เช้าวันรุ่งขึ้นบัวกำลังยืนอุ่นข้าวต้มอยู่ในห้องอาหารโดยมีโอ๋เป็ผู้ช่วย“พี่บัวผมว่ากำลังดีเลยน่ากินมาก...ตอนนี้ไม่รู้ว่าป่านนี้ปรางตื่นยัง...”
“โอ๋กี่โมงแล้ว?”
“จะ 7โมงเช้าละพี่บัว...พี่หมอบอกว่าให้ปรางตื่นสายๆ หน่อยก็ได้ครับ ้าให้ร่างกายพักฟื้นให้มากที่สุด”
“แล้ววันนี้เริ่มแข่งกี่โมงเหรอโอ๋?”
“10 โมงครับพี่บัว”
“ป่ะ...โอ๋ยกไปให้ปรางกินในห้องพักเลยก็แล้วกันวันนี้ไม่รู้จะเป็ยังงัยบ้าง ต้องมาเจอทีมพี่มนต์ชัย ดูแค่ขนาดตัวก็ต่างกันคนละไซส์...พี่ไม่อยากคิดไม่อยากดู กลัวรับไม่ได้จริงๆ”พี่บัวพูดไปพลางก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “แบบนี้ตกรอบแรกแล้วกลับโรงเรียนยังดีเสียกว่าอีก...ตอนนี้เงินรางวัลรอบแรกก็น่าจะพอแล้ว”
“ผมไม่อยากคิดอะไรมากละพี่เห็นท่าไม่ดีก็โยนผ้ายอมแพ้ดีกว่า โอ๋ไม่อยากให้ปรางเจ็บตัวในมวยยังมีการชั่งน้ำหนักแบ่งรุ่น แต่อันนี้คือปนกันหมด ใครก็ได้ แล้วดูตัวมะปรางเทียบกับพี่มนต์ชัยสิจะไปสู้กันยังงัยไหว อย่าว่าแต่มะปรางเลยผมกับไอ้ต้อมรวมกันยังไม่ไหวเลยมั๊ง...พี่มนต์ชัยเป็อดีตแชมป์มวยไทย 2 เส้น มีประสบการณ์แข่งนานาชาติตั้งกี่ปีไม่ไหวอ่ะพี่ โหดเกินไป”
“พี่ก็คิดเหมือนโอ๋เผลอๆ พี่วิทย์ก็คิดเหมือนพวกเราด้วยแหละ...วันนี้ไม่รู้ว่าพี่วิทย์จะคุยกับปรางยังงัย”
“โอ๋กลัวว่าปรางจะไม่ฟังพี่วิทย์นะสิ...ตอนที่ครูหนึ่งโทรมาบอกว่าปรางขอมาแข่งที่นี่โอ๋ก็รู้แล้วว่า ปรางไม่ได้คิดแค่มาแข่งเล่นๆ แน่นอน”โอ๋พูดตัดพ้อไม่ต่างอะไรกับคนสิ้นหวัง “ตอนนี้โอ๋อยากให้พี่มนต์ชัยเบาๆมือหน่อย...มะปรางตัวเล็กนิดเดียวเองจะไปสู้กันได้ยังงัย!!!!!!”
“รอฟังพี่วิทย์พูดก่อน...พี่เองก็อยากให้ยอมแพ้ไปเลยดีกว่า”
วิทย์กำลังนั่งดูเทปย้อนหลังของการแข่งขันระหว่างทีมซีโร่กับทีมบลูริงเมื่อวานนี้ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าใดนักแม้ว่าผลการแข่งออกมาค่อนข้างพลิกล็อกเล็กน้อย
“พี่หมอโอ๋เอาข้าวต้มมาให้...ปรางตื่นยังเหรอพี่?”
“ตื่นแล้วๆกำลังอาบน้ำอยู่ เมื่อวานกลับถึงห้องพักไม่ได้อาบน้ำ ปรางหลับเป็ตายเลย...แล้วบัวไปไหน?”
“พี่บัวไปเบิกน้ำแข็งมาเพิ่มพี่บัวบอกว่าตอนนี้น้ำแข็งหมดแล้ว...ว่าแต่พี่หมอดูอะไรอยู่เหรอพี่?”
“ดูทีมคุณมนต์ชัยแข่งเมื่อวานนี้”
“ทีมพี่มนต์ชัยเหลือคนเดียวก็จริงแต่สภาพร่างกายแทบไม่เป็อะไรสักนิด ทีมบลูริงแพ้บายคู่สุดท้าย แต่ดูปรางสิขาบวมซ้ำทั้ง 2 ข้าง แบบนี้จะไปสู้กันยังงัยอ่ะพี่?”
โอ๋พูดยังไม่ทันขาดคำมะปรางกับบัวก็เดินเข้าห้องมาพอดี “ปรางมาข้าวต้มก่อนพี่บัวเพิ่งทำเมื่อกี้นี้เอง กำลังน่ากินเลย”
“โอ๋แล้วพี่ต้อมไปไหนเหรอ?”
“ไอ้ต้อมมันออกไปวอร์มร่างกายอ่ะปรางมันบอกว่าที่นี่มีแต่คนเก่งๆ ทั้งนั้น มันอยากจะเก่งเหมือนคนอื่นๆ บ้างออกไปั้แ่ 6 โมงเช้าโน่นแน่ะ”
“พี่หมอแล้วผลทีมพี่มนต์ชัยเมื่อวานนี้เป็ยังงัยบ้างคะ?หนูหลับไม่รู้เื่เลยค่ะ”มะปรางเอ่ยปากถาม
“ทีมพี่มนต์ชัยชนะแต่ว่ามีพลิกล็อกนิดหน่อย ตอนแรกคิดว่าน่าจะชนะสบายๆ...ตอนนี้เหลือพี่มนต์ชัยคนเดียวคู่สุดท้ายทีมบลูริงขอยอมแพ้”
“อ้าว!ยอมทำไมเหรอคะ?”มะปรางถามด้วยความสงสัย
“ได้รับาเ็คณะกรรมการไม่อนุญาตให้แข่งต่อ”
“แบบนี้ก็ดีสิคะเป็ผลดีเพราะว่าเหลือพี่มนต์ชัยคนเดียว”
“ก็ไม่ได้เป็ผลดีขนาดนั้นหรอกพี่มนต์ชัยไม่ต้องออกแรงสักนิด”วิทย์ตอบด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าใดนัก
“ก็ยังดีกว่าเหลือ3 คนนะคะพี่หมอ?” มะปรางตอบด้วยสีหน้าอมยิ้มเล็กน้อย
“เดี๋ยวนะปรางนี่ปรางไม่คิดกลัวบ้างเหรอ? ทีมพี่มนต์ชัยจะเหลือ1 คนหรือ 3 คนมันก็แย่ทั้งนั้นแหละ ไม่ได้ต่างกันเท่าไรอ่ะ!”โอ๋ออกความเห็นด้วยความเป็ห่วง
“เรามาแข่งแล้วไม่ว่าสถานการณ์จะเป็ยังงัย เราก็รู้ล่วงหน้ากันอยู่แล้วนี่ว่าต้องเจอแบบนี้”มะปรางออกความเห็นแย้งโอ๋ทันที
“ไม่ผิดจากที่พี่คิดไว้จริงๆ” บัวพูดสนับสนุนโอ๋ทันที“พี่คิดไว้แล้วว่าปรางไม่ยอมหรอกไม่ได้กะมาแข่งเล่นๆ ั้แ่แรกอยู่แล้วพี่ดูออก แต่ปรางต้องไม่ลืมว่าพี่มนต์ชัยต่างจากพี่น้ำแบบชัดๆแบบชัดเจนมาก คนละไซส์คนละรุ่น...อันนี้คือคนละเื่เลยนะปราง!!!”
“หนูไม่กลัวค่ะแล้วหนูก็จะสู้เต็มที่ด้วย...หนูไม่ยอมแน่นอน”มะปรางยังคงยืนยันความคิดตัวเอง
“พี่วิทย์ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ?”บัวรีบหันไปถามทันที
“พี่เข้าใจปรางดีจะให้ถอยให้ยอมแพ้ ปรางไม่ทำแน่นอน...เอาอย่างงี้ก็แล้วกัน พี่ขอให้ปรางคิดไว้ว่าตอนนี้เงินรางวัลเราได้มากพอที่จะช่วยชมรมดนตรีได้แล้ว ปรางไม่ต้องห่วงเื่นี้ครูหนึ่งโทรมาบอกว่าเริ่มมีสปอนเซอร์เข้ามาคุยสนับสนุนหลายที่ หลังจากเื่ของปรางดังไปทั่วเพราะฉะนั้นตอนนี้เป็เื่กำไรของพวกเราทุกคน พี่จะไม่ห้ามปรางให้เสียกำลังใจพี่รู้ดีว่าห้ามไปปรางก็ไม่ฟังพี่แล้วล่ะ แต่ก็ขอให้ปรางระมัดระวังตัวดูแลตัวเองในขณะแข่งขันดีๆ เข้าใจไหม?...จำที่พี่พูดั้แ่แรกแล้วว่าเราจะไม่ฝืนมากจนเกินไป”
“ค่ะพี่หมอ”มะปรางพยักหน้าตอบรับทันที
“ขาปรางเป็งัยบ้าง?”โอ๋ตั้งคำถามด้วยความเป็ห่วง
“ก็เป็รอยช้ำแต่ไม่เป็ไรหรอกพี่น้ำเตะแต่ละทีแรงมาก แต่ปรางชินแล้วแหละ ตอนซ้อมที่จีนหนักกว่านี้อีกหลายเท่า”
“เดี๋ยวนะซ้อมหนักกว่านี้อีกเหรอ?”โอ๋ต้องถามย้ำด้วยอาการใมาก
“ตอนที่ปรางอายุ14 ปี อาจารย์จางให้ซ้อมกับผู้ชายแล้ว”
“โหจะโหดไปไหนเนีย!!!...มิน่าปรางถึงไม่มีอาการกลัวสักนิดไม่รู้สึกกลัวบ้างเลยเหรอ?พี่มนต์ชัยตัวใหญ่แล้วก็หนากว่าปรางตั้งเยอะนะ ได้เปรียบ่ชก,พละกำลัง, สภาพร่างกายก็ได้เปรียบทุกอย่าง แล้วปรางจะสู้ยังงัยเนีย...นี่โอ๋ยังคิดเลยว่าถ้าให้โอ๋ไปสู้กับพี่มนต์ชัยไม่น่ารอดยกแรก”
“ปรางก็ยังไม่รู้เหมือนกันไม่เคยเห็นพี่มนต์ชัยสู้ รู้แค่ว่าถนัดทั้งต่อยและเตะมาจากสายมวยไทยแท้ๆแต่เวลาปรางแข่งที่จีน ปรางก็เคยเจอคู่ต่อสู้เป็ผู้ชายตัวใหญ่ๆ เหมือนกันปรางเจอบ่อย”
“แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกันพี่มนต์ชัยได้แชมป์ได้รางวัลติดทีมชาติมาตั้งหลายปี แต่ที่ปรางเคยเจอก็เป็มือใหม่ทั้งนั้นมันต่างกันเยอะมาก ระหว่างคู่ต่อสู้ที่เป็มือใหม่กับคนที่มีประสบการณ์สูงๆอย่างพี่มนต์ชัย ขนาดโอ๋กับไอ้ต้อมรวมกันยังไม่ไหวเลย” โอ๋ยังคงไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของมะปราง
“ปรางรู้ว่าเป็รองพี่มนต์ชัยเยอะแต่ปรางก็จะสู้”มะปรางยังคงยืนยันท่าทีตัวเองอย่างหนักแน่น
“เด็กดื้อจริงๆ...ดื้อจนพี่ต้องยอมแพ้!”บัวได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่
“ผู้สื่อข่าวรายงานว่าตอนนี้มีประชาชนจำนวนมากไปช่วยคุณพ่อกับคุณแม่ของน้องมะปรางจัดแผงขายขนมในตลาดจนล้นออกมาบริเวณที่จอดรถตลาดค่ะหลายคนบอกว่าวันนี้จะมาอุดหนุน หลายคนบอกว่ามีขนมเท่าไรจะเหมาให้หมดแผงเรามีคำสัมภาษณ์ประชาชนมาฝากด้วยค่ะ”
“น้องปรางเก่งมากก็อยากเชียร์อยากเอาใจช่วยให้น้องเอาชนะรุ่นพี่ให้ได้”
“คิดว่าการแข่งขันวันนี้เป็ยังงัยบ้างครับ?”
“ก็แอบเชียร์อยู่เหมือนกันครับแต่รู้สึกว่าคุณมนต์ชัยจะตัวใหญ่เหลือเกินจะสู้กันยังงัยผมก็ยังนึกไม่ออกเหมือนกัน น้องมะปรางตัวเล็กนิดเดียวเอง”
“ไม่ทราบว่าก่อนหน้านี้เคยรู้จักกีฬาประเภทนี้มาก่อนหรือไม่ครับ?”
“ไม่เลยครับเคยอ่านข่าวผ่านๆ ก็เพิ่งมารู้จักตอนที่มีคลิปจับโจรเนียแหละครับ”
“ถ้าน้องมะปรางดูอยู่อยากฝากอะไรน้องไหมครับ?”
“ก็อยากให้สู้เต็มที่บ้านพี่เชียร์น้องมะปรางกันทั้งครอบครัวเลยครับ”
มนต์ชัยยังคงวอร์มร่างกายอยู่ในห้องซ้อมทีมด้วยท่าทีที่สงบและเยือกเย็นเป็อย่างมากแต่ละหมัดที่บรรจงต่อยเข้าไปที่กระสอบทรายไม่ได้รุนแรงอะไรมากนักเน้นการสร้างจังหวะมากกว่าส่วนการเตะก็เพียงแค่ให้ร่างกายตื่นตัว
“วันนี้มึงระวังตัวหน่อยละกัน...มึงห้ามเปิดช่องว่างห้ามประมาทเด็ดขาด”โรจน์ะโมาจากหน้าประตูทางเข้าจนทำให้มนต์ชัยต้องหันมามอง
“เอ่อไม่ต้องห่วงกูหรอก...มึงก็เอาชนะให้ได้ละกัน กูไม่เคยคิดประมาทน้องมะปรางอยู่แล้ว!!!”
โรจน์กับเก่งเดินผ่านห้องซ้อมทีมเดินไปตามทางจนกระทั่งเห็นมะปรางในชุดวอร์มกับหุ่นไม้ในห้องซ้อมรวมโรจน์กับเก่งกำลังจ้องมองมะปรางกำลังทำอะไรอยู่
มะปรางไม่ได้ตีหุ่นไม้ทำเพียงแค่ออกท่าทางเบาๆกระทบไปยังส่วนต่างๆ ของหุ่นไม้สลับกับการเคลื่อนตัวไป-มาอย่างช้าๆบางจังหวะก็หยุดนิ่ง แล้วก็กลับมาที่กระทบหุ่นไม้เบาๆ
“ท่านผู้ชมครับได้เวลาแข่งขันรอบรองชนะเลิศกับรองชิงชนะเลิศติดต่อกันนะครับวันนี้เราจะได้รู้แล้วว่า ทีมใดจะเป็สุดยอดนักสู้ของประเทศไทยประจำปีนี้...คู่แรกเป็การเจอกันระหว่างทีมThe One แชมป์เก่าเต็ง 1 ครับ เหลือนักกีฬา 2 คนคือคุณเก่งกับคุณโรจน์ เจอกับทีมแสงจันทร์เหลือนักกีฬาคนเดียวคือ น้องยูครับผู้ชนะของคู่นี้จะเข้าไปรอชิงชนะเลิศเป็ทีมแรก”
“คู่ที่2 เป็การแข่งขันระหว่างทีม New Hope เหลือนักกีฬา 1คนคือ น้องมะปรางเจอกับทีมซีโร่รองแชมป์เก่าและเป็ทีมเต็ง 2 ครับ ในทีมเหลือคุณมนต์ชัยเพียงคนเดียวเช่นกันใครชนะเข้าไปชิงกับ The One ในรอบชิงชนะเลิศครับ”
“นั่นก็เป็เสียงประกาศจากโฆษกในสนามนะคะวันนี้เราจะรู้แล้วค่ะว่า ทีมใดคือสุดยอดนักสู้ของประเทศไทยประจำปีนี้ดิฉันตื่นเต้นมากค่ะท่านอาจารย์”
“ผมเองก็ตื่นเต้นเหมือนกันครับวันนี้เป็วันที่ผมเชื่อว่าท่านผู้ชมทางบ้านคงต้องโฟกัสไปที่คู่น้องมะปรางกับคุณมนต์ชัยว่าจะเป็อย่างไร”
“อาจารย์เปิดประเด็นมาแบบนี้ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอให้อาจารย์วิเคราะห์คู่แรกก่อนค่ะ”
“สำหรับคู่แรกระหว่างคุณเก่งกับน้องยูผมคิดว่าคุณเก่งน่าจะเอาชนะได้ไม่ยาก แม้ว่าคุณเก่งไม่ได้ติดทีมชาติก็จริง แต่ก็มีประวัติการแข่งขันในทัวร์ใหญ่ๆที่ต่างประเทศเหมือนกัน ผลงานดีครับ ส่วนน้องยูดีกรีเป็แชมป์มวยมัธยมล้มรุ่นพี่มาก็จริงแต่ไม่น่าจะต้านทานความแข็งแกร่งคุณเก่งครับ”
“ถ้าอย่างนั้นทีมThe One ก็จะเข้าไปรอชิงชนะเลิศโดยที่เหลือนักกีฬาถึง 2คนเลยนะคะ แบบนี้คือได้เปรียบมากเพราะว่าอีกคู่หนึ่งเหลือนักกีฬาเพียงทีมละ 1 คน แล้วต้องมาเจอกันก่อนด้วยค่ะอาจารย์คิดยังงัยบ้างคะ?”
“นี่คือความโหดของการแข่งขันประเภททีมครับต้องแข็งแกร่งทั้งตัวเราเองและเพื่อนร่วมทีมครับ ก่อนที่จะวิเคราะห์คู่นี้ผมอยากให้เรามาดูข้อมูลทั้ง 2 คนกันก่อนครับ...น้องมะปรางสูง 161 ซม. หนัก 49 กก.ส่วนคุณมนต์ชัยสูง 189 ซม. หนัก 92 กก. เป็ 92 กิโลที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อคำว่าไขมันไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของคุณมนต์ชัยอย่างแน่นอนแค่ขนาดรูปร่างก็คนละไซส์คนละรุ่นแล้วครับ และที่สำคัญ เมื่อวานนี้น้องน้ำเตะเจาะยางมะปรางจนออกอาการชัดเจนมากวันนี้ยังงัยก็ต้องมาดูว่า จะส่งผลกระทบถึงการต่อสู้ในวันนี้ด้วยหรือไม่...ในขณะที่คุณมนต์ชัยแข่งขันไปเพียง50 วินาทีของยกแรกก็ชนะผ่านเลย นั่นหมายความว่า สภาพร่างกายของคุณมนต์ชัยเป็ต่อน้องมะปรางอีกต่างหากครับ”
“วันนี้น้องมะปรางต้องเจอคู่ต่อสู้ที่ตัวเองเสียเปรียบทุกอย่างครับเราอาจจะคิดว่าน้องมะปรางมีความเร็วเข้าทำมากกว่าคุณมนต์ชัย แต่ด้วยสภาพร่างกายที่บอบช้ำจากเมื่อวานผมคิดว่ามีผลเช่นกันครับ”
“ฟังจากที่อาจารย์ตั้งข้อสังเกตตรงนี้ก็น่าหนักใจแทนน้องมะปรางเหมือนกันค่ะ แล้วรูปเกมวันนี้อาจารย์คิดว่าจะออกมาในแนวทางไหนคะ?”
“ถ้านับเฉพาะนักกีฬาสมัครเล่นในประเทศไทยจากผลการแข่งขันที่ผ่านมาคุณมนต์ชัยแพ้คุณโรจน์เพียงคนเดียว เราถือว่าตอนนี้คุณโรจน์คือนักสู้หมายเลข1 ของประเทศไทย คุณมนต์ชัยคือเบอร์ 2 แน่นอนครับใครที่มาสู้ด้วยผมก็ต้องมองว่าเป็รองคุณมนต์ชัยอย่างแน่นอน...แต่วันนี้คนที่มาสู้ด้วยคือน้องมะปรางดีกรีต่อท้ายเป็ลูกศิษย์ท่านจาง ผมก็ต้องมีชะงักบ้าง พูดได้ไม่เต็มปากเท่าใดนักว่าจะสู้กันไม่ได้เลยคงต้องขอดูตอนแข่งจริงก่อนครับ อย่าลืมว่าเราได้เห็นลู่เฟยใช้มวยหย่งชุนเอาชนะนักกีฬาตัวใหญ่มาแล้วมากมายทั้งๆ ที่เสียเปรียบทุกอย่างเหมือนกัน”
“ถึงตรงนี้ดิฉันเองอยากรู้เหมือนกันนะคะว่าท่านจางฝึกฝนลูกศิษย์กันแบบไหน ถึงได้เป็ยอดฝีมือขนาดนี้คะ?”
“ผมมั่นใจอย่างหนึ่งว่าระดับท่านอาจารย์จางต้องมีการสอนวิธีการสู้กับคู่ต่อสู้ที่มีตัวสูงใหญ่อย่างแน่นอนแต่เราไม่รู้ว่าท่านจะสอนอย่างไร แม้ว่าน้องมะปรางอายุแค่ 17 ย่าง 18 ปีก็จริงแต่เธอเรียนหย่งชุนมา 10 ปีแล้วนะครับ...และเป็ 10ปีที่อยู่กับสุดยอดนักสู้ในตำนานอย่างท่านจางอีกด้วยผมถึงบอกว่าวันนี้คู่นี้น่าสนใจมากๆ ครับ”
“วิธีที่ลู่เฟยเอาชนะทำอย่างไรเหรอคะ?...แล้วมะปรางจะใช้วิธีเดียวกันได้ไหมคะ?”
“กลวิธีของลู่เฟยคือตัดการเคลื่อนไหวคู่ต่อสู้ให้ช้าลงแล้วค่อยเข้าทำครับแต่น้องมะปรางทำแบบนั้นไม่ได้ครับ”
“ทำไมเหรอคะอาจารย์?”
“ข้อแรกน้องมะปรางตัวเล็กกว่าลู่เฟยอีกครับแรงปะทะน้อยกว่าเยอะครับ...ข้อสอง ผมคิดว่าน้องมะปรางน่าจะมีการช้ำจากการถูกเตะเจาะยางจากนัดเมื่อวานพวกเรารู้กันดีว่า น้องน้ำเตะหนักขนาดไหน เตะจนผู้ชายตัวใหญ่ๆ ล้มมาเยอะแล้วครับการเคลื่อนไหวของน้องมะปรางวันนี้ไม่ปกติเหมือนคนทั่วไปแน่นอนครับ...และข้อสุดท้ายสำคัญที่สุดครับคุณมนต์ชัยรู้อยู่แล้วว่า นี่เป็วิธีที่ลู่เฟยใช้เล่นงาน คุณมนต์ชัยรับรู้และเห็นมา1 ปีแล้วครับ น้องมะปรางจะใช้วิธีการแบบเดิมไม่ได้อีกแล้วนักสู้ทั่วโลกเขาทันกันหมดครับ”
“ฟังจากอาจารย์วิเคราะห์แบบนี้คือละเอียดและชัดเจนมากจนดิฉันเห็นภาพเลยค่ะ แล้วแบบนี้จะสู้กันยังงัยคะเนียดิฉันนึกไม่ออกจริงๆ ค่ะ... คือ....คือเท่าที่คิดฉันคิด น้องมะปรางเสียเปรียบทุกเื่ ทุกอย่างจริงๆ นะคะดิฉันยอมรับเหมือนกันค่ะว่า แอบเชียร์น้องมะปรางลึกๆ อยู่เหมือนกันค่ะ”
“ผมอยากจะบอกท่านผู้ชมแบบนี้ครับที่ผ่านมาพวกเราทุกคนรู้จักน้องมะปรางเพียงแค่เด็ก ม.ปลายช่วยจับโจรเราเพิ่งมารู้ว่าเมื่อเทียบกันจริงๆ แล้ว น้องมะปรางทำคะแนนเป็อันดับ 1 ของการคัดเลือกทีมชาติจีนทุกคนไม่แปลกใจเื่นี้เลยเหรอครับ”
“ก็จริงนะคะอาจารย์”
“ผมคิดว่าน้องมะปรางเสียเปรียบจนตัวเธอเองเริ่มชินกับความเสียเปรียบครับเธอเสียเปรียบั้แ่ยังไม่ลงแข่งด้วยซ้ำ พวกเราทุกคนต่างหากที่ไม่ชินวันนี้ผมคิดว่าเราต้องมาจับตาดูกันครับว่า น้องจะสู้ด้วยวิธีการอย่างไรแพ้ชนะคงเป็เื่รองแล้วครับ”
มะปรางยังคงตีหุ่นไม้แบบเนิบๆและครุ่นคิดถึงคำสอนของอาจารย์จางเมื่อตอนที่เธออายุ 14 ปี
“ฮุ่ยหนิงถ้าเ้าต้องเจอคู่ต่อสู้ที่มีร่างกายสูงใหญ่กำยำ เ้าจะทำอย่างไร?”
“ท่านอาจารย์เคยสอนข้าผู้น้อยไว้ว่าให้ทำลายการเคลื่อนไหวให้ได้แล้วจะเจอจุดอ่อนค่ะท่าน”
“แล้วถ้าเ้าไม่สามารถทำแบบนั้นได้เ้าจะทำอย่างไร?”
คำถามของท่านจางทำให้มะปรางต้องหยุดตีหุ่นไม้และยืนคิดด้วยความงุนงงเป็อย่างมากคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก “ท่านอาจารย์ข้าผู้น้อยคิดไม่ออกจริงๆค่ะ โปรดชี้แนะด้วยค่ะ”
อาจารย์จางไม่ได้ตอบคำถามได้แต่หัวเราะ“หึ...หึ...หึ”ในลำคอ “ใครบอกว่าเ้าไม่รู้ เ้ารู้ตั้งนานแล้วเพียงแต่เ้ามองไม่เห็นต่างหาก...เ้าตีหุ่นไม้ต่อไป ไม่ต้องตีแรงนะ ตีเบาๆวอร์มร่างกายก็พอ วันนี้เ้าตีมาั้แ่เช้าแล้ว”
“ทำไมอาจารย์ไม่บอกหนู...อาจารย์หมายถึงอะไรเหรอคะ? วันนี้หนูจะทำอย่างไรดี?”
*****************************