ตำนานผู้วิเศษ

ภัตตาคารอาหารผู้วิเศษ สิ่งนี่น่าตื่นตาตื่นใจ บางภัตตาคารราวกับพาเราไปอยู่ในหนังสยองขวัญ หัวสัตว์ปีศาจหรือสัตว์ร้ายจำนวนมากวางเรียงรายกันไว้ เพื่อให้เหล่าผู้วิเศษเลือกชิม เนื้อของเหล่าสัตว์ร้ายหรือสัตว์ปีศาจชั้นสูงนั้นๆ เป็นที่รู้กันดีว่าพวกมันมีประโยชน์ต่อทั้งผู้วิเศษและนักรบ

ในหมู่นักรบ พวกเขากินเนื้อสัตว์ปีศาจ เพื่อเอามาเป็นแก่นพลัง ในการพัฒนาปราณพลัง

แต่ในส่วนของผู้วิเศษนั้นพวกเขากินเนื้อสัตว์ร้ายหรือสัตว์ปีศาจอย่างเจาะจงในบางครั้ง ซึ่งส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเงื่อนไขของรูนทักษะที่เขามี เช่น หากเขาได้รูนทักษะหมาป่าประจัญบานมา ผู้วิเศษคนนั้นจะมีความสามารถในการเสริมแกร่ง และร่ายเวทย์พ่นไอน้ำแข็ง และหอน

แต่ปัญหาของหมาป่าประจัญบานนั้นคือ ทำให้เจ้าของทักษะมักมีอาการกระหายเนื้อและกระดูกชิ้นใหญ่

นอกจากนั้นในคืนพระจันทร์เต็มดวง มักอยู่สุขไม่ได้ ต้องออกมามองดวงจันทร์

โชคดีอย่างคือผู้วิเศษส่วนใหญ่สามารถควบคุมตัวเองได้ และเขาจะไม่หอนเมื่อเห็นพระจันทร์ แต่นั่นก็ทำให้รู้ว่า ผู้วิเศษส่วนใหญ่มักมีปัญหาทางจิตแอบแฝงจากรูนทักษะของตัวเองที่เลือกอย่างไม่ดี

"ท่านอาจารย์ข้าได้ 'สารมุมเมือง' มาแล้วขอรับ"

กุ๊งกิ๊ง กุ๊งกิ๊ง กุ๊งกิ๊ง ตับ ตับ ตับ

เสียงจานชามกระทบกัน เซี่ยซีหานตอนนี้กำลังแดกหมู ยัดห่าขากระทิงอย่างตะกละ การกินอย่างมูมมามคล้ายเป็นนิสัยของเซี่ยซีหานไปแล้ว แต่อาจจะเพราะกินอย่างเมามันไปหน่อย จนลืมแม้แต่การรับฟังเสียงของเด็กชายที่ดังมาแต่ไกล

จนกระทั่งเด็กชายมาถึงที่หน้าโต๊ะ และหันมองเซี่ยซีหาน

ดวงตาของเด็กชายมองเซี่ยซีหานอย่างนัยน์ตาเป็นประกาย

"ท่านอาจารย์ ท่านช่างกินอาหารได้อย่างสง่างามและดูเอร็ดอร่อยยิ่ง..."

อาจจะเพราะคำพูดของเด็กชายดูประทับใจจนเกินไป เซี่ยซีหานปล่อยซี่โครงหมูยักษ์ตกใส่จานดัง กิ๊ง ก่อนสายตามองจ้องเด็กชายจื้อเพ่ยอย่างละเอียด มันคงไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกันหรอกนะ มันถึงปลื้มปริ่มเซี่ยซีหานแบบนี้

แม้แต่ตัวเซี่ยซีหานเองยังแอบหวาดเสียว

"เจ้าได้สารมุมเมืองมาแล้วรึ" เซี่ยซีหานรีบเปลี่ยนเรื่องในหัวและเข้าสู่โหมดจริงจัง ปัญหาเรื่องเด็กชายจื้อเพ่ยชอบมันมากเกินไป ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะการที่ตัวเซี่ยซีหาน มันเคยช่วยชีวิตเด็กชายและน้องสาวเอาไว้ ภาพประทับใจเซี่ยซีหานที่มีต่อเด็กชายจึงรุนแรง เขาอาจจะไม่ใช่ชายรักชาย เซี่ยซีหานคิดในแง่ดี

ก่อนหยิบสารมุมเมืองจากมือเด็กชายมา และบอกให้เด็กชายนั่งกินอาหารได้ตามสบาย ที่ตรงนี้มีแต่ของดีๆ ทั้งนั้น จื้อเพ่ยเด็กชายพยายามเรียนแบบการกินของเซี่ยซีหาน แต่แม้เขาจะพยายามเรียนแบบ แต่ก็ยังดูสุภาพเหมือนคนที่ได้รับการอบรมมาอย่างดี

ที่คอของเด็กชายต้องมีผ้าขาวกันอาหารเลอะเปรอะ

ส่วน 'สารมุมเมือง' คืออะไรนั้น หากสรุปให้ฟังง่ายๆ เลย มันก็คือชื่อเรียก 'หนังสือพิมพ์' ของโลกใบนี้ มันจะมีข่าวสารและหัวข้อสำคัญๆ ที่เกิดขึ้นในเขตอาณาจักรแทบทั้งหมด

นอกจากนั้นสารมุมเมืองก็มีแบบทั้งราคาถูกและแพง สิ่งที่เซี่ยซีหานให้เด็กชายไปซื้อมาคือ สารมุมเมืองทั่วไปของอาณาจักร มันราคาเพียง 200 เหรียญเหล็ก

แต่ถ้าเซี่ยซีหานซื้อสารมุมเมืองชั้นดี มันอาจจะมีราคาถึง 100 บูลนี่ นี่คือข่าวสารของแวดวงผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายอย่างแท้จริง เซี่ยซีหานไม่จำเป็นต้องซื้อสิ่งนี้ เพราะที่ป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว จะซื้อสารมุมเมืองชั้นดีที่ออกใหม่ทุก 6 เดือนอยู่แล้ว ข่าวสารของสารมุมเมืองชั้นสูงจะเกี่ยวกับสัตว์ร้ายหรือสัตว์ปีศาจระดับหายนะ ความเคลื่อนไหวต่างๆ ของอาณาจักรชั้นสองทั้งหมดในทวีปเล็กแห่งนี้

ซึ่งจริงๆ แม้จะเรียกว่าทวีปเล็กแต่มันกว้างใหญ่มาก แต่ทั้งอาณาจักรหมีขาวแดนเหนือ อาณาจักรไม้หมื่นกิ่ง และอาณาจักรชั้น.หนึ่งอีกสิบแห่ง ร่วมถึงอาณาจักรชั้น.สอง ที่มี 2 อาณาจักรในทวีปเล็กแห่งนี้ จริงๆ แล้วอาณาจักรทั้งหมดรวมกันเป็นเพียงติ่งเล็กๆ ของทวีปแห่งนี้

ซึ่งส่วนที่กว้างใหญ่ที่สุดคือ ดินแดนที่อยู่ลึกไปใน 'ดินแดนต้นไม้ดำ' หรือ 'ทุ่งต้นไม้ดำ' ที่ชาวป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวรู้จัก มันคือดินแดนที่เต็มไปด้วยสัตว์ปีศาจอันน่ากลัว

แต่จากที่เซี่ยซีหานได้อ่านจากหนังสือของนายป้อมถางอี้ พบว่าเหนือขึ้นไปของ 'ทุ่งต้นไม้ดำ' มีดินแดนที่เป็นอาณาจักรชั้น.สองที่แสนยิ่งใหญ่อยู่ มันเป็นโลกของผู้วิเศษและผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง แต่การจะไปที่นั่นได้ ต้องเดินทางผ่านทุ่งต้นไม้ดำและเอาชีวิตรอดให้ได้เสียก่อน

ว่ากันว่าแม้แต่ผู้วิเศษที่แท้จริง หากไร้ตัวตนระดับปราชญ์ ก็เดินทางผ่านทุ่งต้นไม้ดำอย่างยากลำบากยิ่ง

ได้รู้เรื่องนี้ครั้งแรก เซี่ยซีหานก็อัศจรรย์ใจเล็กๆ

ตอนนี้เซี่ยซีหานกลอกตาอ่านสารมุมเมือง มันพบข่าวที่น่าสนใจที่เกิดขึ้นไม่นานนี้

- ["อาณาจักรที่ล่มสลายหมีขาวแดนเหนือ พบเหตุการณ์ประหลาด ซากสัตว์ร้ายและสัตว์ปีศาจนอนตายจำนวนมากบริเวณรอบเมือง บริวารของอาณาจักรเราคาดว่า เมื่อไม่กี่เดือนก่อน อาจจะมีผู้วิเศษแท้จริงระดับสูงปรากฏตัว ร่องรอยพลังวิเศษที่หลงเหลืออยู่ คาดการณ์ว่าอาจจะเป็นการลงมือของผู้วิเศษแท้จริงไม่ทราบตัวตน 'อาณาจักรแห่งวิญญาณ' ที่มีพลังวิเศษเกี่ยวกับชีวิตและต้นไม้"] - อ่านจบข้อความนี้ เซี่ยซีหานดูภาพถ่ายที่เกิดเหตุ มันถึงกับต้องสั่นกลัว สัตว์ร้ายและสัตว์ปีศาจจำนวนมาก ร่างผอมแห้ง เพราะถูกรากไม้ขนาดยักษ์ปักอยู่นับร้อยตัว มองจากภาพถ่ายปริมาณซากศพมันยาวสุดลูกหูลูกตาจริงๆ

แต่ความสั่นกลัวนี้ก็อยู่ไม่นาน โลกใบนี้มีเรื่องแปลกๆ เยอะมาก ขอแค่ปัญหาไม่เกิดขึ้นกับตัวมันและป้อมปราการขาว เซี่ยซีหานก็พอใจมากแล้ว

จากนั้นเซี่ยซีหานก็เปิดหน้าต่อไป มันมีข่าวที่น่าสยดสยองมากมาย ไม่ว่าโลกไหนข่าวฆาตกรรมก็ดูจะขายดี แม้โลกใบนี้มีข่าวฆาตกรรม แต่มันเต็มไปด้วยความประหลาดอันหลากหลาย และภาพข่าวก็ชวนให้อยากจะอ้วกเหลือเกิน เซี่ยซีหานรีบเปลี่ยนหน้าไปจากข่าวฆาตกรรม และพอเขาเปลี่ยนหน้ากระดาษ เขาก็เจอข่าวของคนคุ้นเคย เซี่ยซีหานมันได้แต่อมยิ้มในทันที นั่นเพราะตอนนี้ไอ้พวกฉิบหาย 'หมาล่าเนื้อ' พวกมันมีค่าหัวกันแล้ว

- ["เมืองใหม่กิ่งขาว กลุ่มโจรในพื้นที่ออกอาละวาด พวกมันเรียกตัวเองว่า 'หมาล่าเนื้อ' หัวหน้าของพวกมันคือนักรบหกดาบที่แข็งแกร่ง  ขบวนการค้าใดที่เดินทางระหว่างแนวเทือกเขา ระหว่างเมืองใหม่กิ่งไม้ขาวกับเมืองรากไม้ และเมืองใหม่เหมืองอัญมณีสีแดงของอาณาจักรเราโปรดระมัดระวังอย่างยิ่ง"] -

- ["ค่าหัวกลุ่มโจรหมาล่าเนื้อ 10 บูลนี่ ต่อหนึ่งศีรษะและโทเคนยืนยันตัวตนของพวกมัน / หัวหน้าของพวกมัน 'ติงฉีค่าหัว 15,000 บูลนี่' , 'ติงอิ้นกลุ่มรองหัวหน้า 1,250 บูลนี่' ... ฯลฯ "] -

เซี่ยซีหานเห็นหัวข้อความ นี่รู้สึกเสียดายแทนพี่ชายถางเทียนเจี๋ย นี่เขาพลาด 1,250 บูลนี่เลยนะ แต่พอเซี่ยซีหานคิดถึงปัญหาที่ตามมา หากฆ่าติงอิ้น เซี่ยซีหานก็เห็นควรว่า พี่ชายถางเทียนเจี๋ยของตัวมันทำถูกต้องแล้ว

น่าเสียดายเล็กๆ 'สารมุมเมือง' ของเมืองรากไม้ ไม่ค่อยมีข่าวสารที่เจาะจงและเชิงลึกเท่าไหร่ แต่นั่นก็ไม่แปลก อาณาจักรชั้น.หนึ่งส่วนใหญ่ไม่ต่างจากเมืองชนบท การเดินทางยากลำบาก ข่าวสารก็ล่าช้า

เซี่ยซีหานได้ยินจากสหายในป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว วันนั้นที่มันสลบไป ขนมเปี๊ยะทองคำและนักบุญหญิง พวกเขามีเรือบิน!!!

พอรู้แบบนี้ เซี่ยซีหานมองไปรอบตัว เขาก็รับรู้ว่า ตัวเองอยู่ในดินแดนบ้านนอกมากขนาดไหน แม้มันจะดูครึกครื้นเหมือนบ้านเมืองในศตวรรษที่ 17 หรือ 18 ก็เถอะ

อ่านข่าวไร้สาระไปเรื่อยๆ เซี่ยซีหานก็เจอเนื้อข่าวที่น่าสนใจ

-["งานประมูลประจำปีของเหล่าผู้มีเกียรติเมืองรากไม้ ที่ป้อมปราการบ้านตระกูลหลี่"]-

เซี่ยซีหานไล่อ่านรายชื่อสิ่งของที่จะเอามาประมูลในงาน มันก็พบของที่น่าสนใจหลายอย่าง 'มันมีรูนธาตุบริสุทธิ์ "ธาตุไฟ" และ "น้ำแข็ง" ที่ข้าต้องการพอดี ข้าควรไปงานนี้ นอกจากนั้นข้าจะไปดูด้วยว่า มีสมุนไพรที่เอาไว้ใช้สำหรับกลั่นยาวิเศษ สำหรับรักษาดวงตาพ่อของข้าหรือไม่ มันมีสิ่งของบางอย่างในงานประมูลที่ถูกเขียนว่า 'ลึกลับ' และ 'ไม่เปิดเผย' อยู่ ตอนนี้ข้าพอมีเงินแล้ว ดังนั้น ข้าไปที่นั่นได้'

คิดในใจจบเซี่ยซีหานก็ตบกระเป๋า พร้อมบอกกับเด็กชายจื้อเพ่ยว่า เราจะไปงานประมูลกัน

จากนั้นเซี่ยซีหานก็วางสารมุมเมืองไว้บนโต๊ะ

โดยที่เซี่ยซีหานไม่สังเกต เด็กชายมองจ้องสารมุมเมืองฉบับนี้อย่างแปลกๆ โดยเฉพาะในหน้าแรกของสารมุมเมือง

เด็กชายจ้องไปที่ข่าวเหตุการณ์ประหลาดที่สัตว์อสูรจำนวนมากตาย โดยคาดว่าเป็นฝีมือของผู้วิเศษอาณาจักรแห่งวิญญาณ ดวงตาเด็กชายสั่นไหวเล็กๆ และมันคล้ายจะมีน้ำตาชื้นแฉะขึ้นมา ทำไมกันนะ?