เรื่องสั้นทรมานพันธนาการ BDSM (รวม)

“อึก… มากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว พอเถอะ ให้ฉันไปห้องน้ำเถอะ” 

นั่นคือคำอ้อนวอนของเซเรีย ตอนนี้ เธออยู่ในสภาพถูกมัดลอยอยู่กลางอากาศ แขนของเธอยังคงถูกมัดเอาไว้ด้านหลังเช่นเดิม แต่ว่าขาของเธอถูกเชือกมัดให้ขาพับติดกันคล้ายกับเป็นการคุกเข่า ก่อนที่เชือกอีกเส้นจะมามันโยงเธอให้ขาลอยขึ้นไปกลางอากาศ 

ตัวเธอในตอนนี้ ใบหน้าของเธอนั้นมีสภาพบิดเบี้ยวอย่างเจ็บปวด ในขณะที่ท้องของเธอซึ่งแบนราบ ตามประสาของคนที่ออกกำลังกายและฝึกฝนร่างกายมาอย่างดี ทว่าตอนนี้มันกลับนูนป่องออกมาราวกับคนท้อง 

ซึ่งสาเหตุของใบหน้าอันเจ็บปวดและท้องอันพองโตของเซเรียก็ไม่ใช่จากไหน แต่เป็นหญิงสาวที่สวมใส่ชุดสูทและกำลังฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี มือของเธอถือหลอดฉีดยาขนาดเท่าศอกเอาไว้ ภายในนั้นเต็มไปด้วยของเหลวสีขาวที่ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่สำหรับเซเรียแล้วเธอไม่ได้มีความไว้ใจในตัวเพื่อนของเธอเลย 

“มากกว่านี้ไม่ไหวอะไรกัน ท้องของคนมันรับได้มากกว่านี้อีกเยอะนะ”

 ลิเดียไม่สนใจคำพูดของเซเรีย เธอหันไปใช้หลอดฉีดยาดูน้ำที่อยู่ในถัง ก่อนจะนำมาฉีดเข้าไปภายในประตูหลังของเซเรีย เสียงท้องของเซเรียร้องโครกครางออกมาอย่างน่ากลัว 

“พ พอได้แล้ว ท้องฉันจะแตกอยู่แล้ว” 

“อืม… ก็ได้ สำหรับครั้งแรกฉันยอมให้แค่หกหลอดละกัน” 

“ฉันอั้นเอาไว้ตามสัญญาแล้ว จะปล่อยให้ฉันไปห้องน้ำได้รึยัง” 

“หืม? พูดเรื่องอะไรเหรอ” 

ลิเดียเอียงคอก่อนจะเดินไปทางด้านหน้าของเพื่อนตัวเอง ทำใบหน้ายิ้มร่าราวคนคนไม่ทุกร้อน ทางด้านของเซเรียก็แสดงสีหน้าสับสน 

“ก็เธอบอกว่าถ้าฉันอั้นเอาไว้ได้จะให้รางวัลฉันไม่ใช่เหรอ ฉันบอกว่าฉันไม่อยากปล่อยให้มันเรี่ยราดเพราะว่ามันน่าอาย เพราะงั้นเธอก็ต้องให้ฉันไปห้องน้ำสิ” 

“อ๋อ จริงด้วยสินะ ลืมไปซะสนิทเลย” 

“ถ้างั้น ก็ปล่อยฉันลงสิ” 

เซเรียยิ้มขึ้นมา อย่างน้อยถ้าเธอได้ปล่อยของเหลวสีขาวที่อยู่ในท้องของเธอออกก็น่าจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น แต่แล้วความหวังของเซเรียก็ต้องพังทลาย เมื่อการกระทำของลิเดียไม่ใช่การปล่อยเธอที่อยู่ในสภาพถูกมัดลอยตัวลงจากพื้น แต่เป็นการเดินไปหยิบบางอย่างมาอุดเข้าไปตรงประตูหลังของเธอ 

“จ เจ็บ จะทำอะไรของเธออีก” 

“ก็ทำตามสัญญาไง เธอไม่อยากปล่อยให้มันเรี่ยราด เพราะงั้นฉันก็จะอุดมันเอาไว้” 

“แต่ว่า นี่ไม่ใช่ที่เราตกลงกันไว้นี่” 

“เราตกลงกันว่าจะไม่ให้เธอปล่อยเรี่ยราด ฉันก็เลยเอาปลั๊กมาอุดก้นเธอ เธอนั่นล่ะที่คิดเองเออเอง เซเรีย” 

ลิเดียยิ้มออกมาอย่างงดงาม แต่รอยยิ้มของเธอกับการกระทำและความปรานีของเธอช่างตรงกันข้าม ถ้าจะให้นิยามก็คงเป็นนางฟ้าตกสวรรค์ เซเรียแสดงสีหน้าทรมานออกมา ในขณะที่ลิเดียปล่อยให้เธอลงมาจากพื้น ลิเดียนั่งงอตัวด้วยความทรมาน 

“ไม่ไหว ปวดท้องไปหมดแล้ว” 

“อืม เรื่องปกติ แต่เอาไว้เธอก็จะชินเอง” 

“อย่าบอกนะว่าเธอจะทำแบบนี้กับฉันอีก” 

“ก็จนกว่าเธอจะหนีออกไปจากที่นี่ได้ล่ะนะ” 

“แบบนี้มันเกินไปแล้วนะ สภาพแบบบนี้แค่เดินฉันก็จุกแล้ว” 

“เหรอ น่าสงสารจังเลย ถ้างั้นก็รีบหาทางหนีออกจากที่นี่ให้ได้สิ เซเรียผู้น่ารัก” 

“อย่ามาเรียกฉันว่าน่ารักนะ” 

“คิกๆ เธอยังคงน่ารักเหมือนตอนที่เราเจอกันครั้งแรกเลยนะ” 

“เหอะ ถ้าย้อนกลับไปได้ ฉํนไม่รู้จักเธอซะยังดีกว่า” 

“เอาเถอะ ช่างเรื่องที่ผ่านมาแล้วกลับมาที่ปัจจุบัน เหมือนเดิมนะ นับเวลาถอยหลังสิบนาที ประตูห้องนะเปิดออก หาทางออกไปจากห้องนี้ให้ได้ล่ะ” 

ลิเดียพูดจบก็เดินออกจากห้องไป ปล่อยให้เซเรียอยู่ในห้องพร้อมกับอาการปวดท้อง ท้องของเธอร้องออกมาอย่างน่ากลัว ความรู้สึกของเธอตอนนี้เวลาขยับตัวเหมือนกับน้ำในท้องของเธอก็ขยับตามไปด้วย แต่ถึงอย่างไรเซเรียก็ไม่ยอมแพ้ เธอจะต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ 

เซเรียบอกกับตัวเองแบบนั้น จนกระทั่งเวลาที่อยู่ตรงผนังหมดลง บานประตูเปิดออก เซเรียลุกขึ้นยืน แต่เพียงแค่นั้นเธอก็แทบจะทรุดลงไปกับพื้นแล้ว เธอปวดท้องไปหมด 

แต่แล้วเธอก็คิดอะไรออก จริงสิ ในห้องขังนี้มีห้องน้ำอยู่นี่ เธอจำได้เพราะลิเดียเป็นคนพาเธอเข้าไปในอาบน้ำ แถมยังมีห้องน้ำอีกต่างหาก เซเรียส่ายหน้าให้กับลิเดียที่ไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วน ก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำ เธอทิ้งตัวลงนั่งบนชักโครกก่อนจะพยายามปล่อยของเหลวที่อยู่ในท้องออกมา แต่ว่า 

ไม่ออก… ปล่อยไม่ออก 

สิ่งที่อุดก้นของเธออยู่ตอนนี้ปิดกั้นทุกอย่างเอาไว้ แต่ถึงอย่างนั้น เซเรียก็พยายามจะเบ่งมันออกให้ได้ แต่นอกจากความเจ็บปวดบริเวณประตูหลังแล้ว เธอก็ไม่ได้รับอะไรกลับมา และนั่นก็ทำให้เซเรียคิดได้ 

ยัยนั่น คิดไว้แล้วสินะว่าเจ้านี่จะต้องเอาไม่ออก 

เซเรียกัดฟันแน่นก่อนจะพาตัวเองในสภาพที่มีน้ำอยู่เต็มท้อง เธอพยายามจะเดินออกไปจากห้องด้วยสภาพอันยากลำบาก เธอหันซ้ายขวาเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่พบกับทหารยาม ก่อนหน้านี้เธอเดินไปทางซ้ายแล้วพบกับทหารยามไปแล้ว ดังนั้นเธอจึงเลือกจะเดินไปทางขวา 

แต่ไม่ทันจะเดินไปเกินสามก้าว เธอก็ทรุดลงกับพื้น 

ไม่ไหว ความรู้สึกของเธอตอนนี้คือปวดท้องอยากมาก เธออยากจะปล่อยมันออกมาแต่ก็ไม่สามารถ และในขณะที่เธอกำลังอ่อนแรงอยู่นั้นเอง ทหารยามสองคนก็เดินออกมาจากหัวมุมพร้อมกับเสียงหัวเราะ 

“ไงสาวน้อย” 

เสียงนั้นเป้นเสียงที่คุ้นหู เซเรียหันไปก็พบกับนายทหารยามสองคนที่ข่มขืนเธอก่อนหน้านี้ 

“พวกแก…” 

เซเรียกัดฟันแน่น เธออยากจะต่อยหน้าคนพวกนี้ที่กระทำย่ำยีเธอราวกับเป็นของเล่นทางเพศ ราวกับเป็นเครื่องระบายอารมณ์ แต่สภาพร่างกายของเธอตอนนี้ก็ไม่เอื้อนัก 

“พวกฉันกะเวลาที่เธอจะต้องออกมาน่ะ ไม่มีกฎว่าห้ามดักเธอนี่นะ ถ้างั้น เรามาเล่นกันต่อจากเมื่อวานดีไหม” 

“เมื่อวานยังไม่สมใจแกอีกรึไง” 

“สมใจสิ สมใจสุดๆ จนติดใจเลยๆล่ะ วันนี้เหมือนว่าเจ้านายจะทำอะไรเป็นพิเศษกับเธอด้วยนี่” 

พร้อมกับคำพูดนั้น ทหารยามก็เดินเข้ามาหาเซเรีย แต่ว่าเซเรียก็ไม่คิดจะปล่อยให้ตัวเองถูกจับตัวได้ไง เธอออกเท้าวิ่งแต่เพียงไม่เกินสองก้าวเธอก็สะดุดล้ม หน้าท้องของเธอกระแทกกับพื้น เซเรียรู้สึกเหมือนตัวเองจะอ้วกออกมา เธอเจ็บท้องไปหมด 

หลังจากนั้น นายทหารก็มาดึงเชือกที่อยู่ด้านหลังของเธอ ยกร่างของเธอขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม 

“หืม เหมือนจะทรมานนะ ให้ฉันช่วยไหม” 

นายหทารเอ่ยถามพร้อมกับจับไปยังปลักที่อุดตรงก้นของเซเรียเอาไว้ แต่เซเรียก็ส่ายหน้า 

“อย่านะ ฉันจะไม่ยอมขายหน้าต่อหน้าพวกแกเด็ดขาด” 

“เหอะ เอางั้นก็ได้ ถ้างั้นก็ขอสนุกกับเธอเหมือนเดิมแล้วกันนะ แต่น่าเสียดาย วันนี้ประตูหลังเธอไม่ว่าง แถมประตูหน้าพวกเราก็แตะเธอไม่ได้ด้วย ถ้างั้นวันนี้ เอาเป็นใช้ปากและกันนะ” 

นายหทารว่าอย่างนั้น จากนั้นพวกเขาก็ส่งสัญญาณวิทยุเรียกพวกมา และนั่นก็ทำให้เซียต้องกลายเป็นเครื่องระบายอารมณ์กับนายทหารมากมาย เธอต้องใช้ปากอมแก่นกายชายพวกนั้น 

บางคนกระแทกลึกมาจนถึงในคอทำเอาเธออ้วกออกมา 

บางคนก็ปล่อยปัสสาวะเข้ามาในปาก แล้วบอกว่าเธอเป็นมนุษย์ส้วม 

คำพูดมากมายถากถางและดูถูกเธอ ทำเอาเซเรียน้ำตาไหลออกมา จนกระทั่งเซเรียหมดแรงนอนอยู่บนพื้น เธอรอเพียงให้นายทหารพวกนี้จับเธอกลับไปยังห้องขังเท่านั้น แต่เหมือนนายทหารพวกนั้นยังสนุกไปพอ 

“จริงสิ อยู่ในสภาพนี้มานานคงทรมานสินะ ถ้างั้น จะช่วยดึงออกให้ละกัน” 

“ด เดี๋ยว อย่านะ ถ้าดึงมันออกฉันจะอั้นมันไม่ไหวนะ” 

“นั่นล่ะที่พวกเราอยากดู” 

นายทหารพูดจบก็ดึงปลั๊กออกจากก้นของเธอ เซเรียเชิดหน้าขึ้น ความรู้สึกเจ็บปวดตามมา พร้อมกับร่างกายของเธอที่พยายามจะปล่อยของเหลวที่อยู่ในท้อง แต่เซเรียก็กลั้นมันเอาไว้ 

“หืม ศํกดิ์ศรีของผู้หญิงงั้นเหรอ พยายามขมิบเข้าล่ะ ไม่งั้นได้ขายหน้าต่อหน้าผู้ชายเป็นสิบแน่” 

“อึก… อย่านะ พาฉันไปห้องน้ำเถอะ ขอร้องล่ะ” 

ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่สุดท้าย เซเรียก็ไม่สามารถฝืนร่างกายตัวเองได้ เธอปล่อยของเสียออกมา ของเปลวสีขาวพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ่ง เซเรียส่งเสียงกรีดร้องพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย และนั่นก็เป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอจำได้ เธอนอนจมของเหลวสีขาวอุ่นที่ไหลออกมาจากก้นของเธอ

-----------------------------------------------

ถ้าสนุกอย่าลืมคอมเม้นกันด้วยนะครับ

รักคนอ่านยิ่งกว่าอาหารสามมื้อ #ฝนเล็บ