หญิงสาวทั้งสามที่ได้ยินเสียงของเฟยหรง ใบหน้าใต้ผ้าคลุมสีขาวก็พลันปรากฏความประหลาดใจก่อนที่พวกนางจะทยานลงมาจากต้นไม้ใหญ่และมาอยู่ตรงหน้าเฟยหรง
"ขออภัยที่เรามาในยามวิกาลเช่นนี้ เราเพียงแค่อยากจะสังเกตุการณ์ว่าหญิงสาวนางนั้นยังคงบริสุทธิ์อยู่หรือไม่รวมไปถึงว่าที่ภรรยาของท่านด้วย"นางกล่าวออกมาเช่นนั้นเฟยหรงที่ได้ยินพลันยกยิ้มขึ้นก่อนที่เขาจะมองพวกนางราวกับว่าเป้นใครในระดับเดียวกันอย่างไรอย่างนั้น ทั้งๆที่พวกนางมีตบะระดับนักบุญทั้งหมด
"พวกท่านคงมาจากนิกายระดับสูงสินะ มาที่นี่เป้าหมายน่าจะเป็เส้นลมปราณเก้าหยิน และเส้นลมปราณหยกจันทรา"เฟยหรงกล่าวถาม พวกนางแม้จะประหลาดก็แต่ก็พยักหน้ารับแต่โดยดี พวงนางในตอนแรกเพียงออกมาท่องโลกกว้างเท่านั้นและเมื่อมาถึงที่นี่พวกนางกลับพบกับชีพจรณ์์สายน้ำแข็งถึงสองคนด้วยกัน นั่นทำให้พวกนางจิตใจสั่นสะท้านในทันทีเมื่อได้พบเห็นและอยากจะพาทั้งสองคนกลับไปด้วยเพราะเสียดายหากพร์ที่หายากจะมาอยู่อย่างดักดานที่นี่แทนที่จะโดดเด่นเหนือใคร
"แล้วถ้าหากข้าไม่ยินยอมให้นางไปกับพวกท่านละจะว่าอย่างไร!!"เฟยหรงกล่าวออกมาเช่นนั้น หญิงสาวอยู่ตรงกลางพลันถอนหายใจก่อนที่จะกล่าวสิ่งที่ทำให้เฟยหรงต้องประหลาดใจขึ้นมา "แน่นอนว่าพวกข้าจะยอมไปแต่โดยดี เนื่องจากข้ารู้ดีต่อให้พวกเรารวมกันก็ไม่อาจเป็คู่ต่อสู้ของปู่ท่านได้"
"โอ้! เป็เช่นนั้น แต่ว่าก็ว่าเถอะนะ ข้าจะยอมให้พวกนางไปกับพวกท่านก็ได้แต่มีข้อแม้ว่าพวกนางจะต้องเป็ศิษย์ของท่าน"หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็พลันประหลาดใจในทันที เพราะด้วยเส้นลมปราณระดับศักดิ์สิทธิ์นี้แม้แต่เ้าสำนักยังอยากจะได้มาเป็ศิษย์แต่ชายคนนี้กลับอย่างให้ทั้งสองเป็ศิษย์ของนางซะอย่างนั้น
"เพราะเหตุใด??"นางกล่าวถามด้วยความสงสัย เฟยหรงได้ยินพลันคลี่ยิ้นก่อนจะกล่าว "เพราะท่านดูน่าเชื่อถือที่สุดอย่างไรละหากเดาไม่ผิดอีกก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ระดับประจักษ์แจ้งและอีกอย่างข้าไม่้าให้คนอื่นรู้ด้วยว่าพวกนางมีเส้นลมปราณทั้งสองอย่างนี้เพราะมันจะนำภัยมาสู่ตัวพวกนางเองโดยเฉพาะพวกที่มีเส้นลมปราณสายหยางทั้งหลาย ข้าหึงหวงเข้าใจหรือไม่ ถ้าหากให้พวกนางเป็ศิษย์คนอื่นพวกนางอาจจะถูกบังคับให้ทำในสิ่งเหล่านี้ก็เป็ได้"เฟยหรงกล่าวอธิบายเสียยกใหญ่แต่ใจความที่ได้หลักๆก็คือความหึงหวงของเขานั่นเอง และนั่นมันทำให้หญิงสาวอีกสองคนด้านหลังถึงกับหัวเราะออกมา
"ท่านไม่จำเป็ต้องห่วงเื่นั้น นั่นเพราะนิกายของพวกเรารับแต่ศิษย์หญิงและไม่ค่อยสุงสิงกับนิยายอื่นเท่าไรนัก ดังนั้นเมื่อพวกนางเข้าไปจะได้รับการดูแลเป็อย่างดีเฉกเช่นสตรีศักดิ์สิทธิ์แถมเื่ที่ท่านจะให้พวกนางมาเป็ศิษย์ข้าเอง ข้านั้นก็ยินดีอย่างยิ่งและขอบคุณท่านที่ไว้วางใจ"นางกล่าวออกมาเช่นนั้นพร้อมทำความเคารพเฟยหรงจนทำให้เฟยหรงนั้นมีท่าทีประหลาดใจขึ้นมาในทันทีเพราะเขาไม่คิดว่าผู้ฝึกตนระดับนี้จะเห็นเขาอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ แต่นางกลับแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
"อืม เช่นนั้นพวกท่านก้มารับพวกนางหลังจากเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานก็แล้วกัน เพราะเมื่อถึงตอนนั้นข้าเองก็จะออกเดินทางเช่นกันและหากมีนิกายของท่านคอยดูแลพวกนางข้าเองก็คลายกังวลและไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังอีกต่อไป"หญิงสาวเหมือนจะเข้าใจเฟยหรงมากขึ้นแท้ทางเขาจะออกเดินทางนี่เองถึงได้ยินยอมให้ภรรยาของไปกับนาง ช่างเป็ชายที่แผนสูงจริงๆ
"หากท่านจะออกเดินทางด้วยวิชากระบี่ของท่านที่ล้ำเลิศเหนือผู้ใดข้าแนะนำให้ท่านไปรีบเดินทางไปยังทวีประดับสูงภายในระยะเวลาห้าปีจะดีกว่าเนื่องจากหอกระบี่ดาวตกจะเปิดรับศิษย์ในอีกห้าปีและตัวท่านก็ดูจะมีศักยภาพมากพอที่เขาจะรับท่านเข้าไป"
"หืม หอประบี่ดาวตกงั้นหรือที่นั่นมีอะไรดีกัน"เฟยหรงกล่าวถาม
"หอกระบี่ดาวตกเป็หนึ่งในสี่นิกายใหญ่ในทวีประดับสูงซึ่งจะมี นิกายหิมะ์ของข้า หอกระบี่ดาวตก สำนัก์คลั่ง และสุดท้ายคือหุบเขาเทพสุริยันซึ่งเป็ขุมกำลังที่มีแต่พวกปราณหยางที่ท่านกังวลยังไงละ แต่ท่านไม่ต้องห่วงเพราะพวกมันเป็เหมือนกับคู่กัดของูเาหิมะ์ของเขามาอย่างยาวนานดังนั้นจึงไม่มีทางที่จะลงลอยกัน และไม่มีทางที่พวกเราจะยกเส้นลมปราณนิพพานทั้งสองให้อย่างแน่นอน"
"ส่วนเื่หอกระบี่ดาวตกนั้น ที่นั่นคือแหล่งรวมของมือกระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดและยังเป็พันธมิตรกับหิมะ์ของเราอีกด้วยดังนั้นการที่ท่านเข้าไปที่นั่นจะสามารถติดต่อสื่อสารกับพวกนางได้ง่ายขึ้น"นางกล่าวอธิบาย
"หืม งั้นหรือเช่นนั้นข้าจะออกไปผจญภัยสักสี่ปีก็แล้วกันแล้วอีกหนึ่งปีข้าจะเดินทางไปที่หอดาวตกตามที่ท่านแน่นอน แต่ว่านะเราพูดคุยกับท่านมานานแล้วข้ายังทราบชื่อของพวกท่านเลยส่วนข้าพวกท่านคงรู้อยู่แล้วว่าชื่อเฟยหรง"
"โอ้ ข้าเองก็ลืมไปเสียสนิท ข้ามีนางมาปิงซิน ส่วนลูกศิษย์อีกสองคนที่ท่านเห็นคนที่ดูเรียบร้อยชื่อปิงมู่หลิง ส่วนคนที่ดูซุกซนหน่อยชื่อปิงฮุ่ย"นางกล่าวแนะนำตัวก่อนที่จะแนะนำศิษย์ทั้งสองให้เฟยหรงรู้จักซึ่งเฟยหรงก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
"ตกลง เช่นนั้นวันนี้ก็ดึกมากแล้วพวกท่านมีที่พักหรือไม่หากไม่แล้วข้าจะให้สาวใช้จัดห้องให้พวกท่าน และท่านสามารถอยู่ได้จนถึง่เวลาที่พวกท่านจะพานางไปตกลงหรือไม่"
"เช่นนั้นต้องขอรบกวนคุณชายแล้ว"นางกล่าวออกมาเช่นนั้น เฟยหรงจึงได้สั่งให้สาวใช้ทำความสะอาดห้องให้พวกนางในทันทีก่อนที่เขาจะนำทางพวกนางไปยังห้องและขอตัวก่อนเนื่องจากเขายังต้องเตรียมการหาของขวัญแต่งงานให้กับเสี่ยวเซียนอยู่
"เ้าน่าจะแต่งหญิงสาวคนนั้นไปด้วยอีกคนหนึ่งดูเหมือนนางจะพยศน้อยลงแล้ว"กู่เทียนหลงที่เห็นศิษยืของเขาได้แต่ครุ่นคิดก็พลันกล่าวออกมา นั่นทำให้เฟยหรงเองก็มีความคิดนั้นอยุ่เช่นกันเนื่องจากหลายวันผ่านมาเขารู้สึกว่าการหยอกล้อเ้านิกายสาวนั้นเป็หนึ่งในกิจวัตรประจำวันของเขาไปแล้ว
"ความคิดท่านดีเหมือนกัน แต่ข้าเกรงว่านางจะไม่ยินยอม ท่านก็รู้ว่านางดื้อดึงจะตายไป"เฟยหรงกล่าว
"ลองไปถามดูหน่อยก็ไม่เสียหายถึงอย่างไรเ้าก็ได้จูบแรกของนางไปแล้ว นางเองก็ไม่ใช่อยากจะเป็สาวใช้ของเ้าเสียหน่อยนี่จริงไหม"กู่เทียนหลงกล่าว
เฟยหรงที่ได้ยินดังนั้นเขาก็รู้สึกดวงตาเป็ประกายในทันทีก่อนที่จะลุกขึ้นและเดินไปในห้องของเ้านิกายสาวอีกคราแต่ในเวลานี้กลับพบว่านางหลับไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
เขาเดินไปแล้วนั่งข้างๆเตียงก่อนที่จะใช้มือััใบหน้าของนางอย่างแ่เบาราวกับกลัวว่านางจะตื่นขึ้นมาก่อนจะห่มผ้าให้นางแล้วกล่าวออกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น "แท้จริงแล้วตอนเ้าอยู่นิ่งๆสงบๆเช่นนี้ก็ดูน่ารักดีไปอีกแบบนะ" เขากล่าวออกมาเช่นนั้นโดยไม่รู้เลยว่าหญิงสาวกำลังแสร้งทำเป็หลับเท่านั้นและในตอนนี้จิตใจของนางก็โดนเขาทำให้มันสั่นสะท้านไปเป็ที่เรียบร้อย นางแกล้งทำเป็งัวเงียในทันทีก่อนที่จะหันมาหาเฟยหรงแล้วกล่าวว่า "อื้อ เ้าจะมาแกล้งอะไรข้าอีก"
เฟยหรงพลันยกยิ้มจางๆแล้วนั่งลงก่อนจะกล่าว "เ้าชื่ออะไร?"
"เ้ามาหาเสียดึกดื่นเผื่อที่จะถามชื่อข้าหรือ??"
"นั่นไม่ใช่อย่างแน่นอนแต่การจะคุยต่อไปจำเป็ต้องรู้ชื่อของเ้า"เฟยหรงกล่าวถาม นางพลันเบือนหน้าหนีก่อนจะกล่าวออกมาสั้นๆ"เซียนปิงเอ๋อ"
"ปิงเอ๋อหรือ เหมาะกับเ้าดี เอาละเรามาเข้าเื่กัน เ้าจะยินดีเป็หนึ่งในเ้าสาวของข้าหรือไม่"หญิงสาวลุกพรวดในทันทีแล้วมองไปที่เฟยหรงอย่างไม่เชื่อสายตา แต่สิ่งที่เห็นคือใบหน้าของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความจริงจัง
"จะ เ้า ไม่ได้หกล้มแล้วหัวฟาดพื้นใช่หรือไม่ถึงได้กล่าวออกมาเช่นนี้"เฟยหรงเมื่อได้ยินแทบจะหัวเราะออกมา หญิงสาวนางนี้คิดว่าเขาบ้าถึงได้กล่าวออกมาเช่นนี้
"ข้ายังปกติดีทุกอย่าง เอาละเลือกมาซะว่าจะอยู่แบบสาวใช้หรือเ้าสาวของข้า"เฟยหรงกล่าวขึ้นมาอีกครา จนทำให้นางครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ใบหน้าเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ
'หากยังเป็สาวใช้ต่อไปก็ได้โดนเ้าตัวร้ายนี่รังแกอยู่ไม่เว้นวัน เช่นนั้นสู้กลายเป็ภรรยาเขาแล้วหาทางเอาคืนไม่ดีกว่าหรือ'นางคิดอยู่ในใจเช่นนั้นก่อนจะหันหน้ามาหาเฟยหรงแล้วกล่าวตอบออกมาสั้นๆ "ตกลง!"
"อืม เอาเช่นนั้นแล้วกัน ต่อจากนี้ข้าจะไม่ปฏิบัติต่อเ้าในฐานะสาวใช้อีกแล้ว และหากท่านปู่กลับมาข้าจะให้เขาเอาผนึกออกให้ วันนี้ก็พักผ่อนให้สบายเถิดข้าไปละ"เฟยหรงกล่าวออกมาเช่นนั้นและเดินออกไปทิ้งให้เซียนปิงเอ๋อนั่งงงอยู่พักใหญ่ ก่อนนางจะนอนลงไปตามคำสั่งของเฟยหรง
เมื่อเดินออกมาจากด้านในแล้วเฟยหรงในเวลานี้จิตใจเต้นระรัวอย่างสุดขีด และเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่จะได้สาวงามมาอยู่ข้างกายถึงสองคน แม้ว่าเขาจะตกลงให้พวกนางไปอยู่ในนิกายหิมะ์ก็ตามแต่พวกนางก็ยังถือว่าเป็ภรรยาของเขาอยู่ดี ยิ่งเป็เช่นนี้จะไม่ให้เขาสุขใจได้อย่างไร
"ฮ่าๆๆเ้าสัตว์ประหลาดน้อย แม้เ้าจะไม่หล่อเหล่าเช่นอาจารย์อย่างข้าแต่สเน่ห์ของเ้ากลับมีมากเหลือเกินอายุเพียงเท่านี้ก้หาภรรยาดีๆได้ถึงสองคน เ้าคิดว่ามันเป็โชคชะตาของผู้ถือครองกายศักดิ์สิทธิ์และเส้นลมปราณของเทพัหรือไม่"กู่เทียนหลงกล่าวออกมาอย่างขบขันพร้อมทั้งหวนคิดถึงอดีตอันยาวนาน เขาพบกับผู้ที่มีกายัหรือเส้นลมปราณัมาไม่น้อยและทุกคนล้วนแต่มีภรรยามากมายและงดงาม และดูเหมือนลูกศิษย์ของเขาคนนี้จะเจริญรอยตามคนอื่นๆไปอย่างไรอย่างนั้น
381K
