อาทิตย์ก่อนอาการป่วยที่เป็รุนแรงจนไม่ได้สตินานทีเดียว ก่อนจะรู้ว่าตัวเองเป็มะเร็งเม็ดเืขาวระยะสุดท้าย อาจอยู่ได้อีกไม่ถึงเดือน เพราะแบบนี้ถึงอยากหาตัวพ่อของลูกให้พบก่อนที่เธอจะตายจากไปแต่ยิ่งตามกลับไม่พบชายที่เป็พ่อของลูก
“ขวัญกินข้าวที่นี่เลยไหม” จอมใจบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น
“กินค่ะ ไม่น่าถามเลยเนาะ” คนเป็น้องหันไปพูดเล่นกับหลาน
“พูดอะไรฉันได้ยินนะ” เสียงดุที่ลอยมาทำให้สองน้าหลานหัวเราะให้กัน
“คิกคิก น้าขวัญถูกดุ” แพรวาชอบใจก่อนถูกผู้เป็น้าปล้ำหอมแก้มจนร้องลั่น
ค่ำวันนั้นท่ามกลางเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม ถูกแทนที่ด้วยน้ำตาและการสูญเสีย อาการป่วยของจอมใจเลวร้ายและกัดกินเธอมานานเกินไป ความเสียใจโศกเศร้าแผ่กระจาย จอมขวัญนั่งร้องไห้ด้านหน้าห้องฉุกเฉินหัวใจเธอปวดร้าวหลังรู้ว่าพี่เธอป่วยเป็มะเร็งเม็ดเืขาวระยะสุดท้าย
ในใจร้องแต่โทษเป็ความผิดของตัวเองที่ไม่ดูแลหล่อนให้ดีพอ ไม่สังเกตอาการผิดปกติ เสียงพยาบาลวิ่งวุ่นเข้าออกก่อนจะเงียบลงพร้อมน้ำตาไหลรินกอดร่างหลานแน่น
“คุณน้าขา ทำไมคุณแม่เข้าไปนานจังเลยคะ” แพรวาถามปนสะอื้น ความเป็เด็กที่เห็นผู้ใหญ่ร้องไห้ก็ร้องตามอย่างไม่รู้เื่รู้ราว
“อึก อีกเดี๋ยวแม่ก็ออกมาแล้วจ้ะ แม่หนูต้องปลอดภัย” เธอปลอบหลานและปลอบตัวเอง ทุกอย่างต้องผ่านไปด้วยดีแม้จะยากเหลือเกิน
ร่างระหงลุกขึ้นภาวนาให้หมอบอกข่าวดี “ญาติคนไข้มีอะไรอยากสั่งเสียเชิญด้านในได้เลยครับ”
จอมขวัญทรุดลงพื้นร้องไห้ ก่อนจับจูงหลานสาวที่สะอื้นไม่ต่างกันเข้าไปด้านใน สภาพของพี่สาวขาวซีดใบหน้าคล่ำสายตาเหม่อ ริมฝีปาดเขียวน่าสงสารจับใจ
“ขวัญ พี่ฝากดูแลลูกด้วย” เสียงแหบพร่าโรยราบอกน้องสาว
“ค่ะ ขวัญจะดูแลหลานให้ดีที่สุด” จอมขวัญสัญญาทั้งน้ำตา พร้อมอุ้มร่างหลานขึ้นนั่งบนเตียง แพรวาพอได้เห็นแม่ก็ร้องไห้เสียงดัง
“ข้าวต้มมัด ลูกสาวของแม่ต้องเข้มแข็ง อย่าดื้อให้คุณน้าเหนื่อย แม่ไม่มีโอกาสดูหนูโต แต่แม่รักหนูนะ”
“ฮือ แม่อย่าทิ้งข้าวต้มมัดไป ฮือ” หนูน้อยร้องไห้เสียงดังกอดร่างบนเตียงสะอื้น โดยที่คำขอของเธอไม่สัมฤทธิ์ผล แต่ยังเฝ้าพูดย้ำ ๆ
ภาพบีบหัวใจทำให้จอมขวัญหันมองทางอื่นสะอื้นไห้
“ขวัญ พี่อยากให้เธอตามหาพ่อของหลาน พี่อยากให้ลูกเจอหน้าพ่อ ส่วนขวัญอยากจัดการยังไง พี่อยู่ข้างขวัญเสมอ”
สิ้นเสียงคำปรารถนาสุดท้ายและสั่งลามือที่ไร้เรี่ยวแรงทิ้งน้ำหนักลงพร้อมเปลือกตาปิดสนิท เสียงร้องไห้ดังขึ้นอีกครั้งพร้อมพยาบาลเข้ามาประคองทั้งคู่ออกไปด้านนอก การสูญเสียที่ไม่ได้ตั้งตัวสร้างความปวดร้าวในใจไม่น้อย
งานศพขวัญใจถูกจัดขึ้นที่วัดอยู่สองวันก่อนเข้าพิธี สองน้าหลานย้ายมาพักที่เดียวกัน ท่ามกลางความโศกเศร้า แต่ทุกชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป
เธอใช้เวลาหาข้อมูลอย่างละเอียดเกี่ยวกับมาร์ติโน่ ลอมบาร์ดี ความรู้สึกบอกเธอว่าเขาอาจเป็พ่อของหลานสาวเธอ และทำใจอยู่ร่วมสองเดือนกว่าจะเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปหาเขาเพื่อขอรับสิทธิ์ดูแลหลานสาวแต่เพียงผู้เดียว
อิตาลี ประเทศในฝันของใครหลายคนหากพูดถึงสถานที่ท่องเที่ยวความมหัศจรรย์ของโลก ยุโรปเป็อีกที่ที่ผู้คนอยากมา และจอมขวัญก็เคยอยากมาที่นี่เหมือนกันเพราะเืในกายครึ่งหนึ่งเป็ของอิตาลีทำให้เธอสนใจและศึกษาเกี่ยวกับประเทศนี้
ครั้งหนึ่งตอนเด็กพ่อและแม่พาพวกเรามาที่นี่ นครที่เต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์ สถานที่ท่องเที่ยวน่าตื่นตาตื่นใจ ตลอดการเดินทางหลายชั่วโมงกับหลานสาวเธอก็มาปรากฏกายด้านหน้าบริษัทใหญ่ของตระกูลลอมบาร์ดี จากข้อมูลที่สืบหาทั้งเพื่อนที่อยู่ที่นี่กับข้อมูลบนโลกอินเทอร์เน็ตทำให้เธอกล้ามายืนด้านหน้าบริษัทั์ใหญ่ผู้นำด้านเพชรและอัญมณีของยุโรป
ความหรูหราใหญ่โตตรงหน้า มันทำให้ความมั่นใจจากบ้านลดไปเป็กอง การจะเข้าไปพบเขาคงไม่ใช่เื่ง่าย แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะไม่ใจร้ายเกินไป เพราะอยู่ ๆ รถตู้หรูสีดำแล่นมาจอดด้านหน้าพร้อมบอดี้การ์ดหลายนายลงมาคอยดูแลความปลอดภัยให้ผู้เป็นาย เธออุ้มร่างหลานเข้าไปขวางทาง
“คุณคือมาร์ติโน่ ลอมบาร์ดีใช่ไหมคะ”
“ช่วยหลีกไปด้วยครับคุณผู้หญิง” ชายชุดดำขยับเข้ามาขวางอย่างว่องไวสั่งเสียงเรียบ
จอมขวัญวางร่างหลานลงบนพื้นดันให้อยู่ข้างหลังเธอ มองข้ามชายตรงหน้าไปทางชายหนุ่มที่เธอถามอย่างกลัว ๆ
“ไม่เป็ไร ฉันอยากคุยกับเธอ” มาร์ซิโอ้บอกบอดี้การ์ด มองสาวน้อยข้างกายอีกฝ่าย รู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่คราวนี้เป็ผู้หญิงเอเชีย “เมื่อครู่คุณหมายถึงมาร์ติโน่ น้องชายผมหรือ”
“น้องชายหรือคะ ถ้างั้นคุณก็ไม่ใช่เขา”
“ครับ ผมมาร์ซิโอ้ เป็พี่ชายเขา พอดีเราเป็ฝาแฝดกัน ว่าแต่คุณมีธุระอะไรกับน้องชายผม”
“เขาเป็พ่อของหลานฉัน และฉัน้ามาขอรับสิทธิ์ดูแลเธอแต่เพียงคนเดียว” จอมขวัญบอกน้ำเสียงหนักแน่น สายตาจริงจังคู่นั้นมองตรงไปทางชายหนุ่มที่มีสีหน้าไม่ใกับสิ่งที่ตนเอ่ย
มาร์ซิโอ้ย่อตัวลงมองสาวน้อยที่ขยับไปหลบหลังหญิงสาว ยื่นมือให้ทักทาย ไม่ใช่เธอคนแรกที่เข้ามาบอกว่านี่คือลูกของน้องชายเขา แต่ไม่ใช่ว่ามาขอรับสิทธิ์เลี้ยงดู ผู้หญิงที่เข้ามามักเรียกร้องให้รับสิทธิ์บุญ หรือแม้แต่เรียกค่าเลี้ยงดู ซึ่งนิสัยน้องเขาไม่ใช่คนไม่มีความรับผิดชอบหากเป็ตนก็ว่าไปอย่าง
“สวัสดีสาวน้อย”
“น้าขวัญขา ข้าวต้มมัดกลัว” หลานตัวแสบสิ้นฤทธิ์จับกระโปรงเธอแน่น
310
