“หวัดดีครับ ชื่ออะไรหรอ"
ฮืมมมม ทักมาด้วยหรอเนี่ย ไม่ตอบหรอกก็แันไม่รู้จักนี่หน่า เกิดเป็โรคจิตขึ้นมาจะทำยังไงละ แล้วฉันก็ไม่ได้สนใจเขาอีกเลย จนฉันหลับไป
8.00น.
“หาวววววววว เฮ้อออ ง่วงจังเลยฉันเหมือนนอนไม่เต็มอิ่มเลย ไปอาบน้ำดีกว่า” แล้วฉันก็ลุกจากที่นอนไปอาบน้ำ
.
.
.
.
.
“สายแล้วโว้ยยยย จะไปทันมั้ยวะเนี่ย”
ครับนั้นเสียงผมเอง ผมตื่นสายครับทุกคน แล้ววันนนี้ก็เป็วันสอบวันแรกด้วยครับ เป็การเปิดฤกษ์วันแรกได้เยี่ยมจริงๆครับ สายั้แ่วันแรก ผมละอยากจะบ้า ก็เมื่อคืนผมนอนไม่หลับเพราะคิดถึงแต่เื่ของ “เธอ”
.
.
.
.
ณ วิทยาลัยเทคนิค…
“ไงมึง สอบวันแรกก็สายเลยนะ”
“เออดิ แม่งก็กูตื่นสาย”
“กูรู้นะไอ่ คิณ ว่าที่มึงตื่นสายเพราะเมื่อคืนมึงนอนไม่หลับเพราะอะไร กูจะบอกให้นะ เขาทำกับมึงขนาดนี้มึงยังจะคิดถึงเขาอยู่อีกหรอ”
ครับนั้นเสียงเพื่อนผมชื่อ มิกซ์ครับ มันเป็สนิทกับผมที่สุดแล้วในห้อง อย่างว่าละครับผมเป็เด็กเทคนิค แน่นอนว่าศัตรูผมก็ต้องเยอะเป็ธรรมดาเวลาไปไหนทีก็ไปกันทั้งห้อง แต่ก็มีไอมิกซ์นี่ละครับที่ผมสนิทกับมันที่สุด
“รู้ดีนะมึงอ้ะ กูก็ไม่รู้ว่ะเป็เพราะกูหวังกับเขาไว้มากมั้งกูเลยเป็หนักขนาดนี้”
“กูรู้นะเว้ยว่ามึงรัก พลอย มากแต่มึงอย่าลืมนะว่าพลอยก็ทำมึงเจ็บไว้มากเหมือนกัน”
.
.
.
.
“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง ขณะนี้เป็เวลา 13.00น. ขอให้นักเรียนทุกคนเข้าห้องสอบด้วยค่ะ”
“ไปเว้ยมึง สอบละ”
“ไปเว้ย อีกวิชาเดียววันนี้”
15.00น.
“ข้อสอบไรวะยากชิบหายยยยยยยย กูละอยากจะบ้า กูเรียนช่างยนต์นะครับไม่ใช่นักคณิตศาตร์คำนวณแม่งแบบทุกข้อเลย ตายกูตายรอซ่อมเลยกู”
ครับนั้นเป็เสียงไอ่ บอล มันบ่นั้แ่ออกจากห้องสอบจนตอนนี้เลยครับ เห้อออย่างมันบอกละครับว่า พวกผมเรียนช่างยนต์กันตอนนี้ก็ปวส. 1กันแล้ว อีกไม่กี่นานก็จะขึ้น ปวส.2แล้วถ้าพวกผมสอบผ่านกันนะ…
“มึงจะบ่นไปทำไมวะบ่นไปก็แค่นั้นคะแนนมึงไม่เพิ่มขึ้นหรอก ฮ่าฮ่าฮ่า”
“เงียบไปเลยไอ่มิกซ์ ก็มึงทำได้นิ เชอะๆๆ”
ผมเห็นไอ่บอลทำท่าน้อยใจได้ดัจริตมากอยากจะอ้วกเหมือนจะน่ารักมึงอ้ะแหวะ
“แล้วมึงทำได้มั้ยไอ่คิณ” ไอ่บอลเริ่มหันมาถามผมบ้าง ผมได้แต่มองหน้ามันแล้วแค่นหัวเราะออกมา หึ ทำได้อะไรละ หนังสือสักตัวก็ไม่ได้อ่าน
“เห้อ ทำใจเถอะมึงยังไงพลอยก้ไม่กลับมาแล้ว”
“…”
“ไปเว้ยกลับบ้านกัน พรุ่งเหลือสอบอีก2วิชาเอง ไปกลับเว้ย" ไอ่มิกซ์พูดขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศที่หม่นหมองตรงนั้น
“ไอ่มิกซ์ กูกลับด้วยเว้ย” เสียงไอ่บอลที่ะโบอกไอ่มิกซ์ว่าจะกลับด้วย
“แล้วมึงอ้ะ ไอ่คิณจะกลับพร้อมกูเลยป่าว”
“ยังวะ พวกมึงกลับก่อนเลย กูขอนั่งเล่นอยู่แถวนี้แปปหนึ่งไม่ต้องห่วงกูโอเค”
“เออๆอย่ากลับมืดมากนะเว้ย”
“เออพรุ่งนี้เจอกัน”
ที่ผมยังไม่อยากกลับตอนนี้เพราะผมยังไม่อยากกลับไปเห็นอะไรเดิมๆที่บ้าน บ้านที่มีพลอยอยู่ด้วยตลอดเวลา ผมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นผมเข้าไปหน้าเเชทข้อความเพื่อที่จะไปลบข้อความเก่าๆของพลอย แต่ผมก็ไปเจอแชทเเชทหนึ่งที่ผมทักไปั้แ่เมื่อวานแล้ว แล้วยังไม่เปิดอ่านเลย ผมก็แค่เห็นว่าเธอน่ารักดีก็เลยลองทักไปเพื่อว่าเธอจะตอบกลับมามันอาจจะช่วยให้ผมลืมเื่พลอยได้ง่ายขึ้นก็เท่านั้นเอง
“ลองทักอีกสักรอบดีมั้ยวะ” ผมได้แค่พูดกับตัวเอง แล้วผมก็เลือกที่จะทักไป
“หวัดดีครับ ชื่ออะไรครับ”
10นาทีต่อมา
“ติ๊ง”
“ชื่อ ขนม ใครหรอเห็นทักมาั้แ่เมื่อวานแล้ว”
66
