บทที่12
ฆ่าฟันในสนามรบ
---
ระบบ: ท่านได้สังหารศัตรูได้รับค่าประสบการณ์ 160 หน่วย
---
---
ระบบ: ยินดีด้วยเลเวลของท่านเพิ่มขึ้น
---
ข้อความจากระบบกดขึ้นตรงหน้าของหลี่หยางข้อความที่มันปรากฏขึ้นมามันปรากฏขึ้นมาเป็สัญลักษณ์เด่นชัดให้เขานั้นได้ล่วงรู้
แต่ในตอนนี้ผู้ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าของมันกลับไม่ได้สนใจข้อความจากระบบที่มันปรากฏขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย
หลี่หยางที่กำลังยืนอยู่ท่ามกลางสมรภูมิรบอันดุเดือดกระบี่ภายในมือของเขาได้คร่าชีวิตไปหนึ่งชีวิตแล้ว
กระบี่เก่าๆที่ทรุดโทรมตอนนี้มันอาจจะลงไปด้วยเืสีแดงสด
ดวงตาทั้งสองข้างของเขามันกำลังสั่นคลอนบังเกิดขึ้นจากความรู้สึกภายในจิตใจที่ไม่มั่นคง
เขาได้จ้องมองเืที่มันอาจอยู่บนกระบี่ภายในมือของเขาหนึ่งครั้งแล้วก็ไปจ้องที่ร่างไร้ิญญาที่อยู่ด้านหน้าอีกหนึ่งครั้ง
ตอนนี้ร่างของทหารเผ่ามารคนนั้นมันเหลือแต่เพียงลำตัวศีรษะของมันโดนซะบ้างจากกระบี่ภายในมือของเขาให้หลุดขาดออกไป
มือทั้งสองข้างและร่างกายของหลี่หยางกำลังสั่นสัญชาตญาณภายในร่างกายของเขามันกำลังหวาดกลัวกับสิ่งที่ตนเองไม่เคยทำมาก่อน
ในยุคสมัยของเขาที่เขาจับมาการฆ่าฟันคนและฆ่าชีวิตถือเป็เื่ที่ผิดเขาไม่เคยแม้แต่จะทำการฆ่าคนแต่ในตอนนี้เขาใช้กระบี่ของตนเองฟันคอเขาอีกสายจนขาดออกจากกันตัว
ไม่แปลกที่เขาจะรู้สึกหวาดกลัวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นและสิ่งที่เขาได้ลงมือกระทำลงไป
หลี่หยางในตอนแรกเขาตั้งสติของตัวเองลงไปแล้วแล้วเขาก็คิดว่าเขาจะสามารถใช้กระบี่ของตัวเองฆ่าอีกฝ่ายได้อย่างไม่ลังเลเพื่อที่จะทำให้ตนเองอยู่รอด
แต่เมื่อลองฆ่าจริงๆแล้วมันไม่ได้ง่ายเลยสำหรับคนที่มาจากยุคที่การสังหารคนอื่นนั้นเป็เื่ที่ผิดและไม่มีา
ลมหายใจของเขามันมีจังหวะการหายใจที่เร็วขึ้นจนตอนนี้เรียกได้ว่ามันผิดปกติจากที่เคยจะเป็ลมหายใจหายใจยังผิดจังหวะจนน่าประหลาด
ใบหน้าของลียางในตอนนี้มันขาวซีดจนไม่น่าดูเลยสักนิด
ทันใดนั้นข้อความจากระบบมันก็ได้แจ้งเตือนขึ้นมาเมื่อตรวจสอบได้ถึงความรู้สึกที่มันกำลังผิดปกติภายในจิตใจของหลี่หยาง
---
ระบบ: จิตใจของท่านกำลังสั่นไหวโปรดตั้งสติ
---
ข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาแต่ว่าหลี่หยางไม่ได้สนใจมันเลยแม้แต่น้อย
อี้ชิงที่กำลังอยู่ข้างๆเข้าไปประชิดร่างของนายน้อยอย่างรวดเร็วมันได้จับแขนนายน้อยของตนเองแล้วก็ทำการเขย่าร่างกายปากของมันก็ทำการเร่งเสียงขึ้นเพื่อที่จะเรียกสติ “ นายน้อยขอรับ!!นายน้อยขอรับ!!”
น้ำเสียงที่เร่งเสียงและกระแทกเสียงดังเข้ามามันสามารถดึงสติของหลี่หยางให้กลับคืนมาได้
สติของเขาได้กลับคืนมาดวงตาทั้งสองข้างเริ่มกลับคืนสู่สภาพปกติแม้ว่าบนใบหน้าแต่ยังคงความขาวซีดอยู่เช่นเดิม
“ ไม่มีอะไรตัวของข้าแค่รู้สึกแปลกๆนิดหน่อย” หลี่หยางตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
เขาพยายามบอกตัวเองในใจว่าเหตุการณ์เช่นนี้มันจะต้องเกิดขึ้นอีกเขาจะต้องเรียนรู้และอยู่กับมันให้ได้
“ ไปกันเถอะ ” หลี่หยางเริ่มออกวิ่งต่ออย่างรวดเร็ว
าที่ดุเดือดยังคงปะทุขึ้น
2 นายบ่าวเข้าประชุมาพวกเขายังคงใช้กลยุทธ์เช่นเดิมนั่นคือทำการไล่สังหารพวกทหารที่มันกำลังาเ็อยู่
นั่นน่าจะเป็วิธีการที่ดีที่สุดที่จะทำให้พวกเขาสามารถเอาตัวรอดในาและสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้
---
ระบบ: ท่านได้สังหารศัตรูได้รับค่าประสบการณ์ 250 หน่วย
---
---
ระบบ: ท่านได้สังหารศัตรูได้รับค่าประสบการณ์ 300 หน่วย
---
---
ระบบ: ท่านได้สังหารศัตรูได้รับค่าประสบการณ์ 150 หน่วย
---
---
ระบบ: ท่านได้สังหารศัตรูได้รับค่าประสบการณ์ 240 หน่วย
---
ระบบแจ้งเตือนขึ้นอย่างต่อเนื่องตามค่าประสบการณ์ของเขาที่เริ่มทำการเพิ่มขึ้น
เลเวลของเขานั้นพัฒนาขึ้นตามระดับจากการที่ได้สังหารทหารของเผ่ามาร
---
ระบบ: ยินดีด้วยเลเวลของท่านเพิ่มขึ้น
---
---
ระบบ: ยินดีด้วยเลเวลของท่านเพิ่มขึ้น
---
---
ระบบ: ยินดีด้วยเลเวลของท่านเพิ่มขึ้น
---
เขาได้ทำการลงมือสังหารพวกมันแม้ว่าคนแรกเขาจะรู้สึกแปลกๆการสังหารคนที่2 ทำให้เขารู้สึกชินชามากขึ้นแล้วก็ไม่เกิดสภาวะตื่นตระหนกเหมือนก่อนหน้านี้
แล้วเมื่อยิ่งได้สังหารคนมากขึ้นเรื่อยๆมันก็ยิ่งทำให้เขายิ่งคุ้นชินมากขึ้นคมกระบี่ภายในมือมันคร่าชีวิตคนไปมากมายภายในาครั้งนี้
าผ่านพ้นมาถึงประมาณ2 ชั่วยาม[4ชั่วโมง] ทั้งสองฝ่ายยังคงสู้รบกันอย่างดุเดือด
ใน่เวลาตอนนี้หลี่หยางและอี้ชิงพวกเขาทั้งสองที่อยู่ภายในายังคงรอดชีวิตแล้วก็สามารถสังหารพวกทหารของเขามันไปได้เรื่อยๆ
เมื่อลองคิดคำนวณดูแล้วพวกเขาสังหารพวกมันไปได้หลาย10 คนตามกลยุทธ์ที่หลี่หยางคิด
มันมีของรางวัลภายในาถ้าผู้ใดสามารถสังหารศัตรูได้เยอะให้ทำการเก็บของภายในร่างกายของสตรีผู้นั้นมายืนยันจะสามารถนำไปแลกพวกของใช้หรือว่าของกินภายในค่ายได้
พวกเขาทั้งสองทำการสังหารพวกมันไปได้หลายสิบคนหลี่หยางระดับของเขาเพิ่มขึ้นจากก่อนหน้านี้
---
ชื่อหลี่หยาง LV.8
เผ่ามนุษย์ เพศ ชาย
HP[250/210]
---
กระนั้นการต่อสู้มันเองก็ทำให้ตัวของเขาเหนื่อยล้าด้วยเช่นเดียวกันค่าความเหนื่อยล้าของเขามันลดต่ำลงจนอยู่ในระดับที่ร่างกายของเขานั้นแทบจะหมดแรงแล้ว
ระบบ : ค่าความเหนื่อยล้า[100/40]
ามันคือการต่อสู้จริงๆเขาทำการสู้รบมาถึงสองชั่วยาม่เวลานี้ร่างกายใช้งานหนักกว่าการฝึกฝนตลอดทั้งวันอีก
ในขณะที่อยู่ภายในสมรภูมิที่เต็มไปด้วยซากศพแล้วก็เสียงของการต่อสู้2 นายบ่าวยืนหันหลังชนกัน จังหวะหายใจของพวกเขานั้นกำลังหายใจแรงจากการต่อสู้ที่เพิ่งผ่านพ้นมา
แม้ว่าจะทำการเลือกคู่ต่อสู้เป็พวกที่มีร่างกายไม่พร้อมและาเ็สาหัสแต่อย่างไรการต่อสู้มันก็ต้องใช้พละกำลังอยู่ดี
ในขณะนี้เป็ยามเที่ยงวันที่แสงแดดกำลังสาดส่องลงมาด้านล่างความร้อนระอุปกคลุมไปทั่วทั้งสมรภูมิสถานที่แห่งนี้ราวกับว่าเป็กระทะร้อนๆที่รองเท้าหนังของพวกเขานั้นไม่สามารถต้านทานความร้อนนี้ได้
“ นายน้อยเป็อันใดหรือไม่ขอรับ ” อี้ชิงกำลังยืนอยู่ด้านหลังเอ่ยถามนายน้อยของตนเองคนผู้นี้เองสภาพก็ย่ำแย่เช่นเดียวกันบนใบหน้าของเขามันเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อแถมเสียงลมหายใจเองก็ยังหายใจเร็ว
หลี่หยางเอาได้ปรายสายตากลับไปมองข้ารับใช้ที่อยู่ด้านหลัง
---
ชื่ออี้ชิง LV.10
เผ่ามนุษย์ เพศ ชาย
HP[220/190]
---
ข้อความของระบบมันได้แจ้งเตือนขึ้นมาสมรภูมิที่ผ่านมามันทำให้ค่าประสบการณ์ของอี้ชิงเพิ่มขึ้นอยู่ไม่ใช่หน่อยเลยทีเดียว
‘ อี้ชิงก็ใช้ได้เหมือนกันเห็นตอนปกติเป็คนที่ค่อนข้างจะอ่อนโยนแต่ในสมรภูมิกับเป็คนที่เด็ดขาดแถมยังมีฝีมืออีกด้วย’ หลี่หยางเขาชื่นชมจากใจอีกฝ่ายเป็คนที่เก่งกาจเป็อย่างมากระดับค่าเลเวลสูงกว่าเขาย่อมแสดงว่าร่างกายของอีกฝ่ายเองก็คงจะมีความแข็งแกร่งอยู่ไม่ใช่น้อย
พวกเขาทั้งสองกำลังยืนหันหลังชนกันเพื่อที่จะพักหายใจในาที่ดุเดือด
แต่ในขณะนั้นเองขณะที่พวกเขากำลังยืนพักหายใจกันอยู่นั้นร่างของสตูได้พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว
การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วราวกับลูกธนูถูกยิงออกมาจากคันธนูอย่างรุนแรงมันพุ่งแทรกกลางเข้ามาระหว่างพวกเขาทั้งสอง
หลี่หยางที่กำลังยืนอยู่เขาสามารถััได้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาด้านหน้าเป็ตัวยืนยันอีกหนึ่งอย่างที่ทำให้เขาล่วงรู้ว่าการโจมตีกำลังจะพุ่งเข้ามา
----
ตรวจพบอันตรายจากจิตสังหาร
----
สิ่งที่เขากระทำก็คือการออกแรงบิดร่างกายใช้ฝามือเข้าไปผลักด้านหลังของอี้ชิง
เขาทำการผักแผ่นหลังของอี้ชิงแล้วก็ะโออกมาจากจุดนั้น
ทั้งของทั้งสองแยกจากกันการโจมตีปริศนาพุ่งตรงตกลงมาตรงกลาง
ตูม!!!เสียงดังสนั่นหวั่นไหวการโจมตีที่รุนแรงพุ่งตรงตกลงมาตรงกลางพื้นดินบริเวณจุดที่พวกเขาเคยยืนอยู่มันโดนการโจมตีนั้นทำให้แยกออกจากกัน
ร่างของทั้งสองกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง
ตู้บ!!ตู้บ!! ทั้งสองกระแทกลงกับพื้นจากการที่ทำการหลบการโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว
หลี่หยางเขาได้ทำการลุกขึ้นอย่างรวดเร็วใบหน้าส่ายไปส่ายมาเพื่อตั้งสติของตนเองหันกลับไปมองคู่ต่อสู้ที่อยู่ด้านหน้า
ผู้ที่เข้ามาโจมตีเขาเป็ชายวัยกลางคนร่างกายใหญ่โตทั่วทั้งร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามสวมใส่ชุดเกราะสีดำสนิทที่เป็สัญลักษณ์ของเผ่ามารผิวของมันมีสีเข้ม ไปหน้าเหี้ยมเกรียมดุดันมีหนวดเคราประดับอยู่อย่างประปรายภายในมือของมันมีขวานสีดำขนาดใหญ่ที่มีขนาดใหญ่จนต้องใช้มือทั้งสองข้างถือจับเอาไว้
รูปลักษณ์ที่กำยำล่ำสันน่าเกรงกลัวแถมยังมีพลังปราณไหลเวียนออกมาจากร่างกายอีกคนผู้นั้นที่ทำการโจมตีพลาดเป้าได้ค่อยๆยกขวานขนาดั์ที่เป็อาวุธของมันขึ้นมาดวงตาทั้งสองข้างที่ดุดันจ้องมองไปยังคู่ต่อสู้ที่สามารถหลบการโจมตีของตนเองได้
หลี่หยางได้เผชิญหน้ากับมันต่างฝ่ายต่างจ้องมองหน้ากัน
ข้อความจากระบบมันได้แจ้งเตือนขึ้นมาตรงหน้าของเขา
---
ชื่อทหารกองทัพมารขั้นต่ำ LV.19
เผ่ามาร เพศ ชาย
HP[150/70]
---
เมื่อได้เห็นข้อความจากระบบตรงหน้าล่วงหน้าทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
“ เลเวลสิบเก้า ” นั่นคือสิ่งที่มันปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขาคู่ต่อสู้ที่อยู่ด้านหน้ามันแข็งแกร่งเป็อย่างมากเมื่อเทียบกับเขาที่อยู่เพียงแค่เลเวล8 เท่านั้น
‘ ก่อนหน้านี้เราเลือกที่จะต่อสู้กับศัตรูที่มีเลเวลไม่เกิน 10 เท่านั้น แต่ว่าไอ้เ้าตัวตรงหน้านี้มัน 19 แถมร่างกายน้ำมันยังดูแข็งแกร่งอีกด้วย’ หลี่หยางคิดภายในใจความกังวลบังเกิดขึ้น
แน่นอนว่าย่อมกังวลอยู่แล้วศัตรูที่อยู่ด้านหน้าของเขามันมีระดับความต่างของพลังอย่างเห็นได้ชัด
แต่ในขณะที่เขากำลังเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายแล้วกังวลภายในจิตใจอยู่นั้นข้อความจากระบบมันได้แจ้งเตือนขึ้นมา
--
ระบบ : ท่านได้รับเควสท้าทายผู้แข็งแกร่ง ระดับเควส D
รายละเอียดสังหารศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าท่านด้านหน้า
เงื่อนไขของเควส
สังหารศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าด้านหน้า[1/0]คน
ของรางวัลของเควส
ค่าประสบการณ์10000 ค่าประสบการณ์
ยาโอสถรักษา (ขั้นต่ำ) 10 ชิ้น
--
หลี่หยางให้ดวงตาของตนเองจ้องมองข้อความจากระบบที่แจ้งเตือนขึ้นมาด้านหน้าเควสปริศนาได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา
“ ท้าทายผู้แข็งแกร่ง… ” นั่นคือสิ่งที่เขาเห็นแล้วมันก็ทำให้เขาสแกนใบหน้าตลาดใจออกมา
“ ตอนนี้เนี่ยนะ ” หลี่หยางมองไปที่คู่ต่อสู้ด้านหน้าของตนเองร่างกายใหญ่โตกำยำที่มันกำลังก้าวเดินเข้ามาหาเขามันเป็คู่ต่อสู้ที่เขาจำเป็จะต้องล้มมันให้ได้
จบบท