หลังอาบน้ำแต่งตัวฉันก็ออกไปทำงานตามปกติ วันนี้เป็วันหยุดของพี่อุนกูฉันเลยอยู่กะเช้า พี่เจฮาเข้ากะบ่าย หลังเลิกงานฉันก็ได้รับข้อความจากฮัลวอล
1 ข้อความจาก เ้ากรรมนายเวร
< วันนี้ฉันกลับดึกนะอยู่กะแทนเพื่อน >
ฉันเก็บข้าวของ ล่ำลาพี่เจฮาแล้วขึ้นแท็กซี่กลับคอนโด
“...วันนี้ฮัลวอลกลับดึกนิอยากอาบน้ำอุ่นๆ จัง”
ฉันคว้าผ้าขนหนูเดินดิ่งไปที่ห้องฮัลวอลทันที ฉันต้องอาบน้ำเย็นๆ มาเกือบเดือนแล้วอยากสระผมด้วยน้ำอุ่นๆ บ้าง ฉันเข้าไปอาบน้ำสบายใจ เสร็จกิจก็ออกมายืนสำรวจข้าวของในห้องของผู้ชายอย่างถือวิสาสะ
“ใช้ครีมแพงด้วยนะเนี้ย…”
ฉันพึมพำ พลางแอบคว้าครีมแบรนด์ดังมาบีบใส่มือแล้วดมเพราะมัวแต่คว้านั่น หยิบนี่ผ้าขนหนูตัวจิ๋วที่ห่อตัวฉันไว้ ก็หลุดลงพื้น
“ว้าย!”
ตุ้บ!
เพล้ง!
ด้วยความใและรีบคว้าผ้าขนหนู ฉันเลยเผลอปัดขวดครีมตกลงพื้น แตกกระจัดกระจาย
“เวรละ…ครีมแตก”
ปั้ง!!!
“เป็อะไร!!”
ฉันที่แก้ผ้าล่อนจ้อน มือกำลังถือเศษขวดครีม ยืนนิ่งอย่างกับหิน ดวงตาเบิกโพลงจับจ้องไปที่ผู้ชายร่างสูงที่บอกว่าจะกลับดึกแต่ตอนนี้ดันอยู่หน้าประตูห้อง
เขาจ้องฉันตาค้าง ใบหน้าแดงกล่ำไปถึงหู ก่อนจะเม้มปากไว้แน่น
ฉันพอตั้งสติได้ว่าตัวเองผ้าหลุดอยู่ก็รีบถอยหลังไปเพื่อคว้าผ้ากลับมาห่มจนลื่นครีมที่กระจายอยู่บนพื้น
“กรี้ดดดด”
ตุ๊บ!
แอ้ก!
เสียงร้องดังขึ้น ฉันนอนจุกอยู่บนพื้นน้ำหูน้ำตาไหลด้วยความเจ็บ ฮัลวอลรีบวิ่งเข้ามาดูอาการฉัน ที่ยังจุกจนร้องไม่ออกจนฉันต้องรีบห่อ งอตัวเปลือยๆ นี่ด้วยความอาย
“ยะ อย่ามองนะ”
“เวลานี้ใครจะมาสนเื่นี้กันละยัยบ้า”
ฮัลวอลอุ้มฉันขึ้นแล้วเอาไปวางบนเตียงเขาก่อนจะคว้าผ้าห่มหนามาคลุมตัวฉันแล้วเดินหายออกไป
ฉันรู้สึกเจ็บแปลบเหมือนมีอะไรทิ่มที่แก้มก้น ก็ลุกขึ้นดู ก่อนจะเห็นคราบเืเล็กๆ ติดอยู่บนเตียงของฮัลวอล ตามรอยก้นที่ฉันนั่งเป๊ะ
“ชิบ แก้วทิ่มก้น”
“ทำแผล…”
ฉันรีบนั่งลงที่เดิม กอดผ้าห่มไว้แน่นเพราะกลัวคนตรงหน้าจะรู้ว่ามีเศษแก้วทิ่มแก้มก้นฉันอยู่
“มะ ไม่เป็ไร ฉันทำแผลเอง”
ฉันตอบไปพลางก้มหน้างุดก่อนจะคว้าเอากล่องยาจากมือของฮัลวอลมาถือ แล้วลุกลากผ้าห่มเขาไปด้วย
“เธอ….”
“อะไร”
ฉันค่อยๆ หันไปตามเสียงเรียกก็เห็นฮัลวอลยืนจ้องเตียง ที่ติดคราบเืของฉันอยู่ ฉันเม้มปากด้วยความอาย มือที่ถือกล่องยาสั่นจนได้ยินเสียงขวดยาข้างในชนกระทบกัน
“หันหลังมาดู”
“ไม่”
ฉันตอบด้วยเสียงที่แ่เบา ก้มหน้างุด แล้วรีบเดิน เพื่อออกจากห้องพอใกล้ถึงประตู จู่ๆ ตัวฉันก็ลอยขึ้นและถูกวางลงบนเตียงอีกครั้ง ฉันเจ็บจนต้องร้องหวีดออกมา เพราะเหมือนการวางของฮัลวอล จะกระตุ้นให้เศษแก้วทิ่มลึกไปกว่าเดิม
“หันหลัง เดี๋ยวนี้!”
เ้าตัวสั่งแล้วดึงผ้าห่มฉันออก
“ฮึก ไม่ได้นะ …มันอยู่ที่ก้น”
“เดี๋ยวเอาออกให้”
“นายจะบ้าหรอ!!!”
“เธอเอาออกเองได้หรือไง”
“...”
ฉันนิ่งไม่ตอบเพราะรู้ว่าเอาออกเองไม่ได้ แต่ใครจะไปหันก้นให้ผู้ชายดูยะ เห็นอย่างนี้ฉันก็สาวโสดซิงๆ นะ!
“จะหันดีๆ รึจะให้ฉันจับหัน”
เขาพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะก้มลงมาจ้องหน้าฉัน…เอาวะจะให้นั่งสภาพนี้ไปหาหมอก็คงไม่ไหว เขาก็เห็นของผู้หญิงมาเยอะ
แล้วนิ แห้งๆ อย่างฉันคงไม่เกิดอารมณ์หรอก
ฉันค่อยๆ เปิดผ้าออกหันหลังล้มนอนลงบนเตียง ก่อนจะซุกใบหน้าเล็กๆ ลงหมอนกำผ้าห่มไว้แน่นด้วยความอาย
“ชิบ…”
เขาสบถออกมาก่อนจะเปิดกล่องยาหยิบแหนบจุ่มแอลกอฮอล์แล้วค่อยๆ คีบเศษแก้วออกจากแก้มก้นฉัน
ไม่นานก้นนวลๆ ก็ถูกผ้าก็อตแปะไว้ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา ก่อนจะคลุมผ้าให้เธออย่างเดิม
“...เสร็จแล้ว”
ฉันค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แล้วหลบตาก้มต่ำมองพื้นทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบมีเพียงเสียงแอร์และเสียงฮัลวอลที่กำลังนั่งเก็บเศษขวดครีมจากฝีมือฉันอยู่เท่านั้น
“ขะ ขอโทษนะ”
“...”
“ฉันแค่ จะเข้ามาอาบน้ำอุ่นน่ะแล้วแอบเล่นครีมนาย..”
“....”
“ฉันจะไม่เข้ามาอีกแล้ว..”
“เจ็บมากหรือเปล่า”
“...!!”
“แผลน่ะ ถ้ายังรู้สึกเจ็บอยู่ก็บอกฉันไม่แน่ใจว่าเศษแก้วออกหมดหรือยัง ไม่งั้นจะได้ไปโรงพยาบาลกัน”
เขาพูดยาวเหยีดด้วยเสียงนิ่งพลางเช็ดครีมบนพื้นไปด้วย
“ไม่เป็อะไรแล้ว”
“....”
“งั้น ฉันกลับห้องแล้วนะ”
“อืม”
“เอ่ออ ขอยืมผ้าเช็ดตัวได้ไหม คือว่าผ้าฉันมันเปื้อนครีมน่ะ..”
ฮัลวอลลุกหยิบผ้าขนหนูของเขาส่งให้ ก่อนจะกลับไปเช็ดครีมต่อโดยไม่พูดอะไร ฉันห่อตัวเสร็จก็รีบเดินแจ้นออกมาก่อนจะหยุดพักหายใจอยู่หลังประตู
…น่าอาย น่าอายที่สุดอยากจะเอาหน้ามุดดิน หนีหายไปเลย
เขาเอาแต่เงียบ ..โกธรฉันที่แอบเข้าห้องรึเปล่านะ
---------------------------------------------------------------------------------------
ชเวฮัลวอล Said
หลังผมเลิกกะ ก็รีบดิ่งกลับห้องทันทีเพราะอยากกลับมากินข้าวเย็นกับคนตัวเล็กพอกลับมาเห็นอาหารวางอยู่บนโต๊ะชุดใหญ่ แต่เ้าตัวหายไปเลยจะไปเคาะเรียกที่ห้องของเธอ
“ว้าย”
ตุ้บ!
เพล้ง!
ผมหันขวับไปทางห้องตัวเองเพราะได้ยินเสียงเธออยู่ในนั้น ก่อนจะเปิดประตูไปอย่างแรงเพราะกลัวเธอเป็อะไร
ภาพที่ทำให้ผมอึ้ง นิ่งจนช็อค คือ เธอ ...แก้ผ้าล่อนจ้อน ถือเศษขวดครีมที่แตกกระจายนั่นอยู่
ด้วยความที่เธอคงใ ทำให้ลื่นครีมที่อยู่บนพื้นก้นกระแทก ผมรีบวิ่งไปอุ้มเธอมาวางบนเตียง เธอทำหน้าแปลกๆ ก่อนจะขอกลับห้องตอนแรกผมก็ไม่ได้อะไร แต่พอมองเห็นเตียงตัวเอง ที่มีคราบเืเล็กๆ อยู่ก็รีบห้ามเธอไว้ ก่อนจะบังคับเธอให้เปิดผ้าให้ผมดู
ถึงตอนนี้คุณผู้อ่านคงคิดว่าผมนี่มันบ้ากามจริงๆ
เดี๋ยวก่อนครับ ผมเป็ห่วงเธอจริงๆ เืเธอออกออกจากตรงไหนก็ไม่รู้ ยิ่งเห็นหน้าซีดๆ ของเธอแล้วผมยิ่งเป็ห่วง
หลังจากที่ผมบังคับเธอให้เปิดผ้าออกได้ผมก็เห็นเรือนร่างสาวที่ขาวผุดผ่องอย่างกับหิมะ เอวคอดบาง ขาเรียวเล็ก เต้า… เอ้ย!!! อะแฮ่ม เอ่อ เห็นแผล… แผลเล็กๆ ที่ก้นนุ่มๆ ขาวๆ ของเธอ
ผมเม้นปากแน่น สบถคำหยาบออกมาอย่างเผลอตัวก่อนจะตั้งสติหยิบของมาทำแผลให้อย่างเบามือที่สุด
ผมขอยอมสารภาพบาปครับว่าตอนทำแผล ผมแอบสำรวจมองแทะโลมร่างกายเธอไปบ้างก็นะ.. ผมเป็ผู้ชายนิ มีผู้หญิงที่คุณหมายปองมาแก้ผ้า นอนบนเตียงอยู่ตรงหน้าแค่กัดฟันอดทนทำแผลให้จนเสร็จ ผมก็แทบจะชักดิ้นชักงอแล้ว ยิ่งเห็นใบหน้าสวยๆ นั่น เม้มปากแน่น ใบหน้าแดงกล่ำผมยิ่งใจเต้นแรงไปใหญ่
ผมเลยพยายามสงบสติอารมณ์ด้วยการไปนั่งเก็บเศษแก้วและครีมที่แตกกระจายบนพื้น และพยายามพูดกับเธอให้น้อยที่สุดเพราะกลัวเธอจับทางเสียงสั่นๆ ที่กำลังหื่นกระหายนี้ของผมได้
หลังเธอออกไปแล้วผมถอนหายใจออกอย่างแรงก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปทำภารกิจลูกผู้ชาย ใจผมเต้นรัว มือไม้สั่นตัวร้อนเหมือนเป็ไข้
ผมอยาก… ผมอยากมากแทบจะวิ่งเข้าไปปล้ำเธอเลยด้วยซ้ำผมหลับตานึกถึงภาพเปลือยเปล่าของเธอ ก่อนจะสาวเ้าัที่ปวดตึงขึ้นลงอย่างแรงกัดฟันแน่น เก็บเสียงครางของตัวเองไว้
“อึก ดะ ดายอน อาาา “
ผมกระหน่ำความเร็วของข้อมือไปไม่นานน้ำแห่งความสุขก็หลั่งออกมาเต็มพื้นผมทรุดตัวลงนั่ง ก่อนจะกุมขมับตัวเอง ทั้งละอายใจ และอายฟ้าดิน
---------------------------------------------------------------------------------------
116
