องค์หญิงไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะถูกราเชนใช้มีดพาดที่คอเอาไว้ จึงต้องไปกับราเชน โดยที่ทหารองค์รักษ์ไม่มีใครกล้าติดตาม เพราะเกรงว่าองค์หญิงจะได้รับอันตราย
“ รีบส่งข่าวไปที่ท่านหัวหน้าฟ่านหลี องค์หญิงเจี้ยนหนิง ถูกคนร้ายลักพาตัวไป”
หัวหน้านางกำนัล รีบเอ่ยกับ องครักษ์คนหนึ่ง เพื่อส่งนกพิราบสื่อสารไปที่หัวหน้าองครักษ์ฟ่านหลีแห่งตำหนักใน
ฝ่ายราเชนตอนนี้ พาองค์หญิงเจี้ยนหนิง เดินลงมาจากเขา ผ่านเส้นทางป่าทึบ เพื่อป้องกันคนติดตาม
“ เ้าไม่รอดแน่ หากหัวหน้าองครักษ์ฟ่าน มาถึง เ้าได้ตายแน่ๆ” องค์หญิงเจี้ยนหนิง เอ่ยกับ ราเชนที่ตอนนี้ มาหยุดที่หน้าถ้ำแห่งหนึ่ง พยายามมองหาทางเดินลงเขาแต่ทว่า เขาหาทางลงเขาไม่เจอ
“ เ้าทำให้ข้าวุ่นวายจริงๆ หากเ้าไม่โเี้ เลิกแล้วกันไป ข้าคงไม่ต้องทำเช่นนี้” ราเชนเอ่ยขึ้นมา ด้วยน้ำเสียงอัมหิต ตอนนี้เขาคิดจะสังหารองค์หญิงเจี้ยนหนิง เพื่อไม่ให้ต้องเป็ภาระ และ เป็ปัญหาขึ้นอีกในอนาคต
ก่อนที่เขาจะลงมือ องค์หญิงเจี้ยนหนิงคล้ายััได้ถึง กลิ่นไอแห่งความตายจากตัวของราเชน จนรีบพูดออกมาว่า
“ เ้า เ้าคิดจะทำอะไร อย่านะ ไม่อย่างนั้น เสด็จพ่อต้องสั่งปะาฆ่าล้างตระกูลเ้า เจ็ดชั่วโคตรแน่”
“ ใครสนกัน”
ราเชนถูกสอนมาั้แ่เกิดให้ สังหารทุกๆ คนที่จะเป็ภัยต่อตัวเองในอนาคต ดังนั้นการฆ่าคนสำหรับเขา ไม่สนเื่ความดี ความชั่ว หรือ ตระกูลใดๆ ทั้งสิ้น
“ ข้า..มีทองคำติดตัว เ้าเอาไปเลย อย่าทำอะไรข้าก็แล้วกัน”
องค์หญิงรีบยื่นแหวนมิติของตนเองออกมา ทำเอาราเชนถึงกับหยุดนิ่งมองอย่างสงสัย
“ 1 แสนเหรียญทอง เ้าเอาไปให้หมดเลย”
องค์หญิงเจี้ยนหนิง ใช้มือล้วงเข้าไปในแหวนมิติ แล้วนำทองคำออกมาวางต่อหน้าราเชนถึง สามถุง พอเปิดดูพบเหรียญทอง จำนวน หนึ่งแสนเหรียญทองจริงๆ ด้วย
“ โอ้ นี่มันคืออะไร เ้าใช้มันเก็บของ อย่างนั้นรึ?”
“ เ้านี่บ้านนอกเสียจริง นี่คือ แหวนมิติของราชวงศ์หลี่ คนธรรมดาไม่มีสิทธิ์”
ราเชนรูดแหวนออกมาจากนิ้วของ องค์หญิงเจี้ยนหนิง แล้ว ลองใช้มือล้วงเข้าไป แต่ว่าไม่สามารถทำได้
“ บอกวิธีใช้แหวนมิติมา”
“ เ้า ปล่อยข้าไปก่อน แล้วข้าจะบอกให้”
“ ไม่ได้ บอกวิธีข้าก่อน แล้วข้าค่อยปล่อยเ้า”
“ เ้าห้ามผิดคำพูดนะ”
“ อืม”
“ กดปุ่มลงที่เพชรเม็ดล่าง ประตูมิติของแหวนจะเปิดออก แล้วหากจะนำของอะไรออก เ้าแค่ล้วงมือไปัั มันจะออกมา หากจะนำของเข้าไป ก็กดลงที่เพชรเม็ดบน มันจะดูดสิ่งของเข้าไปในแหวนมิติ ที่มีน้ำหนักไม่เกิน 1 ตันเข้าไป”
ราเชนลองทำตามที่องค์หญิงเจี้ยหนิงบอก โดยลองเอาเหรียญทองเข้าออก จนสำเร็จ
“ ว้าว โลกนี้มีของวิเศษเช่นนี้ด้วยหรือนี่”
ในขณะที่ราเชนลองใช้แหวนวิเศษอยู่นั้น องค์หญิงเจี้ยนหนึง ก็เร่งเร้าพลังปราณยุทธ์ของตนระดับ 15 แล้วปล่อยฝ่ามือเข้าใส่ กลางหลังของเขา จนกระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้ มีดสั้นหลุด ไหล่กระแทกกับต้นไม้ ถึงกับไหล่เคลื่อนหลุดออกมา
“ เฮอะ!! ฝีมือแค่นี้ คิดจะจับข้าเป็ตัวประกันอย่างนั้นรึ ไอ้อ้วน”
ราเชน ถึงกับมององค์หญิงด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่า สตรีตัวเล็กแค่นี้ กลับมีแรงมากมายกระแทกเขาจนได้รับาเ็ เขากระแทกไหล่ของตนกับต้นไม้ เพื่อให้มันกลับเข้าที่ เสียงดัง พลั่ก แล้วก็ยืนขึ้นมาได้
“ ไม่เลวนี่ ต่อไหล่ด้วยตัวเองก็ได้ แต่น่าเสียดาย วันนี้เ้าต้องตายด้วยมือของข้า”
องค์หญิงเจี้ยนหนิงตัวเล็กนิดเดียว แต่หาได้กลัวราเชนที่ตัวอ้วนใหญ่กว่าสักนิด ยังคงเคลื่อนไหว ด้วยท่าเท้าประหลาด ว่องไวมาก จนราเชนไม่อาจมองทัน จนกระทั่งฝ่ามือขององค์หญิง ยื่นมากระแทกเข้ากับหน้าอกของเขาอีกครั้ง
เปรี้ยง !!
ราเชนถึงกับกระอักเืลงไป คุกเข่ากับพื้น เขาไม่คิดว่า การเคลื่อนไหวของนางจะว่องไว และฝ่ามือจะฟาดออกมาได้รวดเร็วและรุนแรงป่านนี้
“ ตายเสียเถอะ”
องค์หญิงเจี้ยนหนิง ลอยตัวขึ้น แล้วยกฝ่ามือฟาดเข้ากลางหน้าผากของราเชน หากโดนเข้าไป เขาคงต้องตายแน่ๆ ดังนั้นราเชนจึงเหวี่ยงผงแป้งออกจากซอกเอวของเขาออกไป มันกระจายฟุ้งเข้าตาขององค์หญิง จนต้องร้องออกมาด้วยความเ็ป
ราเชนไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้ลอยนวล เข้าไป แล้วชกที่ท้องน้อยขององค์หญิงจนจุก
ลงไปนอนหน้าเขียวตัวงอ
“ มีฤทธิ์นักหรือสาวน้อย มาดูกัน ว่าเ้ากับข้า ใครมันจะโเี้กว่ากัน”
ราเชนเอ่ยจบ ก็ใช้นิ้วจี้ไปที่จุดตรงท้ายทอย ทำให้ร่างขององค์หญิงที่จุกแน่น ถึงกับอ่อนระทวย ไม่สามารถขยับตัวได้ ถูกราเชนแบกขึ้นบ่า เข้าไปในถ้ำ แล้ววางลงบนพื้น แล้วกระชากเสื้อที่เหลือตัวเดียวของนางออกมา เผยให้เห็นหน้าอกขององค์หญิงที่ขาวนวล ชูช่อเหมาะสมกับเด็กสาววัย 15
“ เ้า...อย่า..ทำ อะไร บ้า..กับข้า..นะ ไม่...อย่างนั้น...” องค์หญิงเจี้ยนหนิงพยายามจะพูดออกมา แต่ว่าราเชนไม่สนใจ กระชากกางเกงขายาวของนางจนขาดวิ่น แล้วเข้าจู่โจม องค์หญิงเจี้ยนหนิงทันที
“ อย่า.. อย่านะ ไอ้อ้วน ไอ้คนบ้า...เ้าต้อง...โอ้..โอ้ย...”
องค์หญิงพยายามดิ้นรน แต่ว่า ถูกราเชนสะกัดจุดไว้ ร่างที่อ้วนฉุก็เริ่มรุกเร้าร่างสาวน้อยอับบอบบางบริสุทธิ์ ซึ่งเป็วิธีที่นักฆ่าใช้เพื่อจัดการกับศัตรู และ วิธีที่จะบังคับขู่เข็ญ ศัตรูวิธีหนึ่ง นั่นคือ การข่มขืน เพื่อทำการถ่ายคลิปวิดีโอ แต่น่าเสียดาย ราเชนไม่มีมือถือ ดังนั้นเขาจึงต้องใช้วิธีการมอมเมา สวาทให้กับ องค์หญิงเจี้ยนหนิง นี่คือ เคล็ดลับการข่มขู่ โดยการทำลายพรหมจรรย์ของสตรีผู้สูงศักดิ์ ยิ่งเป็สตรีที่ไม่ผ่านมือชายมาก่อน สำหรับเขาเป็เื่ง่ายดายนัก ราเชนนั้นถูกฝึกให้สยบสตรีเหล่านี้เพื่อไม่ให้ลืมรสััของเขาไปได้ สุดท้ายเขาจะ้าอะไร สตรีผู้นั้นต้องยินยอมทำตามเขาทุกๆ อย่าง
แล้วคำสอนของอาจารย์กามเทพ ที่เคยเป็ ผู้ชายขายน้ำระดับยอดมงกุฏฝังเพชร ก็ผุดขึ้นมาในสมองของเขา
“ อันว่าสตรีนั้นมีความแตกต่างกัน ยากที่จะหาจุดอ่อนมาบีบบังคับให้อยู่ในการควบคุมของเรา แต่บรรพบุรุษของข้า คือ เล่าไอ่ เทพบุตรนักรักในตำนาน ได้บันทึกบอกต่อกันมาหลายพันปีว่า สตรีทุกๆ คนล้วนไม่ว่าอายุเท่าไร ล้วนแล้วแต่มีความ้าทางเพศทั้งนั้น ขึ้นอยู่ที่ว่า เราจะกระตุ้น หรือ ผลักดันให้ออกมาได้อย่างไร
บรรพบุรุษของข้า หลังจากได้ผ่านศึกรักมานาน จนสามารถค้นพบความลับของสตรีว่า ในร่างกายของสตรี ล้วนมีจุดสวาทรัฐจวนอยู่ ทั้งหมด 12 จุด นั่นคือ ขมับ 2 จุด ไหล่ 2 จุด กลางฝ่ามือ 2 จุด ใต้สะดือ 2 จุด ต้นขา 2 จุด และกลางฝ่าเท้า 2 จุด พวกเ้าลองดูนี่”
อาจารย์กามเทพ เข้ามาหาสตรีวัย 30 ผู้หนึ่งที่นอนเป็หุ่นให้ทุกคนดู แล้วเริ่มกดจุดที่ขมับ เป็อันดับแรก
“ การกดจุดต้องค่อยกดลงอย่างช้าๆ นับ 1-10 แล้วก็ค่อยๆ ผ่อนนิ้วออกแล้วนับ 1-10 แล้วทำสองจุดพร้อมกัน”
พออาจารย์กามเทพกดขมับทั้งสองของหญิงวัย 30 ถึงกับร้องครางออกมาเบาๆ จากนั้น ก็ไล่กดจุดมาที่ ไหล่ กลางฝ่ามือ ใต้สะดือ ต้นขา และมาหยุดที่กลางฝ่าเท้า ร่างของสตรีที่เป็หุ่นถึงกับแอ่นตัวขึ้น สายตาหยาดเยิ้ม จนอาจารย์กามเทพกดจุดเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวถึงกับทนไม่ไหว ถอดเสื้อผ้าออก แล้วโผเข้ามากอดจูบ อาจารย์กามเทพ จนต้องตบหน้าของนางจนฟื้นคืนสติกลับมา
“ นี่คือการปลุกจุดสวาทรัฐจวน ของนักรักในตำนานอย่างขุนแผน ก็หาได้ใช้เวทย์มนตร์คาถา เมตตามหาเสน่ห์อะไรไม่ แต่ที่แท้แล้ว ก็ใช้วิธีนี้จัดการกับหญิงสาวเช่นเดียวกัน”
“ เพียงเท่านี้ ก็ควบคุมพวกนางได้แล้วหรือครับอาจารย์” ลูกศิษย์คนหนึ่งฟังอย่างตั้งใจ
แต่อาจารย์กามเทพส่ายหัว แล้วเอ่ยต่อว่า
“ นี่แค่เป็เพียง ปฐมบทเริ่มต้น ของการควบคุมสตรีเท่านั้น เพราะจิตสตรีมีมากมายหลากหลาย บางคนแม้จะพ่ายแพ้แก่ จุดสวาทรัญจวนทั้ง 12 จุด แต่นั่นคือ ร่างกายหาใช่จิตใจ วิธีที่จะควบคุมเข้าไปถึงก้นบึ้งของพวกนาง พวกเ้าต้องศึกษาจิตใจของพวกนาง จนกว่าจะรู้จุดอ่อน แล้ว ถึงจะสามารถควบคุม พวกนางทั้งร่างกายและจิตใจได้”
ราเชนตอนนี้ เริ่มใช้วิชากดจุดสวาทรัฐจวนในตำนาน กับ องค์หญิงเจี้ยนหนิงที่แม้จะพยายามขัดขืน แต่ว่า ร่างกายกลับตอบรับการจู่โจมของ ราเชนอย่างไม่รู้ตัวยิ่งราเชนกระทำการราวกับสัตว์ป่าในบางครั้ง องค์หญิงถึงกับน้ำตาไหล กัดฟันข่มความเ็ป แต่ส่วนลึกของนางกลับมีความสุขอย่างประหลาด เวลาผ่านไป 2 วัน พวกเขาทั้งสองคนยังคงอยู่ในถ้ำไม่ออกไปไหน ดีที่ในแหวนมิติ มีอาหารน้ำ เพียงพอให้ทั้งสองอยู่กินได้อย่างสบาย แต่ว่า ตอนนี้บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไป องค์หญิงเจี้ยนหนิงตอนนี้กลับถูก ละลายพฤติกรรม อารมณ์ ความ้าด้านมืด ถูกราเชนปลุกเร้า จนไม่อาจควบคุมได้ ปล่อยตัวปล่อยใจ ไปกับราเชน จนบางครั้งต้องเป็ฝ่ายปลุกเร้าราเชน ทั้งสองกินแล้วก็ร่วมรักกัน จนลืมเดือน ลืมตะวัน จนกระทั่งเวลาผ่านไป 3 วัน
“ ถึงเวลาที่ข้าต้องไปแล้ว” ราเชนเอ่ยออกมา
“ ท่านเป็ใครกันแน่ ทำไมต้องทำกับหนิงเอ๋อเช่นนี้” เสียงของเจี้ยนหนิงเริ่มอ่อนหวานขึ้นผิดกับที่เจอในวันแรก
“ นี่อาจเรียกว่า พรหมลิขิต”
“ พรหมลิขิต หนิงเอ๋อไม่รู้ว่าคืออะไร แต่หนิงเอ๋อ้าพบกับท่านอีก ไปหาหนิงเอ๋อที่เมืองหลวงได้ไหม”
ราเชนถึงกับอึ้งไปนิด แต่ก็เอื้อนเอ่ยออกมาเบาๆว่า
“ การที่สองชีวิตได้มาพบพานกัน มีความสัมพันธ์กันเช่นนี้ บางทีไม่ใช่เื่บังเอิญ ไม่แน่สักวันหนึ่ง ข้าอาจไปหาเ้าที่เมืองหลวงก็ได้”
“ จริงๆ นะ แหวนที่ท่านใส่ เป็แหวนที่เสด็จแม่ประทานให้กับหนิงเอ๋อ ขอเพียงท่านไปหาหนิงเอ๋อที่ตำหนักจันทรา ทหารยามจะให้ท่านเข้าไปหาหนิงเอ๋อได้เลย ท่านยังไม่ได้บอกเลยว่า ท่านชื่ออะไร”
“ เฟยหลง” ราเชน ไม่ยอมบอกว่าแซ่หยาง เพราะบางที อาจมีภัยมาถึงตัว จึงได้แต่บอกชื่อนี้ไปแทน
“ เฟยหลงเอย ท่านทำให้หนิงเอ๋อ รู้รสชาติของความสุขระหว่างหญิงชาย แล้วต่อไปผู้อื่นจะอยู่ต่อไปได้อย่างไร”
“ ยิ่งทรมานกับความคิดถึงเท่าไร พอพบกันรสััแห่งความสุขก็มากขึ้นตามไปด้วย”
“ จริง?”
“ อืม”
ราเชนกอดกระชับร่างเปล่าเปลือยเอาไว้อ้อมแขน ทีแรกเขาตั้งใจจะสังหารองค์หญิงเจี้ยนหนิงหากไม่สามารถควบคุมนางได้สำเร็จ แต่ตอนนี้คงต้องปล่อยไป เพราะนางอาจมีประโยชน์กับเขาในอนาคต
ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงนกเหยี่ยวร้องดังขึ้น จากบนฟ้า ผิดปกติ
“ นั่นคือ เสียงของเหยี่ยวตามตัว หัวหน้าองครักษ์ฟ่านคงมาถึงแล้ว เฟยหลงช่วยนำเสื้อผ้าออกมาจากแหวนมิติ หนิงเอ๋อจะออกไปจัดการเื่นี้เอง”
“ แล้วพวกเขาไม่จับข้า?”
“ ไม่ต้องเป็ห่วง หนิงเอ๋อจะบอกว่า สังหารท่านแล้ว ป่าแห่งนี้มีทางออกสองทาง ขึ้นทางทิศตะวันออก กับ ทิศตะวันตก เฟยหลงคงมาจากสำนักเมฆาม่วงเดินตรงไปทางทิศตะวันตก ก็จะพบกันทางออก ส่วนทิศตะวันออก เป็ทางไปเมืองหลวงของอาณาจักรปัจจิม หนิงเอ๋ออยู่ที่ตำหนักจันทรา ขอให้เฟยหลงอย่าได้ลืม หนิงเอ๋อด้วยนะ”
องค์หญิงเจี้ยนหนิงแต่งตัวเสร็จ ก็ดึงร่างของเฟยหลงมาจูบอย่างดูดดื่ม แล้วก็หันกายเดินออกไปจากถ้ำไม่หวนกลับมามองอีก
ทหารมากมายต่างเข้ามาล้อมที่ปากถ้ำเอาไว้ พอพบองค์หญิงเจี้ยนหนิงก็รีบทำความเคารพทันที
“ องค์หญิง แล้วเ้าคนชั่วนั่น?”
องค์หญิงเจี้ยนหนิง กลับมาสงบเยือกเย็นดั่งเดิม ยกมือขึ้นห้ามพูด แล้วเอ่ยออกมาว่า
“ มันตายแล้ว ต่อไปห้ามใครพูดเื่นี้อีก มิเช่นนั้น อย่าหาว่า ข้าโเี้ เดินทางกลับเมืองหลวง” องค์หญิงสั่งการออกไป ทุกคนต่างก็ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง มีแต่หัวหน้าองครักษ์ฟ่านที่มองเข้าไปในถ้ำ คล้ายััได้ถึงตัวตนของใครบางคนอยู่ แต่ในเมื่อองค์หญิงไม่พูดอะไร เขาเองก็ต้องตามเสด็จกลับเมืองหลวงเช่นกัน.........