สาวน้อยซาเล้งกับหนุ่มชั่งพิมพ์

     เธอพยุงเขาลุกขึ้น และรู้สึกได้เลยว่า ตัวของเขานี้มันช่างหนักจริงๆ
        “ไหว้งามๆ ด้วย”
        “อะไรนะ”
        “ที่ร้าก!”
             เขาทำท่าจะทรุด ลงไปกอดขาเธออีก
        “ก็ได้ๆ ฝากไว้ก่อนเหอะ”
              เธอไหว้เขางามๆ เขาก็ลูบหัวเธอเบาๆ แต่เธอกลับ พยายามที่จะโยกหัวหลบ ไปจากมือของเขา
        “อย่าหลบซิ”
        “เอ๊า! ”
        “ไม่ต้องอ้าวล่ะ อ๋อ! ผมนึกออกแล้ว ที่แท้คุณก็เป็๲...กระเทยนั่นเอง ”
        “เป็๲ผู้หญิงแท้ย่ะ”
        “โกหก เมื่อเดือนที่แล้ว...”
        “จำคนผิดหรือเปล่าค่ะ ฉันไม่ใช่คนแถวนั้น”
        “ไม่แน่ใจแฮะ”
              เขาเริ่มคิดหนัก โดยเอานิ้วชี้แตะที่หน้าผากเบาๆ เพื่อใช้ความคิด ส่วนเธอก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะม้วนตัวและเดินจากไป อย่างรีบร้อน