พวกผมหนีการตามล่าจากพวกทหารองครักษ์หญิง มาจนถึง โอเอซิสที่ ุ์จอมโจรบาร์ซี อาศัยอยู่
" หนุ่มน้อย ฮาคุโตะ พาเรามาที่นี่ทำไมรึ " องค์หญิงธีโอ ถามด้วยความสงสัย
" ก็มาเอา กระบี่ ซานิค ประจำราชวงศ์ คืนจากอมนุษย์ จอมโจรบาร์ซีนะสิ " ผมกล่าวตอบ โดยเอามือ วิดน้ำมาลูบใบหน้า
" พวกมันตามกันมาแล้วดูสิ " คิมิสุเกะ ชี้ไปที่เหล่าองครักษ์หญิง ที่ขี่อูฐตามมา
" พวกเราต้องล่อพวกเธอไปในถ้ำ " ผมตะโกนบอกคิมิสุเกะ พวกผมจูงองค์หญิง ธีโอ เข้าไปในถ้ำ
พวกองครักษ์หญิง ลงจากอูฐลงมา ตามเราเข้ามาในถ้ำ และแล้ว เสียงอันเยียบเย็นก็ได้พูดจู่โจมขึ้น
" พวกเจ้ามากันมากมายขนาดนี้ คงจะมาเอาสมบัติของข้าละสิ ได้ข้าจะมอบให้ หากพวกเจ้ายอมทิ้งกายไว้ที่นี่ "
เหล่าองครักษ์ หญิงพากันตกใจ กับกองทองมากมายมหาศาล พวกเธอตกอยู่ในมนต์สะกดของ จอมโจรบาร์ซีไม่ขยับเขยื้อน จอมโจรบาร์ซีได้เลื้อยเข้ามากอดรัด และฉกกัดเหล่าองครักษ์หญิง เหล่านั้น
" จงมาเป็นบริวารของข้า และข้าจะมอบความสุขในกองเงินกองทองนี้ "
" ข้าอยากได้มาก มากกว่านี้ " องครักษ์หญิงคนหนึ่งที่ต้องมนต์สะกดพูดขึ้น
และในขณะที่จอมโจรบาร์ซี กอดรัดพวกเธอ องค์หญิง ธีโอ ก็ได้เหลือบไปเห็นกระบี่ซานิค ในกองทองคำกองหนึ่ง
" เราต้องเอากระบี่ซานิคมา " แล้วองค์หญิงธีโอ ก็ได้ออกวิ่งไปหยิบ กระบี่ซานิค ทำให้จอมโจรบาร์ซีรู้ตัว มันหยุดเล้าโลม องครักษ์หญิงที่ตกอยู่ในมนต์สะกด และเลื้อยเข้ามาหมายทำร้ายเจ้าหญิง ธีโอ
คิมิสุเกะชักดาบขึ้นมา และฟันเข้าใส่จอมโจรบาร์ซี แต่ไม่ได้ผลเกร็ดมันแข็งมาก
" พวกเจ้าไม่อยากได้สมบัติเหรอ มันมากมายจนนับไม่ถ้วน ข้าจะยกมันให้เจ้าหากเจ้ายอมเป็นบริวารของข้า " จอมโจรบาร์ซีกล่าว
มันเลื้อยไป รัด องค์หญิงธีโอ ไว้ ในอ้อมกอดของมัน เป็นเวลาที่ผมวิ่งไปถึง กระบี่ ซานิคพอดี
มันพยายามจ้องตาองค์หญิง ธีโอ แล้วร่ายมนต์สะกดใส่ ผมหวดกระบี่ซานิคใส่มัน
อาคคคคคคคคคคคค
มันร้องอย่างเจ็บปวด แต่ยังไม่ยอมปล่อย องค์หญิงธีโอ
" รับนี่ไป องค์หญิงธีโอ " ผมเขวี้ยง กระบี่ซานิคให้ องค์หญิงธีโอ
" ไปตายซะ เจ้าปีศาจงู " แล้วองค์หญิงธีโอ ก็ได้ใช้กระบี่ซานิค ตัดหัว จอมโจร บาร์ซี
จอมโจรบาร์ซีร้องดังเสียงอันดังก้องจนต้องปิดหูเลยทีเดียว ก่อนที่ปีศาจ ตาวาว ไบโต จะแยกออกมาจากร่างของ จอมโจรบาร์ซี
มาสู้กันต่อเลย ราวด์ทู round 2*-*
ปีศาจตาวาว ได้โจมตีใส่องค์หญิงธีโอ แต่องค์หญิงธีโอกลิ้งหลบได้ ในขณะที่ผมใช้เวทย์มนต์แสงขั้น3 เข้าโจมตีมัน
เวทย์มนต์แสง เวทย์มนต์แสง กระจอก ไบโต ร่ายคาถาเข้าโจมตีพวกเรา และเรียกซอมบี้สมุนของมันออกมา
" ข้าจะเอาร่างของเจ้าเป็นที่สิงสู่ คนต่อไป เจ้าหนูน้อย "
ไบโต เลื้อยเข้ามา และพยายามจะสิงสู่ร่างของผม โดยการใช้ตาอันแวววาวของมันจ้องมาที่ตาผม แต่คิมิสุเกะ เห็นกระจกบานหนึ่งบนพื้น จึงเอามากั้นระหว่างผม กับ ไบโต
มันแสบตาอย่างมาก จนต้องหลับตา เป็นโอกาสขององค์หญิงธีโอ เธอเลยใช้กระบี่ ซานิค แทงสวนไปโดน แก่นเวทของเจ้าปีศาจไบโต
มันร้องอย่างเจ็บปวด ก่อนจะสลายหายไปเป็นเศษฝุ่น ก่อนเหล่าวิญญาณจะถูกปลดปล่อยเป็นอิสระ และ องครักษ์หญิง รู้สึกตัวกัน
" ขอบคุณ องค์หญิง ขอบคุณ " เหล่าวิญญาณ พากันขอบคุณ องค์หญิง ก่อนจะสลายหายตัวไป เหลือเพียงเหล่าวิญญาณทหาร ที่ยังคงรอฟังคำสั่งจากองค์หญิง
" ให้พวกเราได้ ตอบแทนท่าน ก่อนที่พวกเราจะไปด้วยเถอะ " เหล่าวิญญาณทหาร ก้มลงคุกเข่า คารวะองค์หญิง
เหล่าองครักษ์หญิงมองหน้ากัน เลิกลั่ก แล้วก็มีคนหนึ่งก้มลง คำนับองค์หญิง ก่อนที่คนอื่นจะทำตาม องค์หญิง ธีโอ ชูกระบี่ขึ้น
" เราจะ กลับไป ยึดบัลลังค์ คืนจากแม่มดยาจิน พวกเจ้าจะติดตามเราไป หรือไม่ "
" พวกเราจะติดตาม องค์หญิง ถึงนรกก็ไม่หวั่น " เหล่าองครักษ์หญิง ต่างพูดพร้อมกัน
เหล่าวิญญาณ ทหารที่ได้รับการปลดปล่อย จากอสูรตาวาวไบโต ต่างก็รอฟังคำสั่งต่อจากนี้ จากองค์หญิง ธีโอ
และพวกเราก็ได้ประชุมวางแผนกันต่อจากนั้น