หลินหยูและหานหลินยืนอยู่ท่ามกลางแสงสีฟ้าที่ยังคงลอยอยู่ในอากาศ ขณะที่พวกเขารับรู้ถึงการตัดสินใจครั้งใหญ่ที่เพิ่งทำไป สิ่งที่พวกเขาคาดหวังว่าจะเป็การทดสอบสุดท้ายกลับเริ่มเผยตัวตนที่แท้จริงของมัน ทั้งสองรู้ดีว่ามันไม่ใช่แค่เื่ของการเลือกว่าจะเสียสละอะไร แต่มันคือการเผชิญหน้ากับความจริงที่ซ่อนอยู่ในทั้งสองโลก
หญิงสาวที่เป็ผู้ทดสอบยิ้มบางๆ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า “ท่านทั้งสองได้เลือกแล้ว การทดสอบครั้งนี้จะไม่จบแค่การเสียสละ แต่การเลือกที่จะยอมรับความจริงที่ท่านทั้งสองไม่เคยรู้มาก่อน”
หลินหยูขมวดคิ้ว “ความจริงที่ท่านพูดถึง... คืออะไร?”
หญิงสาวยิ้มและเผยดวงตาสีฟ้าที่เต็มไปด้วยความลึกลับ “การเลือกของท่านไม่ได้เป็แค่การรักษาความสมดุล แต่มันคือการเปิดเผยความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกนี้ ความรักที่ท่านทั้งสองมี... มันไม่ใช่แค่ความรักที่โลกเทพและมนุษย์เข้าใจ แต่ยังมีบางสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความรักนั้น ซึ่งท่านทั้งสองไม่เคยคาดคิด”
หานหลินขมวดคิ้วและก้าวไปข้างหน้า “ท่านหมายถึงอะไร? หากเรารักกัน แล้วทำไมมันถึงเป็ปัญหาที่ท่านต้องให้เราเลือก? เราแค่้ารักษาความสมดุล”
หญิงสาวยิ้มบางๆ ก่อนจะยกมือขึ้นและเปิดเผยแสงสีฟ้าที่ส่องลงมาอย่างช้าๆ พื้นที่รอบตัวทั้งสองเริ่มเปลี่ยนแปลงไป จนกลายเป็ภาพที่สะท้อนการเดินทางทั้งหมดที่พวกเขาผ่านมา
ภาพที่ปรากฏออกมาคือภาพของหลินหยูในตอนที่เธอเป็เทพธิดาแห่งดวงจันทร์และหานหลินในตอนที่เขายังเป็เพียงมนุษย์คนหนึ่งที่กำลังเรียนรู้ที่จะรักและเสียสละ
“เ้าทั้งสองไม่เคยรู้ว่า... ความรักของท่านไม่ได้เกิดจากแค่โลกมนุษย์และโลกเทพ ความรักนี้ได้ถูกสร้างขึ้นจากการเชื่อมโยงระหว่างสองโลกที่ถูกเลือกให้ทำหน้าที่สำคัญที่สุดในจักรวาล” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ
หลินหยูและหานหลินมองไปที่ภาพเ่าั้ด้วยความใ เมื่อภาพจากอดีตปรากฏออกมา และความจริงเริ่มกระจ่างในใจของพวกเขา
หลินหยูมองไปที่ภาพของตัวเองในอดีต เธอเห็นภาพของเทพธิดาที่เคยเป็ผู้ปกครองและผู้สร้างความสมดุลในจักรวาล ซึ่งเป็เหตุผลที่โลกทั้งสองต้องพึ่งพาเธอในการรักษาความสมดุลนั้น
“ข้า... ข้าเคยเป็ผู้ที่ทำหน้าที่เชื่อมโยงสองโลกนี้มาแล้วใช่ไหม?” หลินหยูพูดด้วยเสียงที่สั่นเครือ
หญิงสาวยิ้มและพยักหน้า “ใช่ เ้าคือเทพธิดาที่สร้างความสมดุลครั้งแรก แต่โลกเทพและโลกมนุษย์ถูกแบ่งแยกออกจากกันเมื่อเวลาผ่านไป เ้าต้องทำการเสียสละครั้งสุดท้ายเพื่อให้ความสมดุลกลับมาสู่โลกนี้”
หลินหยูรู้สึกถึงความเ็ปในใจเมื่อได้ยินคำพูดเ่าั้ ความจริงที่ซ่อนอยู่ในตัวเธอทำให้เธอเริ่มเข้าใจว่าความรักที่เธอมีต่อหานหลินนั้นไม่ได้เป็แค่ความรักธรรมดา แต่มันเป็ส่วนหนึ่งของการรักษาความสมดุลที่ยิ่งใหญ่กว่า
หานหลินมองไปที่หลินหยูและพูด “แต่เราจะต้องเลือกอะไร? ข้าไม่เข้าใจว่าทุกสิ่งมันจะต้องเป็แบบนี้”
หญิงสาวยิ้มบางๆ และหันไปมองทั้งสอง “การที่ท่านทั้งสองจะรักษาความสมดุลของทั้งสองโลกได้ จำเป็ต้องมีการเสียสละครั้งสุดท้าย ความรักของท่านทั้งสองคือสิ่งที่เชื่อมโยงทุกสิ่ง แต่เพื่อให้โลกทั้งสองอยู่ร่วมกันอย่างสมดุล ท่านต้องเลือกที่จะละทิ้งบางสิ่งที่ท่านรักที่สุด”
หลินหยูและหานหลินยืนอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความลึกลับและความไม่แน่นอน ทั้งสองรู้ดีว่าเส้นทางที่พวกเขากำลังเดินนั้นเต็มไปด้วยการตัดสินใจที่ยากที่สุดในชีวิต การเลือกครั้งนี้ไม่ได้เป็แค่การรักษาความสมดุลของสองโลก แต่ยังเกี่ยวข้องกับความรักที่พวกเขามีต่อกัน
“ข้า...” หลินหยูเริ่มพูด ขณะที่เธอมองไปที่หานหลิน “ข้าไม่อยากเสียเ้าไป แต่ข้ารู้ว่าเราไม่สามารถอยู่ในโลกนี้ได้โดยไม่เสียบางสิ่งไป เราจะต้องทำการเลือกครั้งนี้”
หานหลินจับมือหลินหยูแน่นและกล่าว “ข้าไม่เคยยอมให้เ้าหายไปจากข้า แต่ข้าเข้าใจว่าเราไม่มีทางเลือกอื่น ถ้าการเลือกนี้จะช่วยให้โลกทั้งสองมีสมดุล ข้าพร้อมที่จะทำมันไปกับเ้า”
หลินหยูรู้สึกถึงการตัดสินใจที่หนักหน่วงในใจ เมื่อเธอหันไปมองภาพของทั้งสองโลกที่เริ่มเชื่อมต่อกัน เธอรู้ว่าไม่ว่าเธอจะเลือกอะไร โลกทั้งสองนี้จะต้องรักษาความสมดุลด้วยกัน
“เราเลือกที่จะรักษาความสมดุล” หลินหยูพูดอย่างมั่นคง “ข้าเชื่อว่าเราจะสามารถทำให้โลกนี้ดีขึ้นได้”
หานหลินพยักหน้าและยิ้มให้หลินหยู “เราไม่เคยหยุดที่จะทำมัน ข้าจะเดินไปข้างเ้าเสมอ”
หลังจากที่หลินหยูและหานหลินทำการเลือก โลกทั้งสองเริ่มกลับสู่สภาพสมดุล และแสงสีทองจากท้องฟ้ากลับมาอีกครั้ง พวกเขารู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะยังคงมีผลกระทบต่อโลกทั้งสอง แต่ความรักที่พวกเขามีต่อกันจะเป็พลังที่ทำให้โลกนี้กลับมามีความสงบสุข
“เราทำได้แล้ว” หลินหยูพูดเสียงเบา ขณะมองไปที่หานหลิน
“เราทำให้โลกทั้งสองกลับมามีสมดุล” หานหลินกล่าวพร้อมยิ้มให้หลินหยู
ทั้งสองเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ท่ามกลางโลกใหม่ที่พวกเขาจะร่วมสร้างขึ้นด้วยกัน โลกที่เต็มไปด้วยความรัก ความเสียสละ และการทำงานร่วมกันเพื่อให้ทั้งสองโลกอยู่ร่วมกันอย่างสงบ