ย้อนอดีตกลับมารักเธอ

หลังจากส่งหนูเสร็จบาสก็กลับมาที่ร้านจิ้มจุ่ม สำหรับร้านนี้มันดูเหมือนจะได้เงินเยอะแต่ความจริงแล้วไม่เท่าไหร่หรอก เพราะอีกเดี๋ยวธุรกิจชาบูก็จะบูมจนเปิดกันทั่วบ้านทั่วเมือง
ส่วนร้านจิ้มจุ่มก็ยังขายได้ แต่คงไม่มากเท่าเมื่อก่อนแต่ทั้งนี้นี่คือตลาดโนนเหล็ก ความจริงดูเหมือนจะเจริญแต่ก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้น เพราะงั้นบาสจึงไม่ได้กังวลเรื่องชาบูเท่าไหร่นัก แต่อย่างใดก็ตามเขาไม่คิดอยู่แล้วว่าจะทำธุรกิจร้านจิ้มจุ่มไปตลอด
สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือเงินทุนไปเปิดร้านใหม่ และร้านที่เขาเล็งไว้ก็คือธุรกิจที่สร้างรายได้เป็บกอบเป็นกำ สามารถคุมรสชาติได้ง่ายแม้จะเปิดหลายสาขา นั่นคือชาบู!
แต่อย่างใดก็ตาม การที่จะให้ได้มาซึ่งเงินมหาศาลนั้นบาสได้เลือกช่องทางหนึ่งไว้แล้ว ไม่ใช่ขายหนูหรือร้านกาแฟแต่เป็นธุรกิจครีมกิโล!
ใช่ธุรกิจครีมกิโล เป็นธุรกิจที่กำไรดี คิดดูสิว่าคนเล่นโซเชียลกันเท่าไหร่ วันๆนึงออนไลน์ไม่รู้กี่ล้านคนไม่ต้องพูดถึงจำนวนเวอร์วังอย่างล้านคนก็ได้ เอาแค่วันนึงขายได้สักร้อยคนก็หรูแล้ว แต่อย่างว่าเราต้องมีของดี
หลังจากกลับมาถึงร้านบาสก็อาบน้ำเปลี่ยนชุดขับรถไปหาปราง เธอไม่ได้อยู่กับแม่แล้วแต่เลือกออกมาเช่าห้องกับลูกและผัวเด็กนักเรียนคนหนึ่งก็อย่างว่าปรางเป็นผู้หญิงอย่างนี้ เมื่อรู้ว่าบาสไม่สนใจเธอก็ไม่ปล่อยให้หยากไย่เกาะหรอกนะ กลับกลันแล้วเธอรีบเเกะออกเสียมากกว่า
บาสจอดรถไว้ข้างฟุตบาท เขาลงมาจากรถแล้วมองไปที่บ้านเช่าเล็กๆตรงหน้าบ้านนี้ดูไม่ใหญ่และไม่เล็กเกินไป อีกอย่างราคาเช่าตอนนี้ก็ถูกมากเพราะเศรษฐกิจยังดีอยู่ แต่หากเศรษฐกิจพังครืนลงมาเมื่อไหร่ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่คนเช่าเลย แม้แต่แม่ค้าหาบเร่แถวนี้ยังไม่มีสักคน ปากกัดตีนถีบฆ่าตัวตายรายวันก็มีถมไป
บาสที่ลงมาจากรถแล้วเข้าไปหาปราง ดูเหมือนเธอกำลังนอนดูทีวีอยู่กับผัวเด็ก
“นี่มารบกวนหรือเปล่าเนี่ย...”
ก็พอรู้อยู่หรอกนะว่าปรางเป็นคนเซ็กส์จัด แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้นี่ขนาดกลางวันแสกๆเธอยังแต่งชุดพยาบาล บาสที่เข้ามาเห็นเอามือก่ายหน้าผาก ใบหน้าร้อนผ่าวอย่างกับเตาอบ
ปรางที่เห็นว่าเป็นบาสก็เผยรอยยิ้มสดใส เธอไม่ได้อายม้วนเหมือนอีดอกที่แกล้งทำ แต่กลับเผยกายยั่วยวนอย่างไม่อายคนเด็กหนุ่มที่อยู่ข้างๆดูเหมือนจะเป็นเด็ก ม.ต้นด้วยซ้ำ เขามองบาสด้วยความกังวล เหมือนกับว่ากลัวบาสจะมาแย่งปรางไปจากเขา
“นึกจะมาก็มาแบบนี้ทุกทีสิเนี่ย เข้ามานั่งก่อนสิ เดี๋ยวพี่หาน้ำให้กิน” ปรางลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปเปิดตู้เย็น บาสพยักหน้าแล้วนั่งบนเก้าอี้ไม้ที่ข้างประตู
เมื่อนั่งลงเจ้าเด็กหนุ่มนี่ก็มองอย่างเอาเรื่อง บาสแสยะยิ้มในใจ เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับเด็กตรงหน้าแม้แต่น้อย ในสายตาของปรางหมอนี่คงหล่อมาก แต่สำหรับบาสรู้สึกว่างั้นๆเอง
“นี่จ้าน้ำเย็นๆ” ปรางเดินเข้ามาพร้อมกับน้ำหนึ่งแก้ว และถึงเธอจะรู้ว่าบาสไม่ได้สนใจแต่ก็ยังจงใจก้มต่ำเพื่อให้เห็นร่องอกขาวนวล
“ช่วงนี้กระแสโอเคหรือเปล่า” บาสรับน้ำมาแล้วถาม แม้จะบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับปราง แต่เห็นแบบนี้ก็อดใจหายไม่ได้เหมือนกันนะ
ปรางเผยรอยยิ้มเล็กๆ ไม่ได้สนใจสายตาเด็กหนุ่มที่ซื้อมากิน หากสนใจเพียงบาสคนเดียวเท่านั้น เพราะถึงยังไงเขาก็เป็นเจ้านาย เป็นถุงเงินสำหรับเธอ แต่เด็กหนุ่มนี่ขอแค่มีเงินจะซื้อมาอีกกี่คนก็ได้ เธอไม่ได้แคร์เลยสักนิด
“กระแสก็โอเคนะ มีคนมาขอเป็นตัวแทนเรื่อยๆจนพี่ตอบไม่ทันเลยล่ะ”
“แบบนั้นก็ดีแล้ว” บาสผงกศีรษะ
สำหรับการทำงานของปรางมีแค่รีวิวเล็กๆน้อยๆกับเอาของไปส่งเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่ากระแสจะดีมากจนเธอทำไม่ทัน และนั่นทำให้บาสอยากหาคนมาช่วย
เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่รู้สึกสนใจไม่น้อย เขาโพล่งขึ้นว่า “นี่พี่พูดถึงเรื่องครีมกันใช่มั่ย นี่ๆ ผมช่วยได้เปล่า”
บาสปรายตามองเด็กหนุ่มอย่างไม่ใส่ใจ เด็กนักเรียนวัยนี้มีอะไรให้เขาสนใจกัน? มันน่าเบื่อ ถ้าหากหล่อกว่านี้คงอีกเรื่องนึงปรางที่ได้ยินอย่างนั้นก็เผยรอยยิ้ม แต่เมื่อเห็นว่าบาสไม่สนใจเธอจึงเปลี่ยนเรื่องคุย ให้เด็กคนนั้นออกไปก่อนเขาทำท่าทางไม่พอใจแต่ก็ยอมออกไปจากห้องบาสเอนหลังพิงกับเก้าอี้ สำหรับเน็ตไอดอลนักเรียนไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็น แต่ไม่ใช่ว่าจะเป็นกันได้ง่ายๆ มันต้องเฟี้ยวฟ้าวเว้ย ไม่ใช่เห่ยๆแบบนี้
“ถ้าบาสไม่ชอบพี่จะไม่ให้น้องเขามาอีก.. ” ปรางบอก ถึงแม้เด็กหนุ่มนั่นจะดุเด็ดเผ็ดร้อน แต่คนที่เธอแคร์มีแค่คนเดียวเท่านั้น
“ปรางจะทำอะไรก็เรื่องของปรางเราไม่ได้ห้ามอยู่แล้ว แต่ว่าขอที่มันหน้าตาดีกว่านี้ไม่ได้หรอ”
“นี่ยังไม่ดีอีกเหรอ?”
แน่ะเธอยังย้อนถามอีก บาสเอามือก่ายหน้าผาก จะว่ายังไงดีก็คือมันไม่หล่อเลยนะ แต่จะให้เขามาสนใจรสนิยมของปรางก็ยังไงอยู่ จึงเปลี่ยนเรื่องคุยเข้าเรื่องงาน
“ช่างเรื่องนั้นเถอะ ตอนนี้ลูกค้าคงเข้ามาเยอะ ปรางส่งคนเดียวไม่ไหวแน่ ยังไงบาสจะหาคนมาช่วยด้วยแล้วกัน”“จริงเหรอ ขอผู้ชายได้มั้ย” ตาของปรางเป็นประกายจ้า บาสเขกศีรษะเธอไปที่หนึ่งอย่างโกรธๆ“ไม่ได้ ถ้าหากบาสหาผู้ชายมาให้ล่ะก็ ปรางคงคางทั้งวันจนไม่ได้ทำอะไร”“ชิ! ก็ได้ แต่อย่าสวยกว่าพี่แล้วกัน” แม้จะเห็นว่าเธอดูเหมือนโกรธแต่จริงๆแล้วไม่ใช่เลย
บาสคุยกับปรางอีกเล็กน้อยแล้วจากมา สำหรับเรื่องการผสมสีหรือกลิ่นน้ำหอมต่างๆปรางไม่รับรู้ เธอจะส่งเพียงครีมและรีวิวเท่านั้น ตอนแรกบาสกระว่าจะให้ปรางรีวิวครีมเฉยๆ แต่ถ้าทำแบบนั้นเธอจะว่างงานเกินไป เขาจึงเพิ่มงานให้เธออีกอย่างหนึ่ง นั่นคือส่งครีมให้ลูกค้าและตัวแทน
เราเป็นพ่อค้าแม่ค้ารายใหญ่ การจะไปหาลูกค้ารายย่อยดูจะเป็นการเสียเวลา ธุรกิจขายครีมแบบนี้ก็เหมือนการแชลูกโซ่นั่นแหละ เราต้องสร้างเครือข่ายขึ้นมา แล้วให้เครือข่ายที่สร้างขึ้นขายครีมออกไป
ส่วนเราก็แค่ส่งครีมให้กับตัวแทนเท่านั้น โดยตัวแทนแต่ละคนจะมีรหัสเหมือนกับนัมเบอร์ แต่พวกเขาจะขายได้หรือไม่ได้ก็อีกเรื่องหนึ่ง การเป็นตัวแทนอะไรเทือกนี้เราจำเป็นต้องสร้างการแข่งกัน เมื่อมีรางวัลผลการแข่งขันก็จะยิ่งสูงขึ้น และคนที่ได้ประโยชน์ก็คือบาสคนเดียวที่เป็นเจ้าของ
แต่ว่านี่เพิ่งเริ่มต้น ธุรกิจยังไม่มั่นคงเท่าไหร่ บาสยังไม่รีบร้อนที่จะสร้างปฏิกิริยาตอบสนองแบบนั้น รอไปอีกหน่อย ให้รากฐานมั่นคงกว่านี้ แต่คงอีกไม่นานหรอกเพราะธุรกิจจำพวกนี้มาเร็วรวยเร็ว แถมยังเป็นแค่กระแสที่ไปไวเหมือนกับน้ำไหลไฟดับ
“จะเอาใครไปช่วยปรางดีนะ คนที่เหมือนกับปรางพอจะมีหรือเปล่า”
บาสที่มาถึงร้านจิ้มจุ่มครุ่นคิดถึงสาวที่ว่าครั้นพอดีกับที่ดาวเข้ามาพอดี เธอทำงานอยู่ที่นี่ตั้งแต่บาสมาเปิดร้านใหม่ๆ เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนกันก็ยังได้แต่ทว่าดาวเป็นคนปากกว้างไม่มีหูรูด ความลับต่างๆคงถูกเธอโพล่งไปหมดแน่หากให้เธอรู้บาสส่ายศีรษะแล้วเลิกสนใจดาว
คืนนี้ผ่านไปอีกหนึ่งคืน ก็เหมือนกับทุกวันที่ผ่านมา กิจการร้านจิ้มจุ่มยังไปได้สวย ลูกค้าที่มาก็เป็นลูกค้าประจำที่ติดใจรสชาติน้ำจิ้มหรือไม่ก็หนูนาย่างทั้งนั้น
ระหว่างที่ขายจิ้มจุ่มเผอิญบาสพบกับเพื่อนสมัยเรียนมัธยมปลาย เธอชื่อว่าใบหม่อน เห็นว่าเพิ่งแต่งงานเมื่อเดือนที่แล้วกับพนักงานร้านเซเว่น
ใบหม่อนท้องได้สองเดือนแล้ว นั่นคือข่าวดีที่เธอบอกเขา บาสแสดงความยินดีด้วย สำหรับเขาแล้วแม้เธอจะไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยงามอะไร เทียบไม่ได้กับหมอเอ้หรือปราง แต่ยังน่ารักเหมือนวันวานที่อยู่ในห้องเรียน
ด้วยข้อเสนอของบาส ใบหม่อนจึงตบปากรับคำ เธอขอบคุณบาสและบอกว่าพรุ่งนี้จะไปหาปราง ซึ่งแน่นอนว่าบาสต้องไปด้วย
คืนนี้ฝนตกหนักจนดูเหมือนฟ้าแทบลั่ว บาสที่มองตรงระเบียงนึกถึงวันเก่า วันนั้นที่มีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ตรงนี้ตลอด แม้จะมีพี่ทรายแล้วแต่บาสก็ยังคิดถึงเธอเอิง...สาวที่ทำให้หัวใจของเขากลับมามีชีวิตชีวาหลังอกหักจากพี่ทราย จนป่านนี้บาสก็ยังไม่ได้บอกเอิงว่าคบกับพี่ทรายเขาทำใจไม่ได้ เอิงจะรู้สึกเจ็บปวดขนาดไหนนะ กับความรู้สึกที่ได้รับ
บาสไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าเอิงจะรู้สึกยังไง แต่เขาพอจะเข้าใจบ้างความรู้สึกที่โดนหลอก ก็เหมือนกับที่พี่ทรายหลอกเขานั่นแหละ
บาสละสายตาจากระเบียง มองไปยังเตียงนอนที่ว่างเปล่า วันนี้พี่ทรายไม่ได้มานอนด้วย เธออยู่บ้านกับป้าชมพู ถึงตอนนี้ป้าชมพูก็ยังไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่ทราย แต่มันก็ดีเหมือนกันที่เป็นแบบนี้ เพราะหากรู้เข้าคงมีเรื่องให้แต่งงานไม่ใช่ว่าบาสไม่อยากแต่ง แต่สำหรับเขามันเร็วเกินไป ธุรกิจเพิ่งจะเริ่ม เขายังไม่ได้ก้าวเดินออกไปอย่างเต็มที่ด้วยซ้ำ ยังต้องการเส้นสายในการแผ่วเส้นทาง หรือที่เรียกกันว่าคอนเนกชั่น
บาสเป็นแค่ลูกตาสีตาสา ไม่ได้มีพ่อแม่เป็นข้าราชการหรือนักธุรกิจ เขาต้องเดินตั้งแต่ศูนย์ซึ่งต่างจากคนเหล่านั้นที่เดินเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงร้อยแล้ว
นั่นคือความต่างของครอบครัวมีฐานะและคนธรรมดา ก็เหมือนกับพวกครู ครอบครัวนี้เป็นครูกันหมด จะให้ไปทำงานอย่างอื่นก็ยังไงอยู่ จึงผลักดันให้ลูกหลานได้เป็นอย่างที่ตัวเองเป็น หรือแม้แต่การเป็น ส.ส. บางพื้นที่ก็เหมือนกันในขณะบาสยืนคิดอยู่สายเรียกเข้าก็ดังขึ้น เขามองเบอร์ที่โทรเข้ามาก่อนจะขบริมฝีปากแน่น เอิง...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่76 สายจากคนคุ้นเคย

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมารักเธอ ที่คุณอ่าน

ย้อนอดีตกลับมารักเธอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่76 สายจากคนคุ้นเคย

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมารักเธอ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้