ตอนที่ 15
เวทย์ไม้ 1ใน5เวทย์สายธาตุ ถือได้ว่าเป็เวทย์สายสนับสนุนเวทย์ไม้มีความสามารถในการควบคุมเหล่าพฤกษาได้ นักเวทย์ธาตุไม้ ขั้นที่ 9สามารถสามารถสร้งพงไพรขนาดใหญ่ขึ้นมาภายในชั่วพริบตาทำให้เกิดเป็กรงขังมรณะที่ขังเหยื่ออยู่ภายใน
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
“กับะเิอันที่หนึ่ง”
“กับะเิอันที่สอง”
“กับะเิอันที่สาม”
ซีโร่กำลังค่อยๆบรรจงวางกับะเิพร้อมฝังไว้กับพื้นทีล่ะอัน
โดยข้างๆเขามีหุ่นยนต์กำลังทำงานอยู่ข้างๆ
อืมๆพวกนี้ตั้งใจทำงานดีมาก
ซีโร่มองไปยังเหล่าหุ่นยนต์ที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยความภาคภูมิใจ
ไม่เสียแรงที่ลำบากสร้างมันขึ้นมาไหนจะวัสดุ...
ความจริงวัสดุก็ไม่ได้หายากอะไรมากเพราะหลังจากพวกนั้นทั้ง3คนถล่มเมืองทั้งหมดของอาณาจักรพยัคฆ์คำราม ก็มีวัสดุที่ไม่มีเ้าของอยู่เพียบ
หลังจากนั้นก็เอามาประกอบแล้วใส่ความสามารถเข้าไป
จบ
ได้หุ่นยนทรงสี่เหลี่ยมอ้วนตุ๊ต๊ะน่ารักตัวนึง
ที่สำคัญหลังจากจากได้สี่ห้าตัวเขาก็สั่งให้สองตัวทำหน้าที่สร้างต่อที่เหลือก็ให้มาช่วยเขาวางกับะเิทำให้จำนวนพวกมันค่อยๆเพิ่มขึ้น
ยิ่งกว่านั้นเขายังใส่ความสามารถประมวลขั้นสูง ให้มันด้วย ทำให้มันมีความคิดที่จะปรับปรุงสิ่งที่มันทำอยู่ตลอดเวลาหุ่นยนต์หลังๆจึงมี
ประสิทธิภาพและรูปทรงที่ดีขึ้นกว่าเดิมมาก
หรือว่า....
บางทีอาจจะสร้างหุ่นยนต์เมดขึ้นมาได้??
แบบนั้น....
ก็ไม่เลวนะ!!
หือ??
ซีโร่ตอนนี้สังเกตถึงแมลงตัวนึงที่มองมาทางเขา
แมลง...ไม่ใช่แมลงทั่วไป...ออร่านี้..ผลึกแห่งความโกลาหล
หรือว่าจะเป็แมลงของยัยแมลงนั่น??
จริงด้วย!!
ทำไมเราไม่ขอความช่วยเหลือจากเ้าพวกนี้ล่ะในเมื่อเราอยู่ฝ่ายเดียวกันก็เป็เื่ปกติที่จะส่งคนมาช่วยเราใช่ไหม?
“เฮ้ๆๆ ขอกำลังเสริมมาทางนี้หน่อยทางนี้เป็สกิลสนับสนุนไม่ค่อยถนัดการต่อสู้เท่าไหร่”
“ถ้าพวกนายไม่ส่งกำลังเสริมมาช่วยตูล่ะก็ เตรียมมางานศพตูได้เลยนะเฟ้ย”
“อีกอย่างถ้าตูตายกำลังรบก็ลดลงไปอีกนะ”
“ใช่ๆถ้าไม่มีตูคอยเฝ้าอยู่ตรงนี้อาจทำให้พวกฝั่งตะวันออกส่งกองทัพไปแทงข้างหลังได้นะ”
ซีโร่ทำไม้ทำมือใส่แมลงตรงหน้าพร้อมกับทำท่าปาดคอเขาด้วย
หวังว่าพวกเขาจะเข้าใจนะ?
.
.
ทางฝั่งของ3หายนะ
ม้าไม้ “นั่น...เขาจะสื่อว่าอะไร??”
ซากุระ “เขาจะบอกว่าให้เราจัดการศัตรูทางนี้ได้เลยเดี๋ยวศัตรูทางนี้เขาจะจัดการฆ่าพวกมันทิ้งให้หมดคนเดียวงั้นหรอ”
“นั่นจะไม่อันตรายไปหน่อยเหรอครับไม่เหมือนกับทางตะวันตกที่เราโจมตีสายฟ้าแลบทางตะวันออกพวกนั่นน่าจะเตรียมตัวได้ระดับนึงแล้วด้วย”
วายุนิ่วหน้าคิ้วขมวดเล็กน้อย
ม้าไม้ “หรือบางทีหมอนั่นจะมีสกิลที่เป็การโจมตีหมู่?”
ซากุระ “พวกคำสาปหรือไม่ก็สกิลคล้ายๆของพวกเนโครแมนเซอร์ที่อัญเชิญผีดิบได้?”
วายุ “คงจะไม่ใช่พวกนั้นหรอกครับถ้าดูจาก กับะเิแล้วบางทีสกิลของเขาอาจจะเป็สกิลประเภทวางกับดักก็ได้”
“ทำให้ได้ยินเสียงได้ไหม?”
ม้าไม้หันไปถางซากุระพร้อมกับกล่าวถามออกมา
“ถ้าเป็แมลงระดับสูงก็พอได้แต่ที่อยู่ที่นั่นเป็เพียงแมลงระดับต่ำ”
ซากุระทำสีหน้าแสดงออกว่าเธอทำอะไรไม่ได้
แมลงระดับสูงถูกเธอนำมางทางนี้และส่งไปยังจุดผ่านมายังทิศตะวันตกที่สำคัญๆเพื่อป้องกันการทางด้านหลัง
“ช่างมันเถอะครับที่สำคัญกว่าคือศึกด้าน ในเมื่อเขาบอกว่าจะจัดการเองก็คงไม่เป็ไร”
วายุเลิกสนใจทางด้านซีโร่ก่อนจะหันไปสนใจาที่เริ่มปะทุแล้ว