ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

วันต่อมาออสไปมหาวิทยาลัยตามปกติ

"ไงเพื่อน"ยักษ์ทักทายอย่างเป็นมิตร ตั้งแต่เกิดเรื่องตอนนั้นยักษ์ก็มาเช้าเป็นพิเศษ ทุกครั้งที่ออสมาถึงจะเจอเขามาก่อนแล้วเสมอ

หลังจากนั้นทุกคนก็ทยอยเดินเข้าห้องเรียนมา ออสทักทายและพูดคุยกับทุกคนตามปกติ โดยที่ไม่ได้สังเกตุเลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งมองเขาด้วยท่าทางแปลกๆ

ฟ้ามาถึงก็นั่งลงบนที่นั่งและพูดคุยกับเพื่อนโดยพยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุด แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะหันไปมองออสเป็นระยะ ก่อนจะคิดถึงสิ่งที่ได้ยินเมื่อวาน พอคิดมากๆถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนั้นมากๆเข้าเธอก็เริ่มรู้สึกแปลกๆที่ส่วนล่าง

ฟ้าหน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะรีบหยุดความคิดตัวเองก่อนจะหุบขาเข้าหากัน แล้วไม่หันไปมองเขาอีก

หลังจากนั้นไม่นานอาจารย์ก็มาถึงทุกคนก็เงียบเสียงลง ที่นี่คือครอสมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งเพราะงั้นทุกคนจึงค่อนข้างจะตั้งใจเรียนไม่เหมือนกับที่อื่น ที่จะมีเสียงพูดคุยกันบ้าง

"ทุกคนเดี๋ยวพอจบการสอนแล้วอยู่ก่อนนะ เพื่อนเขามีเรื่องต้องคุยกับพวกเธอ"อาจารย์บอกกันนักศึกษาหลังจากที่สอนเสร็จ ก่อนหน้านี้นิดกับลูกหมูนั้นไปค่ายอมรมผู้นำกับสโมสรนักศึกษามา แถมตอนนี้ไม่มีพี่ปี2มายุ่งกับพวกเราแล้วทุกอย่างเลยอยู่ที่พวกนิดทั้งหมด

นิดกับลูกหมูขึ้นไปยืนหน้าห้อง ก่อนจะอธิบายว่าช่วงหลังของเทอม1จะเป็นการคัดตัวนักกีฬาซึ่งเธอจะแจ้งตารางการคัดตัวลงไปในแชทกลุ่มของพวกเราชั้นปี1 ส่วนช่วงปิดเทอมนั้นจะมีการซ้อม และในเดือนแรกของการเปิดเทอม2จะเป็นการแข่งขันทั้งเดือนโดยจะแข่งกันในช่วงหลังเลิกเรียนโดยจะมีรอบชิงในตอนสิ้นเดือน มหาวิทยลัยจะหยุด2วันเพื่อจัดการแข่งขัน

"นี่เป็นใบลงทะเบียนว่าใครจะทำอะไรตอนกีฬามหาวิทยาลัย ถ้าใครไปสมัครคัดตัวนักกีฬาประเภทไหนผ่านก็มาบอกฉันนะ อ่อแล้วก็อย่าคิดจะมาใส่ชื่อทั้งๆที่ไม่ได้ลงแข่งเชียวเพราะทางสภานักศึกษาเขาเช็คว่าชื่อในนี้กับที่ลงแข่งมันตรงกันไหม"เสียงของลูกหมูดังตามมาหลังจากที่นิดพูดจบ

"นอกเหนือจากกีฬาแล้วยังมีการประกวด ผู้นำเชียร์ กองเชียร์ และสำหรับใครไม่ได้ลงการแข่งประเภทไหนเลยสามารถลงเป็นทีมสนับสนุนได้โดยมีหน้าที่คอยช่วยเหลือกีฬาประเภทนั้นๆ"

ในส่วนนี้นั้น นิดอธิบายว่าคนส่วนใหญ่จะไปลงสนับสนุนกีฬาประเภทที่เพื่อนตัวเองแข่งขัน ส่วนที่เหลือก็จะไปกองกันอยู่ที่ ผู้นำเชียร์(หลีด) ไม่ก็กองเชียร์(แสตน)

"ย้ำนะกิจกรรมนี้ถ้าใครไม่มีส่วนร่วมในปีนี้ก็ต้องมาร่วมในปีหน้าเนื่องจากเป็นกิจกรรมบังคับ และแน่นอนว่าถ้ามาร่วมในปีหน้าต้องลงเป็นทีมสนับสนุนเท่านั้นเพราะกีฬาลงได้เฉพาะปี1"พอลูกหมูพูดจบก็ให้เพื่อนๆแยกย้ายกันกลับบ้าน

ทุกคนพูดคุยกันอย่างออกรสว่าใครจะไปคัดตัวกีฬาประเภทไหน ตัวออสเองก็ตั้งใจว่าจะไปคัดทุกประเภทที่เขาเล่นเป็น เนื่องจากวันเวลาคัดตัวนั้นไม่ตรงกันทำให้ทุกคนสามารถลองดูได้ทุกอย่างเพราะงั้นถึงได้ใช้เวลาในการคัดตัวถึง2เดือนเลยทีเดียว

หลังจากที่ฟังระหว่างพักเที่ยง ดูเหมือนเพื่อนๆของเขาจะมีกีฬาที่อยากลงอยู่แล้ว ยักษ์นั้นจะลงแข่งทุ่มน้ำหนักซึ่งนั่นแทบจะการันตีต่ำแหน่งแชมป์ได้เลย

คมตั้งใจจะลงแข่งหมากล้อม ปลายจะลงแข่งวิ่ง ฟ้าอยากจะลองไปคัดตัวเป็นหลีด ส่วนตามกับนิดนั้นยังไม่รู้

อิงค์เดิมอยากลงแข่งแบตมินตั้น แต่แขนเธอเจ็บจากที่รถชนตอนนี้ยังใส่เฝือกอ่อนอยู่เลย ทำให้เธอต้องรอดูก่อนว่ามีอะไรจะลงได้หรือไม่ ถ้าไม่มีก็คงไปอยู่ที่ฝ่ายสนับสนุน

หลังจากพูดจบทุกคนก็กลับไปเรียนตอนบ่ายก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน

แต่ระหว่างทางกลับออสดันเจอคนรู้จักเสียก่อน ประธานชมรมที่ปรึกษา...ไม่สิคลับไฮโซต่างหาก

"นายออสสินะ ไม่ได้เจอกันนานเลย"รุ่นพี่ประธานหนุ่มทักทาย

จูนนั้นเล่าให้ฟังแล้วว่าพวกรุ่นพี่ที่ไปเช็คประวัติของเขามานั้นรู้ว่าเรื่องข่าวลือของออสตอนสมัยเรียนม.ปลายหลังจากนั้นก็ถกเถียงกันเป็นการใหญ่ เพราะชมรมนี้ตั้งขึ้นเพื่อที่จะช่วยนักศึกษาที่โดนเอาเปรียบแต่ไม่มีกำลังจะสู้หลายคนเลยไม่อยากให้รับออสไว้ แต่พวกเขาเมินจูนที่เป็นลูกของประธานปิยะไม่ได้ แถมยังมีสมาชิกที่เป็นคนของอิกดราซิลอีกหลายคนที่เอาแต่ยืนยันว่าข่าวที่ได้มามันไม่ใช่เรื่องจริงแต่มีคนใส่ร้ายออส ทำให้สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ต้องรับออสเข้าชมรมอยู่ดี

แต่พอได้ยินแบบนั้นก็ทำให้ออสไม่ค่อยจะอยากไปยุ่งกับชมรมนี้เขาไม่อยากที่จะโดนมองด้วยสายตาแย่ๆอีกแล้วเพราะงั้นตั้งแต่ตอนวันที่เปิดเทอมใหม่ๆที่ออสเข้าไปแล้วไม่เจอใครเขาก็ไม่ได้เข้าไปอีกเลย

"ครับสบายดีนะครับ"เมื่อทางนั้นทักทายอย่างเป็นมิตร ออสก็ทักทายกลับอย่างเป็นมิตรเช่นกัน

"จูนคงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังเลยไม่แวะเข้าชมรมไปหละสิ แต่ว่างๆแวะไปหน่อยก็ได้นะเอกสารของคณะนายมีเต็มเลย รุ่นพี่อีกคนที่อยู่ในชมรมก็เอาแต่ให้ทุนพวกหมอกับพยาบาล เจ้านั่นเป็นเจ้าของโรงพยาบาลหนะให้ทุนพวกนักศึกษาแล้วก็ตั้งเงื่อนไขว่าเรียนจบต้องไปทำงานกับโรงพยาบาลตัวเอง"ประธานชมรมบอก

ถึงแม้ว่าตัวชมรมจะตั้งขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือคนอื่น แต่ไม่ได้หมายความว่าจะหาประโยชน์จากการช่วยเหลือไม่ได้นี่นะ ยังไงที่นี่ก็คือครอสซึ่งมีแต่คนเรียนเก่งกันทั้งนั้น ธุรกิจต่างๆจะอยากได้ตัวไปทำงานก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แถมในชมรมยังกำหนดเกรดของคนที่จะให้ทุนได้อีกด้วยทำให้สามารถมั่นใจได้ว่าจะได้คนเก่งไป

"เข้าใจแล้ว งั้นไปเลยก็ได้ผมเองก็ว่างๆอยู่"

กลับบ้านไปเขาก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากอยู่กับสาวๆ ก็ไม่ใช่ว่าไม่ดีหรอกแต่วันๆจะให้วนอยู่แต่เรื่องแบบนั้นไม่ได้นี่ งั้นแวะไปหน่อยคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง

ออสเดินตามรุ่นพี่ประธานชมรมไป ระหว่างนี้เขาก็เล่าโน่นนี่ให้ฟังไปเรื่อยเพื่อให้ไม่น่าเบื่อ ออสก็ฟังไปเงียบๆตลอดทางจนถึงห้องชมรม

"อ่าวออส"พอเข้าไปเสียงใสๆของจูนก็ดังออกมาก่อนใครเพื่อนหลังจากที่เขาเดินเข้าชมรม ดูเหมือนเธอจะแวะเข้ามาที่นี่บ่อยอยู่พอสมควร

ในห้องตอนนี้นั้นมีคนอยู่เกือบ20คน มีบางคนที่เขาเคยเห็นหน้าแล้ว แต่ก็มีหลายคนที่ยังไม่เคยเจอพอเขาเข้ามาหลายๆคนก็เข้ามาพูดคุยด้วยอย่างเป็นมิตร ถึงจะยังมีสายตาแปลกๆมองมา แต่ก็แค่แปลกไม่ใช่รังเกียจ ทำให้ออสสบายใจขึ้นมาไม่น้อย