ตอนที่15: ภารกิจรดน้ำเซียน:การทะลวงผ่านขององค์หญิงซาน
I. ผู้ติดตามสองคน: การแข่งขันที่มองไม่เห็น
ร้านของชิงซวนตอนนี้มีผู้ช่วยถึงสองคน:หลี่ิ (ศิษย์เซียนแก่นทองคำผู้มีหน้าที่ค้นหาสมบัติและจดบันทึกคำพูด) และ อวี้ ซาน (องค์หญิงซาน, ราชันย์เซียนขั้นสูงสุดผู้ปลอมตัวมาสืบหาความลับ)
หลี่ิถูกส่งไปทำภารกิจตามหา"หินลับมีดที่แข็งแกร่ง" ส่วนอวี้ ซานได้รับมอบหมายให้ "รดน้ำต้นไม้"
อวี้ ซานไม่เคยทำสวนมาก่อน แต่เธอใช้ พลังปราณเทพครามอันบริสุทธิ์ของเธอในการรดน้ำต้นไม้หลังร้าน ต้นไม้เ่าั้คือ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยไอปราณเซียนมานานปี
เธอตักน้ำจากสระน้ำเล็ก ๆ หลังร้าน(สระน้ำที่ปลาัเขี้ยวเงินอาศัยอยู่) น้ำในสระนี้เต็มไปด้วย แก่นพลังวารีทิพย์ที่ชิงซวนไม่รู้ตัวว่าเทน้ำล้างพู่กันทิ้งอยู่ทุกวัน
II. การใช้พลังเกินขนาดขององค์หญิงซาน
อวี้ซานตระหนักดีว่าการรดน้ำต้นไม้ในดินแดนเทพเซียนไม่ใช่แค่การรดน้ำธรรมดา เธอจึงใช้ พลังปราณทั้งหมดของเธอเพื่อควบคุมน้ำทิพย์ในบ่อ ให้ไหลเวียนสู่รากต้นไม้อย่างสมดุลตามหลัก "วิถีแห่งการหล่อเลี้ยง" ที่เธอเข้าใจ
เธอยืนรดน้ำด้วย สมาธิขั้นสูงสุดนานกว่าครึ่งชั่วยาม (ประมาณหนึ่งชั่วโมง)ใบหน้าของเธอซีดเผือดเล็กน้อยเพราะต้องใช้พลังงานมหาศาลในการควบคุมน้ำทิพย์แต่ละหยด
ขณะที่เธอรดน้ำอยู่นั้น ปลาัเขี้ยวเงินที่ถูกปล่อยลงไปในบ่อ ก็รับรู้ได้ถึงพลังปราณ ราชันย์เซียนขั้นสูงสุด ที่ไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งรอบบ่อมันคิดว่านี่คือ "พิธีกรรมบำเพ็ญเพียรของผู้บำเพ็ญเพียรชั้นสูง" ที่ปรมาจารย์สั่งมาให้ช่วยยกระดับไอปราณในบริเวณนี้
ปลาัจึงได้ปล่อย ไอปราณวารีทิพย์ที่เข้มข้นที่สุดของมันคืนกลับไปยังน้ำ เพื่อช่วยเสริมพลังให้กับอวี้ ซานและเป็การตอบแทนความ "ตั้งใจ" ของเธอ
III.การทะลวงผ่านอย่างไม่คาดคิด
ทันทีที่ไอปราณวารีทิพย์บริสุทธิ์ของปลาัเขี้ยวเงินเข้าสู่ร่างของอวี้ซาน ผ่านการควบคุมน้ำ เธอรู้สึกเหมือนมีมิติพลังใหม่ถูกเปิดออกอย่างรุนแรง
คอขวดพลัง ระดับราชันย์เซียนขั้นสูงสุดที่ติดขัดมานานปี พลันพังทลายลง!
ปังงงง!
อวี้ ซานทะลวงผ่านระดับสู่ จักรพรรดิเซียนได้สำเร็จในทันที! ไอรอบตัวของเธอะเิออกเป็แสงสีครามสว่างจ้าก่อนที่เธอจะรีบสะกดพลังเอาไว้อย่างรวดเร็วด้วยความใ!
เธอไม่เชื่อสายตาตัวเอง! เธอใช้เวลาหลายปีในการฝึกฝนแต่ไม่สำเร็จแต่การ "รดน้ำต้นไม้" ให้ปรมาจารย์ชิงซวนเพียงครั้งเดียวกลับทำให้เธอทะลวงระดับได้ทันที!
“นี่คือพลังของ 'การกระทำที่บริสุทธิ์' ที่ปราศจากการยึดติด!ท่านปรมาจารย์กำลังสอนข้าว่าการเข้าถึง 'วิถีแห่งเต๋า'นั้นง่ายดายเพียงแค่การรดน้ำต้นไม้!”
อวี้ซานรู้สึกซาบซึ้งและศรัทธาในชิงซวนอย่างรุนแรงเธอตระหนักทันทีว่าการมาสืบความลับของชิงซวนนั้นเป็ความผิดมหันต์เขาไม่้าชื่อเสียงหรืออำนาจใด ๆ เลย!
IV. ความเข้าใจผิดเื่ของ "พฤติกรรมที่ไม่สมบูรณ์"
อวี้ซานเดินกลับเข้าไปในร้านด้วยท่าทีที่นอบน้อมยิ่งกว่าเดิมเธอซ่อนพลังจักรพรรดิเซียนไว้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงมีความสง่างามตามธรรมชาติขององค์หญิงอยู่บ้าง
ชิงซวนเงยหน้าขึ้นจากงานวาดภาพและมองอวี้ ซานด้วยสายตาที่แปลกใจเล็กน้อย
“อวี้ ซาน!ขอบใจมากนะที่ช่วยรดน้ำต้นไม้” ชิงซวนกล่าว “แต่ข้าว่า... ทำไมท่าทางของเ้าถึงได้ดู'จริงจัง' ขนาดนั้นล่ะ? ดูเหมือนเ้ากำลังจะทำาเลยนะ! แค่รดน้ำต้นไม้เองนะ!”
อวี้ ซานถึงกับตัวแข็งทื่อคำพูดของชิงซวนแทงใจดำของเธอ!
“จริงจังเกินไป!ท่านกำลังชี้แนะถึง 'ความบกพร่อง' ในการบำเพ็ญเพียรของข้า! ท่านกำลังสอนว่า 'วิถีแห่งความเรียบง่าย'นั้นไม่ควรมาพร้อมกับ 'ความยึดติดในพิธีการ'และ 'ความตั้งใจที่มากเกินไป'!”
อวี้ซานตัดสินใจที่จะปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเธอทันที เธอต้องแสดงความ "ไร้ความสนใจ" และ "ผ่อนคลาย" เพื่อให้สอดคล้องกับวิถีเซียนของชิงซวน
“ขออภัยเ้าค่ะท่านชิงซวน...”อวี้ ซานรีบปรับสีหน้าให้ดูสบาย ๆ ที่สุด แต่กลับกลายเป็ดูประหลาดเล็กน้อย“ข้าจะพยายาม 'ผ่อนคลาย' และทำเหมือนว่าข้าไม่ได้สนใจสิ่งใดอีกแล้วเ้าค่ะ!ข้าจะทำตาม 'วิถีแห่งความว่างเปล่า' ที่ท่านสอน!”
ชิงซวนมองพฤติกรรมที่ดูแปลกประหลาดของอวี้ซาน และคิดในใจ: “ผู้หญิงคนนี้สวยมากเลยนะแต่ดูเหมือนเธอจะเป็คนสติไม่ค่อยดีนะ”
V. บทสรุป: การเป็ศิษย์รับใช้คนที่สอง
ชิงซวนเห็นว่าอวี้ซาน้าอยู่ช่วยงานที่ร้านจริง ๆ เขาจึงให้เธอทำงานต่อ
“เอาล่ะ!ถ้าเ้าอยากทำงานจริง ๆ นะ” ชิงซวนกล่าว “เ้าช่วยข้า 'จัดเรียงไม้'ที่ข้าเหลาไว้หลังร้านหน่อยนะ! ไม้พวกนี้เป็ไม้ดีข้าจะใช้มันทำด้ามจอบในวันหลัง!”
อวี้ ซานรีบรับคำสั่งอย่างเคร่งครัด: “จัดเรียงไม้! ท่านกำลังสั่งให้ข้า 'จัดระเบียบพลังเซียนในร่าง' และ 'เตรียมพร้อมสำหรับการสร้างสรรค์ครั้งใหม่'! และการที่ท่านบอกว่า'ไม้พวกนี้เป็ไม้ดี' คือการชี้แนะว่า 'วัตถุดิบที่เราใช้ในการบำเพ็ญเพียรควรจะบริสุทธิ์ที่สุด'!”
อวี้ซานรู้สึกซาบซึ้งใจกับคำชี้แนะครั้งที่สองของชิงซวน และเริ่มภารกิจจัดเรียงไม้(ไม้ศักดิ์สิทธิ์) ด้วยสมาธิของจักรพรรดิเซียนทันที!
ในเวลาเดียวกัน หลี่ิ ก็กลับมาถึงร้านพร้อมกับ "หินแร่ศักดิ์สิทธิ์" ที่เขาคิดว่าคือหินลับมีดที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักร
เขาเห็นผู้หญิงสวยคนใหม่ (อวี้ ซาน)กำลังจัดเรียงไม้ที่เปล่งไอปราณอยู่หลังร้าน เขาก็ตระหนักทันทีว่า: “ท่านปรมาจารย์มี 'ศิษย์รับใช้คนที่สอง'แล้ว! และนางมีวาสนาที่สูงส่งกว่าข้า!การแข่งขันแห่งการรับใช้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!”