ตระกูลแวมไพร์กับไซด์ไลน์ตัวแม่
ตอน อยากได้น้องใจจะขาด
คืนวันต่อมา
"นั่นก็หมายความว่าป๊ากระหน่ำเธอแล้วเหรอฮะ"
"อือ! มีเหรอจะพลาด พ่อเป็คนแรกของเธอด้วย"
"แปลว่าอีกไม่นานเราก็จะได้น้องแล้วสินะคะ"
"เย้! จะมีคนช่วยทำงานบ้านแล้วโว๊ย!" เด็กชายชูสองมือขึ้นฟ้า
"เพลงมา" เด็กหญิงลอยตัวไปที่เครื่องเล่นแผ่นเสียง หอบจานเสียงใหญ่ๆวางลงบนแท่นแล้วกดเปิดเสียงดนตรีที่ไม่มีเนื้อร้อง
เด็กชายกับเด็กหญิงถือแก้วไวน์บรรจุเืเทียมเต้นอยู่ในห้องโถงปราสาท พร้อมแหกปากร้องเพลงเสียงดังกระหึ่ม
"รำระบำราตรี อะอา อิอี อุอุ อาอา" ด.ช. เอ
"รำแล้วมีงูออกมา อะอะ อาอา อิอี อุอู" ด.ญ แอล
โฮ่ง! ๆ ๆ บรู๊ว! หมาสิบตัวร้องตาม แถมยังยืนสองขาะโโหยงเหยง
ตูม! ๆหมีควายตัวใหญ่ตีลังกาเหมือนนักเต้นฮิปฮอป
วืน! ๆ ๆ รถเก๋งสปอร์ตสีขาวแล่นผ่านถนนดินด้วยความเร็วสูง ฝุ่นตลบสองข้างทาง
"มาสายจนได้ ขนาดเขาให้ยืมรถมาใช้แล้วนะ"
สาวสวยบ่นพร่ำขณะเหยียบคันเร่งเร็วขึ้น
เอี๊ยด! ๆ ๆ เมื่อถึง่โค้งรถเกิดหลุดออกนอกทางดิน ล้อเหยียบกับพื้นหญ้าที่ลื่นจนหมุนเคว้ง
ว๊าย! โฉมงามหลับตา ปล่อยมือจากพวงมาลัยแล้วยกมาปิดหน้า
โครม! ๆ ๆ รถพลิกกลิ้งหลายตลบก่อนจะลอยละลิ่วขึ้นสูง ร่างบางติดแนบกับเบาะนั่งด้วยเข็มขัดนิรภัย มองลงมาเห็นภาพเบื้องล่างที่กำลังจะตกกระแทก มันสูงจนน่าใจหาย
จู่ๆร่างกายปราดเปรียวของชายหนุ่มในปราสาทก็ตื่นตัว ขนที่แขนของเขาลุกชัน
ฟ้าววว! ร่างใหญ่พุ่งออกมาจากปราสาทในเศษเสี้ยววินาที มือสองข้างยกยันกับหลังคาซันรูฟของรถสียาวที่กำลังตกลงมาในสภาพพลิกกลับหัวล้อชี้ฟ้า
โครมมม! รถหยุดอยู่บนฝ่ามือของหนุ่มรูปงาม สวยสวยยิ้มกว้างเมื่อเห็นใบหน้าคมคายของเขาผ่านซันรูฟ
"สะ หวัดดีค่ะ"
เอี๊ยด! ๆ ๆ หนุ่มใหญ่จับรถวางลงบนพื้นแล้วกระชากประตูข้างปลิว
"เป็อะไรไหมครับเนี่ย ทำไมขับเร็วจัง ไม่ห่วงลูกใน"
อุ๊ปส์! ๆ ๆ เด็กชายกับเด็กหญิงลอยข้างหลังและเอามือปิดปากปิดหน้าพ่อ
"ไม่เป็อะไรก็ดีแล้วฮะคนสวย"
"คลานออกมาได้ไหมคะ"
อึ๊บ! ๆ ๆ "พี่ไม่เป็อะไรค่ะ ดีนะที่รถแพง เซฟตี้ดีมาก"
"ครับ! ๆ เราเข้าบ้านไปทำงานกันเถอะ" คุณพ่อแกะมือลูกๆออกจากหน้าแล้วเอ่ย
ภายในปราสาท
สาวสวยเพิ่งกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เข้ามาวางบนโต๊ะหินอ่อนตัวยาว "นี่ค่ะ โน๊ตบุ๊คที่เด็กๆขอ คนละเครื่อง"
"มีเกมส์ไหมฮะ" ด.ช.รีบมานั่งข้าง
"มีค่ะ"
"เชื่อมเน็ตให้ยังคะ" ด.ญ.แอลขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนโต๊ะ
"ค่ะ มีแอร์การ์ด6Gเสียบไว้ให้แล้ว"
"งั้นต่อไปหนูก็หาวิธีทำครีมกันแดดได้แล้ว" ด.ญ. แอลเอ่ย
"แล้วของที่ผมขอล่ะครับ" คุณพ่อรูปหล่อยืนข้างหลังแล้วเอามือเกาะไหล่สาวน้อย
"นี่ค่ะ เครื่องไล่หนูด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ใช้ง่ายแค่เสียบปลั๊ก"
"แล้วนี่อะไรฮะ" เด็กชายชี้กล่องเล็กๆในกระเป๋าเดินทางที่เปิดอ้า
"ยาคุมฉุกเฉินค่ะ" โฉมงามเอ่ยและจับกล่องชูขึ้นมา
"หมายความว่าน้องเราโดนคุมกำเนิดเหรอฮะ"
ชู่วส์! ๆ คุณพ่อรีบเอานิ้วจุ๊ปากและขยิบตา
เอื่อก! ด.ญ. แอลล้มลงมานอนหงาย เอามือกุมหน้าอก
"ก็ ไม่แปลกนี่คะ เรายังไม่ได้เป็อะไรกัน ใช่ไหมคะคุณเอ็กซ์"
โฉมงามเหลียวหลังแหงนหน้ามองตาคุณพ่อสุดหล่อ
"ตามหลักแล้วก็ เป็ได้เลยนะครับ" พ่อลูกสองตอบ
"เอาใส่เข้าไปขนาดนั้นแล้วยังไม่คบกันอีกหรือฮะ ป๊า" ด.ช.เอลุกยืนถลึงตาดุใส่พ่อ
"งั้นแต่งงานกันเลยได้ไหมคะ เงินพร้อม สินสอดพร้อม" ด.ญ.แอลยืนท้าวสะเอวก้มมองหน้าพ่อกับพี่สาวคนสวย
"เดี๋ยวค่ะ เดี๋ยว เอ่อ ฉันเป็ลูกน้องคุณ ใช่ไหมคะตอนนี้" โฉมงามลุกยืน กลับหลังมองหน้าหนุ่มหล่อ
"ครับ แต่ผมรักคุณนะ คุณก็บอกว่าชอบผมนี่นา"
"ค่ะ แต่มันเร็วเกินไปไหมที่เราจะคบกันแล้วมีลูกเลย" คนสวยยืนบิดส่าย มองตาสีน้ำตาลแดงด้วยความเขินอาย
"โหผู้หญิงสมัยนี้ ยกตัวให้ก่อนคบกัน" ลูกชายเอ่ย
"ถ้าเป็สมัยก่อนโดนจับแต่งกันแล้วนะคะแบบนี้" ลูกสาวเสริมอีกคน
"เอ่อ เดี๋ยว พ่อว่า พ่อขอคุยกับพี่โฉมหน่อยได้ไหม"
"เชิญเลยค่ะ คุยกันแบบสองต่อสองกันเลย"
"ในที่ลับๆก็ได้นะฮะ"
วิ้ว! ๆ ๆ ลูกชายกับลูกสาวหอบคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คลอยขึ้นชั้นบน
"ว่ายังไงคะ น้องๆไปแล้วนะ" สาวสวยเงยหน้ามองหนุ่มร่างสูง
"คือว่า ผมขอเป็แฟนคุณได้ไหมครับ"
"ได้ซิคะ"
"งั้น เรามาดักหนูกันดีไหมครับ ในห้องใต้ดิน แบบสองต่อสอง"
"ค่ะ" คนสวยเอ่ยแล้วใช้สองมือจิกเสื้อสูท ยืนเขย่งเท้ารอ
หมับ! แขนทรงพลังกอดรัดเอวบางจนท้องกิ่ว จากนั้นร่างสูงใหญ่ก็ลอยขึ้นจากพื้น พาสาวร่างบางลอยลงไปในห้องใต้ดิน
"หนูไม่มีแล้วนะคะเนี่ย"
"คงเพราะว่าเราเอาเงินออกไปไงครับ เลยไม่มีอะไรให้พวกมันกัด"
"อุ้ย! ๆ ๆ มีเหมือนเห็นอยู่ตัวนึงนะครับ" คุณพ่อแวมไพร์เดินก้มๆย่องๆมาทางมุมมืดของห้อง
"ไหนคะ" สาวสวยย่องตามหลังมาติดๆ เธอสนิทกับเขาเสียจนลืมไปแล้วว่าบ้านนี้เป็แวมไพร์
"นี่ไง หนูตัวนี้ น่ารักจัง" คุณพ่อหมุนตัวกลับกอดรวบสาวน้อยและยกเธออุ้มชูขึ้นเหนือหัว
อร๊าย! ฮิ! ๆ โฉมงามก้มหน้ามองตาเขาและยิ้มหวาน พอเธอกางสองแขนออกเขาก็พาเธออุ้มหมุนตัวติ้วๆ
ฮิ! ๆ ๆ ใบหน้าสวยก้มลงมาต่ำจนปลายจมูกน้อยจิ้มบดกับจมูกโด่งคม
จุ๊บ! ๆ ๆ ริมฝีปากแดงที่หนานุ่มเม้มบดเรียวปากชมพูอย่างทะนุถนอม
วูบ! ๆ ๆ เด็กชายกับเด็กหญิงลอยลงมาจากชั้นบน นั่งยองๆบนโต๊ะหินอ่อนอันวาววับหรูหรา
คนพี่หยิบกล่องยาคุมฉุกเฉินออกมาแกะ คนน้องถือมีดคัตเตอร์รอ
"ชิบเป๋งแล้ว มันเหลืออีกเม็ดเดียว" เอเอ่ยขณะดึงแผงยาคุมออกมาจากกล่อง
"แสดงว่าเธอกินไปเม็ดนึงแล้ว มานี่" แอลเอ่ยแล้วหยิบแผงยาคุมมาแงะด้วยคัตเตอร์ ดึงยาเม็ดสุดท้ายออกมาก่อนจะเอาวิตามินซียัดใส่เข้าไปแทนที่
"แบบนี้พอมีหวังไหม" น้องสาวถามขณะเอาแผงยัดใส่กล่องในมือพี่ชาย
"ก็ น่าจะห้าสิบห้าสิบ" พี่ชายเอ่ยแล้วปิดกล่อง กลั้นหายใจแล้ววางลงไปในกระเป๋าเดินทางแบบล้อลาก
7K
