เจียงเยี่ยนรู้สึกสับสนอย่างยิ่ง ปราชญ์มารบริสุทธิ์ช่วยชีวิตมันไว้อีกครั้ง ไป๋เหวินโจวนั่งขัดสมาธิถามว่า
“เจ้าใช้เข็มหนวดมังกร? แสดงว่าเจ้าคือเซียนหนวดมังกรหัวหน้าหน่วยทั้งห้าแห่งตำหนักเทพธรณิน?”
“เจ้าคือปราชญ์มารบริสุทธิ์จริงๆ?” เซียนหนวดมังกรย้อนถาม
ไป๋เหวินโจวกล่าวว่า
“เรียกเด็กแซ่หลี่มาถามข้าเอง”
“บังอาจ!”
“เจ้าเป็นใครกล้าเรียกท่านประมุขเช่นนี้!”
สาวกชุดดำของพรรคเทพธรณินตวาดไป๋เหวินโจวไม่หยุด หลี่กวนหยางประมุขพรรคเทพธรณินสำหรับพวกมันแล้วเปรียบดั่งจักรพรรดิเจ้าชีวิต แม้แต่สายตาก็ยังไม่กล้าสบด้วย ไป๋เหวินโจวกล้าเรียกประมุขมันเป็นเด็กน้อย นับว่าหยามเกียรติประมุขมันถึงที่สุด
หลายคนต่างชักอาวุธหมายสังหารไป๋เหวินโจว มีดาบ ทวน ขวาน สามง่าม เซียนหนวดมังกรกล่าวว่า
“ปราชญ์มารบริสุทธิ์ เจ้าถูกเข็มหนวดมังกรของข้า ยิ่งใช้ลมปราณพิษจะยิ่งกำเริบเร็วขึ้น คนทั่วไปหากถูกพิษจะเดินลมปราณสกัดยับยั้งไว้ แต่พิษของข้ายิ่งใช้ลมปราณสะกด พิษจะยิ่งกำเริบรุนแรง สุดท้ายหัวใจเจ้าละล้มเหลวเสียชีวิต”
เซียนหนวดมังกรทอดถอนใจ
“ที่จริงข้าต้องการใช้เข็มนี้ซัดใส่เด็กน้อยเจียงเยี่ยนเพื่อมิให้มันเดินลมปราณเทพดับสูญได้ จะได้จับกุมมันง่ายขึ้น นึกไม่ถึงเจ้ากลับนำร่างตนเองมาบดบังมันไว้ เพิ่มความยุ่งยากให้ข้า”
ที่แท้เซียนหนวดมังกรเห็นการประลองของไป๋เหวินโจวกับเจียงเยี่ยนแล้ว มันเห็นว่าพลังภายในของเจียงเยี่ยนแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ไม่อาจโค่นล้มได้โดยง่าย มันจึงซัดเข็มหนวดมังกรหมายสะกดเจียงเยี่ยนเพื่อให้เด็กหนุ่มใช้พลังไม่ได้
เจียงเยี่ยนถามไป๋เหวินโจวว่า“ท่านถูกพิษ?”
ไป๋เหวินโจวพยักหน้า เจียงเยี่ยนยังสับสนยิ่งมันไม่ทราบว่าควรเป็นห่วงไป๋เหวินโจวซึ่งฆ่าบิดามารดามันหรือไม่ เห็นไป๋เหวินโจวมีสีหน้าเรียบเฉยคล้ายไม่เห็นเหตุการณ์คับขันเบื้องหน้าอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย
ไป๋เหวินโจวถามเซียนหนวดมังกร “เจ้ามาสกุลเจียงเพื่อจับตัวเจียงเยี่ยน?”
เซียนหนวดมังกรพยักหน้า
“เจ้าเองก็ต้องการตัวเด็กน้อยนั่นไปเพื่อดูดพลังลมปราณใช่หรือไม่?”
ไป๋เหวินโจวหัวร่อ
“สุนัขไหนเลยจะเข้าใจความคิดพญาราชสีห์ ผู้แซ่ไป๋ฝึกปรือด้วยตนเองจนมีฝีมือถึงระดับนี้ ไม่จำเป็นต้องใช้อวิชาชั่วร้ายดูดพลังจากผู้ใด”
คนของตำหนักเทพธรณินไม่ทราบว่าไป๋เหวินโจวกับสกุลเจียงมีความแค้นกันมาก่อน จึงเข้าใจว่าไป๋เหวินโจวมาสกุลเจียงเพื่อจับตัวเจียงเยี่ยนเหมือนกับพวกมัน
ไป๋เหวินโจวกล่าวเสียงเบากับเจียงเยี่ยน
“พวกมันมาเพื่อจับเจ้า เจ้ารีบหนีออกไปยังสวนด้านหลัง ข้าจะถ่วงเวลามันไว้”
เจียงเยี่ยนส่ายหน้าจะให้มันทอดทิ้งผู้ที่ช่วยชีวิตมันได้อย่างไร ไป๋เหวินโจวเอ่ยขึ้น
“เซียนหนวดมังกร เจ้าฆ่าคนในสกุลเจียงทำไม?”
เจียงเยี่ยนงงวูบ เซียนหนวดมังกรกล่าวว่า
“พวกมันคิดต่อต้านท่านประมุข แม้ตายก็สมควร”
เจียงเยี่ยนหันไปถามเซียนหนวดมังกร
“เจ้า..พวกเจ้าฆ่าพ่อแม่ข้าและคนทั้งหมดนี้?!”
เซียนหนวดมังกรยิ้มแย้ม “พ่อแม่เจ้ารักกันอย่างยิ่ง แม้ตายยังไม่ยอมคลายมือออกจากกัน”
เจียงเยี่ยนหันไปมองศพเจียงเหลียวและเจียงฮูหยิน พบว่าทั้งสองแม้ตายก็ยังมือกันแน่น มันอดหลั่งน้ำตาออกมามิได้
เจียงเยี่ยนเร่งพลังตนให้สูงขึ้นอีก แต่มันก็ต้องตกใจ
พลังเทพดับสูญของมันหายไปแล้ว!
เจียงเยี่ยนงุนงงยิ่ง สถานการณ์คับขันเช่นนี้เหตุใดจึงใช้พลังไม่ได้ ไป๋เหวินโจวเห็นเจียงเยี่ยนมีสีหน้าผิดปกติได้แต่ถามว่า
“เป็นไรหรือ?”
เจียงเยี่ยนไม่กล้าตอบว่าพลังเทพดับสูญตนเองหายไป หากศัตรูรู้เข้าต้องกรูเข้ามาจับกุมตัวมันแน่
หงหู่หนึ่งในหัวหน้าหน่วยตำหนักเทพธรณินเห็นปราชญ์มารบริสุทธิ์ก็แค้นจับใจ ปราชญ์มารบริสุทธิ์ใช้วิชาดรรชนีดาบกรีดเส้นเอ็นมันที่แขนขวาจนแขนมันพิการ จากนั้นยังบีบกระดูกนิ้วมือขวามันจนแหลกละเอียด ทำให้มันใช้ได้เพียงแค่มือซ้ายเท่านั้น
ไป๋เหวินโจวพลันผุดลุกขึ้นกะทันหัน ทะยานกายเข้าหาสาวกของตำหนักเทพธรณินทันที มันจี้นิ้วออกแสงสีขาวก็พุ่งออกจากปลายนิ้วยิงใส่คอสาวกตำหนักเทพธรณินผู้หนึ่งอย่างแม่นยำ
พลังดรรชนีอันแหลมยิ่งกว่าคมกระบี่พุ่งใส่คอสาวกตำหนักเทพธรณินผู้นั้นจนเลือดพุ่งออกจากคอดุจน้ำพุ สาวกตำหนักเทพธรณินผู้นั้นยกมือจับกุมคอไว้สีหน้าเจ็บปวดทรมาน ไม่นานร่างมันก็ล้มลงสิ้นใจตาย
ปราชญ์มารบริสุทธิ์มีสีหน้าเรียบเฉย ทุกผู้คนต่างรู้สึกระย่อต่อวิชาดรรชนีกระบี่ของไป๋เหวินโจวยิ่ง
ไป๋เหวินโจวเดินไปที่ข้างศพสาวกตำหนักเทพธรณินกล่าวว่า
“หงหู่ถูกข้าทำร้ายจนพิการ เฟิงเถี่ยก็ถูกข้าสังหารในกงเล็บเดียว เลี่ยจงข้าก็ชนะมันในกระบวนท่าเดียว ในสายตาข้าหัวหน้าหน่วยตำหนักเทพธรณินไม่นับเป็นอย่างไรได้”
ปราชญ์มารบริสุทธิ์จงใจกล่าวถึงชื่อสามหัวหน้าหน่วยตำหนักเทพธรณินที่พ่ายแพ้ใต้เงื้อมมือมันเพื่อสะกดข่มสาวกตำหนักเทพธรณิน
ไป๋เหวินโจวใช้มือซ้ายไขว้หลัง ขยับนิ้วเล็กน้อยเป็นความหมายให้เจียงเยี่ยนรีบหนีไป,
เจียงเยี่ยนไม่ทราบจะทำอย่างไรดี ไป๋เหวินโจวพลันกล่าวกับคนตำหนักเทพธรณิน
“เจียงเหลียวและเจียงฮูหยินถูกพวกเจ้าฆ่าล้างตระกูล เวลาผ่านไปชาวยุทธผู้รักความเป็นธรรมจะมาล้างแค้นแทนแน่”
เซียนหนวดมังกรพลันหัวร่อ
“เจ้าเองก็สังหารคนไม่น้อย ยังกล้าเอ่ยคำว่าความเป็นธรรม?”
เจียงเยี่ยนเข้าใจความหมายไป๋เหวินโจว มันกำลังเตือนให้เจียงเยี่ยนรีบหนีเพื่อรอวันกลับมาชำระแค้นแทนบิดามารดาบุญธรรมมัน
เจียงเยี่ยนกัดฟันกรอด มันหันกายไปพุ่งไปที่สวนหลังบ้านสกุลเจียงทันที หงหู่เห็นเช่นนั้นก็ตวาด
“มันคิดหนี จับมัน!”
หงหู่ท่าร่างรวดเร็วพุ่งกายดุจพยัคฆ์ตะครุบเหยื่อ มันหมายตามเจียงเยี่ยนไป หากแต่ไป๋เหวินโจวยิงดรรชนีกระบี่เทพสวรรค์สกัดมันไว้
พลังดรรชนีพุ่งใส่หงหู่อย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า หงหู่รีบดีดกายถอยไป
ไป๋เหวินโจวพลันประกบนิ้วชี้และกลางใช้วิชาดรรชนีดาบภูตโลกันตร์ มันจี้นิ้วเฉียงๆ ไปที่พื้นดินพร้อมกวาดออกเป็นแนวขวาง พลังดาบออกจากปลายนิ้วเกิดเป็นแสงสีขาวจ้าพุ่งไปที่พื้นดิน ทันใดนั้นพื้นดินก็เกิดเป็นรอยรูปจันทร์เสี้ยวขนาดใหญ่
“ใครคิดจะจับตัวเด็กน้อยนั่น ลองถามดรรชนีข้าก่อน”
สาวกพรรคเทพธรณินอีกหลายสิบคนซึ่งกำลังจะวิ่งล่าเจียงเยี่ยนถูกดรรชนีดาบภูตโลกันตร์ของไป๋เหวินโจวสกัดไว้ก็ไม่กล้าขยับเขยื้อน
ไป๋เหวินโจวรู้สึกว่าพิษในร่างกายเริ่มแผ่ขยายออกไป มันยิ่งใช้ลมปราณยิ่งเจ็บปวด หากพิษแล่นเข้าสู่หัวใจมันต้องตายแน่
เซียนหนวดมังกรขมวดคิ้วเล็กน้อย
“คนแซ่ไป๋ เจ้าขัดขวางพวกเราหลายครั้ง ที่แท้มีเจตนาใด?”
“ข้าไป๋เหวินโจวทำอะไรตามอำเภอใจนึกกระทำเช่นใดก็ทำเช่นนั้น” ไป๋เหวินโจวตอบอย่างยียวน
เซียนหนวดมังกรทะยานกายเข้าหาไป๋เหวินโจว มันสะบัดมือออกลูกเหล็กเล็กๆ ห้าลูกก็พุ่งใส่ไป๋เหวินโจวทันที
ทันใดนั้นลูกเหล็กก็ดีดเข็มออกมาหลายสิบเล่ม เข็มนับร้อยพุ่งใส่ไป๋เหวินโจวดุจสายฟ้า
หากแต่ไป๋เหวินโจวรวดเร็วยิ่งกว่า มันหยิบศพสาวกพรรคเทพธรณินซึ่งอยู่ข้างกายมันขึ้นมา ใช้ศพนั้นรับเข็มพิษจากลูกเหล็กไว้ได้ทั้งหมด
เซียนหนวดมังกรจี้ไม้เท้าใส่ปราชญ์มารบริสุทธิ์ ไป๋เหวินโจวรีบเบี่ยงกายหลบ
ไม้เท้าของเซียนหนวดมังกรยังติดตามไป๋เหวินโจวไปดุจเงาตามตัว ไม่ว่าไป๋เหวินโจวจะก้าวเท้าหลบไปที่ใดก็ไม่อาจสลัดทิ้งได้ ผัวะ!
ไม้เท้าเซียนหนวดมังกรฟาดถูกไหล่ขวาไป๋เหวินโจวเล็กน้อยจนมันเจ็บแปลบ เห็นกระบวนท่าของไม้เท้าเซียนหนวดมังกรยังจู่โจมมาไม่หยุด มีทั้งเคล็ดฟาด แทง ทุบ กวาด ในท่าแทงยังแฝงท่าจี้สกัดจุดอีกด้วย
ทันใดนั้นไป๋เหวินโจวพลันหยุดชักงักท่าร่างกะทันหัน ไม้เท้าหนวดมังกรพุ่งตรงใส่เขา
ไป๋เหวินโจวกางกงเล็บออกตะบบใส่ไม้เท้าเซียนหนวดมังกรทันที เซียนหนวดมังกรใจหายวาบรีบดึงไม้เท้าออก แต่กงเล็บไป๋เหวินโจวคล้ายคีมเหล็กบีบแน่น เซียนหนวดมังกรไม่อาจดึงไม้เท้ากลับไปได้
ขณะเดียวกันไป๋เหวินโจวกางกงเล็บอีกข้างตะกุยใส่คอเซียนหนวดมังกรอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าการกระพริบตา เซียนหนวดมังกรรีบคลายไม้เท้าออกดีดกายถอยไปด้านหลัง
นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีที่มันสูญเสียอาวุธตนเองให้คู่ต่อสู้
ฝีมือปราชญ์มารบริสุทธิ์อาจใกล้เคียงกับประมุขของมัน
เซียนหนวดมังกรรู้สึกมีเหงื่อไหลซึมจากใบหน้า มันตวาด
“ฆ่า!”
เหล่าสาวกหลายสิบคนต่างฟันดาบ แทงหอก ใส่ไป๋เหวินโจวทันที
สองมือไป๋เหวินโจวกวาดฟาดไม่เท้าออกไม่หยุด อานุภาพยิ่งใหญ่ราวกับสามารถพังทลายภูผา กวาดล้างทั้งกองทัพได้
ได้ยินเสียงโอดโอยดังมาอย่างต่อเนื่อง เหล่าสาวกตำหนักเทพธรณินถูกไม้เท้าในมือไป๋เหวินโจวฟาดจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง บ้างกระดูกหัก บ้างศีรษะแตก ไม่มีผู้ใดเข้าใกล้ไป๋เหวินโจวได้แม้แต่น้อย
น่าเสียดายกำลังภายในของไป๋เหวินโจวตอนนี้สะดุดติดขัดอย่างยิ่งเนื่องจากพิษลุกลาม ไม่เช่นนั้นไม้เท้าในมือไป๋เหวินโจวจะมีอานุภาพยิ่งกว่านี้หลายเท่า
หงหู่เห็นเช่นนั้นก็พุ่งกายเข้าหาต่อยหมัดซ้ายใส่ปราชญ์มารบริสุทธิ์ ไป๋เหวินโจวรีบยกไม้เท้าขึ้นป้องกัน
มิคาดหงหู่เปลี่ยนท่ากะทันหันหันจากต่อยเป็นเตะเท้าขวาออก ไป๋เหวินโจวกระโดดกายถอยหลบ แต่เนื่องจากกำลังภายในติดขัดทำให้มันรู้สึกเจ็บปวดท่าร่างชักช้าลง ถูกหงหู่เตะใส่เอวจนล้มกระแทกพื้นดิน ไม้เท้าหลุดลอยออกจากมือ
สาวกตำหนักเทพธรณินหลายสิบคนต่างโห่ร้อง วิ่งเข้ามาแทงอาวุธใส่ไป๋เหวินโจวทันที!
จบตอนที่ 16 ไป๋เหวินโจวจะรอดไหม ด้านเจียงเยี่ยนจะเป็นไงต่อ โปรดติดตามตอนต่อไป
8K
![[Beginning of everything] จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/storyNotfoundSmall.webp)