังภายในไว้ให้ไปอ่านเล่นกันพลางๆ เน้อ ยุทธภพไร้ใจ แต่ตัวข้าไม่ไร้รัก (ตอนนี้ก็กำลังเพิ่มเติมเนื้อหาอยู่)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

9:ฝันซ้อนฝัน

นิยายแนะนำ

ทางใครทางมัน! เราหย่ากันแล้ว! [สามบุพเพสกุลซือ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

9:ฝันซ้อนฝัน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้