เช้านี้มีเมฆหมอกปกคลุมอากาศขมุกขมัวทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นเต็มไปด้วยความยากลำบาก การจารจรในกรุงเทพยังคงเนือง
แน่นไม่เคยเปลี่ยน
เจษอานันจัดเสื้อผ้าไปแค่ 2-3 ชุด เขาหยิบมันใส่ในกระเป๋าเดินทางขนาดเล็กของแบรนด์หลุยส์ วิตตอง
เอี๊ยดด... เสียงเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตเสียก่อน คนๆ นั้นจะเป็ใครไปไม่ได้นอกเสียจาก
คุณแม่ของเขานั่นเอง
"เจษ ... พกสิ่งนี้ติดตัวไว้แล้วนำไปใส่โรงศพของคุณหญิงป้าก่อนเผาด้วยนะลูก" เธอยื่นถุงกำมะหยี่สีแดงเืหมูที่มีบางสิ่งอยู่ข้างใน
"มันคืออะไรครับคุณแม่" เขารับมาแล้วก้มดูพร้อมััมันเบาๆ คิดในใจว่าของก็ไม่หนักมากสงสัยจะเป็พวกเครื่องประดับมั้ง
"ลูกไม่จำเป็ต้องรู้ แค่ทำตามที่แม่บอกก็พอ... ได้ไหม? สิ่งนี้มันจะทำให้แม่สบายใจและไม่รู้สึกติดค้างอะไรกันอีก"
"คุณแม่จะไม่ไปร่วมงานศพของคุณหญิงป้าจริงๆ หรอครับ"
"แม่เชื่อว่าลูกจะทำหน้าที่นี้ได้ดีแทนแม่" เธอกล่าวพร้อมเชิดหน้าขึ้นไม่ให้ดวงตาที่กำลังชื้นแฉะเออเป็หยดน้ำตา
"ครับ...ผมจะทำตามที่คุณแม่บอก ผมจะไปสัก 2-3 วัน นะครับ"
"เดินทางปลอดภัย ขอให้พระคุ้มครองลูกชายของแม่" เธอสวมกอดพร้อมหอมแก้มฟอดใหญ่
รถเบนซ์สีดำป้ายทะเบียน ธร 88 เคลื่อนออกจากคฤหาสน์ ธาราศิลา มุ่งหน้าสู่สนามบินสุวรรณภูมิ
ไฟล์ทเช้าเที่ยวแรกที่ไปเชียงใหม่ 10.40 น. ใช้เวลาไม่นานสำหรับการบินภายในประเทศ แค่ดูหนัง 1 เื่จบ ก็ถึงสนามบิน
เชียงใหม่แล้ว
"เชิญทางนี้ครับ คุณชาย ผมได้เช่ารถไว้ให้แล้วครับ" นายป้องถือกระเป๋าเดินทางนำหน้าไปทางที่รถเช่าจอดรออยู่
รถอัลฟาร์ดคันสีขาวใหม่เอื่ยม ดูออกเลยว่าเพิ่งไปล้าง อัด ฉีด มาเพื่อรับแขก VVIP โดยเฉพาะ
"สวัสดีครับ ผมชื่อ "สิทธา" หรือเรียกว่า "สิท" ก็ได้ครับ" คนขับรถอัลฟาร์ดพูดพร้อมพนมมือไหว้ต้อนรับ
"ครับ ผม "เจษ" นะครับ ส่วนคนข้างๆ ผมนี่ชื่อ ป้อง เป็เลขาของผมครับ" ออร่าความเป็เ้านายของเขาบ่งบอกอยู่เสมอ
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าคนนอกหรือคนที่ไม่คุ้นเคยเขามักแนะนำว่านายป้องคือเลขาของเขา
"จะไปที่ไหนเป็ที่แรกครับ" เขามองผ่านกระจกสบตากับผู้ว่าจ้างที่กำลังนั่งประสานมือและครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ก่อนที่เขา
จะตอบมาว่า
"สถาบันนิติเวชวิทยา"
แว่บแรกที่ได้ยิน...นายสิทแทบจะไม่เชื่อหูของตัวเองด้วยซ้ำ ขับรถตู้มาเกือบ 15 ปี ไม่เคยมีลูกค้าคนไหนอยากไปที่แบบนี้เลย
สงสัยชาย 2 คนนี้ อาจมาสืบเื่อะไรอย่างลับๆ ก็เป็ได้ เขาเริ่มรู้สึกไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยแม้เงินค่าจ้างมันจะหอมหวานก็เถอะ
"มีปัญหาอะไรไหมครับคุณสิท" นายป้องเอ่ยทักเพราะดูเหมือนเขาเหม่อลอยจากคำตอบของคุณชายไปเมื่อสักครู่นี้
"มะ...มะ...ไม่มีครับ จะไปเดี๋ยวนี้ละครับ"
"แน่ใจว่าไปถูกนะครับ ต้องตั้ง GPS ไหม"
"ผมคนในพื้นที่อยู่แล้วรับรองว่าไม่หลงครับ สบายใจได้"
รถเคลื่อนที่ออกจากสนามบินอย่างรวดเร็ว นายสิทพยายามปรับบรรยากาศที่เงียบจนดูอึมครึมในรถให้มีชีวิตชีวาด้วยการ
เปิดเพลงคลอเบาๆ ...
4K
