เทพกระบี่เงาสังหาร

หลังจากที่พวกอู่หมิงเดินทางตลอดทั้งวันทั้งคืน สองคนกับอีก 2 ตัวก็ได้มาถึงเมืองอู่ทันที และในทันที่ที่มาถึงกลุ่มคนของตระกูลหหวงที่บิดาของอู่เหม่ยก็ได้พุ่งเข้ามาหาพวกอู่หมิงทันที"คุณหนูอู่เหม่ยข้าน้อยอู่ขวงได้รับหน้าที่จากท่านผู้นำให้มาคอยคุ้มกันท่านกลับตระกูล" ชายชรากล่าว"คนๆนี้อยู่ปราณปฐพีขั้นสูงสุด" อู่หมิงคิดในใจ"ลุงขวงท่านพ่อสบายดีหรือไม่" อู่เหม่ยกล่าว"ท่านผู้นำร่างกายแข็งแรงดีเพียงแต่ว่าหลายปีมานี้ท่านผู้นำเอาแต่โทษตัวเองกับการหายตัวไปของคุณหนู" ชายชรากล่าว"อย่างงั้นหรืองั้นเรากลับกันเถอะ" อู่เหม่ยกล่าว"เอ่อ ท่านแม่ในเมื่อคนในตระกูลอู่มารับท่านไปแล้ว ข้าก็ขอแยกตัวตรงนี้ได้หรือไม่" อู่หมิงกล่าว
อู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยได้วางแผนจะกลับไปยังเมืองหวงและใช้ทักษะเงาของอู่หมิงและความเร็วของเสี่ยวฮุ่ยออกปล้นคนตระกูลหวงเพื่อรวบรวมทรัพยากรบ่มเพาะ"ไม่ได้หมิงเอ๋อ แม่รู้ว่าเจ้าจะกลับไปแก้แคนคนตระกูลหวงใช่หรือไม่ แต่แม่ไม่อนุญาติด้วยกำลังของเจ้าในตอนนี้จะไปทำอะไรกับตระกูลหวงได้" อู่เหม่ยกล่าว"ข้าไม่ได้ไปแก้แค้นซะหน่อยข้าก็แค่อยากจะออกไปผจญภัยข้างนอกก็เท่านั้น" อู่หมิงกล่าว"ไม่ได้ท่านตาของเจ้ารออยู่เจ้าต้องกลับไปกับแม่" อู่เหม่ยกล่าวเสร็จก็จับมืออู่หมิงตามชายชราอู่ขวงไปตลอดทางชายชราอู่ขวงได้ตรวจสอบพลังบ่มเพาะของอู่หมิงก็ต้องรู้สึกตกตะลึงเพราะพลังของอู่หมิงในตอนนี้อยู่ปราณก่อเกิดขั้นที่ 4 ซึ่งถ้าเทียบกับอัจฉริยะในตระกูลแล้วก็ยังจัดอยู่ในกลุ่มอัจฉริยะแต่ว่าสิ่งที่ทำให้ชายชราตกตะลึงไม่ใช่สิ่งอื่นใดที่เป็นเรื่องที่อู่หมิงไม่ได้มีทรัพยากรบ่มเพาะแบบอัจฉริยะคนอื่นๆแต่พลังของอู่หมิงกลับรุดหน้ามาถึงจุดนี้ได้นี่แสดงให้เห็นว่าพรสวรรค์ของอู่หมิงเหนือกว่าอัจฉริยะในตระกูลส่วนใหญ่แล้วใช้เวลาไม่นานพวกอู่หมิงก็ได้มาถึงตระกูลอู่ซึ่งเสี่ยวฮุ่ยและอู่หมิงต่างก็เดินคอตกเข้าตระกูลอู่ ทั้งสองไม่คิดว่าแผนที่ตนวางไว้จะพังไม่เป็นท่า อู่ขวงได้พากลุ่มอู่เหม่ยเข้าไปในตระกูลอย่างเงียบๆเพราะกลัวว่ากลุ่มที่คัดค้านการกลับมาของทั้งสองจะออกมาก่อกวนหลังจากใช้เวลาหลบสายตาของคนในตระกูลได้สำเร็จพวกอู่หมิงก็มาถึงจวนของผู้นำตระกูลอู่ซึ่งเป็นท่านตาของอู่หมิง พวกอู่หมิงถูกนำตัวไปยังสวนด้านหลังอย่างรวดเร็ว เมื่อเข้าไปถึงก็เห็นชายชราและหญิงสาวอีกคนกำลังยืนรออยู่"นั่นนางนิ" อู่หมิงคิดพร้อมกับมองไปที่อู่เซียง"ท่านผู้นำข้าพาคุณหนูอู่เหม่ยมาแล้ว" อู่ขวงกล่าว"ดีมากอู่ขวงเจ้ากลับไปพักผ่อนได้ แล้วอย่าพึ่งบอกใครเกี่ยวกับการกลับมาของเหม่ยเอ๋อละ" ชายชรากล่าว"ขอรับข้าทราบแล้ว" อู่ขวงกล่าวเสร็จก็จากไปในทันทีอู่เหม่ยมองดูชายชราด้วยสีหน้าสับสนแต่กลับคนใบหน้าของอู่หมิงสงบนิ่งและไม่มีความรู้สึกใดๆปรากฎออกมา อู่เทียนท่านตาของอู่หมิงมองอู่เหม่ยด้วยสายตารู้สึกผิดก่อนจะมองไปยังอู่หมิงด้วยสายตาอ่อนโยน แต่เมื่อเห็นสีหน้าของอู่หมิงยังสงบพร้อมกับพลังของอู่หมิงไม่มีความผันผวนหรือว้าวุ่นใดๆอู่เทียนก็ต้องแปลกใจ"เหม่ยเอ๋อ เรื่องทั้งหมดมันเป็นความผิดของพ่อเอง ถ้าพ่อไม่คัดค้านเรื่องนั้นเจ้าก็คงไม่ต้องมาตกที่นั่งลำบากแบบนี้" อู่เทียนกล่าว"ไม่ มันไม่ใช่ความผิดของท่านพ่อ มันเป็นความผิดของข้าเองเป็นเพราะข้าและเขาทำให้หมิงเอ๋อต้องพบเจอกับเรื่องอันตรายตั้งแต่ยังเล็กแถมยังทำให้ท่านพ่อต้องคอยกังวลเรื่องของข้าด้วย" อู่เหม่ยกล่าว"เรื่องนี้มันผ่านไปแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะ หลังจากนี้พ่อสัญญาว่าจะปกป้องเจ้าและบุตรชายของเจ้าเอง" อู่เทียนกล่าว"หมิงเอ๋อเจ้ายังไม่รีบทำความเคารพท่านตาของเจ้าอีก" อู่เหม่ยรีบกล่าวอู่หมิงก็ไม่คัดค้านและคารวะอู่เทียนอย่างนอบน้อมแต่ภายในใจของอู่หมิงก็ยังไม่ได้ไว้ใจอู่เทียนทั้งหมดตัวเขาที่เติบโตมาอย่างยากลำบากและผ่านอันตรายมามากจึงเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ที่จะไม่ไว้ใจใครง่ายๆ แต่ในขณะนั้นเองเสี่ยวฮุ่ยที่นั่งอยู่บนบ่าของอู่หมิงก็ยกหูของมันขึ้นพร้อมกับมันกล่าวกับอู่หมิงผ่านพลังจิต"อู่หมิงมีกลุ่มคนกำลังตรงมายังที่แห่งนี้และดูจากแรงกดดันที่ปลดปล่อยออกมาเหมือนว่าคนกลุ่มนั้นจะไม่ได้มาดี" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"หืม " อู่หมิงเลิกคิ้วและหันไปยังทางประตูซึ่งไม่นานก็มีกลุ่มชายวัยกลางคนเดินเข้ามาพร้อมกับแสดงสีหน้าเย็นชาเมื่อมองมาทางอู่หมิงและอู่เหม่ย"อู่เหม่ยเจ้ายังกล้ากลับมายังตระกูลอู่อีกงั้นเหรอ นี่เจ้าไม่มีความละอายใจบ้างหรือไง" ชายวัยกลางคนชี้หน้าด่าอู่เหม่ยทันทีอู่หมิงขมวดคิ้วและมองไปยังชายวัยกลางคนอย่างเย็นชาแม้แต่เสี่ยวฮุ่ยก็ยังแยกเขี้ยวออกมาและคำรามขู่ ส่วนเสือดำเองก็จองมองไปยังชายวัยกลางคนด้วยสายตาราวกับนักล่า"อู่เหิง เจ้ากล้ากล่าวกับน้องสาวแท้ของตัวเองแบบนี้ได้อย่างไร" อู่เทียนคำรามด้วยความโกรธ"น้องสาวแท้ๆอย่างงั้นหรือ ถ้านางคิดว่าตัวเองเป็นน้องสาวของข้าเป็นคนของตระกูลอู่จริงก็คงไม่หนีตามผู้ชายคนนั้นไปหรอก" อู่เหิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเดือดพาล"ท่านลุงท่านกล่าวแบบนี้มันไม่รุนแรงไปหน่อยงั้นหรือท่านป้าพึ่งกลับมาเองนะ" อู่เซียงกล่าว"เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของเด็กน้อยเช่นเจ้า" อู่เหิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด"บังอาจ!!!!!!!!!!!!!!" อู่เทียนระเบิดพลังออกมาด้วยความโกรธพลังปราณนภาขั้นสูงสุดกดทับพวกอู่เหิงจนไม่สามารถยืนขึ้นได้"อู่เหิงข้าขอถามเจ้าใครคือหัวหน้าตระกูล" อู่เทียนกล่าว"เป็น...ท่าน....พ่อ" อู่เหิงกล่าวด้วยความรำบาก"ถ้าอย่างงั้นทำไมเจ้าถึงได้ต่อต้านการตัดสินใจของข้าหรือเจ้าคิดว่าตัวเจ้าเป็นบุตรชายคนโตของข้าคำสั่งของข้าจึงไม่มีผลกับเจ้า" อู่เทียนกล่าวด้วยความโกรธ"ท่านพ่อพอแค่นี้เถอะ คำกล่าวของพี่ใหญ่นั้นถูกแล้วเป็นข้าไม่ดีเองที่ทำให้ตระกูลอู่ต้องเสื่อมเสียเกียรติ" อู่เหม่ยกล่าวพร้อมกับหลั่งน้ำตาออกมา"ในเมื่อเจ้ารู้ตัวเองแบบนี้เจ้าก็ควรจะรู้นะว่าต่อจากนี้ควรทำอย่างไร" อู่เหิงกล่าว"ข้ารู้พวกข้าสองแม่ลูกจะไม่กลับมายังตระกูลอู่อีก" อู่เหม่ยกล่าว"ไม่ได้ พ่อไม่มีทางให้เจ้าออกไปพบกับอันตรายอีกเป็นอันขาด ข้าจะให้เจ้าพักอยู่ในจวนของข้า ซึ่งนับแต่นี้ห้ามใครก็ตามเข้ามารบกวนทั้งสองคนหากใครฝ่าฝืนสังหารไม่ละเว้น" อู่เทียนกล่าวออกมาด้วยความโกรธอย่างถึงที่สุด---------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กลับเข้าตระกูลอู่

นิยายแนะนำ

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กลับเข้าตระกูลอู่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้