วันนี้มณีดินได้รับมอบหมายให้สืบคดีต้มตุ๋น เนื่องจากมีผู้ร้องเรียนหลายคนแจ้งว่าถูกคนทรงเ้าหลอกลวง สูญเงินไปจำนวนมาก
มณีดินเลยจำต้องปลอมเป็สาวชาวบ้านเข้ามาร่วมพิธีด้วย โดยอินทรเพชรจะตามมาที่ตำหนักทีหลัง เพราะเขาติดธุระเลยมาช้า
มณีดินเลยสั่งการให้ลูกน้องเข้าไปแอบสังเกตการณ์และจับภาพในสิ่งที่ผิดปกติ พร้อมกับหาหลักฐานพิสูจน์ว่าคนทรงเ้าใช้กลลวงอะไรหลอกลวงประชาชน จนกระทั่งพบว่าคนทรงเ้าให้หน้าม้าทำทีท่าว่าป่วยพอถูกน้ำมนตร์ของคนทรงก็แสร้งทำเป็หาย ส่วนเอฟเฟ็คต่างๆ ก็มีทีมงานคอยประสาน ทำให้เกิดไฟลุกบ้าง มีไข่ที่ข้างในมีตะปูหรือของมีคมบ้าง เมื่อลูกน้องของมณีดินได้หลักฐานครบถ้วนและอินทรเพชรเดินทางมาถึงตำหนัก ก็เริ่มเตรียมพร้อมที่จะเข้าจับกุมได้เลย
ในระหว่างนั้นเองมณีดินมองเห็นนายตำรวจทุจริตระดับสูงท่านหนึ่ง มาอยู่แถวนี้พอดี เธออยากติดตามเพื่อสืบว่าท่านมาทำอะไรและติดต่อใคร และเห็นว่าเื่เท่านี้อินทรเพชรและลูกน้องก็น่าจะจับคนทรงกำมะลอและทีมงานได้ทั้งหมด เลยบอกอินทรเพชรว่า
“เฮ้ย อิน! ฉันขอกุญแจรถมอร์เตอร์ไซค์นายหน่อยสิ” มณีดินกล่าว
“จะเอาไปทำอะไร พวกเรากำลังจะเตรียมจับกุมนักต้มตุ๋นอยู่แล้วนะ” อินทรเพชรงง
“ฉันติดธุระด่วนจริงๆ และเท่านี้นายเอาอยู่อยู่แล้วไม่ใช่หรอ ไม่จำเป็ต้องให้ฉันมาเป็ตัวประกอบหรอก” มณีดินตั้งใจยกยอเพื่อน
“ตามใจก็แล้วกัน อะนี่กุญแจรถ” อินทรเพชรเลยยอมให้กุญแจ
มณีดินจึงรีบออกไปข้างนอกพร้อมกับนั่งมอร์เตอร์ไซค์ของนายอินทรเพชรเพื่อเตรียมติดตามนายตำรวจคนนั้น แต่ทว่าอยู่ดีๆ ก็มีคุณป้าคนหนึ่งวิ่งมาหาเธอ
“นี่หนูพาฉันหนีเร็วเข้า” ป้านั่งซ้อนอัตโนมัติ โดยไม่ขออนุญาตใดๆ
“หนีใครหรอคะคุณป้า” มณีดินแกล้งถามเพราะเธอจำป้าได้ว่าเป็คนทรงเ้า
“อ้าว หนูไม่เห็นหรอว่าตำรวจวิ่งจับกุมกันจ้าละหวั่นเลยนี่ไง” ป้ากล่าวอย่างตื่นตระหนก
“แล้วคุณป้าไปเกี่ยวอะไรกับพวกเขาด้วย ถ้าไม่มีความผิด ก็ไม่เห็นต้องกลัวนี่คะ” มณีดินกล่าว
“ป้าเป็คนทรงไง รีบพาป้าหนีเร็วเข้า” ป้าเข้าใจว่ามณีดินเป็เพียงลูกศิษย์คนนึง
มณีดินเลยยอมขี่มอเตอร์ไซค์ทำทีว่าพาหลบหนีตำรวจ
“นี่หนูๆ ขับช้าหน่อยสิ” ป้าเริ่มกลัว
“อ้าว ป้าไม่เห็นหรอว่า รถตำรวจวิ่งตามพวกเรามาเป็ขบวนรถเลยนะ” มณีดินให้ป้าหันไปดู
“นั่นสิ พวกตำรวจรู้ได้ยังไงว่าป้าหลบหนีมาโดยใช้เส้นทางนี้” ป้างง แต่ความจริงคือมันเป็เส้นทางไปสถานีตำรวจอยู่แล้ว แค่มณีดินขี่รถนำเท่านั้น
“โถ่ ป้าดูมีสง่าราศีจะตายไป ใครเห็นก็จำได้เป็ธรรมดา” มณีดินแกล้งพูดยกยอป้า
“มันใช่แน่หรอ” ป้าสงสัย
สักพักมณีดินก็จอดรถที่หน้าสถานีตำรวจแห่งหนึ่ง
“เฮ้ยหนู มาจอดอะไรที่นี่ ห๊า” ป้าใสุดขีด
“ขอโทษนะคะคุณป้า หนูเป็ตำรวจค่ะ ขอเชิญไปให้ปากคำด้วยค่ะ” มณีดินแสดงตัว
“โถ่ เอ๊ยดันหนีเสือปะจระเข้จนได้” ป้าบ่น
คุณป้าคนทรงเ้าก็ถูกตำรวจจับโดยปริยาย
“โอ๊ย วันนี้ซวยจริงๆ โดนตำรวจหญิงหลอกเสียได้” ป้ายังคงบ่น
“โถ่ ป้า ก็กรรมตามสนองไง หลอกเขามากๆ ก็เลยโดนหลอกบ้าง” นายตำรวจคนหนึ่งกล่าว
มณีดินทำได้แต่ยิ้มๆ เท่านั้น
“ไงเพื่อน เธอนี่เก่งจริงๆ แสดงว่าเธอตั้งใจจะไปดักจับคนร้ายให้ใช่มั้ย นี่คนร้ายเกือบหนีไปได้เสียแล้ว” อินทรเพชรยกย่องเพื่อน
“บังเอิญน่ะ อ่ะ กุญแจรถ ขอบคุณมาก” มณีดินยื่นกุญแจคืนเพื่อน
**********************************************
หลังเลิกงาน มณีดินได้รับเบอร์แปลกๆ
“สารวัตรมณีดินครับ ผมหมวดเฒ่าเองครับ” หมวดเฒ่าโทรติดต่อมา
“ว่าไง หมวดเฒ่า” มณีดินแปลกใจ
“เื่ที่คุณให้ผมแอบไปสืบเกี่ยวกับตำรวจคนนั้น ผมมีหลักฐานเพิ่มแล้วนะครับ ผมเลยจะนัดคุณไปเจอที่สะพานแม่น้ำเ้าพระยาตอนสองทุ่มครับ” หมวดเฒ่ากล่าว
“อื้อ คืนนี้เจอกัน ขอบคุณมาก” มณีดินกล่าว
มณีดินขับรถมาถึงแม่น้ำเ้าพระยาตอนสองทุ่มพอดี เธอเดินไปหาหมวดเฒ่าที่กำลังรอเธออยู่ที่สะพานแห่งนั้น
“ไหนหรอ หลักฐาน” มณีดินรีบเริ่มเื่
“ขอโทษนะครับ สารวัตรมณีดิน ผมมีลูกมีเมียที่ต้องดูแลจริงๆ เลยจำเป็ต้องทรยศคุณ” หมวดเฒ่ารู้สึกผิด
มณีดินเริ่มรู้ตัวแล้วว่าเธอหลงกลเข้ามาอยู่ในวังวนของศัตรูเสียแล้ว ทันใดนั้นเอง ชายฉกรรจ์คนหนึ่งก็ใช้ที่ช็อตไฟฟ้ามาช็อตจนเธอสลบ
หมวดเฒ่ารีบหลบหนีทันที ในขณะที่กลุ่มชายฉกรรจ์กำลังจะเล็งปืนเพื่อยิงมณีดินปิดปาก แต่ทว่ามีชายลึกลับคนหนึ่งยิงปืนดักเอาไว้ ทำให้พวกมันเปลี่ยนแผนการ จับมณีดินโยนลงแม่น้ำเ้าพระยาทันที และรีบหลบหนีไป
ชายลึกลับคนนั้นหวังที่จะไปช่วยมณีดิน แต่ไม่ทันเสียแล้ว เพราะเธอไหลไปกับสายน้ำที่แรงเชี่ยวไปไกล และอยู่ดีๆ มือถือชายคนนั้นก็ดัง ปลายสายห้ามเขาไม่ให้ยุ่งเื่นี้ ไม่เช่นนั้นครอบครัวของเขาก็จะตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน