EP : 38 ซีเหลียนฮวา
“โอ๊ย เอวข้า” หมิงเจียเจียที่ตื่นขึ้นมาในช่วงสายก็ร้องขึ้นอย่างเจ็บปวด เมื่อคืนก็กว่าจะได้นอนก็เกือบรุ่งสางแล้ว แถมยังปวดไปตามร่างกายอีกด้วย น่าเจ็บใจนักที่เธอเจ็บอยู่ฝ่ายเดียว
“เจ็บมากเลยหรือ” ซิเหวยหลงเอ่ยถามเมื่อคนข้างกายส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด แถมยังมีอาการหัวเสียอีกด้วย
“เจ็บสิเจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกก่อนจะรับรู้ว่าความรู้สึกเจ็บปวดเมื่อครู่หายไปหมดแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครเป็นคนทำ
“ไปอาบน้ำกัน” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพร้อมกับอุ้มหมิงเจียเจียไปด้วย โดยไม่รอให้นางตอบรับคำของเขา
“เมื่อคืนหลับสบายดีหรือไม่ขอรับ” เมื่อทั้งสองเดินเข้ามาในห้องอาหารพ่อบ้างฉางก็เอ่ยถามทันทีด้วยใบหน้ากรุ้มกริ่ม
“เอ่อ อืม ก็เหมือนๆ เดิมนั่นแหละ” หมิงเจียเจียเอ่ยตอบพลางหันหน้าหนีพ่อบ้านฉางกับซิวเหวยหลงทันที
“วันนี้มีอาหารพิเศษมาแนะนำให้กับพระชายาขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกพลางผายมือไปยังอาหารที่วันนี้พิเศษกว่าวันอื่นๆ
“ขอบใจ น่าทานมาก” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกก่อนจะลงมือใช้ตะเกียบคีบน่องไก่ตุนสมุนไพรขึ้นมา
“ขอรับมันจะช่วยให้พระชายาตั้งครรภ์ง่ายขึ้นขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอก ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
“แค่ก!” หมิงเจียเจียที่กำลังเคี้ยวน่องไก่ก็สำลักทันทีเมื่อได้ยินพ่อบ้านฉางพูดแบบนั้น ก่อนจะหันไปมองค้อนซิวเหวยหลงที่หัวเราะเธอ
“ส่วนของท่านอ๋องเป็นของบำรุงกำลังขอรับเวลาขึ้นเตียงจะได้มีพละกำลังเหมือนม้าคึกขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกต่อ
“อะ อืม” ซิวเหวยหลงรับคำไม่คิดว่าพ่อบ้านฉางจะเล่นเขาไปด้วยอีกคน
“อย่างท่านอ๋องนะไม่ต้องทานหรอกเจ้าค่ะ ถ้าทานเข้าไปอีกมีหวังข้าคงตายเป็นแน่” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกแค่เมื่อคืนก็หนักหนาพอแล้ว แต่เพิ่มพละกำลังไปอีกเธอตายตั้งแต่รอบแรกเป็นแน่
“ขออนุญาตขอรับ” เป่าเปยเดินเข้ามาด้านในห้องโถงอย่างรวดเร็วก็เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นทั้งสามกำลังพูดคุยกันอยู่
“ว่ามา” ซิวเหวยหลงเอ่ยก่อนจะนั่งคีบอาหารให้กับหมิงเจียเจียที่ทานเยอะกว่าปกติ
“ตอนนี้มีราชโองการออกมาแล้วขอรับ ตอนนี้บอกว่าตระกูลหวังได้ก่อกบฏได้ตัดสินประหารทั้งตระกูลขอรับ” เป่าเปยเอ่ยบอกแม้จะพอเดาได้อยู่แล้วมามันต้องเป็นแบบนี้ แต่ก็ต้องมารายงานท่านอ๋องซิวเหวยหลงอยู่ดี
“หาหลักฐานแล้วเอาไปให้พวกขุนนางเอาผิดเรื่องของตระกูลหมิงด้วย ส่วนเรื่องของเจียเจียนั้นก็เอาตามที่เจ้าสืบมาได้เราต้องจัดการกับสองตระกูลนี้” ซิวเหวยหลงเอ่ยสั่ง คงถึงเวลาแล้วที่หมิงเจียเจียจะได้รู้ความจริง
“ขอรับ” เป่าเปยรับคำก่อนจะเดินออกไปทันที
“มีเรื่องอะไรที่ข้ายังไม่รู้อีกหรือไม่เจ้าค่ะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามเมื่อรู้สึกว่ายังมีเรื่องที่เธอยังไม่รู้อีก
“อืม เรื่องสำคัญเลยล่ะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบก่อนจะคีบอาหารให้นางอีกเป็นการบอกว่าทานเสร็จแล้วค่อยคุยกัน
“บอกมาสิเจ้าคะ” หลังจากที่เดินกลับมาที่จวนหมิงเจียเจียก็เอ่ยขึ้น
ซิวเหวยหลงเอาเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวกับหมิงเจียเจีย ไม่สิต้องกล่าวให้ถูกก็คือซีเหลียนฮวาต่างหาก จากนั้นก็ยื่นส่งให้กับนาง
“เอกสารพวกนี้คือ…” หมิงเจียเจียรับมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปถามซิวเหวยหลงอย่างมึนงงเพราะจู่ๆ ก็ส่งเอกสารมาให้เธอ
“เรื่องราวเกี่ยวกับเจ้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกพลางนั่งลงกับเก้าอี้ที่อยู่มุมห้องนอนพลางมองหมิงเจียเจียที่กำลังนั่งอ่านเอกสารไปเงียบๆ
เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองและต้นตระกูลของหมิงเจียเจียซึ่งที่จริงแล้วมีชื่อว่าซีเหลียนฮวาครอบครัวของซีเหลียนฮวาถูกตระกูลหวังและตระกูลหมิงร่วมมือกันฆ่าล้างตระกูลซีจากนั้นหมิงเจิ่งเฉียงก็เอาตัวซีเหลียนฮวามาเลี้ยงเป็นลูกสาวตัวเองเนื่องจากฮูหยินของเขาไม่สามารถมีลูกได้ เขาได้เปลี่ยนชื่อให้กับซีเหลียนฮวาใหม่เป็นหมิงเจียเจีย จากนั้นไม่นานฮูหยินหมิงเจิ่งเฉียงก็ตายในตอนที่เขากำลังเสียใจอยู่นั้นฮ่องเต้องค์ก่อนได้แต่งตั้งให้หมิงเจียเจียเป็นว่าที่ฮองเฮาคนต่อไปนั้นทำให้หมิงเจิ่งเฉียงดีใจเป็นอย่างมาก เขาทำทุกอย่างเพื่อให้ตระกูลตัวเองยิ่งใหญ่ขึ้น แต่แล้ววันนี้ก็เกิดเหตุขึ้นเมื่อหมิงเจียเจียนั้นได้ถูกทำลายตันเถียนจนสูญเสียวรยุทธ์ไป ขุนนางบางคนก็เริ่มเสนอความคิดว่าใหม่เปลี่ยนว่าที่ฮองเฮาองค์ใหม่ซึ่งก็คือหวังเนียชิวและนั้นคือเอกสารทั้งหมดเกี่ยวกับซีเหลียนฮวา
“ท่านรู้เรื่องนี้นานหรือยัง” ซีเหลียนฮวาอ่านจบก็เงยหน้าขึ้นไปถามซิวเหวยหลงที่กำลังนั่งจิบน้ำชา
“ตอนที่จัดงานประลอง อยากจะบอกเจ้าอยู่ แต่มัวแต่หาหลักฐานมันก็เลยนานหน่อย” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกเพราะจะให้เขาไปบอกนางแบบนั้นมันก็ดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไร
“เฮ้อ ตอนนี้ข้าไม่มีญาติเหลืออยู่เลย” ซีเหลียนฮวาเอ่ยขึ้นที่จริงก็ไม่ได้เศร้าอะไรหรอก แต่พยายามแสดงว่าตัวเองกำลังเศร้าอยู่เพื่อไม่ให้ซิวเหวยหลงสงสัยเธอ
“เจ้ายังมีข้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยปลอบพลางโบกมือไปมาเอกสารทั้งหมดก็หายไปพร้อมกับซีเหลียนฮวาลอยตัวมานั่งบนตักของเขา
“ท่านอ๋องขอรับ” พ่อบ้านฉางร้องเรียกเมื่อมาถึงหน้าจวน
“เข้ามา มีอะไร” ซิวเหวยหลงเอ่ยขึ้นก่อนจะถามไปด้วยเมื่อเห็นว่าพ่อบ้านฉางมาหาเขาถึงจวน
“ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้ท่านอ๋องไปพบขอรับ พระชายาก็ด้วย” พ่อบ้านฉางเอ่ยตอบพลางคิดว่าต้องเป็นเรื่องเกี่ยวซีเหลียนฮวาเป็นแน่
“อืม ขอบใจมาก” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะพาซีเหลียนฮวาหายตัวไปทันที ถ้ายังคิดที่จะแย่งนางไปจากเขาอีกละก็ แม้แต่ตำแหน่งฮ่องเต้ก็อย่าหวังว่าจะได้ครอบครองมัน